Βήμα προς βήμα η μέθοδος του κυκλώματος που άδειασε δύο σπίτια στη Ρόδο μέσα σε 3 ώρες

• Ενας «λο­γι­στής» στο τη­λέ­φω­νο, δύο νε­α­ροί σε νοι­κια­σμέ­νο αυ­το­κί­νη­το, μια μαύρη σα­κού­λα έξω από την πόρτα, αλ­λα­γή ρού­χων σε κάδο και πλοίο για την Κάρ­πα­θο το επό­με­νο πρωί

Η λεία των 132.000 ευρώ δεν ήταν προ­ϊ­όν τύχης ούτε αυ­το­σχε­δια­σμού. Ήταν το απο­τέ­λε­σμα ενός σχε­δί­ου με προ­α­γο­ρα­σμέ­να ει­σι­τή­ρια δια­φυ­γής, τρία «επι­χει­ρη­σια­κά» κι­νη­τά, δια­κρι­τούς ρό­λους και ένα σε­νά­ριο που δου­λεύ­ει επει­δή εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τον φόβο, την εμπι­στο­σύ­νη και τη μο­να­ξιά των ηλι­κιω­μέ­νων. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η αστυ­νο­μι­κή έρευ­να ανα­συ­νέ­θε­σε σχε­δόν λεπτό προς λεπτό τη δράση του κυ­κλώ­μα­τος στη Ρόδο στις 5 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026. Οι δύο φυ­σι­κοί αυ­τουρ­γοί που συ­νε­λή­φθη­σαν οδη­γού­νται τη Δευ­τέ­ρα ενώ­πιον του Β’ Τα­κτι­κού Ανα­κρι­τή Ρόδου για διεύ­θυν­ση και έντα­ξη σε εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση και απά­τες σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, ενώ οι τη­λε­φω­νη­τές, του­λά­χι­στον 2 άγνω­στοι άν­δρες, ανα­ζη­τού­νται. Την υπε­ρά­σπι­ση των δύο κα­τη­γο­ρου­μέ­νων έχει ανα­λά­βει ο κ. Κώ­στας Αβδε­λής.

Πρώτο βήμα: η προ­ε­τοι­μα­σία από μα­κριά

Το κύ­κλω­μα δεν είχε κα­νέ­να μέλος που να μένει στη Ρόδο. Η ορ­γά­νω­ση χω­ρί­ζε­ται σε δύο επί­πε­δα που δεν συ­να­ντιού­νται ποτέ με το θύμα ταυ­τό­χρο­να. Το πρώτο είναι το «τη­λε­φω­νι­κό κέ­ντρο», δη­λα­δή ο αρ­χη­γός και οι συ­νερ­γά­τες του που κά­νουν τις κλή­σεις από από­στα­ση, με κάρ­τες SIM δη­λω­μέ­νες σε «αχυ­ραν­θρώ­πους». Το δεύ­τε­ρο είναι τα «χέρια», νε­α­ροί που στέλ­νο­νται στην επι­λεγ­μέ­νη πε­ριο­χή για να μα­ζέ­ψουν τη λεία.

Η επι­λο­γή της Ρόδου έγινε εκ των προ­τέ­ρων. Τα ακτο­πλοϊ­κά ει­σι­τή­ρια για την ανα­χώ­ρη­ση από το νησί είχαν εκ­δο­θεί με με­τρη­τά από πρα­κτο­ρείο της Ρόδου ήδη από το από­γευ­μα της 3ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, δη­λα­δή 2 ημέ­ρες πριν φτά­σουν οι δύο νε­α­ροί, με δη­λω­μέ­νο τη­λέ­φω­νο επι­κοι­νω­νί­ας έναν από τους αριθ­μούς που βρέ­θη­καν αρ­γό­τε­ρα στα κι­νη­τά τους. Η έξο­δος δια­φυ­γής, με άλλα λόγια, είχε κλει­στεί πριν από την εί­σο­δο.

