Συζήτηση ερώτησης για ΤΕΠ και Αιμοδυναμικό Νοσοκομείου Ρόδου

Συζη­τή­θηκε στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής η Επί­καιρη Ερώτηση του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού προς τον Υπουργό Υγείας για την κατά­σταση στην οποία έχει περιέλ­θει το Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών του Νοσο­κο­μείου Ρόδου αλλά και τις ελλεί­ψεις γιατρών που παρα­λύ­ουν τη λει­τουρ­γία του Αιμο­δυ­να­μι­κού Εργα­στη­ρίου.

Σχετικά με τη συζή­τηση, στην οποία προ­σήλθε να απα­ντή­σει ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Υγείας Παύλος Πολάκης, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός δήλωσε: «παρά την επιμονή μου να υπάρ­χουν 2 του­λά­χι­στον στα­θε­ροί γιατροί εκπαι­δευ­μέ­νοι στο αιμο­δυ­να­μικό τμήμα η απά­ντηση του Υπουρ­γού δεν ήταν διόλου πει­στική. Όσον αφορά το ΤΕΠ, σε σχέση με τις πολ­λα­πλές αδυ­να­μίες που επι­ση­μά­ναμε η απά­ντηση ήταν τελείως ανάξια σχο­λια­σμού δεδο­μέ­νου ότι μετά από τόσες τερά­στιες ελλεί­ψεις προ­σλαμ­βά­νε­ται ένας επι­κου­ρι­κός γιατρός χει­ρουρ­γός στην πράξη, προ­κα­λεί πραγ­μα­τικά λύπη.»

Ανα­λυ­τικά, η συζή­τηση είχε ως εξής

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (ΣΤ’ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής):

Κύριε Πρόεδρε, παρα­κο­λουθώ τη συνε­δρί­αση από το γραφείο μου στη Βουλή και άκουσα προη­γου­μέ­νως τον κ. Πολάκη να απαντά στον κ. Κόνσολα για το νοσο­κο­μείο Ρόδου και τα προ­βλή­ματά του. Μπορώ να σας δια­βε­βαιώσω ότι το Υπουρ­γείο Υγείας έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ευη­με­ρούν οι αριθμοί, ευη­με­ρούν -αν θέλετε- οι υπη­ρε­σίες του, αλλά έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Το τονίζω αυτό, διότι εγώ, όπως ξέρετε, είμαι εν ενερ­γεία ιατρός που μπαίνει μέσα στα νοσο­κο­μεία, μετέχει στα συμ­βού­λια για τους αρρώ­στους, βλέπει πως κινού­νται τα νοσο­κο­μεία και δεν μιλώ από έδρας.

Γιατί, λοιπόν, έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγ­μα­τι­κό­τητα; Διότι προ δύο μηνών περίπου, στην ίδια Αίθουσα, άκουσα τα ίδια στοι­χεία, τους ίδιους αριθ­μούς και είπα στον κ. Πολάκη, «Να πάτε αύριο το πρωί στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου, να δείτε ότι δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά που λέτε».

Εν συνε­χεία, δέχθηκα μια επι­στολή από τον επι­κε­φα­λής των ΤΕΠ -Τμήματα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών του νοσο­κο­μείου της Ρόδου- στην οποία λέει προς εμένα δια­μαρ­τυ­ρό­με­νος: «Κύριε καθη­γητά, δεν είναι μόνο το αιμο­δυ­να­μικό εργα­στή­ριο που έχει το πρό­βλημα. Όλο το νοσο­κο­μείο έχει πρό­βλημα και ειδι­κό­τερα το Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών. Ξέρετε, δεν μπορεί να κατα­τε­θεί πρό­γραμμα εφη­μέ­ρευ­σης και το Τμήμα μένει ακά­λυ­πτο από παθο­λό­γους και χει­ρουρ­γούς. Κύριε καθη­γητά, εκείνη την εποχή, αλλά και σήμερα, βλέπω ότι προ­τε­ραιό­τητα δίνετε στο Αιμο­δυ­να­μικό για εσάς και ίσως λόγω ειδι­κό­τη­τας». Αυτά τα λέει ο συνά­δελ­φος, ο διευ­θυ­ντής των ΤΕΠ.

