Ποδηλατικός τουρισμός: Τώρα… τρέχει και στην Ελλάδα

Η αξία των του­ρι­στι­κών ταξι­διών με ποδή­λατο στην Ευρώπη υπερ­βαί­νει τα 44 δισ. ευρώ τον χρόνο. Στη χώρα μας μπορεί να απο­τε­λέ­σει το κλειδί για επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου προ­σελ­κύ­ο­ντας ταξι­διώ­τες καθ’ όλη τη διάρ­κεια του χρόνου.

Μελέτες που κατά δια­στή­ματα δημο­σιεύ­ο­νται σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες δεί­χνουν ότι το ποδή­λατο δεν είναι μόνο ένα οικο­λο­γικό μέσο μετα­κί­νη­σης μέσα στις μεγάλες πόλεις, αλλά και ανα­πό­σπα­στο κομμάτι του του­ρι­σμού.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με μια μελέτη που παράγ­γειλε το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο το 2012, εκτι­μά­ται ότι πραγ­μα­το­ποιού­νται 2.295 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρι­στικά ταξίδια με ποδή­λατο στην Ευρώπη και η αξία τους υπερ­βαί­νει τα 44 δισ. ευρώ το έτος. Αυτό είναι το εκτι­μώ­μενο σύνολο των εγχώ­ριων και των διεθνών του­ρι­στι­κών ταξι­διών με ποδή­λατο. Παράλ­ληλα, ο αριθμός των του­ρι­στών με ποδή­λατο που δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν είναι 20,4 εκα­τομ­μύ­ρια, ενώ ετησίως ξοδεύ­ουν περίπου 9 δισ. ευρώ.

Τα νούμερα αυτά δεί­χνουν ότι έχουν ωρι­μά­σει αρκετά οι συν­θή­κες που θα μπο­ρού­σαν να ωθήσουν και την Ελλάδα να ξεφύγει από το μαζικό του­ρι­στικό μοντέλο «ήλιος-θάλασσα» και να ανα­δεί­ξει επι­τέ­λους τον θεμα­τικό του­ρι­σμό ως βιώσιμο προϊόν που μπορεί να τονώσει τη ζήτηση καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους.

Είναι σημα­ντικό να σημειω­θεί ότι η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού με ποδή­λατα, τόσο από την άποψη της προ­σφο­ράς όσο και της ζήτησης, είναι ανο­μοιό­μορφη στην Ευρώπη.

Σε χώρες όπως η Αυστρία, το Βέλγιο, η Δανία, η Γαλλία, η Γερ­μα­νία, η Ελβετία και οι Κάτω Χώρες ο του­ρι­σμός με ποδή­λατο είναι σημα­ντι­κός.

Από έναν επα­να­λη­πτικό γύρο της έρευνας του 2009 προ­έ­κυψε ότι οι περισ­σό­τε­ροι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες πιστεύ­ουν σήμερα πως η αγορά του­ρι­σμού με ποδή­λατο στις χώρες τους αυξά­νε­ται (σε σύγκριση με την προη­γού­μενη κατά­σταση στα­σι­μό­τη­τας) παρά το τρέχον οικο­νο­μικό κλίμα.

Το παρα­πάνω γεγονός έχει οδη­γή­σει αρκε­τούς επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού στην Ελλάδα να απο­κτή­σουν και πιστο­ποί­ηση για ξενο­δο­χεία φιλικά στο ποδή­λατο (π.χ. το σήμα Bike Friendly), η οποία μπορεί να φέρει επι­πλέον αφίξεις καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους και έτσι να επι­μη­κύ­νει τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου κυρίως σε ορει­νούς προ­ο­ρι­σμούς ή ακόμη και σε χιο­νο­δρο­μικά κέντρα που παρα­μέ­νουν ανα­ξιο­ποί­ητα σε περιό­δους που δεν έχει χιόνια.

