ΠΟΞ προς Πιερρακάκη: Να αρθεί ο 5ετής αποκλεισμός από τον αιγιαλό που απειλεί τη βιωσιμότητα των ξενοδοχείων

Την άμεση τρο­πο­ποί­ηση του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, που προ­βλέ­πει πεντα­ετή απο­κλει­σμό των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων από κάθε δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης αιγια­λού και παρα­λίας, σε περί­πτωση αυθαί­ρε­της κατά­λη­ψης, ζητεί η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ) με επι­στολή της προς το υπουργό Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, Κυριάκο Πιερ­ρα­κάκη.

Η ΠΟΞ εξηγεί ότι η χρήση του αιγια­λού μπροστά από τα ξενο­δο­χεία για ομπρε­λο­κα­θί­σματα και ξαπλώ­στρες απο­τε­λεί βασικό όρο των συμ­βά­σεων με τους tour operators και κρίσιμο κρι­τή­ριο επι­λο­γής κατα­λύ­μα­τος, με απο­τέ­λε­σμα ένας πεντα­ε­τής απο­κλει­σμός να απειλεί τη βιω­σι­μό­τητα της επι­χεί­ρη­σης.

Όπως τονίζει η Ομο­σπον­δία, στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις δεν πρό­κει­ται για παρά­νομη εκμε­τάλ­λευση αλλά για υπο­χρε­ω­τική χρήση πριν την τυπική ολο­κλή­ρωση της παρα­χώ­ρη­σης, λόγω μεγάλων καθυ­στε­ρή­σεων στις διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες, την ώρα που τα ξενο­δο­χεία οφεί­λουν να είναι πλήρως λει­τουρ­γικά ήδη από τα τέλη Μαρτίου με αρχές Απρι­λίου.

Μάλιστα, για την αποφυγή παρό­μοιων φαι­νο­μέ­νων στο μέλλον, η ΠΟΞ προ­τεί­νει η δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης της απλής χρήσης αιγια­λού και παρα­λίας χωρίς δημο­πρα­σία στις όμορες επι­χει­ρή­σεις για το επόμενο έτος (ή τα επόμενα έτη) να ολο­κλη­ρώ­νε­ται έως τα τέλη Νοεμ­βρίου κάθε έτους. “Η ρύθμιση αυτή θα πρέπει να ισχύσει για τις παρα­χω­ρή­σεις που θα αφορούν τα έτη 2027 και εφεξής“, επι­ση­μαί­νει.

Δια­βά­στε την επι­στολή της ΠΟΞ: “Με την παρούσα επι­στολή θέλουμε να θέσουμε εκ νέου υπόψη σας τα σοβαρά προ­βλή­ματα που έχουν προ­κύ­ψει στη λει­τουρ­γία πολλών ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων από την εφαρ­μογή του άρθρου 19 του ν. 5092/2024.

Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, σε περί­πτωση αυθαί­ρε­της κατά­λη­ψης αιγια­λού ή παρα­λίας χωρίς σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης προ­βλέ­πε­ται ως κύρωση απο­κλει­σμός του παρα­βάτη από κάθε δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης για πέντε έτη. Μάλιστα σύμφωνα με την παρά­γραφο 4 του ίδιου άρθρου ο ανωτέρω απο­κλει­σμός ισχύει «και για όλες τις προ­σω­πι­κές ή κεφα­λαιου­χι­κές εται­ρείες στις οποίες ο παρα­βά­της ή ο σύζυγος αυτού ή το πρόσωπο με το οποίο έχει συνάψει σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, όπως ορί­ζε­ται στο άρθρο 1 του ν. 4356/2015 (Α ́ 181), καθώς και οι συγ­γε­νείς του παρα­βάτη εξ αίματος ή εξ αγχι­στείας μέχρι και του δεύ­τε­ρου βαθμού, μετέ­χουν ως εταίρος ή μέτοχος.».

Όπως είναι γνωστό, η δυνα­τό­τητα χρήσης του τμή­μα­τος του αιγια­λού που βρί­σκε­ται έμπρο­σθεν των ξενο­δο­χεια­κών εγκα­τα­στά­σεων, για την τοπο­θέ­τηση ομπρε­λο­κα­θι­σμά­των και ξαπλω­στρών προς εξυ­πη­ρέ­τηση των πελατών τους, απο­τε­λεί κρίσιμη παρά­με­τρο για τη λει­τουρ­γία των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων. Η παροχή αυτής της δυνα­τό­τη­τας, η οποία συνιστά βασικό κρι­τή­ριο επι­λο­γής του ξενο­δο­χείου από τους πελάτες, ανα­φέ­ρε­ται ρητά στις συμ­βά­σεις συνερ­γα­σίας που υπο­γρά­φο­νται με τα του­ρι­στικά γραφεία. Η αδυ­να­μία παροχής της συγκε­κρι­μέ­νης υπη­ρε­σίας μπορεί να οδη­γή­σει στην επιβολή κυρώ­σεων σε βάρος του του­ρι­στι­κού κατα­λύ­μα­τος, ακόμη και στην καταγ­γε­λία της σχε­τι­κής σύμ­βα­σης.

