Οριστική απόφαση από το Ελεγκτικό Συνέδριο για τον καταλογισμό «μαμούθ» στον πρώην Δήμο Ροδίων

• Το Δεύ­τε­ρο Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου απέρ­ρι­ψε την έφεση του πρώην δη­μο­τι­κού ταμία και της πρώην προϊ­στα­μέ­νης του Λο­γι­στι­κού Τμή­μα­τος του Δήμου Ρο­δί­ων, έκρι­νε ότι η αξί­ω­ση δεν είχε πα­ρα­γρα­φεί και ότι η εξό­φλη­ση 5 χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των του Δε­κεμ­βρί­ου 2006, συ­νο­λι­κού ύψους 1.327.567,27 ευρώ, χωρίς θε­ώ­ρη­ση από τον επί­τρο­πο δεν ήταν απλό δια­δι­κα­στι­κό σφάλ­μα

Με την υπ’ αριθμ. 816/2026 από­φα­σή του, το Δεύ­τε­ρο Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου έβαλε την τε­λευ­ταία σφρα­γί­δα σε μία από τις πιο πο­λυ­συ­ζη­τη­μέ­νες υπο­θέ­σεις δη­μο­σιο­νο­μι­κού ελέγ­χου στην ιστο­ρία της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης της Ρόδου.

Η έφεση που είχαν ασκή­σει στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2022 δύο πρώην υπάλ­λη­λοι του πρώην κα­πο­δι­στρια­κού Δήμου Ρο­δί­ων, ο πρώην δη­μο­τι­κός τα­μί­ας, κά­τοι­κος Ια­λυ­σού, και η πρώην προϊ­στα­μέ­νη του Λο­γι­στι­κού Τμή­μα­τος, κά­τοι­κος Ρόδου, κατά της κα­τα­λο­γι­στι­κής πρά­ξης του Α΄ Κλι­μα­κί­ου απορ­ρί­φθη­κε στο σύ­νο­λό της.

Οι δύο εκ­κα­λού­ντες πα­ρα­μέ­νουν έτσι υπό­χρε­οι, αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον, για το ποσό των 15.000 ευρώ υπέρ του Δήμου Ρόδου, το οποίο είχε κα­τα­λο­γι­στεί σε βάρος τους στις 20 Μαΐου 2022 ως έλ­λειμ­μα της χρη­μα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης του οι­κο­νο­μι­κού έτους 2006.

Τα 5 εντάλ­μα­τα του Δε­κεμ­βρί­ου 2006 που δεν πέ­ρα­σαν από τον επί­τρο­πο

Στον πυ­ρή­να της υπό­θε­σης βρί­σκο­νται 5 χρη­μα­τι­κά εντάλ­μα­τα του οι­κο­νο­μι­κού έτους 2006, τα οποία εξο­φλή­θη­καν από το Τα­μείο του Δήμου Ρο­δί­ων χωρίς να έχουν προη­γου­μέ­νως θε­ω­ρη­θεί από τον επί­τρο­πο του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στη Δω­δε­κά­νη­σο. Όπως προ­κύ­πτει από την από­φα­ση, καθ’ όλη τη διάρ­κεια του 2006 τα εντάλ­μα­τα του Δήμου Ρο­δί­ων υπο­βάλ­λο­νταν κα­νο­νι­κά σε αυτόν τον έλεγ­χο, με εξαί­ρε­ση τα 5 επί­μα­χα, τα οποία εκ­δό­θη­καν και εξο­φλή­θη­καν μέσα στις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες του έτους, ακρι­βώς πριν από την αλ­λα­γή δη­μο­τι­κής αρχής.

Το πρώτο ένταλ­μα, της 27 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, αφο­ρού­σε ποσό 60.977,60 ευρώ που κα­τα­βλή­θη­κε στον Δη­μο­τι­κό Ορ­γα­νι­σμό Πρό­νοιας Δήμου Ρο­δί­ων (Δ.Ο.Π.) «ένα­ντι επι­χο­ρή­γη­σης οι­κο­νο­μι­κού έτους 2006». Η δα­πά­νη αυτή ήταν η συ­νέ­χεια 51 προη­γού­με­νων ενταλ­μά­των με την ίδια ακρι­βώς αι­τιο­λο­γία, συ­νο­λι­κού ετή­σιου ύψους 1.951.078,76 ευρώ, τα οποία είχαν όλα θε­ω­ρη­θεί από τον επί­τρο­πο. Μόνο το τε­λευ­ταίο, που εξο­φλή­θη­κε στις 29 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, δεν πέ­ρα­σε από τον προ­λη­πτι­κό έλεγ­χο. Το ένταλ­μα έφερε τις υπο­γρα­φές του τότε δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων και της προϊ­στα­μέ­νης του Λο­γι­στι­κού Τμή­μα­τος.

