Στο αρχείο υπόθεση εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση της επαιτείας τους

Ψευδείς απο­δεί­χθη­καν οι καταγ­γε­λίες στις οποίες προέβη ένας 18χρονος υπήκοος Ρου­μα­νίας, προ­σω­ρινά κάτοι­κος Θεσ­σα­λο­νί­κης, για την ύπαρξη και λει­τουρ­γία κυκλώ­μα­τος εμπο­ρίας ανθρώ­πων στο νησί της Ρόδου. Με βού­λευμα, που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, απο­φα­σί­στηκε συγκε­κρι­μένα να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος του 31χρονου ομοεθνή του N. L. του Ν., κατοί­κου Κοσκι­νού, αγνώ­στου πλέον δια­μο­νής, εις βάρος του οποίου είχε εκδοθεί και ένταλμα σύλ­λη­ψης. Ο τελευ­ταίος είχε βρεθεί κατη­γο­ρού­με­νος για εμπορία ανθρώ­πων, τελε­σθείσα κατ’ επάγ­γελμα (με τη χρήση βίας και απειλής κατα­κρά­τησε άλλον, με σκοπό την εκμε­τάλ­λευση της επαι­τείας του) και για ληστεία πράξεις που εφέρετο να τέλεσε στη Ρόδο στις αρχές του Φεβρουα­ρίου του έτους 2011. Η έρευνα για την υπόθεση ξεκί­νησε από το 3ο Τμήμα Κατα­πο­λέ­μη­σης Εμπο­ρίας Ανθρώ­πων της Υπο­διεύ­θυν­σης Αντι­με­τώ­πι­σης Οργα­νω­μέ­νου Εγκλή­μα­τος της Ασφά­λειας Θεσ­σα­λο­νί­κης τον Φεβρουά­ριο του 2011 και επε­κτά­θηκε στη Ρόδο. Αφορμή για την κινη­το­ποί­ηση των αρχών έδωσαν καταγ­γε­λίες του 18χρονου υπηκόου Ρου­μα­νίας, προ­σω­ρινά κάτοι­κου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ο 18χρονος ισχυ­ρί­στηκε ότι στις αρχές Φεβρουα­ρίου 2011, λόγω οικο­νο­μι­κής δυσχέ­ρειας, απο­δέ­χθηκε πρόταση συμπα­τριώτη του, προ­κει­μέ­νου να έρθει στην Ελλάδα και συγκε­κρι­μένα στην Ρόδο για να εργα­σθεί ως εργάτης με ημε­ρο­μί­σθιο 50 ευρώ. Ο 18χρονος δεν έχει τελειώ­σει το σχολείο, ενώ εκ γενετής παρου­σιά­ζει κινη­τική ανα­πη­ρία στο δεξί του πόδι, πράγμα που τον εμπο­δί­ζει να διεκ­δι­κή­σει μία φυσιο­λο­γική θέση εργα­σίας. Τόνισε ότι ο ομο­ε­θνής του, γνω­ρί­ζο­ντας την δεινή οικο­νο­μική κατά­σταση της οικο­γέ­νειας του, πλη­σί­ασε τον πατέρα του και του πρό­τεινε να ταξι­δέ­ψει μαζί του στην Ελλάδα, για να εργα­στεί μαζί του. Ο πατέρας του δανεί­στηκε από γνω­στούς του το χρη­μα­τικό ποσό των 400 ευρώ το οποίο και του έδωσε σε περί­πτωση που δεν κατά­φερνε να βρει εργασία αμέσως, αλλά και για να καλύψει τα πρώτα του έξοδα. Ξεκί­νη­σαν έτσι με πούλμαν από τη Ρου­μα­νία και αφού έφτασαν στον Πειραιά μπήκαν σε πλοίο και ταξί­δε­ψαν στη Ρόδο. Στο νησί μετέ­βη­σαν σε μια μονο­κα­τοι­κία σε χωριό, περίπου 20 χιλιό­με­τρα έξω από την πόλη. Μαζί τους διέ­με­ναν μία γυναίκα, υπήκοος Ρου­μα­νίας, ηλικίας περίπου 30 ετών, εύσωμη, μελα­χρινή, πιθανόν αθίγ­γανη, μαζί με τα δύο ανήλικα τέκνα της, ένα αγόρι τεσ­σά­ρων ετών και ένα κορίτσι εφτά ετών, καθώς και ένας ηλι­κιω­μέ­νος ανά­πη­ρος άνδρας, αδύ­να­τος, ηλικίας περίπου 60-65 ετών, ρου­μα­νι­κής κατα­γω­γής, με παρα­λυ­σία στο αρι­στερό του χέρι και στο δεξί του πόδι. Τρεις μέρες μετά την άφιξή του ο υπο­τι­θέ­με­νος εργο­δό­της του, όπως είχε καταγ­γεί­λει, τον τοπο­θέ­τησε σε σημα­το­δότη της πόλης της Ρόδου και του ζήτησε να επαιτεί, πράγμα που έκαναν ήδη για λογα­ρια­σμό του σε άλλα σημεία ο ανά­πη­ρος άντρας καθώς και η γυναίκα με τα δυο ανήλικα παιδιά, οι οποίοι διέ­με­ναν μαζί του. Ο 18χρονος υπο­στή­ριξε ότι αντέ­δρασε και του είπε ότι δεν θέλει να κάνει