Αποζημίωση σε ασθενή για βλάβες που υπέστη μετά από επέμβαση για μείωση υπερβολικού στήθους

• Το Δι­κα­στή­ριο πε­ριέ­γρα­ψε τα ια­τρι­κά γε­γο­νό­τα από την τρι­πλή επέμ­βα­ση του 2011 μέχρι τη νο­ση­λεία και διευ­κρί­νι­σε τη δια­δι­κα­στι­κή πο­ρεία της υπό­θε­σης με απα­ρά­δε­κτο συ­ζή­τη­σης λόγω ασφα­λι­στι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης • Της επι­δι­κά­στη­κε απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 30.000 ευρώ και εν μέρει προ­σω­ρι­νή εκτε­λε­στό­τη­τα

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δη­μο­σί­ευ­σε χθες ορι­στι­κή από­φα­ση για αστι­κή δια­φο­ρά που αφορά τρι­πλή πλα­στι­κή επέμ­βα­ση του 2011 στη Ρόδο.

Η από­φα­ση επι­δι­κά­ζει χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση υπέρ της ενά­γου­σας και ρυθ­μί­ζει πα­ρε­πό­με­να δι­κο­νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα.

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου είχε προ­σφύ­γει ει­δι­κό­τε­ρα κατά ενός πλα­στι­κού χει­ρουρ­γού, μιας ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής και δύο ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών μια 39χρονη γυ­ναί­κα, κά­τοι­κος της Χίου, που υπέ­στη βλά­βες μετά από επέμ­βα­ση και διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 201.785,07 ευρώ.

Η ενά­γου­σα, εκ­προ­σω­πού­με­νη από τον δι­κη­γό­ρο κ. Μ. Κου­τσού­κο, προ­σέ­φυ­γε συ­γκε­κρι­μέ­να ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά του πλα­στι­κού χει­ρουρ­γού, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Βα­σί­λη Κα­βου­ριού, κατά ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Γρ. Μο­ρά­ρη και κατά ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Ιω­άν­νη Πα­πα­κων­στα­ντί­νου.

Ο ενα­γό­με­νος ια­τρός προ­σε­πι­κά­λε­σε στη δίκη ακόμη μια ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Β. Πε­ρί­δη.

Με την αγωγή της, η ενά­γου­σα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τον Μάρ­τιο του 2011 επι­σκέ­φθη­κε τον ενα­γό­με­νο ιατρό, πλα­στι­κό χει­ρουρ­γό, που δια­τη­ρού­σε φι­λι­κές σχέ­σεις με τον επί­σης ιατρό σύ­ζυ­γό της, για να υπο­βλη­θεί σε επέμ­βα­ση μεί­ω­σης του στή­θους της.

Ότι ο ενα­γό­με­νος της πρό­τει­νε να υπο­βλη­θεί επί­σης σε επέμ­βα­ση κοι­λιο­πλα­στι­κής και λι­πα­ναρ­ρό­φη­σης, καθώς και σε επέμ­βα­ση ανόρ­θω­σης μηρών ταυ­τό­χρο­να.

Ότι παρά τους εν­δοια­σμούς της για την τρι­πλή χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση, έλαβε τις απα­ραί­τη­τες δια­βε­βαιώ­σεις από τον πρώτο ενα­γό­με­νο ότι μπο­ρού­σε να γίνει με από­λυ­τη ασφά­λεια και έτσι προ­χώ­ρη­σε σε αυτήν.

Ότι στις 15-4-2011, υπο­βλή­θη­κε σε τρι­πλή χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση (μα­στο­πη­ξί­ας – κοι­λιο­πλα­στι­κής λι­πα­ναρ­ρό­φη­σης και ανόρ­θω­σης μηρών) από τον πρώτο ενα­γό­με­νο ιατρό, στην κλι­νι­κή της δεύ­τε­ρης ενα­γο­μέ­νης, τον οποίο η τε­λευ­ταία είχε προ­στή­σει στην πα­ρο­χή των ια­τρι­κών του υπη­ρε­σιών εντός της κλι­νι­κής της, που, όπως κα­τέ­δει­ξε η πο­ρεία των πραγ­μά­των, δεν ήταν επι­τυ­χής.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, από την επό­με­νη ημέρα της επέμ­βα­σης υπέ­στη λι­πο­θυ­μι­κά επει­σό­δια και απώ­λεια επα­φής με το πε­ρι­βάλ­λον, ενώ την με­θε­πό­με­νη ημέρα 17-4-2011 κα­τό­πιν ερ­γα­στη­ρια­κών εξε­τά­σε­ων είχε χα­μη­λό αι­μα­το­κρί­τη (32,30) και αυ­ξη­μέ­νο αριθ­μό λευ­κών αι­μο­σφαι­ρί­ων που απο­τε­λού­σε έν­δει­ξη ύπαρ­ξης φλεγ­μο­νής.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο ια­τρός της χο­ρή­γη­σε εξι­τή­ριο κι ένα ήπιο αντι­βιο­τι­κό, ενώ θα έπρε­πε να πα­ρα­μεί­νει στην κλι­νι­κή και να λάβει ισχυ­ρή αντι­βί­ω­ση κι ότι κατά την πα­ρα­μο­νή στην οικία της η με­τεγ­χει­ρη­τι­κή πο­ρεία της δεν ήταν καλή, πα­ρου­σί­α­σε πυ­ρε­τό, αδυ­να­μία, ερυ­θρό­τη­τα στην κοι­λια­κή χώρα και στους μη­ρούς, διότι είχαν κοπεί τα χει­ρουρ­γι­κά ράμ­μα­τα στις μη­ρο­βου­βω­νι­κές πτυ­χές.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι ο ενα­γό­με­νος ια­τρός ήταν κα­θη­συ­χα­στι­κός κι ότι στις 22-4-2011 επα­νει­σή­χθη με δική της πρω­το­βου­λία στην κλι­νι­κή, με αφό­ρη­τους πό­νους, λόγω των χει­ρουρ­γι­κών τομών που πυορ­ρο­ού­σαν.

