N. Παπανικόλας: «Για το ΚΙΝ.ΑΛ. οι ευρωπαϊκές εκλογές αποτελούν τη “μητέρα των μαχών”»

Κύριε Παπα­νι­κόλα, καθώς πλη­σιά­ζουν οι εκλογές για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και τις Ευρω­ε­κλο­γές, πώς προ­ε­τοι­μά­ζε­ται ο κομ­μα­τι­κός μηχα­νι­σμός στα Δωδε­κά­νησα;

Στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή του Κινή­μα­τος Αλλαγής στα νότια Δωδε­κά­νησα, την οποία έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ, μέσα από ανοι­χτές δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες έλαβε την απόφαση να «ανα­χω­ρή­σει» από τις λογικές του παρελ­θό­ντος, να μην δώσει χρίσμα σε υπο­ψή­φιο δήμαρχο ή περι­φε­ρειάρχη και να στη­ρί­ξει πολυ­συλ­λε­κτι­κούς συν­δυα­σμούς, πλατιές κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χίες και ευρεία δημο­κρα­τικά σχήματα. Σε αυτό το πλαίσιο απο­φα­σί­σαμε πάντα μέσω δια­δι­κα­σιών να δώσουμε την εκλο­γική μάχη σε δύο μέτωπα. Από τη μία πλευρά θεω­ρή­σαμε χρέος μας να στη­ρί­ξουμε την τιτάνια προ­σπά­θεια και τον καθη­με­ρινό αγώνα της παρά­τα­ξης του δημάρ­χου Ρόδου, κ. Φώτη Χατζη­διά­κου να βελ­τιώ­σει την εικόνα του Δήμου, εκσυγ­χρο­νί­ζο­ντας τις δομές του και ανα­βαθ­μί­ζο­ντας τις υπη­ρε­σίες του, μετα­τρέ­πο­ντας την Ρόδο σε μία πόλη σύγ­χρονη, ανθρώ­πινη, ευρω­παϊκή. Από την άλλη πλευρά, δια­βλέ­πο­ντας την αδήριτη ανάγκη για αλλαγή σελίδας στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­κει­μέ­νου αυτή να μετα­μορ­φω­θεί από Περι­φέ­ρεια «χει­με­ρίας νάρκης» σε Περι­φέ­ρεια «Τεσ­σά­ρων Εποχών» επι­λέ­ξαμε να στη­ρί­ξουμε την ανε­ξάρ­τητη δημο­κρα­τική παρά­ταξη «Συμ­μα­χία για το Νότιο Αιγαίο» με επι­κε­φα­λής τον Μανώλη Γλυνό, έναν άνθρωπο κοι­νω­νικά κατα­ξιω­μένο, με επαγ­γελ­μα­τική κατάρ­τιση και ανε­πί­λη­πτο ήθος, έναν άνθρωπο που δια­πνέ­ε­ται από δημο­κρα­τι­κές αρχές και αξίες με ικα­νό­τητα να συν­θέ­τει. Τον άνθρωπο που θέλουμε να δούμε στο τιμόνι της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Συμ­με­τέ­χουμε οπότε ενωτικά και με όλη μας την ενέρ­γεια στις τοπικές εκλογές είτε ως πολίτες με άποψη είτε ως υπο­ψή­φιοι στα ψηφο­δέλ­τια των δύο αυτών παρα­τά­ξεων.

Πόσο σημα­ντι­κές θα είναι αυτές οι εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις για το ΚΙΝΑΛ; Ανα­μέ­νετε τα πρώτα δείγ­ματα για την δυνα­μι­κό­τητά σας, από τα απο­τε­λέ­σματα;

Οι εκλογές στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση έχουν τελείως δια­φο­ρε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά από τις υπό­λοι­πες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Εκεί οι πολίτες καλού­νται να επι­λέ­ξουν τους συν­δυα­σμούς που πιστεύ­ουν ότι θα αντα­πο­κρι­θούν καλύ­τερα στην επίλυση των τοπικών προ­βλη­μά­των και θα δημιουρ­γή­σουν καλύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ανά­πτυ­ξης για το Δήμο ή την Περι­φέ­ρεια. Σε αυτήν τη λογική, ενδε­χό­μενη νίκη των συν­δυα­σμών που στη­ρί­ζουμε και υπο­στη­ρί­ζουμε δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται νίκη της παρά­τα­ξής μας, όπως και το αντί­στροφο.