Και συνε­χί­ζει: «Για τον λόγο αυτό αν θέλετε πραγ­μα­τικά να βοη­θή­σετε το νοσο­κο­μείο της Ρόδου, στείλτε για­τρούς. Χρεια­ζό­μα­στε τρεις παθο­λό­γους για το ΤΕΠ και δύο ακόμα παθο­λό­γους για τις Παθο­λο­γι­κές Κλι­νι­κές. Επίσης, χρεια­ζό­μα­στε δύο χει­ρουρ­γούς για το ΤΕΠ. Ακόμα, χρεια­ζό­μα­στε ενί­σχυση σε νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, να έχουμε μια ακόμη νοση­λεύ­τρια ή νοση­λευτή σε κάθε βάρδια, όπως επίσης ένα διοι­κη­τικό υπάλ­ληλο σε κάθε βάρδια για να λει­τουρ­γή­σουμε το τμήμα δια­λο­γής και την γραμ­μα­τεία του ΤΕΠ για τον ηλε­κτρο­νικό ιατρικό φάκελο. Αν πραγ­μα­τικά θέλετε να βοη­θή­σετε, αυτά πρέπει να ζητή­σετε.»

Και τελειώ­νει με το εξής: «Σαν καρ­διο­λό­γος που είστε, θυμη­θείτε ότι εμείς που δου­λεύ­ουμε στο ΤΕΠ είμαστε οι πρώτοι που βλέ­πουμε το έμφραγμα. Αντι­με­τω­πί­ζουμε τον θάνατο. Η επι­βί­ωση αυτών των ασθενών κυρίως εξαρ­τά­ται από την έγκαιρη και σωστή διά­γνωση. Χάνο­νται ανθρώ­πι­νες ζωές. Με αγα­νά­κτηση και αίσθημα ντροπής για την κατά­ντια του νοσο­κο­μείου στο οποίο υπηρετώ, Γερα­σκλής Αντώ­νιος, Διευ­θυ­ντής των ΤΕΠ».

Θα το κατα­θέσω στα Πρα­κτικά. Επίσης, θα κατα­θέσω επι­στολή της Εισαγ­γε­λέως Ρόδου προς το Υπουρ­γείο, που τους θέτει ενώπιον των ευθυνών τους για τις ανθρώ­πι­νες ζωές, μετά από δια­μαρ­τυ­ρία των ιατρών του νοσο­κο­μείου της Ρόδου…

Θέλω να κλείσω λέγο­ντας το εξής: Τα προ­βλή­ματα της Υγείας είναι εύκολο και κατα­νοητό να τα λύνουμε με αριθ­μούς. Όμως, οι αριθμοί δεν βοηθούν για να σώζο­νται ανθρώ­πι­νες ζωές.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώρ­γιος Βαρε­μέ­νος): Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Υγείας): Επειδή τα είπα πριν, δεν θα τα επα­να­λάβω ξανά. Απλά θα σταθώ σε δύο, τρία σημεία.

Πρώτον, κύριε συνά­δελφε, κύριε καθη­γητά, εγώ επαφή με την πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν έχω χάσει και όντας Υπουρ­γός πηγαίνω χωρίς να το δια­τυ­μπα­νίζω. Έχω πάει σε αρκετά νοσο­κο­μεία και ξέρω πάρα πολύ καλά τι συμ­βαί­νει.

Δεύ­τε­ρον, άλλοι επαί­ρο­νταν για την ευη­με­ρία των αριθμών και την κατα­στροφή των ανθρώ­πων.

