Αθώωση πρώην δημάρχου Λέρου από το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου

• Ο Μι­χα­ήλ Κό­λιας απαλ­λά­χθη­κε για την κα­ταγ­γελ­λό­με­νη πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, με το δι­κα­στή­ριο να δέ­χε­ται ότι δεν υπήρ­ξε πρό­θε­ση βλά­βης του κρά­τους και με τους μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης να ενι­σχύ­ουν τη διά­στα­ση της διοι­κη­τι­κής αδρά­νειας ως μη δό­λιας συ­μπε­ρι­φο­ράς

Η υπό­θε­ση που απα­σχό­λη­σε την το­πι­κή πο­λι­τι­κή ζωή της Λέρου για σχε­δόν δύο χρό­νια ολο­κλη­ρώ­θη­κε στην αί­θου­σα του Α’ Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου στη Ρόδο με μια κα­θα­ρή δι­κα­στι­κή κα­τά­λη­ξη.

Ο πρώην δή­μαρ­χος Λέρου κ. Μι­χα­ήλ Κό­λιας κρί­θη­κε αθώος ελ­λεί­ψει δόλου για το αδί­κη­μα της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος που του είχε απο­δο­θεί ανα­φο­ρι­κά με την υλο­ποί­η­ση υπο­δο­μών για τα αδέ­σπο­τα ζώα και τη δια­χεί­ρι­ση δη­μό­σιας χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Στον πυ­ρή­να της δι­κα­στι­κής διε­ρεύ­νη­σης βρέ­θη­κε η υπο­χρέ­ω­ση του Δήμου Λέρου να κα­ταρ­τί­σει ολο­κλη­ρω­μέ­νο επι­χει­ρη­σια­κό πρό­γραμ­μα για τα αδέ­σπο­τα ζώα σύμ­φω­να με τον Νόμο 4830 του 2021 και να προ­χω­ρή­σει σε ίδρυ­ση και λει­τουρ­γία κτη­νια­τρεί­ου κα­τα­φυ­γί­ου και απο­τε­φρω­τη­ρί­ου ή να εξα­σφα­λί­σει συ­στη­μα­τι­κή συ­νερ­γα­σία με φο­ρείς που πλη­ρούν τις προ­δια­γρα­φές των άρ­θρων 28 και 29 του ίδιου νόμου. Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο ανέ­φε­ρε ότι με από­φα­ση του ανα­πλη­ρω­τή υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών με αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 88777 και ημε­ρο­μη­νία 1 Δε­κεμ­βρί­ου 2021 ο Δήμος Λέρου εντά­χθη­κε στο πρό­γραμ­μα Φι­λό­δη­μος ΙΙ για την κα­τα­σκευή εγκα­τά­στα­ση και εξο­πλι­σμό κα­τα­φυ­γί­ου αδέ­σπο­των ζώων με χρη­μα­το­δό­τη­ση ύψους 351.000 ευρώ και με προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης έως την 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2022. Η πα­ρά­λει­ψη ολο­κλή­ρω­σης του έργου μέχρι την ημε­ρο­μη­νία αυτή απο­τέ­λε­σε τη βάση της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης με ανα­φο­ρά ότι η πα­ρά­λει­ψη εκ­δη­λώ­θη­κε την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2023.

Κα­θο­ρι­στι­κή υπήρ­ξε η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή του συ­νη­γό­ρου κ. Πα­να­γιώ­τη Αβρί­θη, ο οποί­ος ανέ­δει­ξε την έν­νοια του δόλου ως ανα­γκαί­ου στοι­χεί­ου της αντι­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος.

Η υπε­ρά­σπι­ση ανέ­λυ­σε ότι η χρη­μα­το­δό­τη­ση δεν εκτρά­πη­κε σε άλλη χρήση και ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση οφει­λό­ταν σε δια­δι­κα­στι­κά και τε­χνι­κά εμπό­δια που δεν προσ­δί­δουν προ­σχε­δια­σμέ­νο σκοπό βλά­βης του Δη­μο­σί­ου.

Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αυτή συ­ντο­νί­σθη­κε με την προ­σέγ­γι­ση της νο­μο­λο­γί­ας που δια­κρί­νει την υπη­ρε­σια­κή δυ­σλει­τουρ­γία από την ποι­νι­κή ευ­θύ­νη όταν δεν απο­δει­κνύ­ε­ται πρό­θε­ση.

Η δη­μό­σια δή­λω­ση του πρώην δη­μάρ­χου

Σε μή­νυ­μα που ανήρ­τη­σε στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο Μι­χα­ήλ Κό­λιας έκανε την ακό­λου­θη δή­λω­ση αυ­τού­σια όπως δη­μο­σιεύ­θη­κε:

«Σή­με­ρα, στο Α’ Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου στη Ρόδο, εκ­δό­θη­κε η αθω­ω­τι­κή από­φα­ση για την υπό­θε­ση που αντι­με­τώ­πι­ζα σχε­τι­κά με δήθεν πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος.

Η δι­καιο­σύ­νη μί­λη­σε ξε­κά­θα­ρα. Από την πρώτη στιγ­μή είχα από­λυ­τη εμπι­στο­σύ­νη στους θε­σμούς και είμαι βαθιά ικα­νο­ποι­η­μέ­νος που η αλή­θεια επι­βε­βαιώ­θη­κε και ανα­γνω­ρί­στη­κε.

Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω από καρ­διάς τους μάρ­τυ­ρες Χρι­στό­δου­λο Έλ­λη­να και Μι­χά­λη Ελένη για την κα­θο­ρι­στι­κή τους πα­ρου­σία καθώς και τον συ­νή­γο­ρό μου Πα­να­γιώ­τη Αβρί­θη για την άψογη και ου­σια­στι­κή νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη.

Ευ­χα­ρι­στώ θερμά όλους όσοι με στή­ρι­ξαν όλο αυτό το διά­στη­μα. Συ­νε­χί­ζω με την ίδια προ­σή­λω­ση στη δια­φά­νεια, τη δι­καιο­σύ­νη και το κοινό καλό.

Η αλή­θεια πάντα δι­καιώ­νε­ται».