Οπότε μοιραία το βάρος για τους κομ­μα­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς πέφτει στις ευρω­παϊ­κές εκλογές. Στις εκλογές αυτές προ­σερ­χό­μα­στε ως κοι­νω­νοί των θέσεων και αντι­λή­ψεων του Ευρω­παϊ­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος τις οποίες θέλουμε αφενός να γνω­στο­ποι­ή­σουμε στις Ελλη­νί­δες και τους Έλληνες και αφε­τέ­ρου να τους πεί­σουμε να τις υπερ­ψη­φί­σουν προ­κει­μέ­νου η Ευρώπη να αλλάξει τροχιά, να εγκα­τα­λεί­ψει τις συντη­ρη­τι­κές πολι­τι­κές και να υιο­θε­τή­σει μία πιο προ­ο­δευ­τική ατζέντα προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουμε να δώσουμε απα­ντή­σεις στα μεγάλα ζητή­ματα της Ευρώπης, την ανεργία, την ανα­σφά­λεια, την κλι­μα­τική αλλαγή και την άνοδο της ακρο­δε­ξιάς μέσω της επι­τά­χυν­σης των δια­δι­κα­σιών προς την Ευρω­παϊκή ολο­κλή­ρωση και την πολι­τική ένωση.

Οι Ευρω­παϊ­κές εκλογές λοιπόν απο­τε­λούν για το Κίνημα Αλλαγής τη «μητέρα των μαχών», διότι εκτός των παρα­πάνω θα σημάνει και το προ­μή­νυμα της ανα­τρο­πής των πολι­τι­κών συσχε­τι­σμών στην Ελλάδα και επο­μέ­νως επεν­δύ­ουμε πολύ στο απο­τέ­λε­σμα της κάλπης αυτής. Σε τοπικό επίπεδο η ανα­κοί­νωση της υπο­ψη­φιό­τη­τας του πρώην υπουρ­γού και πρώην βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Γιώργου Νικη­τιάδη μας δίνει ιδιαί­τερη δυνα­μική.

Τι προσ­δο­κίες έχει το ΚΙΝΑΛ στα Δωδε­κά­νησα για τις εκλογές –κυρίως στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση με αφορμή και τον νέο νόμο ‘Κλεισθένη’.

Οι προσ­δο­κίες μας για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση είναι συγκε­κρι­μέ­νες, στα­θε­ρές, αδια­πραγ­μά­τευ­τες. Υπο­στη­ρί­ζουμε σθεναρά την ενί­σχυση της κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας των Δήμων με εξά­λειψη των γρα­φειο­κρα­τι­κών εμπο­δίων που αντι­με­τω­πί­ζουν καθη­με­ρινά οι δήμαρ­χοι, με πιο απλά λόγια, θέλουμε Δήμους με οικο­νο­μική και διοι­κη­τική αυτο­τέ­λεια με αύξηση αρμο­διο­τή­των και ταυ­τό­χρονο περιο­ρι­σμό της κρα­τι­κής επέμ­βα­σης στα τοπικά δρώμενα. Με τη θεσμο­θέ­τηση του ‘Κλεισθένη’ η κυβέρ­νηση κινεί­ται στην ακριβώς αντί­θετη κατεύ­θυνση. Μέσα από αυτή την «αντι-μεταρρύθμιση» μετα­τρέ­πει τους δήμους σε απλά όργανα υλο­ποί­η­σης των κατευ­θύν­σεων του κεντρι­κού κράτους, ενι­σχύει τις μειο­ψη­φίες έναντι της απο­τε­λε­σμα­τι­κής λει­τουρ­γίας των δήμων προσ­δο­κώ­ντας μικρο­πο­λι­τικά οφέλη. Προσ­δο­κία δική μας είναι η επαύριο της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας του Μαΐου να βρει ενι­σχυ­μέ­νες τις παρα­τά­ξεις που πιστεύ­ουν στις δυνα­τό­τη­τες της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και είναι δια­τε­θει­μέ­νες να εργα­στούν με σκοπό την απο­τε­λε­σμα­τική και εύρυθμη λει­τουρ­γία τόσο σε δημο­τικό όσο και σε περι­φε­ρειακό επίπεδο.

