«Δώστε ζωή στα καρνάγια που σβήνουν» – Από τα 300 πλέον στην Ελλάδα έχουν μείνει 70

Από τα περίπου 300 καρ­νά­για που λει­τουρ­γού­σαν άλλοτε σε όλη την Ελλάδα, σήμερα έχουν απο­μεί­νει λιγό­τερα από 70. Η τέχνη της ξύλινης ναυ­πη­γι­κής – που για χιλιά­δες χρόνια συν­δέ­θηκε με την ταυ­τό­τητα, το εμπόριο και την ελευ­θε­ρία του Έθνους – κιν­δυ­νεύει πλέον με αφα­νι­σμό. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, ο Πανελ­λή­νιος Σύλ­λο­γος Ναυ­πη­γείων – Ταρ­σα­νά­δων και το Saronic Magazine ενώνουν τη φωνή τους σε ένα δυνατό κάλεσμα: «Δώστε ζωή στα καρ­νά­για που σβήνουν».

Στο εκτενές αφιέ­ρωμα του περιο­δι­κού, πρω­τα­γω­νι­στεί το καρ­νά­γιο του Γιάννη Πρά­σι­νου στη Σαλα­μίνα, ένα από τα ελά­χι­στα που εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν με τον παρα­δο­σιακό τρόπο. Εκεί, ο Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου και ναυ­πη­γός του ΕΜΠ Βασίλης Βασι­λειά­δης υπο­δέ­χε­ται εκπαι­δευ­τι­κούς από δημο­τικά σχολεία του Πειραιά, στο πλαίσιο δράσης εξοι­κεί­ω­σης με την ελλη­νική ναυ­πη­γική παρά­δοση. Σκοπός της πρω­το­βου­λίας είναι να εμπνεύ­σει τους δασκά­λους ώστε, μέσα από τη δική τους διδα­σκα­λία, να μετα­δώ­σουν στα παιδιά τη σημασία της σχέσης του ανθρώ­που με τη θάλασσα – όχι μόνο ως φυσικό στοι­χείο, αλλά και ως πολι­τι­σμική και ιστο­ρική παρα­κα­τα­θήκη.

Η δράση αυτή απο­τε­λεί συνέ­χεια μιας μεγάλης προ­σπά­θειας που ξεκί­νησε το 2015, όταν δύο εμβλη­μα­τι­κοί τεχνί­τες, ο κ. Λέκκας από την Αργο­λίδα και ο κ. Δεν­δρι­νός από τη Θάσο, απηύ­θυ­ναν δημόσια έκκληση να μην χαθεί η τέχνη που οι ίδιοι έμαθαν από τους παπ­πού­δες τους. Έτσι γεν­νή­θηκε το 2019 ο Σύλ­λο­γος, με στόχο να στη­ρί­ξει, να οργα­νώ­σει και να προ­στα­τεύ­σει τα καρ­νά­για που απέ­μει­ναν.

Τα καρ­νά­για δεν είναι απλώς εργα­στή­ρια ή παρα­δο­σιακά επαγ­γέλ­ματα. Είναι ζωντανά κύτταρα πολι­τι­σμού. Κάθε καρ­νά­γιο που κλείνει, κάθε σκαρί που καί­γε­ται αντί να συντη­ρεί­ται, απο­τε­λεί απώλεια για τη συλ­λο­γική μνήμη, για την τεχνο­γνω­σία και για τον του­ρι­σμό που στη­ρί­ζε­ται στην αυθε­ντι­κό­τητα. Η ελπίδα, όπως τονί­ζε­ται στο δημο­σί­ευμα, βρί­σκε­ται στη νέα γενιά. Αν η παιδεία, η τοπική αυτο­διοί­κηση και η κοι­νω­νία στη­ρί­ξουν τέτοιες πρω­το­βου­λίες, τα καρ­νά­για μπορεί να γίνουν ξανά ζωντα­νοί τόποι μάθησης, δημιουρ­γίας και πολι­τι­σμού.

Πηγή: tornosnews.gr