Στο Εφετείο Δωδεκανήσου η μάχη γνωστής ξενοδοχειακής εταιρείας για την έξωση από πολυτελές ξενοδοχείο της Λίνδου

• Η μι­σθώ­τρια ζητά να εξα­φα­νι­στεί η από­φα­ση που απέρ­ρι­ψε την ανα­κο­πή της κατά της ιδιο­κτή­τριας εται­ρεί­ας. Κρί­σι­μο ζή­τη­μα είναι αν η μί­σθω­ση είχε πα­ρα­τα­θεί νό­μι­μα έως τον Ιού­λιο του 2024 με τις δια­τά­ξεις για την παν­δη­μία

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου ανα­μέ­νε­ται να συ­ζη­τη­θεί την Πα­ρα­σκευή 9 Οκτω­βρί­ου 2026 η έφεση γνω­στής ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας κατά της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας με έδρα την Ατ­τι­κή στην οποία ανή­κει πο­λυ­τε­λές ξε­νο­δο­χείο στην πε­ριο­χή Ψάλ­τος της Λίν­δου. Η έφεση στρέ­φε­ται και κατά ιδιω­τι­κής κε­φα­λαιου­χι­κής εται­ρεί­ας με έδρα τη Ρόδο, που είχε πα­ρέμ­βει στον πρώτο βαθμό υπέρ της ιδιο­κτή­τριας. Η υπό­θε­ση αφορά την απο­βο­λή της μι­σθώ­τριας από τη μο­νά­δα τον Ια­νουά­ριο του 2024.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία στρέ­φε­ται κατά από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, η οποία απέρ­ρι­ψε την ανα­κο­πή της. Με την ανα­κο­πή είχε προ­σβά­λει το εκτε­λε­στό από­γρα­φο του συμ­βο­λαί­ου μί­σθω­σης, την από 8 Ια­νουα­ρί­ου 2024 επι­τα­γή προς εκτέ­λε­ση και την έκ­θε­ση απο­βο­λής που συ­νέ­τα­ξε δι­κα­στι­κή επι­με­λή­τρια στις 15 Ια­νουα­ρί­ου 2024. Ζητά πλέον να γίνει δεκτή η ανα­κο­πή στο σύ­νο­λό της.

Η μί­σθω­ση συμ­φω­νή­θη­κε το 2002 και επα­να­λή­φθη­κε με συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κό μι­σθω­τή­ριο το 2004. Είχε διάρ­κεια 20 ετών, από 1 Μαΐου 2002 έως 30 Απρι­λί­ου 2022, και αφο­ρού­σε το ξε­νο­δο­χείο πο­λυ­τε­λεί­ας των 70 δω­μα­τί­ων με τον εξο­πλι­σμό του.

Η μι­σθώ­τρια δια­τεί­νε­ται ότι η ιδιο­κτή­τρια αντι­με­τώ­πι­σε σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα αμέ­σως μετά την υπο­γρα­φή και διέ­κο­ψε τη δρα­στη­ριό­τη­τά της γύρω στο 2006. Υπο­στη­ρί­ζει ότι επί χρό­νια κα­τέ­βαλ­λε ποσά για λο­γα­ρια­σμό της ώστε να λει­τουρ­γεί το ξε­νο­δο­χείο. Κατά την ίδια, η ιδιο­κτή­τρια επα­νεμ­φα­νί­στη­κε τον Νο­έμ­βριο του 2021, όταν κα­τα­χώ­ρι­σε στο ΓΕΜΗ πρα­κτι­κά για 5 διοι­κη­τι­κά συμ­βού­λια με θη­τεί­ες από το 2009 έως το 2026.