Δεύ­τε­ρο βήμα: το «κα­θα­ρό» αυ­το­κί­νη­το

Στις 9:30 το πρωί της 5ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 ο 22χρο­νος και ο 25χρο­νος προ­σγειώ­θη­καν στο αε­ρο­δρό­μιο της Ρόδου από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, όπου δια­μέ­νουν. Πήγαν κα­τευ­θεί­αν σε εται­ρεία ενοι­κί­α­σης μέσα στο αε­ρο­δρό­μιο και ο 25χρο­νος υπέ­γρα­ψε μι­σθω­τή­ριο για μία ημέρα. Η εται­ρεία τούς έδωσε ένα μπεζ αυ­το­κί­νη­το. Εκεί­νοι όμως, όπως επι­βε­βαί­ω­σε η ίδια η εται­ρεία, πήραν από το πάρ­κινγκ ένα εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό λευκό αυ­το­κί­νη­το που είχε τα κλει­διά αφη­μέ­να μέσα. Όταν οι υπάλ­λη­λοι το κα­τά­λα­βαν και τους πήραν τη­λέ­φω­νο, απά­ντη­σαν απλώς ότι «πήραν άλλο» και το συμ­βό­λαιο διορ­θώ­θη­κε εκ των υστέ­ρων.

Τρίτο βήμα: η κλήση στο στα­θε­ρό και το «γύ­ρι­σμα» στο κι­νη­τό

Οι τη­λε­φω­νη­τές κα­λούν μα­ζι­κά στα­θε­ρά τη­λέ­φω­να με τον κω­δι­κό της πε­ριο­χής όπου ήδη πε­ρι­μέ­νουν οι συ­νερ­γοί τους. Το στα­θε­ρό είναι το κλει­δί, γιατί το έχουν σχε­δόν απο­κλει­στι­κά ηλι­κιω­μέ­νοι. Μόλις βρουν κά­ποιον που «πιά­νει», του ζη­τούν τον αριθ­μό του κι­νη­τού και τον ξα­να­κα­λούν εκεί. Έτσι το θύμα μπο­ρεί να κι­νεί­ται μέσα κι έξω από το σπίτι χωρίς να κλεί­σει ποτέ τη γραμ­μή.

Ακρι­βώς αυτό έγινε στις 13:48 με μια 69χρονη συ­ντα­ξιού­χο. Ένας άν­δρας με καλά ελ­λη­νι­κά, πράο ύφος και ηλι­κία που η ίδια υπο­λό­γι­σε γύρω στα 25 με 30, της ζή­τη­σε το κι­νη­τό, την ξα­να­κά­λε­σε από τον ίδιο αριθ­μό και συ­στή­θη­κε ως «ο λο­γι­στής της οι­κο­γέ­νειας». Η γυ­ναί­κα πί­στε­ψε ότι μι­λά­ει με τον πραγ­μα­τι­κό λο­γι­στή της. Στις 14:00 ένας δεύ­τε­ρος τη­λε­φω­νη­τής, από δια­φο­ρε­τι­κό αριθ­μό, κα­λού­σε μια 75χρονη σε χωριό της εν­δο­χώ­ρας. Την προ­σφώ­νη­σε με το μικρό της όνομα, της είπε «είμαι ο Αντώ­νης ο λο­γι­στής σου» και της μί­λη­σε σαν να τη γνω­ρί­ζει χρό­νια. Αυτό, όπως κα­τέ­θε­σε, ήταν που την έπει­σε ότι όλα ήταν κα­νο­νι­κά.

Τέ­ταρ­το βήμα: το ψέμα που δη­μιουρ­γεί επεί­γον

Κάθε απάτη χρειά­ζε­ται μια αφορ­μή που να μην αφή­νει χρόνο για σκέψη. Στην 69χρονη το πρό­σχη­μα ήταν ότι τα με­τρη­τά που είχε στο σπίτι «θα έχα­ναν την αξία τους» αν δεν πή­γαι­ναν αμέ­σως στην τρά­πε­ζα. Στην 75χρονη ήταν ένα «πρό­στι­μο 1.700 ευρώ από την εφο­ρία» και ένας εφο­ρια­κός που δήθεν στε­κό­ταν δίπλα στον λο­γι­στή και ζη­τού­σε να με­τρή­σει και να αξιο­λο­γή­σει όλα τα χρυ­σα­φι­κά και τα χρή­μα­τα του σπι­τιού, για να τα επι­στρέ­ψει μετά.