Δύο ακόμη εντάλ­μα­τα, της 29 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, ποσού 38.000 ευρώ και 725.000 ευρώ αντί­στοι­χα, αφο­ρού­σαν στην κα­τα­βο­λή μέ­ρους της αύ­ξη­σης του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου της Ανα­πτυ­ξια­κής Δια­δη­μο­τι­κής Εται­ρεί­ας Κα­τα­σκευών και Του­ρι­σμού Α.Δ.Ε.Κ.Τ. Α.Ε., την οποία είχε απο­φα­σί­σει ομο­φώ­νως το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο Ρο­δί­ων στις 15 Δε­κεμ­βρί­ου 2006 με από­φα­ση που εγκρί­θη­κε από τον γε­νι­κό γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου στις 21 Δε­κεμ­βρί­ου 2006. Η συ­νο­λι­κή αύ­ξη­ση ανερ­χό­ταν σε 1.020.000 ευρώ. Το ένταλ­μα των 38.000 ευρώ υπέ­γρα­ψε ο τότε δή­μαρ­χος και το ένταλ­μα των 725.000 ευρώ ο τότε αντι­δή­μαρ­χος, πάντα με συ­νυ­πο­γρα­φή της προϊ­στα­μέ­νης λο­γι­στη­ρί­ου. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι ότι το υπό­λοι­πο των 257.000 ευρώ κα­τα­βλή­θη­κε με ένταλ­μα της 3ης Απρι­λί­ου 2007, με τα ίδια ακρι­βώς δι­καιο­λο­γη­τι­κά, το οποίο όμως θε­ω­ρή­θη­κε κα­νο­νι­κά από τον επί­τρο­πο στις 4 Απρι­λί­ου 2007 και εξο­φλή­θη­κε την επο­μέ­νη.

Το τέ­ταρ­το ένταλ­μα, επί­σης της 29 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, ποσού 297.000 ευρώ, εκ­δό­θη­κε υπέρ του Δω­δε­κα­νη­σια­κού Συλ­λό­γου Ατό­μων με Ει­δι­κές Ανά­γκες ως συμ­με­το­χή του Δήμου στην προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του ΚΕ­ΚΥ­ΚΑ­ΜΕΑ, η οποία είχε εγκρι­θεί από το 2003 με­τα­ξύ του Δήμου Ρο­δί­ων, του Β΄ ΠΕΣΥΠ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, της ΤΕΔΚ Δω­δε­κα­νή­σου και άλλων φο­ρέ­ων και προ­έ­βλε­πε ετή­σια επι­χο­ρή­γη­ση 260.000 ευρώ. Το ποσό ανα­λυό­ταν σε 37.000 ευρώ ως υπό­λοι­πο του 2005 και 260.000 ευρώ για το 2006 και η διά­θε­ση της πί­στω­σης είχε εγκρι­θεί με από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου η οποία είχε ελεγ­χθεί ως προς τη νο­μι­μό­τη­τά της από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου στις 28 Δε­κεμ­βρί­ου 2006.

Το πέμ­πτο ένταλ­μα, της ίδιας ημέ­ρας, ποσού 206.589,67 ευρώ, αφο­ρού­σε 7 δό­σεις αύ­ξη­σης του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου της εται­ρεί­ας Δη­μο­τι­κές Του­ρι­στι­κές Ξε­νο­δο­χεια­κές Επι­χει­ρή­σεις Ρόδου Α.Ε. (ΡΟΔΩΝ Α.Ε.), βάσει από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του 2004 και της εγκρι­τι­κής από­φα­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας. Όλες οι προη­γού­με­νες δό­σεις του ίδιου έτους είχαν θε­ω­ρη­θεί από τον Επί­τρο­πο.