Σημα­ντι­κές προ­σπά­θειες γίνο­νται και από ποδη­λα­τικά σωμα­τεία τα οποία μέσα από τη διορ­γά­νωση αθλη­τι­κών γεγο­νό­των προ­σπα­θούν από τη μία να ανα­δεί­ξουν τις ομορ­φιές της ορεινής Ελλάδας (μονο­πά­τια, βουνά, απο­μο­νω­μένα χωριά κ.λπ.) και από την άλλη να προ­σελ­κύ­σουν μέσω του ποδη­λά­του επι­σκέ­πτες ανα­ψυ­χής καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους.

Το Bike Odyssey

Ενα τέτοιο αθλη­τικό γεγονός -το μεγα­λύ­τερο και σημα­ντι­κό­τερο στην Ελλάδα- ορεινής ποδη­λα­σίας είναι το Bike Odyssey (https://www.bikeodyssey.gr/en/).

Πρό­κει­ται για έναν οκτα­ή­μερο αγώνα ορεινής ποδη­λα­σίας στην ευρύ­τερη περιοχή των Νομών Γρε­βε­νών, Τρι­κά­λων, Ευρυ­τα­νίας, Φωκίδας και Αιτω­λο­α­καρ­να­νίας που πραγ­μα­το­ποιεί­ται κάθε Ιούνιο (για το 2019 από τις 16 έως τις 23 Ιουνίου). Η δια­δρομή έχει συνο­λικό μήκος 620 χλμ., 19.800 υψο­με­τρι­κές δια­φο­ρές και περνάει από 57 χωριά της ορεινής Ελλάδας δια­σχί­ζο­ντας την ορο­σειρά της Πίνδου.

Η έναρξη γίνεται στο χωριό Σμίξη του Δήμου Γρε­βε­νών και δια­σχί­ζει όλη την ορο­σειρά της Πίνδου τερ­μα­τί­ζο­ντας στη Ναύ­πα­κτο, δίνο­ντας έτσι τη δυνα­τό­τητα στους συμ­με­τέ­χο­ντες, μα και τους συνο­δούς τους, να γνω­ρί­σουν την άλλη Ελλάδα που δεν είναι ιδιαί­τερα γνωστή, αλλά είναι εξίσου όμορφη.

Τα τελευ­ταία χρόνια ο συγκε­κρι­μέ­νος αγώνας προ­σελ­κύει σχεδόν το 50% των συμ­με­το­χών από ξένες χώρες, ζωντα­νεύει απο­μο­νω­μένα χωριά και γεμίζει ξενο­δο­χεία.

Ποδη­λα­τι­κός του­ρι­σμός

Ο ποδη­λα­τι­κός του­ρι­σμός έχει όλα τα χαρα­κτη­ρι­στικά που μπορούν να τον κατα­στή­σουν οδηγό στην επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, καθώς οι ποδη­λά­τες προ­τι­μούν ήπιες θερ­μο­κρα­σίες, οπότε ταξι­δεύ­ουν κυρίως άνοιξη και φθι­νό­πωρο.

Ακόμη, το ποδή­λατο ως μέσο φιλικό προς το περι­βάλ­λον μπορεί να συμ­βάλ­λει στην αειφόρο ανά­πτυξη των προ­ο­ρι­σμών, ενώ οι επεν­δύ­σεις που απαι­τού­νται είναι χαμηλές τόσο από πλευράς των επι­χει­ρή­σεων όσο και των υπο­δο­μών, καθώς ο σχε­δια­σμός των ποδη­λα­τι­κών μονο­πα­τιών γίνεται με τις ελά­χι­στες δυνατές παρεμ­βά­σεις στο φυσικό περι­βάλ­λον.

Τα κίνητρα για του­ρι­σμό με ποδή­λατο είναι πολλά, αλλά κυρίως είναι η φύση και η ευκαι­ρία χαλά­ρω­σης από την ένταση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Παρότι η φύση του του­ρι­σμού με ποδή­λατο συνάδει με τις τρέ­χου­σες πολι­τι­κές της Ε.Ε. σχετικά με τον βιώσιμο του­ρι­σμό, υπάρ­χουν ορι­σμένα εμπόδια στην ανά­πτυξή του.