Και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις ο τη­λε­φω­νη­τής ζή­τη­σε να μάθει πόσα ακρι­βώς χρή­μα­τα υπάρ­χουν στο σπίτι και πού ακρι­βώς βρί­σκε­ται το σπίτι. Η 69χρονη πε­ριέ­γρα­ψε η ίδια τη διεύ­θυν­σή της. Αυτή η πλη­ρο­φο­ρία με­τα­βι­βά­ζε­ται αμέ­σως στους συ­νερ­γούς στο αυ­το­κί­νη­το.

Πέμ­πτο βήμα: η ψυ­χο­λο­γι­κή πίεση και το drone

Ο τη­λε­φω­νη­τής δεν κλεί­νει ποτέ. Η 69χρονη έμει­νε στη γραμ­μή πάνω από μία ώρα. Η 75χρονη από τις 14:30 έως τις 17:00 και ου­σια­στι­κά μέχρι τις 20:00 το βράδυ. Όσο μιλά, το θύμα δεν μπο­ρεί να πάρει τη­λέ­φω­νο κα­νέ­ναν, ούτε παιδί, ούτε γεί­το­να, ούτε τον πραγ­μα­τι­κό λο­γι­στή.

Στην 75χρονη ο δρά­στης ανέ­βα­σε το επί­πε­δο. Την πίεζε να βια­στεί «γιατί έχει και άλλες δου­λειές», να μην ξε­χά­σει τί­πο­τα, να «τα βάλει όλα σωστά». Της ζή­τη­σε βι­ντε­ο­κλή­ση μέσω εφαρ­μο­γής για να του δεί­ξει τα κο­σμή­μα­τα με την κά­με­ρα του κι­νη­τού, ώστε να ελέγ­ξει ότι δεν κρατά τί­πο­τα. Και όταν η γυ­ναί­κα άκου­σε έναν θό­ρυ­βο μέσα από το ακου­στι­κό, της είπε ότι είναι drone που πετά πάνω από το σπίτι της και την πα­ρα­κο­λου­θεί. Ένα ψέμα που με­τα­τρέ­πει το ίδιο το σπίτι του θύ­μα­τος σε χώρο επι­τή­ρη­σης. Στο ίδιο πλαί­σιο η ηλι­κιω­μέ­νη έδωσε στο τη­λέ­φω­νο και όλα τα προ­σω­πι­κά της στοι­χεία, μαζί με PIN και στοι­χεία των τρα­πε­ζι­κών της καρ­τών.

Έκτο βήμα: η σα­κού­λα έξω από την πόρτα

Το κύ­κλω­μα δεν θέλει ποτέ επαφή με το θύμα. Γι’ αυτό η πα­ρά­δο­ση γί­νε­ται πάντα με τον ίδιο τρόπο: όλα μέσα σε μια μαύρη σα­κού­λα σκου­πι­διών, η σα­κού­λα έξω από την πόρτα ή κρε­μα­σμέ­νη σε κα­γκε­λό­πορ­τα, και το θύμα πίσω μέσα στο σπίτι «για να μην το δουν». Έτσι, αν κάτι πάει στρα­βά, ο πε­ρι­συλ­λέ­κτης απλώς δεν εμ­φα­νί­ζε­ται και το θύμα δεν έχει δει ποτέ πρό­σω­πο.