Το άθροι­σμα των 5 ενταλ­μά­των ανέρ­χε­ται σε 1.327.567,27 ευρώ και αυτό ήταν το ποσό που αρ­χι­κά ανα­ζη­τή­θη­κε ως έλ­λειμ­μα.

Το ζή­τη­μα της πα­ρα­γρα­φής

Ο πρώ­τος και ίσως ση­μα­ντι­κό­τε­ρος λόγος έφε­σης αφο­ρού­σε στην πα­ρα­γρα­φή. Οι εκ­κα­λού­ντες υπο­στή­ρι­ξαν ότι, εφό­σον μέχρι την έναρ­ξη ισχύ­ος του νέου Ορ­γα­νι­κού Νόμου του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, στις 23 Ιου­λί­ου 2021, δεν είχε εκ­δο­θεί κα­τα­λο­γι­στι­κή πράξη, η αξί­ω­ση ανα­πλή­ρω­σης του ελ­λείμ­μα­τος είχε υπο­πέ­σει στη δε­κα­ε­τή πα­ρα­γρα­φή. Επι­κα­λέ­στη­καν το άρθρο 152 του ν. 4820/2021, σύμ­φω­να με το οποίο η κοι­νο­ποί­η­ση του φύλ­λου με­τα­βο­λών και ελ­λεί­ψε­ων δεν δια­κό­πτει την πα­ρα­γρα­φή, και ζή­τη­σαν συ­σταλ­τι­κή ερ­μη­νεία των με­τα­βα­τι­κών δια­τά­ξε­ων.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε τον ισχυ­ρι­σμό μετά από εκτε­νή ανά­λυ­ση της δια­δο­χής των νο­μο­θε­τι­κών κα­θε­στώ­των. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην από­φα­ση, το φύλλο με­τα­βο­λών και ελ­λεί­ψε­ων επι­δό­θη­κε στους δύο υπαλ­λή­λους στις 26 και 27 Ιου­νί­ου 2013, δη­λα­δή πριν από τη συ­μπλή­ρω­ση δε­κα­ε­τί­ας από τη λήξη του οι­κο­νο­μι­κού έτους 2006. Με βάση τη νο­μο­λο­γία της Ολο­μέ­λειας, η εμπρό­θε­σμη σύ­ντα­ξη φύλ­λου με­τα­βο­λών και ελ­λεί­ψε­ων πα­ρέ­τει­νε όχι μόνο τον χρόνο φύ­λα­ξης των δι­καιο­λο­γη­τι­κών αλλά και την ίδια την πα­ρα­γρα­φή της αξί­ω­σης.

Η επι­μέ­λεια του ταμία και η σφαί­ρα ευ­θύ­νης της προϊ­στα­μέ­νης

Ο δεύ­τε­ρος λόγος έφε­σης κι­νή­θη­κε σε δύο επί­πε­δα. Ο πρώην δη­μο­τι­κός τα­μί­ας υπο­στή­ρι­ξε ότι επέ­δει­ξε το ανα­γκαίο μέτρο επι­μέ­λειας, καθώς τα εντάλ­μα­τα συ­νο­δεύ­ο­νταν από τα απα­ραί­τη­τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά και αφο­ρού­σαν δα­πά­νες όμοιες με προη­γού­με­νες, τις οποί­ες ο επί­τρο­πος είχε θε­ω­ρή­σει χωρίς αντίρ­ρη­ση. Προ­έ­βα­λε επί­σης ότι υπήρ­χε επι­τα­κτι­κή ανά­γκη να κα­τα­βλη­θούν τα ποσά στα δι­καιού­χα νο­μι­κά πρό­σω­πα ώστε να συ­νε­χί­σουν την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία τους και ότι, όπως δια­τεί­νε­ται, είχε λάβει δια­βε­βαί­ω­ση από τον Επί­τρο­πο πως τα εντάλ­μα­τα θα μπο­ρού­σαν να απο­στα­λούν για θε­ώ­ρη­ση και μετά την εξό­φλη­σή τους.