αυτή τη δουλειά. Ο καταγ­γελ­λό­με­νος φέρεται τότε να θύμωσε και να τον εξα­νά­γκασε να ζητια­νεύει επι­τη­ρώ­ντας τον συνεχώς. Μάλιστα του είχε δείξει και με ποιόν συγκε­κρι­μένο τρόπο (κινή­σεις χεριών) θα πρέπει να ζητια­νεύει για να είναι περισ­σό­τερο πει­στι­κός. Ο 18χρονος συνέ­χισε να αντιδρά και τότε ο καταγ­γελ­λό­με­νος τον πήρε από το συγκε­κρι­μένο φανάρι και μαζί με τους υπό­λοι­πους, με TAXI, επέ­στρε­ψαν στο σπίτι. Κατά τη διάρ­κεια της δια­δρο­μής τον έβριζε, ενώ όταν έφτασαν στο σπίτι τον είδε να ζητά και να παίρνει από τη γυναίκα και τα ανήλικα παιδιά της όλα τα χρήματα που είχαν συγκε­ντρώ­σει από τα φανάρια. Από τον ηλι­κιω­μένο άνδρα είχε πάρει τα μισά μόνο χρήματα. Κατόπιν κινή­θηκε προς το μέρος του, βρί­ζο­ντας τον με ακα­το­νό­μα­στες εκφρά­σεις ενώ παράλ­ληλα άρχισε να τον χτυπάει με τα χέρια του στο κεφάλι. Στη συνέ­χεια προ­σπά­θησε να τον ψάξει, θεω­ρώ­ντας ότι δεν ήθελε να δου­λέ­ψει γιατί είχε χρήματα και όταν αντι­στά­θηκε πήρε ένα μαχαίρι από την κουζίνα και τον μαχαί­ρωσε δύο φορές στην παλάμη του αρι­στε­ρού του χεριού, αφαι­ρώ­ντας του στη συνέ­χεια το χρη­μα­τικό ποσό των 400 ευρώ που του είχε δώσει ο πατέρας του. Ο 18χρονος ισχυ­ρί­στηκε ότι η πληγή ήταν μεγάλη, ότι αιμορ­ρα­γούσε και ότι τον παρα­κα­λούσε να τον μετα­φέ­ρει στο νοσο­κο­μείο, πράγμα που αρνή­θηκε. Η γυναίκα του έδεσε τα χέρια με πετσέ­τες, ενώ ο 18χρονος λόγω του αίματος που έχασε έμεινε λιπό­θυ­μος για δύο περίπου ώρες. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, όταν οι υπό­λοι­ποι κοι­μή­θη­καν, τον έβαλε σε ένα δωμάτιο μόνο του και τον κλεί­δωσε. Το πρωί της επο­μέ­νης ο καταγ­γελ­λό­με­νος, όπως ισχυ­ρί­στηκε, μπήκε στο δωμάτιο, τον έδεσε με μία αλυσίδα σε ένα σωλήνα και εν συνε­χεία έφυγε με τους υπό­λοι­πους για δουλειά. Το βράδυ, όταν επέ­στρε­ψαν, τον έλυσε αλλά ωστόσο συνέ­χισε να παρα­μέ­νει κλει­δω­μέ­νος στο δωμάτιο. Το ίδιο πράγμα συνέβη και τις δύο επό­με­νες ημέρες. Τελικώς την τέταρτη μέρα, όταν και πάλι έλειπαν για να ζητια­νέ­ψουν, κατά­φερε με ένα σφυρί, που βρήκε στο δωμάτιο, να σπάσει την αλυσίδα και να δρα­πε­τεύ­σει. Βγαί­νο­ντας από το σπίτι κινή­θηκε προς την πόλη της Ρόδου. Χωρίς να πλη­ρώ­σει εισι­τή­ριο επι­βι­βά­στηκε σε πλοίο, που ανα­χω­ρούσε τη στιγμή εκείνη, με προ­ο­ρι­σμό την Αθήνα. Εκεί βρήκε έναν άνδρα που μιλούσε Ρου­μα­νικά, οποίος αφού πλήρωσε το εισι­τή­ριο τον επι­βί­βασε σε τραίνο με το οποίο έφτασε στη Θεσ­σα­λο­νίκη για να συνα­ντή­σει τον αδερφό της μητέρας του που είναι και το μόνο πρόσωπο που γνω­ρί­ζει στην Ελλάδα. Όταν έφτασε στη Θεσ­σα­λο­νίκη πήρε τηλέ­φωνο το θείο του, συνα­ντή­θη­καν και μετέ­βη­σαν στην οικία του. Παράλ­ληλα ενη­μέ­ρωσε και τους γονείς του. Εν συνε­χεία κατήγ­γειλε τα ανωτέρω στις αρχές. Από την προ­α­νά­κριση που ακο­λού­θησε είχε προ­κύ­ψει ωστόσο ότι ο 18χρονος και ο καταγ­γελ­λό­με­νος είχαν οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές και ότι οι καταγ­γε­λίες ήταν ψευδείς και έγιναν με σκοπό την δίωξή του πράγμα που απο­δέ­χθηκε σε συμπλη­ρω­μα­τι­κές του κατα­θέ­σεις ο νεαρός, ο οποίος μάλιστα υπο­στή­ριξε βλέ­πο­ντας φωτο­γρα­φίες ότι δεν ήταν ο κατη­γο­ρού­με­νος το άτομο που τέλεσε τα αδι­κή­ματα ως βάρος του.