Οι δικοί μου αριθμοί είναι άνθρω­ποι που θα ενι­σχύ­σουν τα νοσο­κο­μεία, όπως και το νοσο­κο­μείο της ιδιαί­τε­ρης πατρί­δας. Βέβαια, υπήρ­ξατε Υπουρ­γός και θα έπρεπε να το έχετε στη­ρί­ξει περισ­σό­τερο.

Όπως είπα και πριν, πήρατε είκοσι ένα άτομα τα οποία αρχί­ζουν να διο­ρί­ζο­νται από την προ­κή­ρυξη του Νοεμ­βρίου. Θα πάρετε δώδεκα θέσεις  μόνιμων ιατρών -εννοώ το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, όχι εσείς- και είκοσι πέντε άτομα νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό από τις προ­κη­ρύ­ξεις που βγαί­νουν τώρα. Έχει πάρει από το ΚΕΕΛΠΝΟ που αρχί­ζουν και διο­ρί­ζο­νται, δύο άτομα ιατρούς, οκτώ νοση­λεύ­τριες και μία για τη μονάδα εμφραγ­μά­των.

Επειδή δια­βά­σατε ένα κείμενο και γιατί ορι­σμένα κομ­μά­τια στον τοπικό, στον επαρ­χιακό Τύπο τώρα ανα­κά­λυ­ψαν -όχι από μόνα τους βέβαια, γιατί κάποιο χέρι θα έχει μπει για να βγουν έτσι- την κατα­στροφή στην Υγεία, θα σας διαβάσω κι εγώ μια αναφορά -σας είχα απα­ντή­σει και την προη­γού­μενη φορά- σε σχέση με το Αιμο­δυ­να­μικό: Το πρό­βλημα δημιουρ­γή­θηκε γιατί από τους ιατρούς που υπη­ρε­τούν, ο ένας πήρε αναρ­ρω­τική άδεια που έληξε και ο άλλος απου­σιά­ζει με άδεια ανα­τρο­φής τέκνου. Και βγήκε τότε, τον Μάρτιο το θέμα ότι «εδώ κατα­στρε­φό­μα­στε, δεν λει­τουρ­γεί…» κ.λπ..

Ξέρετε πολύ καλά ότι αμέσως η 2η ΥΠΕ Πει­ραιώς και Αιγαίου συνεν­νο­ή­θηκε με τον κ. Αίαντα Αντω­νιάδη από το «Αττικόν», Διευ­θυ­ντή Καρ­διο­λο­γίας –τον ξέρετε- να κατέβει στη Ρόδο για να καλύψει για κάποιο χρονικό διά­στημα το θέμα του Αιμο­δυ­να­μι­κού. Μόλις κοι­νο­ποιούμε στους «διοι­κη­τεύ­ο­ντες» την απόφαση ότι πάει ο κ. Αντω­νιά­δης για να καλύψει τώρα που λείπει ο άλλος με αναρ­ρω­τική άδεια, τι μας λένε; «Μην κατέβει ακόμα, υπάρχει πρό­βλημα τη λυχνία. Πρέπει να τη φτιά­ξουμε».

Τη φτιά­χνουμε τη λυχνία Καθαρά Δευτέρα. Μόλις φτιά­χνουμε τη λυχνία, μας λένε: «Α, ξέρετε υπάρχει πρό­βλημα και στην πλακέτα». Και κινού­μα­στε πάλι Καθαρά Δευτέρα να φτιά­ξουμε και την πλακέτα. Δηλαδή, τι λει­τουρ­γούσε πριν; Να κατα­λάβω κι εγώ. Τι λει­τουρ­γούσε πριν;

Και σαν να μην φτάνουν αυτά, μόλις φτιά­ξαμε την πλακέτα και τη λυχνία, μας είπαν, «Μην κατέβει, γιατί δεν έχουμε υλικά». Άρα, κάποιος δου­λεύει κάποιον. Τα πήραμε και τα υλικά και κατέ­βηκε.