Το Τμήμα έκρι­νε τον ισχυ­ρι­σμό αλυ­σι­τε­λή και νόμω αβά­σι­μο. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση, τί­πο­τα από αυτά δεν αναι­ρεί την ευ­θύ­νη του δη­μο­τι­κού ταμία να εξο­φλεί μόνο εντάλ­μα­τα που έχουν ταυ­τό­χρο­να τα νό­μι­μα δι­καιο­λο­γη­τι­κά και τη θε­ώ­ρη­ση του επι­τρό­που. Η εξό­φλη­ση χωρίς τον προ­λη­πτι­κό έλεγ­χο συ­νι­στά ανοί­κεια πλη­ρω­μή που δη­μιουρ­γεί ισό­πο­σο έλ­λειμ­μα, ανε­ξάρ­τη­τα από τους λό­γους που την υπα­γό­ρευ­σαν.

Η πρώην προϊ­στα­μέ­νη του Λο­γι­στι­κού Τμή­μα­τος ακο­λού­θη­σε δια­φο­ρε­τι­κή γραμ­μή. Υπο­στή­ρι­ξε ότι η εξό­φλη­ση των ενταλ­μά­των ήταν αυ­το­τε­λής δια­χει­ρι­στι­κή ενέρ­γεια που εκ­φεύ­γει της δικής της σφαί­ρας ευ­θύ­νης, δε­δο­μέ­νου ότι η αρ­μο­διό­τη­τά της πε­ριο­ρι­ζό­ταν στη συ­νυ­πο­γρα­φή των ενταλ­μά­των με τον δή­μαρ­χο ή τον εξου­σιο­δο­τη­μέ­νο αντι­δή­μαρ­χο, τα δε εντάλ­μα­τα αφο­ρού­σαν νό­μι­μες δα­πά­νες.

Το δι­κα­στή­ριο κα­τέ­λη­ξε ότι αρ­μό­διος για την απο­στο­λή των ενταλ­μά­των στην Υπη­ρε­σία Επι­τρό­που ήταν ο προϊ­στά­με­νος του Τμή­μα­τος Λο­γι­στι­κής Εσό­δων Εξό­δων, υπό τη διεύ­θυν­ση του οποί­ου λει­τουρ­γού­σαν τόσο το Γρα­φείο Ελέγ­χου Δα­πα­νών όσο και το Γρα­φείο Λο­γι­στη­ρί­ου. Η προϊ­στα­μέ­νη όφει­λε να στεί­λει τα εντάλ­μα­τα για θε­ώ­ρη­ση πριν τα δια­βι­βά­σει στο Τμήμα Τα­μεί­ου για εξό­φλη­ση και η πα­ρά­λει­ψη αυτή συν­δέ­ε­ται αι­τιω­δώς με το έλ­λειμ­μα.

Το επι­χεί­ρη­μα του «δια­δι­κα­στι­κού ελατ­τώ­μα­τος» και η αθω­ω­τι­κή από­φα­ση του Εφε­τεί­ου

Με τον τρίτο λόγο έφε­σης οι δύο πρώην υπάλ­λη­λοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι η πα­ρά­λει­ψη υπο­βο­λής των ενταλ­μά­των σε προ­λη­πτι­κό έλεγ­χο και η επα­κό­λου­θη εξό­φλη­σή τους απο­τε­λούν δια­δι­κα­στι­κό σφάλ­μα, μη ικανό να οδη­γή­σει σε βλα­πτι­κό απο­τέ­λε­σμα, το οποίο άλ­λω­στε ου­δέ­πο­τε επήλ­θε. Το Τμήμα απέρ­ρι­ψε τον λόγο ως αβά­σι­μο με ιδιαί­τε­ρα αυ­στη­ρή δια­τύ­πω­ση.

