Στο Τριμελές Εφετείο η αίτηση του πολιτικού μηχανικού για την πληρωμή της ποινής του από τη φυλακή

Νέο κεφά­λαιο ανοίγει σε μία από τις πλέον πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νες υπο­θέ­σεις απάτης που απα­σχό­λη­σαν τα τελευ­ταία χρόνια τις δικα­στι­κές αίθου­σες των Δωδε­κα­νή­σων. Ο πολι­τι­κός μηχα­νι­κός που κατα­δι­κά­στηκε τον περα­σμένο Μάιο, δυνάμει πρα­κτι­κού ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης, σε ποινή 5 ετών, μετα­τρα­πείσα σε χρη­μα­τική, προ­σέ­φυγε στη δικαιο­σύνη ζητώ­ντας να τρο­πο­ποι­η­θεί ο τρόπος κατα­βο­λής του ποσού που οφείλει. Ο λόγος, όπως ο ίδιος επι­κα­λεί­ται, είναι πως βρί­σκε­ται πλέον έγκλει­στος σε δικα­στι­κές φυλακές, σε εκτέ­λεση εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης που εκδό­θηκε σε βάρος του στο πλαίσιο άλλης, νεό­τε­ρης ποι­νι­κής υπό­θε­σης. Η αίτησή του πρό­κει­ται να συζη­τη­θεί ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επι κακουρ­γη­μά­των την 22α Σεπτεμ­βρίου 2026.

Το πρα­κτικό ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης συντά­χθηκε στις 5 Μαΐου 2026 ενώπιον της αρμό­διας αντει­σαγ­γε­λέως Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, με πρω­το­βου­λία της υπε­ρά­σπι­σης, και επι­κυ­ρώ­θηκε στη συνέ­χεια με απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Α΄ Βαθμού Δωδε­κα­νή­σου. Με την απόφαση αυτή επι­βλή­θηκε στον κατη­γο­ρού­μενο ποινή 5 ετών, η οποία μετα­τρά­πηκε σε χρη­μα­τική προς 10 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Παράλ­ληλα ορί­στηκε προ­θε­σμία 2 ετών, ήτοι 24 μηνών, εντός της οποίας το συνο­λικό ποσό της μετα­τρο­πής θα έπρεπε να κατα­βλη­θεί σε ισό­πο­σες μηνιαίες δόσεις. Ο όρος αυτός, της τμη­μα­τι­κής και ανά μήνα κατα­βο­λής, είναι ακριβώς εκείνος που ο κατα­δι­κα­σθείς επι­διώ­κει τώρα να αρθεί.

Η επιλογή της δια­δι­κα­σίας της ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης είχε ήδη τότε σημα­το­δο­τή­σει το τέλος μιας πολυ­ε­τούς δικα­στι­κής δια­δρο­μής, καθώς η υπόθεση εκκρε­μούσε επί χρόνια και είχε φθάσει στο ακρο­α­τή­ριο με βαρύ παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα.

Μετά την κατα­δίκη του και ενώ έτρεχε η προ­θε­σμία των δόσεων, ο πολι­τι­κός μηχα­νι­κός βρέθηκε αντι­μέ­τω­πος με νέα ποινική δίωξη. Σε βάρος του εκδό­θηκε από ανα­κρι­τικό τμήμα του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ένταλμα προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης για ξεχω­ρι­στή δικο­γρα­φία, με απο­τέ­λε­σμα να οδη­γη­θεί σε δικα­στι­κές φυλακές, όπου και παρα­μέ­νει έγκλει­στος μέχρι σήμερα.

Στην αίτηση που κατέ­θεσε ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος του κ. Δήμος Μου­τά­φης ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, ο κατα­δι­κα­σθείς υπο­στη­ρί­ζει πως, εξαι­τίας της στέ­ρη­σης της ελευ­θε­ρίας του, τελεί σε πλήρη και αντι­κει­με­νική αδυ­να­μία να κατα­βάλ­λει τις προ­βλε­πό­με­νες μηνιαίες δόσεις. Όπως ανα­φέ­ρει, ευρι­σκό­με­νος στη φυλακή στε­ρεί­ται κάθε εισο­δή­μα­τος, εργα­σίας και δυνα­τό­τη­τας πορι­σμού των ανα­γκαίων χρη­μά­των.