Αυτά, όμως, είναι ανα­λυ­τικά περι­γρα­φό­μενα στην απά­ντηση της 2η Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας για το τι έγινε από 16 Μαρτίου μέχρι 21 Μαρτίου που ήταν η ορι­στική απόφαση για να κατέβει και να βοη­θή­σει το Αιμο­δυ­να­μικό ο κ. Αντω­νιά­δης. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Αυτό είδε πουθενά το φως της δημο­σιό­τη­τας ή είδε ότι «δεν έχουμε» και «δεν γίνεται»; Και πώς δούλευε χωρίς να υπάρ­χουν όλα αυτά δηλαδή; Πώς δούλευε χωρίς να υπάρ­χουν όλα αυτά; Και ποιος μας τα είχε πει όλα αυτά; Όπου μας λένε κάτι για τέτοια βλάβη, επεμ­βαί­νουμε αμέσως. Γιατί δεν μας το είχαν πει αυτό πουθενά; Και γιατί το είπαν στην Υγειο­νο­μική Περι­φέ­ρεια, στη Διοί­κηση -δεν θα το πουν στον Υπουργό- αφού πρώτα είπε «Στέλνω τον κ. Αντω­νιάδη κάτω»; «Δεν έχω λυχνία, έχει πρό­βλημα η πλακέτα, δεν έχω υλικά». Δηλαδή, τι δούλευε πριν; Και θα μυρίσω εγώ τα νύχια μου ή η Διοι­κή­τρια της Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας τι λείπει από όπου λείπει;

Τέλος πάντων, ήρθε η νέα Διοι­κή­τρια τώρα στο Νοσο­κο­μείο. Με αυτή πιστεύω να έχουμε την πλη­ρο­φό­ρηση που πρέπει και την οργά­νωση των πραγ­μά­των που πρέπει.

Αυτά, γιατί τα υπό­λοιπα τα είπα πιο πριν και μην τα επα­να­λαμ­βάνω.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώρ­γιος Βαρε­μέ­νος): Έχετε το λόγο κ. Κρε­μα­στινέ.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (ΣΤ’ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Επα­νέρ­χο­μαι με το ίδιο μοτίβο, δηλαδή ότι έχει χαθεί η επαφή.

Εγώ δεν αμφι­σβητώ αυτά που λέει ο Υπουρ­γός. Προς θεού! Αλλά δεν είναι αυτά. Γιατί δεν είναι αυτά; Διότι το Αιμο­δυ­να­μικό είχε τέσ­σε­ρις ιατρούς και σιγά – σιγά έφθινε, έγιναν τρεις, έγιναν δύο -για δια­φό­ρους λόγους-, έγινε ένας, έγινε κανένας. Ουσια­στικά δεν λει­τουρ­γούσε. Το αν η ΔΥΠΕ δεν μπορεί να επι­κοι­νω­νή­σει με το Νοσο­κο­μείο ή ποιος φταίει, προ­φα­νώς φταίει η υπη­ρε­σία. Αυτό να το ελέγ­ξετε. Ούτε οι Βου­λευ­τές φταίνε ούτε η Βουλή, ούτε ο Πρό­ε­δρος της Βουλής, ούτε ο Υπουρ­γός. Ο Υπουρ­γός φταίει γιατί δεν ελέγχει τις υπη­ρε­σίες του. Αυτά που του λένε δεν είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Τέσ­σε­ρις γιατροί εκπαι­δευ­μέ­νοι, ο ένας πήρε μετά­θεση, ο άλλος, όπως είπε, απου­σιά­ζει –τα είπαμε και πριν, μην το επαναλαμβάνω- πράγ­ματι έτσι είναι. Και γιατί δημιουρ­γή­θηκε το θέμα; Διότι ένας δημο­σιο­γρά­φος έπαθε έμφραγμα κι ένα σημαί­νον πρόσωπο της Ρόδου έπαθε έμφραγμα και πήγε στο Νοσο­κο­μείο και δεν βρήκε τίποτα.