Στο ίδιο πλαί­σιο απορ­ρί­φθη­κε και ο ισχυ­ρι­σμός ότι με τις πλη­ρω­μές εκ­πλη­ρώ­θη­κε δη­μό­σιος σκο­πός, όπως είχε δε­χθεί η υπ’ αριθμ. 123/2015 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου. Με την από­φα­ση εκεί­νη, οι δύο υπάλ­λη­λοι είχαν κη­ρυ­χθεί αθώοι για τις κα­τη­γο­ρί­ες της πλα­στο­γρα­φί­ας με χρήση, της υπε­ξαί­ρε­σης και της απι­στί­ας στην υπη­ρε­σία σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, καθώς και της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας στις πρά­ξεις αυτές. Το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο είχε κρί­νει ότι το ποσό των 763.000 ευρώ κα­τα­βλή­θη­κε νο­μί­μως στην Α.Δ.Ε.Κ.Τ. Α.Ε. και χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για την κά­λυ­ψη λει­τουρ­γι­κών ανα­γκών της εται­ρεί­ας και ότι το ποσό των 297.000 ευρώ απο­δεί­χθη­κε πως πράγ­μα­τι κα­τα­βλή­θη­κε στον Δω­δε­κα­νη­σια­κό Σύλ­λο­γο Ατό­μων με Ει­δι­κές Ανά­γκες. Το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο όμως έκρι­νε ότι ο ισχυ­ρι­σμός ερεί­δε­ται σε εσφαλ­μέ­νη προ­ϋ­πό­θε­ση, καθώς για τη στοι­χειο­θέ­τη­ση ελ­λείμ­μα­τος από πα­ρά­λει­ψη προ­λη­πτι­κού ελέγ­χου δεν απαι­τεί­ται η πλη­ρω­μή να έχει γίνει επί ζημία του Δήμου.

Η νο­μι­μο­ποι­η­τι­κή διά­τα­ξη του 2009 και η ανα­λο­γι­κό­τη­τα

Οι εκ­κα­λού­ντες επι­κα­λέ­στη­καν ακόμη το άρθρο 34 του ν. 3801/2009, που προ­βλέ­πει την ανα­δρο­μι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση δα­πα­νών των ΟΤΑ με μη ου­σιώ­δεις πλημ­μέ­λειες. Το Τμήμα απέρ­ρι­ψε και αυτόν τον λόγο, κρί­νο­ντας ότι η διά­τα­ξη δεν εφαρ­μό­ζε­ται όταν οι δα­πά­νες εξο­φλή­θη­καν χωρίς τον ου­σιώ­δη τύπο του προ­λη­πτι­κού ελέγ­χου και ότι, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, οι επί­μα­χες δα­πά­νες δεν εμπί­πτουν ούτε στα χρο­νι­κά όρια της ρύθ­μι­σης.

Ο τε­λευ­ταί­ος λόγος έφε­σης αφο­ρού­σε στην αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και το άρθρο 1 του Πρώ­του Πρό­σθε­του Πρω­το­κόλ­λου της ΕΣΔΑ. Οι εκ­κα­λού­ντες υπο­στή­ρι­ξαν ότι το ποσό των 15.000 ευρώ είναι δυ­σα­νά­λο­γο προς τις πραγ­μα­τι­κές οι­κο­νο­μι­κές τους συν­θή­κες. Κα­νέ­νας από τους δύο όμως, όπως ση­μειώ­νει το δι­κα­στή­ριο, δεν προ­σκό­μι­σε στοι­χεία για την πε­ριου­σια­κή του κα­τά­στα­ση ή το ύψος των κα­τα­θέ­σε­ών του.

Το Τμήμα υπεν­θύ­μι­σε ότι το Α΄ Κλι­μά­κιο είχε ήδη συ­νε­κτι­μή­σει τη σο­βα­ρό­τη­τα της πα­ρά­βα­σης, τη βα­ρεία αμέ­λεια των δύο υπαλ­λή­λων, τη σα­φή­νεια του νο­μι­κού πλαι­σί­ου, τη μη πρό­κλη­ση πε­ριου­σια­κής ζη­μί­ας στον Δήμο και το συ­νο­λι­κό ύψος του αρ­χι­κού ποσού και είχε μειώ­σει τον κα­τα­λο­γι­σμό κατά 98,87%, από 1.327.567,27 ευρώ σε 15.000 ευρώ. Με δε­δο­μέ­νη αυτή τη μεί­ω­ση, το γε­γο­νός ότι το ποσό κα­τα­λο­γί­στη­κε εις ολό­κλη­ρον και την έλ­λει­ψη πρό­σφο­ρων στοι­χεί­ων για την πε­ριου­σια­κή κα­τά­στα­ση των εκ­κα­λού­ντων, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν συ­ντρέ­χει πε­ρί­πτω­ση πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­σης.