Τον Οκτώ­βριο του 2022 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στη μι­σθώ­τρια κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας τρί­του από την ΑΑΔΕ, για οφει­λές της ιδιο­κτή­τριας ύψους 17.360.550,50 ευρώ. Η εκ­κα­λού­σα ανα­φέ­ρει ότι έκτο­τε απέ­δω­σε στην ΑΑΔΕ τα μι­σθώ­μα­τα, με­τα­ξύ των οποί­ων 224.065,79 ευρώ για το μι­σθω­τι­κό έτος που έληγε στις 30 Απρι­λί­ου 2024. Τον Ιού­λιο του 2023 ακο­λού­θη­σε κα­τά­σχε­ση του ακι­νή­του από εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων, με πλει­στη­ρια­σμό ορι­σμέ­νο για τις 22 Φε­βρουα­ρί­ου 2024.

Τον Σε­πτέμ­βριο του 2023 η ιδιο­κτή­τρια κα­τήγ­γει­λε τη μί­σθω­ση. Η μι­σθώ­τρια απά­ντη­σε ότι η σύμ­βα­ση έχει πα­ρα­τα­θεί έως τις 30 Ιου­λί­ου 2024. Η επι­τα­γή προς εκτέ­λε­ση θυ­ρο­κολ­λή­θη­κε στις 9 Ια­νουα­ρί­ου 2024 στην έδρα της, σε άλλο ξε­νο­δο­χείο της στη Νότια Ρόδο, που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ήταν κλει­στό λόγω των εορ­τών. Η εκ­κα­λού­σα υπο­στη­ρί­ζει ότι αντι­λή­φθη­κε την απο­βο­λή στις 15 Ια­νουα­ρί­ου, όταν δια­πί­στω­σε ότι τρί­τοι είχαν ει­σέλ­θει στο μί­σθιο, και ότι υπέ­βα­λε μη­νύ­σεις.

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν υφί­στα­ται πα­ρά­τα­ση κατά τον νόμο 4790/2021. Κατά την από­φα­ση, οι 2 εξώ­δι­κες δη­λώ­σεις της μι­σθώ­τριας, του Απρι­λί­ου και του Ιου­λί­ου 2021, δεν επι­δό­θη­καν νο­μό­τυ­πα, καθώς όφει­λε να ανα­ζη­τή­σει τον νό­μι­μο εκ­πρό­σω­πο της ιδιο­κτή­τριας ή άλλο μέλος της διοί­κη­σής της.

Η εκ­κα­λού­σα, με πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρο την κ. Έλλη Βε­λιά­δη, αντι­τεί­νει ότι η πρώτη δή­λω­ση θυ­ρο­κολ­λή­θη­κε στα γρα­φεία της ιδιο­κτή­τριας στην Ατ­τι­κή, όπου υπήρ­χε ακόμη η επι­γρα­φή της. Η δεύ­τε­ρη επι­δό­θη­κε ως αγνώ­στου δια­μο­νής, επει­δή τα γρα­φεία είχαν στο με­τα­ξύ που­λη­θεί. Προ­σθέ­τει ότι τα μέλη της διοί­κη­σης της ήταν άγνω­στα, αφού οι κα­τα­χω­ρί­σεις στο ΓΕΜΗ έγι­ναν μήνες αρ­γό­τε­ρα, και ότι ο επί χρό­νια διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος είχε απο­βιώ­σει το 2020.

Με τον δεύ­τε­ρο λόγο προ­βάλ­λε­ται κα­τα­χρη­στι­κή άσκη­ση δι­καιώ­μα­τος. Η μι­σθώ­τρια ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η ιδιο­κτή­τρια, αδρα­νής επί χρό­νια, ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε για να την πιέ­σει να συ­νά­ψει νέα σύμ­βα­ση και να προ­κα­τα­βά­λει μι­σθώ­μα­τα, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το ξε­νο­δο­χείο είχε ήδη συμ­βό­λαια για τη σεζόν του 2024.

Η πλευ­ρά της ιδιο­κτή­τριας, την οποία εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Ανα­στά­σιος Ντά­λιας, έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι ου­δέ­πο­τε υπήρ­ξε πα­ρά­τα­ση. Κατά τη θέση της, όταν η μι­σθώ­τρια τη ζή­τη­σε μο­νο­με­ρώς δεν συ­νέ­τρε­χε η προ­ϋ­πό­θε­ση του νόμου να μην οφεί­λει μι­σθώ­μα­τα.