Για παρά­δειγμα, η έλλειψη κάλυψης μεταξύ των μέσων μετα­φο­ράς και η απουσία του από την αγορά. Από την άποψη του βιώ­σι­μου του­ρι­σμού, το πακέτο «τρένο-ποδήλατο» είναι το σημα­ντι­κό­τερο. Η μετα­φορά ενός ποδη­λά­του μέσω σιδη­ρο­δρό­μου είναι σχετικά οικο­νο­μική, αλλά δεν είναι πάντα δυνατή και σε πολλές περι­πτώ­σεις δεν είναι εύκολη. Ενα άλλο εμπόδιο είναι η έλλειψη ποιο­τι­κών ποδη­λα­το­δρό­μων και δικτύων μεγάλων απο­στά­σεων σε πολλές χώρες που έχουν σημα­ντική παρου­σία στην αγορά του­ρι­σμού.

Επι­πλέον, η ενα­σχό­ληση των ταξι­διω­τι­κών και του­ρι­στι­κών γρα­φείων με τον του­ρι­σμό με ποδή­λατο είναι περιο­ρι­σμένη. Από τα στοι­χεία που εξε­τά­στη­καν στην παρα­πάνω μελέτη προ­κύ­πτει ότι οι του­ρί­στες με ποδή­λατο απο­φέ­ρουν σημα­ντικά οφέλη στις τοπικές κοι­νό­τη­τες που επί του παρό­ντος δεν επω­φε­λού­νται από την παρα­δο­σιακή του­ρι­στική ανά­πτυξη.

Το προφίλ των τουριστών-ποδηλατών

Οι του­ρί­στες που ανήκουν στην κατη­γο­ρία αυτών που ταξι­δεύ­ουν είτε χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ως μέσο το ποδή­λατο, είτε με σκοπό να κάνουν χρήση του ποδη­λά­του σε ειδικές δια­δρο­μές ανήκουν συνήθως στην ηλι­κιακή ομάδα των 35-55, είναι μέσης και ανώ­τα­της εκπαί­δευ­σης και ξοδεύ­ουν 3-4 φορές περισ­σό­τερα χρήματα από όσους ταξι­δεύ­ουν οδικώς. Συγκε­κρι­μένα, στην Ευρώπη οι τουρίστες-ποδηλάτες ξοδεύ­ουν ημε­ρη­σίως περίπου 57 ευρώ, ενώ με μία μέση διαμονή 7,7 ημερών τα συνο­λικά έξοδά τους σε κάθε ταξίδι ανέρ­χο­νται στα 439 ευρώ.

Οι εν λόγω του­ρί­στες, ακο­λου­θώ­ντας τη δια­δε­δο­μένη πλέον τάση της ξεχω­ρι­στής βιω­μα­τι­κής εμπει­ρίας, ψάχνουν να βιώσουν τα τοπικά χαρα­κτη­ρι­στικά κάθε περιο­χής και να γίνουν ένα με τους κατοί­κους της. Είναι, δηλαδή, ενεργοί του­ρί­στες, και όχι τουρίστες-θεατές όπως αυτοί του μαζικού του­ρι­σμού.

Οι λόγοι της ανά­πτυ­ξης της συγκε­κρι­μέ­νης μορφής του­ρι­σμού εντο­πί­ζο­νται αφενός στο γεγονός ότι ο οικο­λο­γι­κός τρόπος ζωής απο­τε­λεί δια­δε­δο­μένη τάση στις δυτικές κοι­νω­νίες και το ποδή­λατο είναι το μονα­δικό οικο­λο­γικό όχημα, και αφε­τέ­ρου στην κλι­μα­τική αλλαγή, η οποία έχει φέρει άνοδο της θερ­μο­κρα­σίας και μείωση των χιο­νο­πτώ­σεων, ανα­γκά­ζο­ντας τους σκιέρ να βρουν υπο­κα­τά­στατο στην ορεινή ποδη­λα­σία.

πηγή newmoney.gr