Η επιβολή, λοιπόν, σε μια ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση της κύρωσης του 5ετους απο­κλει­σμού από τη δυνα­τό­τητα χρήσης του αιγια­λού θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη βιω­σι­μό­τητα της, καθώς περιο­ρί­ζει ουσιω­δώς τις παρε­χό­με­νες προς τους πελάτες της υπη­ρε­σίες.

Θα θέλαμε να υπο­γραμ­μί­σουμε ότι στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις που δια­πι­στώ­νε­ται η κατά­ληψη του χώρου του αιγια­λού πριν από την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας παρα­χώ­ρη­σης, αυτή δεν οφεί­λε­ται σε πρόθεση παρά­νο­μης εκμε­τάλ­λευ­σης. Αντι­θέ­τως, η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων μισθώ­νει νομίμως, ήδη από την έναρξη λει­τουρ­γίας τους, τον έμπρο­σθεν των εγκα­τα­στά­σεών τους χώρο του αιγια­λού. Τα φαι­νό­μενα αυτά οφεί­λο­νται κατά κύριο λόγο στις καθυ­στε­ρή­σεις ολο­κλή­ρω­σης της δια­δι­κα­σίας παρα­χώ­ρη­σης, οι οποίες έχουν ενταθεί μετά τη θέση σε ισχύ του ν.5092/2024, ιδίως όπου απαι­τεί­ται και η εμπλοκή της αρχαιο­λο­γι­κής υπη­ρε­σίας.

Ειδι­κό­τερα, η πλειο­ψη­φία των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων που λει­τουρ­γούν σε θερι­νούς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς πρέπει να έχουν τις εγκα­τα­στά­σεις τους έτοιμες για να υπο­δε­χθούν τους πελάτες τους το αργό­τερο έως τα τέλη Μαρτίου – αρχές Απρι­λίου. Αυτό συμ­βαί­νει ιδίως στους μεγά­λους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Πλην όμως, συχνά η δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης της απλής χρήσης του αιγια­λού, για λόγους που δεν έχουν ευθύνη οι επι­χει­ρή­σεις, δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί μέχρι το συγκε­κρι­μένο χρονικό σημείο. Υπό την πίεση, λοιπόν, των συμ­βα­τι­κών τους υπο­χρε­ώ­σεων, εξα­να­γκά­ζο­νται να κάνουν χρήση του χώρου πριν την τυπική ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας.

Επειδή είμαστε βέβαιοι πως η ανωτέρω κύρωση δεν προ­βλέ­φθηκε για την αντι­με­τώ­πιση των ανωτέρω περι­γρα­φό­με­νων τυπικών παρα­βά­σεων, ούτε πρόθεσή σας ήταν να τίθεται εξ αυτής σε κίνδυνο η βιω­σι­μό­τητα νομίμων επι­χει­ρή­σεων, παρα­κα­λούμε να εξε­τα­στεί το ενδε­χό­μενο κατάρ­γη­σης της συγκε­κρι­μέ­νης κύρωσης ή, εναλ­λα­κτικά, η επιβολή της να περιο­ρί­ζε­ται μόνο σε περι­πτώ­σεις κατ’ επα­νά­ληψη δια­πί­στω­σης της ίδιας παρά­βα­σης.

Τέλος, για την αποφυγή παρό­μοιων φαι­νο­μέ­νων στο μέλλον, προ­τεί­νε­ται η δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης της απλής χρήσης αιγια­λού και παρα­λίας χωρίς δημο­πρα­σία στις όμορες επι­χει­ρή­σεις για το επόμενο έτος (ή τα επόμενα έτη) να ολο­κλη­ρώ­νε­ται έως τα τέλη Νοεμ­βρίου κάθε έτους. Η ρύθμιση αυτή θα πρέπει να ισχύσει για τις παρα­χω­ρή­σεις που θα αφορούν τα έτη 2027 και εφεξής.

Παρα­μέ­νουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευ­κρί­νιση“.

Πηγή: tornosnews.gr