Το πα­ρα­σκή­νιο μιας υπό­θε­σης 16 ετών

Η ιστο­ρία ξε­κί­νη­σε στις 19 Ιου­λί­ου 2010, όταν με έγ­γρα­φο του προ­έ­δρου του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου δια­τά­χθη­κε έκτα­κτος κα­τα­σταλ­τι­κός έλεγ­χος της δια­χεί­ρι­σης του Δήμου Ρο­δί­ων για τα οι­κο­νο­μι­κά έτη 1999 έως 2006. Στα φύλλα με­τα­βο­λών και ελ­λεί­ψε­ων που εκ­δό­θη­καν από τον πά­ρε­δρο του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου για ολό­κλη­ρη την πε­ρί­ο­δο, 36 αι­ρε­τοί και 6 δη­μο­τι­κοί υπάλ­λη­λοι, συ­ντα­ξιού­χοι και εν ενερ­γεία, κιν­δύ­νευαν με κα­τα­λο­γι­σμό συ­νο­λι­κού ύψους 9,2 εκατ. ευρώ. Ως πα­ρά­τυ­πες είχαν κρι­θεί, με­τα­ξύ άλλων, επι­χο­ρη­γή­σεις στην Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου, κρα­τή­σεις σε ασφα­λι­στι­κούς ορ­γα­νι­σμούς που δεν απο­δό­θη­καν, δα­πά­νες δη­μο­σί­ων σχέ­σε­ων, εξό­δων πα­ρά­στα­σης, τα­ξι­διών στο εξω­τε­ρι­κό, πριμ πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας, δε­ξιώ­σε­ων, κι­νη­τών τη­λε­φώ­νων, δη­μο­σιεύ­σε­ων, η επι­χο­ρή­γη­ση της ΡΟΔΑ, η προ­μή­θεια ειδών ατο­μι­κής προ­στα­σί­ας, βοη­θή­μα­τα σε από­ρους, η ενί­σχυ­ση του ΚΕ­ΚΥ­ΚΑ­ΜΕΑ και οι αυ­ξή­σεις με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου της ΡΟΔΩΝ Α.Ε. και της Α.Δ.Ε.Κ.Τ. Α.Ε.

Η δια­δι­κα­σία κα­τα­λο­γι­σμού είχε πα­γώ­σει επί χρό­νια, καθώς πα­ραγ­γέλ­θη­κε η διε­νέρ­γεια ένορ­κης διοι­κη­τι­κής εξέ­τα­σης για την απώ­λεια πα­ρα­στα­τι­κών, μετά από πλημ­μύ­ρα στην απο­θή­κη όπου φυ­λάσ­σο­νταν τα στοι­χεία του Δήμου Ρο­δί­ων. Οι επι­θε­ω­ρη­τές της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης Κρή­της που ορί­στη­καν δεν ολο­κλή­ρω­σαν το έργο τους λόγω φόρ­του ερ­γα­σί­ας, η υπη­ρε­σία δια­λύ­θη­κε με νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση και οι αρ­μο­διό­τη­τες με­τα­φέρ­θη­καν στο Γε­νι­κό Λο­γι­στή­ριο του Κρά­τους, το οποίο κα­τέ­στη­σε σαφές ότι ήταν αντι­κει­με­νι­κά αδύ­να­το να εκτε­λέ­σει όλες τις εκ­κρε­μείς πα­ραγ­γε­λί­ες. Η υπη­ρε­σία του επι­τρό­που στα Δω­δε­κά­νη­σα δεν κα­τόρ­θω­σε να ολο­κλη­ρώ­σει εγκαί­ρως τη δια­δι­κα­σία και, με τη δη­μο­σί­ευ­ση του ν. 4820/2021, προ­έ­κυ­ψε πα­ρα­γρα­φή για όλες τις χρή­σεις πριν από το 2006, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των επι­χο­ρη­γή­σε­ων προς την Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου.

Ο τότε δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης και το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο είχαν τότε, με ομό­φω­νη από­φα­ση, κα­τα­στή­σει σαφές ότι ήταν αντί­θε­τοι στη δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θού­νταν, ιδίως αφού οι δη­μό­σιοι υπό­λο­γοι είχαν αθω­ω­θεί από το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο.