Το οικόπεδο-φάντασμα: Πώς μία υπάλληλος και μία μηχανικός έστησαν παράνομη άδεια με “ξεχασμένα” πρωτόκολλα και τηλεφωνικές εντολές

• Απο­κα­λυ­πτι­κοί διά­λο­γοι, χει­ρα­γώ­γηση αιτή­σεων, ημερομηνίες-κλειδιά και προ­σω­πικά οφέλη για την εξυ­πη­ρέ­τηση ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων • Ανα­λυ­τική ανα­πα­ρά­σταση της υπό­θε­σης όπως κατα­γρά­φηκε από τον κοριό της ΕΛ.ΑΣ.

Το σκάν­δαλο που συγκλο­νί­ζει την Πολε­ο­δο­μία Ρόδου δεν περιο­ρί­ζε­ται πια σε γενι­κό­λο­γες καταγ­γε­λίες. Από τον «κοριό» των «αδιά­φθο­ρων» της ΕΛ.ΑΣ. κατα­γρά­φη­καν με εξο­νυ­χι­στική λεπτο­μέ­ρεια τηλε­φω­νι­κές συνο­μι­λίες, πρα­κτι­κές χει­ρα­γώ­γη­σης αιτή­σεων και υπό­νοιες προ­σω­πι­κών ωφε­λη­μά­των.

Στο επί­κε­ντρο σήμερα, μία υπόθεση που περι­στρέ­φε­ται γύρω από μία βεβαί­ωση όρων δόμησης – για ένα οικό­πεδο που δεν πλη­ρούσε τις νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Η πρώτη επαφή: «Θυμάσαι την προ­έ­γκριση που είχαμε βγάλει;»

Στις 5 Νοεμ­βρίου 2024, η υπάλ­λη­λος της υπη­ρε­σίας επι­κοι­νω­νεί τηλε­φω­νικά με τον ενδια­φε­ρό­μενο, ανα­φέ­ρο­ντας:

«Θυμάσαι την προ­έ­γκριση που είχαμε βγάλει στο οικό­πεδο αυτό που θέλεις να χτίσεις δίπλα στον (…); Μπήκα στο σήμα του ΤΕΕ, λήγει 18/11».

Αντί να τηρήσει το προ­βλε­πό­μενο νομικό πλαίσιο, η υπάλ­λη­λος προ­τεί­νει λύση που αγνοεί πλήρως τους χρο­νι­κούς περιο­ρι­σμούς:

«Το μόνο που μπο­ρούμε να κάνουμε είναι, αν η (…) έχει – που έχει, το συζή­τησα μαζί της – ένα πρω­τό­κολλο, να μου το δώσει να ξανα­κά­νουμε εκ νέου την αίτηση από την αρχή».

Η φράση «να την αφή­σουμε ανοιχτή» παρα­πέ­μπει σε στρα­τη­γική ανα­κύ­κλω­σης αιτή­σεων ώστε να ξεπε­ρα­στούν οι νομικές λήξεις.

Εσκεμ­μέ­νες καθυ­στε­ρή­σεις και διοι­κη­τι­κές παρα­βιά­σεις

Η αρχική αίτηση είχε υπο­βλη­θεί στις 08/12/2022, με αρμόδια υπάλ­ληλο την ίδια που πρω­τα­γω­νι­στεί στις συνο­μι­λίες. Η αίτηση δεν εξε­τά­στηκε εντός 10 ημερών όπως ορίζει ο νόμος, αλλά έμεινε εκκρε­μής για περίπου 15 μήνες, έως ότου επι­στρα­φεί στην πολι­τικό μηχα­νικό, για να «διορ­θω­θεί» και να επα­νυ­πο­βλη­θεί – με στόχο την επα­νε­νερ­γο­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας χωρίς την τήρηση των προ­βλε­πο­μέ­νων.

Κατά δήλωση της υπαλ­λή­λου:

«Θα ’ρθει αύριο το από­γευμα η (…). Της λέω “βρες μου ένα νέο πρω­τό­κολλο γιατί λήγει δεκα­ο­χτώ του μηνός και δεν μπορώ να τον αφήσω έτσι”».

Τρο­πο­ποι­ή­σεις σε ιδιο­κτη­σία και τοπο­θε­σία

Από το αρχικό οικό­πεδο σε εντός σχεδίου περιοχή (Κοσκι­νού) με φερό­μενο ιδιο­κτήτη τον (…), η υπόθεση μετα­φέρ­θηκε σε εκτός σχεδίου περιοχή στο Παρα­δείσι, με νέο κύριο έργου τον πατέρα του αιτού­ντος. Η αλλαγή κατα­γρά­φηκε με νέο αριθμό αίτησης (α/α 828320), νέα ημε­ρο­μη­νία πρω­το­κόλ­λου και νέο περιε­χό­μενο. Καμία από τις αλλαγές δεν αιτιο­λο­γή­θηκε ή τεκ­μη­ριώ­θηκε διοι­κη­τικά.