Και ερωτώ -και το λέω αυτό για το καλό το δικό σας, δηλαδή του Υπουργείου- φαντά­ζε­στε αύριο να μην ήταν έτσι τα πράγ­ματα και να πήγαινε ένας ξένος Υπουρ­γός ή ένας διά­ση­μος ηθο­ποιός -που υπάρχουν- και να τον πήγαι­ναν στην Αττά­λεια για να του κάνουν στε­φα­νιο­γρα­φία για το έμφραγμα και να μην γνω­ρί­ζει κανένας τίποτα; Οι ΥΠΕ πρέπει να έχουν καθη­με­ρινή επαφή με τα προ­βλή­ματα των νοσο­κο­μείων.

Ασφαλώς ο Υπουρ­γός είναι αρμό­διος για την ΥΠΕ, δεν είναι αρμό­διος για το νοσο­κο­μείο, για να ξέρει τι έγινε η πλακέτα και το α΄ και το β΄, πολύ περισ­σό­τερο που δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράγ­ματα, αλλά αυτό δεν μας αφορά, αν κάηκε ή δεν κάηκε η λυχνία. Αλλά αν συνέ­βη­σαν έτσι –που δεν συνέ­βη­σαν, αλλά εγώ λέω ότι συνέβησαν- έπρεπε οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες να ευαι­σθη­το­ποιού­νται για το ποιος φταίει. Και αυτό πρέπει να το δείτε.

Εγώ εκείνο το οποίο σας λέω όμως -και κάνω και παρά­κληση προς το Υπουργείο- είναι ότι για να δου­λέ­ψει το αιμο­δυ­να­μικό τώρα, δεν φτάνει ένας που βρέθηκε εθε­λο­ντής κατά κάποιο τρόπο, αλλά πρέπει να γίνει από­σπαση δύο του­λά­χι­στον ιατρών, οι οποίοι να έχουν εκπαι­δευ­τεί στο αιμο­δυ­να­μικό. Δηλαδή να πηγαί­νει το έμφραγμα και να αντι­με­τω­πί­ζε­ται, να μην βγαίνει είδηση ότι πέθανε ο άνθρω­πος γιατί το αιμο­δυ­να­μικό δεν λει­τούρ­γησε ή δεν υπήρχε γιατρός. Αν υπάρχει ένας γιατρός μόνο, είναι ίσον κανένας γιατρός, πολύ περισ­σό­τερο αν έρχεται τέσ­σε­ρις μέρες τη βδομάδα. Το αιμο­δυ­να­μικό θέλει εικο­σι­τε­τρά­ωρη λει­τουρ­γία σε ένα τέτοιο νοσο­κο­μείο.

Άρα, λοιπόν, πρέπει επει­γό­ντως να πείτε στην ΥΠΕ να εξα­σφα­λί­σει δύο στα­θε­ρούς για­τρούς μέχρις ότου δείτε κι εσείς τι γίνεται και επα­νέλ­θουν αυτοί που πήραν άδεια, που πήγαν για εκπαί­δευση -δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε- μέχρις ότου λει­τουρ­γή­σει και πάλι το τμήμα. Χρειά­ζο­νται επει­γό­ντως δύο γιατροί αυτήν τη στιγμή. Μπορούν να εξα­σφα­λι­στούν από την ΥΠΕ, από όλα τα νοσο­κο­μεία της χώρας, του κέντρου;

Γιατί, επα­να­λαμ­βάνω, δεν είναι η Ρόδος, δεν είναι οι πολίτες της Ρόδου, είναι η εικόνα στα τέσσερα εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους που φτάνουν στη Ρόδο κάθε χρόνο και ζουν εκεί. Είναι η εικόνα της χώρας. Δεν είναι δηλαδή ένα πρό­βλημα που ένας τοπικός Βου­λευ­τής αυτήν τη στιγμή κατά κάποιο τρόπο το μεγα­λο­ποιεί για πολι­τι­κούς λόγους. Δεν είναι αυτό το πρό­βλημα.