Η 69χρονη έβαλε στη σα­κού­λα 50.000 ευρώ σε 3 δε­σμί­δες των 100 ει­κο­σά­ευ­ρων, 8 δε­σμί­δες πε­νη­ντά­ευ­ρων και χύμα χαρ­το­νο­μί­σμα­τα, μαζί με 2 σετ χρυ­σών κο­σμη­μά­των βυ­ζα­ντι­νού τύπου, κα­θέ­να με πε­ρι­δέ­ραιο, βρα­χιό­λι, σκου­λα­ρί­κια και δα­χτυ­λί­δι, τα οποία είχε αγο­ρά­σει, όπως είπε, «με δραχ­μές» και τα οποία γνω­στός της κο­σμη­μα­το­πώ­λης κο­στο­λό­γη­σε σή­με­ρα στις 30.000 ευρώ το κα­θέ­να. Η 75χρονη έβαλε 7.000 ευρώ και ένα ολό­κλη­ρο κουτί κο­σμή­μα­τα, από τη βέρα του γάμου του συ­ζύ­γου της μέχρι 6 γυ­ναι­κεία δα­χτυ­λί­δια με δια­μα­ντά­κια, κα­δέ­νες, έναν με­γά­λο σταυ­ρό και ένα πε­ντά­γιον με την Ακρό­πο­λη, συ­νο­λι­κής αξίας πε­ρί­που 15.000 ευρώ. Της είπαν να κρε­μά­σει τη σα­κού­λα στην πλαϊ­νή κα­γκε­λό­πορ­τα από την έξω πλευ­ρά και να μπει μέσα να πε­ρι­μέ­νει.

Έβδο­μο βήμα: οδη­γός και πε­ρι­συλ­λέ­κτης

Εδώ μπαί­νουν στο κάδρο οι δύο νε­α­ροί. Ο 25χρο­νος φέ­ρε­ται να είχε τον ρόλο του οδη­γού, ο 22χρο­νος του «πε­ρι­συλ­λέ­κτη». Το βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό από 10 και πλέον ση­μεία δίνει την ει­κό­να με ακρί­βεια λε­πτού.

Στις 15:05 το λευκό αυ­το­κί­νη­το περνά μπρο­στά από κα­τά­στη­μα σε του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή με τις πι­να­κί­δες ευ­κρι­νείς. Στις 15:07 κόβει τα­χύ­τη­τα λίγο πριν από τον δρόμο του σπι­τιού της 69χρο­νης. Στις 15:08 ο συ­νο­δη­γός κα­τε­βαί­νει και προ­χω­ρά πεζός, ενώ το αυ­το­κί­νη­το συ­νε­χί­ζει και απο­μα­κρύ­νε­ται, για να μην στα­θεί ποτέ μπρο­στά στο σπίτι. Στις 15:16 η κά­με­ρα της οι­κί­ας κα­τα­γρά­φει την ηλι­κιω­μέ­νη να βγαί­νει στην αυ­λό­πορ­τα μι­λώ­ντας στο κι­νη­τό και να ακου­μπά τη σα­κού­λα. Στις 15:17 ένας άν­δρας με σκού­ρο κα­πέ­λο τύπου κουβά, μπλε που­κά­μι­σο και σκού­ρο πα­ντε­λό­νι φτά­νει τρέ­χο­ντας, την αρ­πά­ζει και φεύ­γει. Ο συγ­χρο­νι­σμός δεν είναι τυ­χαί­ος: ο τη­λε­φω­νη­τής, που ακού­ει τη γυ­ναί­κα να βγαί­νει, δίνει το σύν­θη­μα στον πε­ρι­συλ­λέ­κτη.

Το ίδιο μο­τί­βο επα­να­λή­φθη­κε λίγο αρ­γό­τε­ρα. Στις 16:30 το λευκό αυ­το­κί­νη­το στρί­βει στον ανώ­νυ­μο δρόμο της 75χρο­νης και στις 16:44 βγαί­νει και κα­τευ­θύ­νε­ται προς τη λε­ω­φό­ρο. Μέσα 2 άτομα, ο συ­νο­δη­γός με λευκή κο­ντο­μά­νι­κη μπλού­ζα με στά­μπες στο στή­θος.