Επι­πλέον, το ίδιο αρχείο – με τον τίτλο «ΧΡΗΣΕΚΤΗΣΙΑ.ράί» – χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για δια­φο­ρε­τικά πεδία που απαι­τού­σαν αυστηρά εξει­δι­κευ­μένα έγγραφα (τίτλοι, τοπο­γρα­φικά, απο­σπά­σματα δια­γραμ­μά­των), γεγονός που από μόνο του συνιστά κατα­στρα­τή­γηση δια­δι­κα­σίας.

Δικτύ­ωση, συναλ­λαγή και οικειό­τητα

Η υπάλ­λη­λος ανα­φέ­ρει ευθέως:

«Δεν μπορεί να με λέει “δεν έχω” και να αγο­ρά­ζει δύο και τρία ακίνητα… Πού τα βρίσκει και τα αγο­ρά­ζει;»

Ανα­γνω­ρί­ζει επίσης ότι δεν έλαβε χρήματα για παλαιό­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδε­χό­μενο άλλων οφε­λη­μά­των:

«Εμένα δεν μου πήρε λεφτά έξω για τα… πες το… για τα δωμάτια».

Η συνερ­γα­σία με την πολι­τικό μηχα­νικό είναι στενή και απο­κα­λυ­πτική:

«Θα σου φέρω να βρούμε μόνο πρω­τό­κολλα, τα άλλα… αφού τα φορο­λο­γικά τα έχω ανε­βα­σμένα. Τα άλλα για μένα είναι πέντε λεπτά».

Ανα­ζη­τούν παλαιά πρω­τό­κολλα, μιλούν για «κατέ­βα­σμα» προη­γού­με­νων σχεδίων και συμ­φω­νούν σε επα­νυ­πο­βολή χωρίς νέα τεκ­μη­ρί­ωση:

«Και εγώ θα κάνω download τα σχέδια που είχαμε εγκρί­νει και είχαν εκδοθεί, ξανά μανά τα ίδια».

Η τελική φάση: κατο­χύ­ρωση της παρα­νο­μίας

Η βεβαί­ωση εκδί­δε­ται τελικά στις 5 Δεκεμ­βρίου 2024 από την ίδια υπάλ­ληλο, με νέα τοπο­θε­σία, νέο ιδιο­κτήτη, νέα φορο­λο­γικά και νέα κατα­χώ­ρηση στο σύστημα. Η έκδοση σχε­τί­ζε­ται με παλαιό­τερη αίτηση για προ­έ­γκριση οικο­δο­μι­κής άδειας, η οποία – όλως περιέρ­γως – παρα­μέ­νει ανοιχτή, χωρίς να έχει ακυ­ρω­θεί ή εξε­τα­στεί.

Η συνο­μι­λία που κλείνει τον κύκλο είναι ενδει­κτική:

«Εντάξει (…) μου. Έγινε αγάπη».

Με αυτή τη φράση ολο­κλη­ρώ­νε­ται η παρα­τυ­πία, η δια­πλοκή και η παρα­βί­αση διοι­κη­τι­κών καθη­κό­ντων.

Μικρο­γρα­φία μίας θεσμι­κής παθο­γέ­νειας

Η υπόθεση δεν απο­τε­λεί μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό. Συνιστά μικρο­γρα­φία ενός παρα­γο­ντι­κού καθε­στώ­τος που λει­τουρ­γεί κάτω από την επι­φά­νεια της δημό­σιας διοί­κη­σης. Δείχνει πώς μία δημόσια λει­τουρ­γός, με τη συνέρ­γεια επαγ­γελ­μα­τιών και υπό την κάλυψη προ­σω­πι­κών σχέσεων, παρα­κάμ­πτει τη νομι­μό­τητα για ιδιω­τικό όφελος.

Η αναφορά της ίδιας της υπαλ­λή­λου σε «πράγ­ματα που μου στέλνει» και «δεν μπο­ρούμε να κάνουμε μία τόσο τερά­στια άδεια» κατα­δει­κνύει συνει­δητή στρέ­βλωση της αρμο­διό­τη­τας. Αν δεν υπάρξει λογο­δο­σία και απο­κα­τά­σταση της δια­φά­νειας, τέτοιες υπο­θέ­σεις δεν είναι απλώς σκάν­δαλα – είναι η κανο­νι­κό­τητα.