Απώ­λε­σε την εμπι­στο­σύ­νη στο πρό­σω­πό του, όπως υπο­στή­ρι­ξε κι απο­φά­σι­σε να ει­σα­χθεί στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, στις 22-4-2011 με διά­γνω­ση «νευ­ρω­τι­κή φλεγ­μο­νή μα­λα­κών μο­ρί­ων επί κοι­λιο­πλα­στι­κής απο­κα­τά­στα­σης μα­στών άμφω και πλα­στι­κής ανόρ­θω­σης μηρών».

Οι για­τροί εκεί διέ­γνω­σαν ότι κιν­δύ­νευε η ζωή της από ση­ψαι­μία και με­τα­φέρ­θη­κε στο ΓΝΑ «Γ. Γεν­νη­μα­τάς» στις 25-4-2011.

Στις 26-4-2011 υπε­βλή­θη σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση απο­κα­τά­στα­σης του ελ­λείμ­μα­τος του κοι­λια­κού τοι­χώ­μα­τος με δερ­μα­τι­κά μο­σχεύ­μα­τα που ελή­φθη­σαν από τον αρι­στε­ρό μηρό της και πα­ράλ­λη­λα της χο­ρη­γή­θη­κε ισχυ­ρή αντι­βί­ω­ση για να αντι­με­τω­πι­σθεί η ση­ψαι­μία και οι αποι­κί­ες μι­κρο­βί­ων που υπήρ­χαν στα τραύ­μα­τά της.

Στις 11-5-2011 υπε­βλή­θη εκ νέου σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση του ελ­λείμ­μα­τος του κοι­λια­κού τοι­χώ­μα­τος με δερ­μα­τι­κά μο­σχεύ­μα­τα με­ρι­κού πά­χους που ελή­φθη­σαν από τον αρι­στε­ρό μηρό της.

Το­νί­ζει ότι διέ­τρε­ξε σο­βα­ρό κίν­δυ­νο η υγεία της και η ζωή της και ανα­γκά­στη­κε να υπο­βλη­θεί σε νέες χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις με απο­τέ­λε­σμα να τα­λαι­πω­ρη­θεί επί μα­κρόν σω­μα­τι­κώς και ψυ­χι­κώς, και έτσι να υπο­στεί ση­μα­ντι­κή πε­ριου­σια­κή ζημία και ηθική βλάβη.

Η ενά­γου­σα σε ηλι­κία τριά­ντα τεσ­σά­ρων ετών προ­σήλ­θε στις 15 Απρι­λί­ου 2011 σε ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή στη Ρόδο για προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη τρι­πλή πλα­στι­κή επέμ­βα­ση που πε­ριε­λάμ­βα­νε μα­στο­πη­ξία κοι­λιο­πλα­στι­κή με λι­πο­α­ναρ­ρό­φη­ση και ανόρ­θω­ση μηρών. Η ει­σα­γω­γή έγινε το πρωί και διε­νερ­γή­θη­καν οι πρά­ξεις με επι­σκλη­ρί­διο αναι­σθη­σία για την κοι­λιο­πλα­στι­κή και την ανόρ­θω­ση μηρών και με γε­νι­κή αναι­σθη­σία για τη μα­στο­πη­ξία.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε απα­ρά­δε­κτη τη συ­ζή­τη­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων βοη­θη­μά­των που συν­δέ­ο­νταν με ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία τε­λού­σα σε κα­θε­στώς ασφα­λι­στι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης σύμ­φω­να με το εφαρ­μο­στέο πλαί­σιο και τις πα­ρα­πο­μπές της από­φα­σης.

Η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή και υπο­χρε­ώ­θη­καν οι ενα­γό­με­νοι να κα­τα­βά­λουν στην ενά­γου­σα εις ολό­κλη­ρον ποσό τριά­ντα χι­λιά­δων ευρώ με τον νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής μέχρι την εξό­φλη­ση. Το αί­τη­μα προ­σω­ρι­νής εκτε­λε­στό­τη­τας έγινε εν μέρει δεκτό για ποσό πέντε χι­λιά­δων ευρώ με ει­δι­κή αι­τιο­λο­γία ως προς την κα­θυ­στέ­ρη­ση και τον κίν­δυ­νο βλά­βης. Επι­βλή­θη­καν επί­σης έξοδα υπέρ της ενά­γου­σας με ορι­σμό ποσού και απορ­ρί­φθη­κε η πα­ρε­μπί­πτου­σα αγωγή με έξοδα υπέρ της πα­ρε­μπι­πτό­ντως ενα­γο­μέ­νης.