Γι’ αυτό είχα πει την άλλη φορά στον Υπουργό τον κ. Πολάκη ότι ωραία είναι αυτά που λέτε, ωραία σας τα λένε οι υπη­ρε­σίες σας, αύριο το πρωί πάρτε το αερο­πλάνο, κατε­βείτε κάτω, πηγαί­ντε βρείτε τους για­τρούς αυτούς που δια­μαρ­τύ­ρο­νται και πείτε τους «ελάτε να μου πείτε την πραγ­μα­τι­κό­τητα». Και τότε κάντε αυτά τα υπό­λοιπα. Διώξτε τον έναν, πάρτε τον άλλον, κάντε ό,τι θέλετε. Αυτό σας είπα την άλλη φορά, αυτό λέω και τώρα. Δεν κάνω ούτε μομφή ούτε επίθεση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώρ­γιος Βαρε­μέ­νος): Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Υγείας): Μάλλον λει­τουρ­γούμε σε έδαφος παραλ­λή­λων μονο­λό­γων, κύριε συνά­δελφε.

Στην καρ­διο­λο­γική κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου υπη­ρε­τούν πέντε γιατροί. Από τους υπη­ρε­τού­ντες, ο ένας απου­σιά­ζει δύο μέρες κάθε εβδο­μάδα προ­κει­μέ­νου να μετεκ­παι­δευ­τεί στο στε­φα­νιο­γρά­φημα. Ο ένας πήρε αναρ­ρω­τική άδεια και ο άλλος πήρε άδεια ανα­τρο­φής τέκνου. Αυτά τα δύο συνέ­βη­σαν τον Μάρτιο. Ο ένας, λοιπόν, που πήρε την αναρ­ρω­τική γύρισε, ο άλλος με την ανα­τροφή τέκνου λείπει. Οι άλλοι, λοιπόν, υπη­ρε­τούν και στεί­λαμε και επι­κου­ρικό καρ­διο­λόγο. Διο­ρί­σαμε και δεύτερο γιατρό -που δεν αποδέχτηκε- και ξανα­διο­ρί­ζουμε κι άλλον και μάλιστα έχουμε προ­κη­ρύ­ξει και θέση επι­κου­ρι­κού επεμ­βα­τι­κού καρ­διο­λό­γου για τη Ρόδο.

Είναι εξα­σφα­λι­σμέ­νες πλήρως οι πιστώ­σεις και γι’ αυτές, αλλά και για άλλες θέσεις. Αν υπάρξει δια­θε­σι­μό­τητα από τους καρ­διο­λό­γους, τους συνα­δέλ­φους που έχουν τελειώ­σει και έχουν εξει­δι­κευ­τεί, την επόμενη μέρα το πρωί μπορούν να πάνε.

Όπως ξέρετε –και κάνουμε πολύ μεγάλη προσπάθεια- θέση έχει βγει για επεμ­βα­τικό καρ­διο­λόγο επι­κου­ρικό στη Ρόδο. Όποιος δηλώσει, θα πάει.

Από εκεί και πέρα, ισχύουν πλήρως αυτά που είπα σε σχέση με τη μετα­κί­νηση του κ. Αντω­νιάδη και του τι προη­γή­θηκε σε σχέση με πλα­κέ­τες, υλικά, λυχνίες κ.λπ. Είναι πλήρως επι­βε­βαιω­μένο.

Πιστεύω ότι τώρα και με την εγκα­τά­σταση της νέας διοί­κη­σης και στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου και στη Β΄ Υγειο­νο­μική Περι­φέ­ρεια για τέτοια πράγ­ματα δεν θα ξανα­κου­βε­ντιά­σουμε εδώ.