Ο ίδιος δια­τεί­νε­ται πάντως πως η αδυ­να­μία αυτή είναι προ­σω­ρινή και οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά στον εγκλει­σμό του. Εκφρά­ζει μάλιστα τη βεβαιό­τητα πως η απο­φυ­λά­κισή του θα επέλθει εντός της διετούς προ­θε­σμίας που είχε ταχθεί για την εξό­φληση και πως, μόλις βρεθεί εκτός φυλακής, θα είναι σε θέση να κατα­βά­λει ολο­σχε­ρώς το σύνολο του οφει­λό­με­νου ποσού.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η υπόθεση που οδήγησε στην κατα­δίκη είχε συγκε­ντρώ­σει έντονο ενδια­φέ­ρον τόσο λόγω του ύψους του αντι­κει­μέ­νου όσο και λόγω του πλήθους των φερό­με­νων ως παθό­ντων. Σύμφωνα με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, ο κατη­γο­ρού­με­νος φερόταν να είχε τελέσει και απο­πει­ρα­θεί να τελέσει, από κοινού και κατά μόνας, επι­μέ­ρους πράξεις απάτης κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βάρος 6 ημε­δα­πών, στο διά­στημα από τον Αύγου­στο του 2013 έως τις 18 Δεκεμ­βρίου 2018.

Το όφελος που, κατά την κατη­γο­ρία, απο­κό­μισε προσ­διο­ρι­ζό­ταν στα 429.365,94 ευρώ. Επι­πλέον, φερόταν να επι­χεί­ρησε, χωρίς επι­τυ­χία, να απο­σπά­σει ακόμη 47.700 ευρώ, ποσό που ανέβασε το συνο­λικό αντι­κεί­μενο της απο­δι­δό­με­νης εγκλη­μα­τι­κής δράσης στα 477.065,94 ευρώ.

Ιδιαί­τερη απήχηση είχε απο­κτή­σει μία από τις επι­μέ­ρους υπο­θέ­σεις, με μηνύ­τρια ημεδαπή, χήρα, με ανα­πη­ρία σε ποσοστό 80%, η οποία φρό­ντιζε δύο παιδιά με προ­βλή­ματα υγείας. Η ίδια υπο­στή­ριζε πως ο κατη­γο­ρού­με­νος την είχε πείσει ότι υπήρχε αγο­ρα­στής για ακίνητο της ιδιο­κτη­σίας της, με προ­σφε­ρό­μενο τίμημα 550.000 ευρώ, παρου­σιά­ζο­ντας τον υπο­τι­θέ­μενο ενδια­φε­ρό­μενο ως πασί­γνω­στο ομογενή επι­χει­ρη­μα­τία.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, υπό την πίεση του υπο­τι­θέ­με­νου επι­κεί­με­νου συμ­βο­λαίου, κατέ­βαλε στα­διακά σημα­ντικά χρη­μα­τικά ποσά αλλά και χρυσές λίρες. Στο μεταξύ δεχόταν τηλε­φω­νή­ματα από δια­φο­ρε­τικά πρόσωπα, τα οποία εμφα­νί­ζο­νταν άλλοτε ως υπάλ­λη­λοι του αρμό­διου υπουρ­γείου, άλλοτε ως ο ίδιος ο επι­χει­ρη­μα­τίας και άλλοτε ως συμ­βο­λαιο­γρά­φος αλλο­δα­πής κατα­γω­γής. Στην ίδια υπόθεση, όπως δια­τει­νό­ταν η μηνύ­τρια, μεθο­δεύ­τηκε και η υπο­γραφή υπεύ­θυ­νης δήλωσης για άτοκο δάνειο 28.000 ευρώ, βάσει της οποίας εκδό­θηκε αργό­τερα σε βάρος της διαταγή πλη­ρω­μής για 33.817,95 ευρώ.