Εκτι­μάτε πως το ΚΙΝΑΛ έχει δυνα­τό­τη­τες να ανε­βά­σει τα ποσοστά του στην δική μας περιοχή και να κερ­δί­σει παρα­πάνω έδρες στις εθνικές εκλογές;

Φυσικά. Είναι δεδο­μένο ότι οι αυτα­πά­τες και τα ψέματα με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υφήρ­παξε την ψήφο των Ελλήνων πολιτών προ­κει­μέ­νου να αναρ­ρι­χη­θεί και έπειτα γαν­τζω­θεί στην εξουσία κατέρ­ρευ­σαν πολύ γρήγορα. Το μέγεθος της εξα­πά­τη­σης έγινε αντι­λη­πτό μόλις από τους πρώτους μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης του Αλέξη Τσίπρα το 2015. Έγινε σαφές με τον πλέον κατα­νοητό τρόπο ότι ο μονα­δι­κός ασφαλής δρόμος ανά­καμ­ψης για τη χώρα ήταν ο δρόμος της Εθνικής ευθύνης που ακο­λού­θησε το ΠΑΣΟΚ με τερά­στιο πολι­τικό κόστος. Τα εύκολα λόγια του Ζαπ­πείου και τα βαρύ­γδουπα «Go back κυρία Μέρκελ» των μετέ­πειτα φανα­τι­κών εφαρ­μο­στών των δικών τους μνη­μο­νίων, Αντ. Σαμαρά και Αλ. Τσίπρα, ακυ­ρώ­θη­καν από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Τώρα λοιπόν που ο ελλη­νι­κός λαός προ­σέρ­χε­ται για πρώτη φορά στις κάλπες μετά από την κατάρ­ρευση των μύθων θα απο­δώ­σει τις πολι­τι­κές ευθύνες όπως πρέπει και θα τιμω­ρή­σει το ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο για τον τρόπο που κατέ­λαβε την εξουσία αλλά κυρίως για τον τρόπο που κυβέρ­νησε. Ασπά­στηκε τις πλέον συντη­ρη­τι­κές απόψεις και εφάρ­μοσε μία δεξιά πολι­τική, συνερ­γά­στηκε με την ακρο­δε­ξιά, έκανε δεκτά ανε­πι­φύ­λα­κτα όλα τα αιτή­ματα των δανει­στών, υπο­θή­κευσε τη δημόσια περιου­σία, υπερ­φο­ρο­λό­γησε τη μεσαία τάξη, μονι­μο­ποί­ησε τον ΕΝΦΙΑ, μείωσε το αφο­ρο­λό­γητο, κατήρ­γησε το νόμο για την προ­στα­σία της κύριας κατοι­κίας, ξεκλεί­δωσε τους πλει­στη­ρια­σμούς, κατήρ­γησε τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά, εργα­λιο­ποί­ησε τη δικαιο­σύνη για να εξο­ντώ­σει τους πολι­τι­κούς του αντι­πά­λους, έπαιξε σε εγκλη­μα­τικό βαθμό με τα εθνικά θέματα με την εκχώ­ρηση της Μακε­δο­νι­κής Ταυ­τό­τη­τας και Γλώσσας στους Σκο­πια­νούς και τους ερα­σι­τε­χνι­κούς χει­ρι­σμούς στα θέματα με την Αλβανία και την Τουρκία.