Όγδοο βήμα: αλ­λα­γή ρού­χων στον κάδο

Αμέ­σως μετά την αρ­πα­γή της πρώ­της σα­κού­λας, ο πε­ρι­συλ­λέ­κτης δεν επι­βι­βά­στη­κε αμέ­σως στο αυ­το­κί­νη­το. Στις 15:20 διέ­σχι­σε τη λε­ω­φό­ρο, στά­θη­κε σε υπαί­θριο χώρο δίπλα σε λο­γι­στι­κό γρα­φείο και εκεί, μπρο­στά σε κά­με­ρα, έβγα­λε το που­κά­μι­σο, το κα­πέ­λο και το πα­ντε­λό­νι, τα πέ­τα­ξε σε κάδο απορ­ριμ­μά­των και έμει­νε με λευκή κο­ντο­μά­νι­κη μπλού­ζα και μαύρη βερ­μού­δα. Στις 15:23 πέ­ρα­σε το αυ­το­κί­νη­το, τον πήρε ως συ­νο­δη­γό και στις 15:25 κα­τα­γρά­φη­καν να απο­μα­κρύ­νο­νται προς την πόλη. Η αλ­λα­γή ρού­χων σκο­πεύ­ει να μπερ­δέ­ψει όποιον ψάξει αρ­γό­τε­ρα τις κά­με­ρες για έναν άνδρα με μπλε που­κά­μι­σο.

Ήταν όμως και το ση­μείο που τους πρό­δω­σε. Η κά­με­ρα του αε­ρο­δρο­μί­ου είχε κα­τα­γρά­ψει τον 22χρονο στις 9:38 το πρωί να φτά­νει με ακρι­βώς αυτή τη λευκή μπλού­ζα με τις στά­μπες και τη μαύρη βερ­μού­δα. Οι αστυ­νο­μι­κοί άνοι­ξαν τον κάδο και βρή­καν το μπλε ριγέ που­κά­μι­σο, το σκού­ρο κα­πέ­λο και το γκρι πα­ντε­λό­νι. Η ίδια μπλού­ζα βρέ­θη­κε αρ­γό­τε­ρα στην απο­σκευή του και κα­τα­σχέ­θη­κε.

Ένατο βήμα: το «ταξί» για την τρά­πε­ζα

Το κύ­κλω­μα δεν στα­μα­τά στα με­τρη­τά του σπι­τιού. Αφού πήρε τη σα­κού­λα της 75χρο­νης, ο τη­λε­φω­νη­τής συ­νέ­χι­σε: την απεί­λη­σε να μην λέει ψέ­μα­τα γιατί «η εφο­ρία βλέ­πει» ότι έχει και άλλα χρή­μα­τα στην τρά­πε­ζα, και την πρό­στα­ξε να πάει σε γει­το­νι­κό κε­φα­λο­χώ­ρι να κάνει ανά­λη­ψη και να τα πα­ρα­δώ­σει σε «άν­θρω­πο της εφο­ρί­ας» που θα την πε­ρί­με­νε δίπλα σε ένα πεύκο έξω από σού­περ μάρ­κετ του­ρι­στι­κής πε­ριο­χής. Όταν η γυ­ναί­κα είπε ότι δεν έχει πώς να πάει, ο δρά­στης τής απά­ντη­σε ότι θα της στεί­λει ταξί.

Και της έστει­λε. Στις 17:55 κά­λε­σε τα­ξι­τζή του νη­σιού, τον οποίο είχε βρει από την ιστο­σε­λί­δα του, κι επει­δή δεν υπήρ­χε δια­θέ­σι­μο ταξί η κούρ­σα πέ­ρα­σε σε 48χρονο ιδιο­κτή­τη βαν με­τα­φο­ράς πε­λα­τών. Ο τη­λε­φω­νη­τής τού είπε να πα­ρα­λά­βει «μια γυ­ναί­κα» από το μίνι μάρ­κετ του χω­ριού και ότι θα πλη­ρω­θεί από εκεί­νη. Η ηλι­κιω­μέ­νη μπήκε στο βαν στις 18:40, με το κι­νη­τό στο αυτί, πήγε στην τρά­πε­ζα, σή­κω­σε 2.700 ευρώ και πλή­ρω­σε τον οδηγό 40 ευρώ. Ο δρά­στης ξα­να­κά­λε­σε τον οδηγό, αυτή τη φορά πα­ρι­στά­νο­ντας τον γιο της γυ­ναί­κας, «γιατί έκλει­σε το κι­νη­τό της μη­τέ­ρας του», και του ζή­τη­σε να τη με­τα­φέ­ρει στο ση­μείο πα­ρά­δο­σης.

Το σχέ­διο κα­τέρ­ρευ­σε από μια μπα­τα­ρία. Το κι­νη­τό της 75χρο­νης έσβη­σε, η γραμ­μή κό­πη­κε, και όταν ξα­να­κά­λε­σε πήρε τον πραγ­μα­τι­κό της λο­γι­στή. Όταν ο οδη­γός τη βρήκε, ήταν ανα­στα­τω­μέ­νη. «Κλεί­σε τον, είναι απα­τε­ώ­νας. Σπίτι θέλω να με πας», του είπε. Ο δρά­στης, σύμ­φω­να με τον οδηγό, γέ­λα­σε ει­ρω­νι­κά και έκλει­σε. Στη δια­δρο­μή η γυ­ναί­κα τον πα­ρα­κά­λε­σε επα­νει­λημ­μέ­να να μην πει τί­πο­τα σε κα­νέ­ναν, για να μην το μά­θουν τα παι­διά της και οι συγ­χω­ρια­νοί.

Δέ­κα­το βήμα: επι­στρο­φή του οχή­μα­τος και πλοίο το πρωί

Το από­γευ­μα της ίδιας ημέ­ρας οι δύο νε­α­ροί επέ­στρε­ψαν το αυ­το­κί­νη­το στην εται­ρεία. Στις 9:00 το επό­με­νο πρωί επι­βι­βά­στη­καν στο πλοίο για την Κάρ­πα­θο με τα προ­α­γο­ρα­σμέ­να ει­σι­τή­ρια. Μία ημέρα στο νησί, ούτε ώρα πα­ρα­πά­νω. Η αστυ­νο­μία το χα­ρα­κτη­ρί­ζει πράξη δια­φυ­γής και θε­ω­ρεί ότι απο­δει­κνύ­ει πως το τα­ξί­δι είχε από την αρχή έναν μόνο σκοπό.

Η φυγή στην Κάρ­πα­θο δεν κρά­τη­σε. Μέχρι το με­ση­μέ­ρι της 7ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 η Υπο­διεύ­θυν­ση Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου τους είχε ταυ­το­ποι­ή­σει για την πρώτη απάτη, και αστυ­νο­μι­κοί της Καρ­πά­θου τους εντό­πι­σαν το ίδιο από­γευ­μα. Έρευ­νες σε δω­μά­τιο ξε­νο­δο­χεί­ου και σε λευκό αυ­το­κί­νη­το γερ­μα­νι­κής μάρ­κας που είχε ο 25χρο­νος δεν απέ­δω­σαν, κα­τα­σχέ­θη­καν όμως 3 κι­νη­τά και 800 ευρώ. Εξε­τα­ζό­με­νοι, δή­λω­σαν και οι δύο με πα­νο­μοιό­τυ­πη φράση ότι όσα έχουν να πουν θα τα πουν στο δι­κα­στή­ριο με τον δι­κη­γό­ρο τους, και αφέ­θη­καν ελεύ­θε­ροι επει­δή δεν συ­νέ­τρε­χαν τότε οι όροι του αυ­το­φώ­ρου.

Το βράδυ της 8ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, αφού συν­δέ­θη­καν και με τη δεύ­τε­ρη απάτη και με την κα­τη­γο­ρία της εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης, συ­νε­λή­φθη­σαν στην πα­ρα­λια­κή των Πη­γα­δί­ων. Στις 10 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 με­τα­φέρ­θη­καν στη Ρόδο, όπου ερευ­νή­θη­καν οι απο­σκευ­ές τους, ελή­φθη γε­νε­τι­κό υλικό κα­τό­πιν ει­σαγ­γε­λι­κής διά­τα­ξης και τή­ρη­σαν ξανά αρ­νη­τι­κή στάση. Στην ερώ­τη­ση αν έχει κα­τη­γο­ρη­θεί ξανά, ο 22χρο­νος απά­ντη­σε «ναι, για απά­τες», ενώ ο 25χρο­νος απά­ντη­σε αρ­νη­τι­κά. Τα αντί­γρα­φα ποι­νι­κού μη­τρώ­ου και των δύο δεν εμ­φα­νί­ζουν κα­τα­χω­ρη­μέ­νες κα­τα­δί­κες.