Σε καμία περί­πτωση, όμως δεν μπο­ρούμε να θεω­ρούμε ότι μόνη η απο­τυ­χία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μας εξα­σφα­λί­σει εκλο­γική άνοδο. Γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά ότι κανένας πολίτης δεν πρό­κει­ται μας ψηφίσει απλώς επειδή λέμε την αλήθεια από το 2010, επειδή σηκώ­σαμε για μεγάλο διά­στημα μόνοι μας το εθνικό φορτίο, ή επειδή ήμασταν οι πρώτοι και μονα­δι­κοί που κάναμε λόγο για εθνική συνεν­νό­ηση και εθνική ομάδα δια­πραγ­μά­τευ­σης. Κάποιοι ίσως μας το ανα­γνω­ρί­σουν, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν επεν­δύ­ουμε σε αυτό.

Αντι­θέ­τως, προ­σερ­χό­μα­στε στις εκλο­γι­κές μάχες που έρχο­νται με την δική μας κυβερ­νη­τική πρόταση, ένα προ­ο­δευ­τικό σχέδιο δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας, το «Σχέδιο Ελλάδα», το οποίο απο­τε­λεί το θεμε­λιώδη χάρτη των θέσεών μας και του ορά­μα­τός μας για την εθνική ανα­συ­γκρό­τηση, το σχέδιο πάνω στο οποίο θα ζητή­σουμε την ψήφο των Ελλήνων και πάνω στο οποίο θα ανα­ζη­τή­σουμε μετε­κλο­γι­κές συνερ­γα­σίες.

Πώς σχο­λιά­ζετε τις ‘μεταγραφές’ προς το ΣΥΡΙΖΑ, στε­λε­χών που ήταν ιστο­ρικά στον χώρο του Πασόκ;

Θα μου επι­τρέ­ψετε να απα­ντήσω με επί­κληση στο σχετικό σχόλιο του πατέρα μου Βασίλη Παπα­νι­κόλα σε ανάρ­τησή του σε ιστό­τοπο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, το οποίο και παρα­θέτω αυτού­σιο: «Τον Γιάννη (Ραγκούση) τον πρω­το­γνώ­ρισα όταν ήμουν γραμ­μα­τέας της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νοτ. Δωδε­κα­νή­σου κι εκείνος κλι­μά­κιο της Επι­τρο­πής Οργα­νω­τι­κού, πριν τον κάνουν γραμ­μα­τέα της Κ.Ε, βου­λευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ… Με τον Στέφανο (Τζου­μάκα) συνυ­πήρ­ξαμε βου­λευ­τές του ΠΑΣΟΚ επί οκτώ χρόνια, κάποια από τα οποία ήταν και υπουρ­γός στην κυβέρ­νηση Σημίτη και δώσαμε κοινές κοι­νο­βου­λευ­τι­κές μάχες από τις γραμμές των “εκσυγ­χρο­νι­στών”, στους οποίους ανήκε τότε και ο Στέ­φα­νος (!)… Τη Μαρι­λίζα (Ξενο­γιαν­να­κο­πού­λου) την γνώρισα όταν ήμουν βου­λευ­τής και εκείνη γενική γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Ανά­πτυ­ξης και συνερ­γά­στηκα στενά μαζί της όταν ήταν γραμ­μα­τέας της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής κι εγώ γραμ­μα­τέας της Περι­φε­ρεια­κής Επι­τρο­πής Νοτίου Αιγαίου του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κ.Ε.. Δεν θέλω να ανα­φερθώ και στις υπό­λοι­πες «γνω­ρι­μίες» μου, όπως ο Νίκος Μπίστης, ο Πανα­γιώ­της Κου­ρου­μπλής κ.ο.κ., που όλες τους σπρω­χνό­ντου­σαν χθες να «γλεί­ψουν» τον ΣΥΡΙΖΑ ή να χει­ρο­κρο­τή­σουν και να φωτο­γρα­φη­θούν με τον Τσίπρα…!!! Τους λυπή­θηκα χθες όλους αυτούς, μαζί και τον εαυτό μου… Λυπή­θηκα αυτούς για την πολι­τική κατά­ντια τους, λυπή­θηκα και τον εαυτό μου για τον χρόνο που ξόδεψα από τη ζωή μου μαζί τους…»