Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανέστειλε την ποινή κάθειρξης για την υπόθεση της διπλής ληστείας στην Παλιά Πόλη

• Αί­τη­ση ανα­στο­λής έγινε δεκτή με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους για τον κα­τα­δι­κα­σθέ­ντα, ο οποί­ος ζητεί ευ­νοϊ­κό­τε­ρη με­τα­χεί­ρι­ση στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο επι­κα­λού­με­νος μειω­μέ­νο κα­τα­λο­γι­σμό και οι­κο­γε­νεια­κές συν­θή­κες

Χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου δέ­χθη­κε αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποι­νής κά­θειρ­ξης 10 ετών και 11 μηνών που είχε επι­βλη­θεί σε ημε­δα­πό για τη διπλή λη­στεία στην Παλιά Πόλη της Ρόδου τον Δε­κέμ­βριο του 2022. Η ανα­στο­λή χο­ρη­γή­θη­κε με δύο πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους: απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και υπο­χρέ­ω­ση εμ­φά­νι­σης μία φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Τη σχε­τι­κή αί­τη­ση υπέ­βα­λε ο συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής, η οποία έγινε δεκτή από το δι­κα­στή­ριο.

Η κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση εκ­δό­θη­κε από το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο έκρι­νε ένοχο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο για γε­γο­νό­τα που είχαν ση­μά­νει συ­να­γερ­μό στις αρχές της Ρόδου πε­ρί­που τρει­σή­μι­σι χρό­νια πριν. Η ποινή που επι­βλή­θη­κε, κά­θειρ­ξη 10 ετών και 11 μηνών, κι­νή­θη­κε στο ανώ­τα­το σχε­δόν όριο της προ­βλε­πό­με­νης, απο­τυ­πώ­νο­ντας τη βα­ρύ­τη­τα με την οποία αντι­με­τω­πί­στη­καν τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά της υπό­θε­σης.

Τα πε­ρι­στα­τι­κά εκτυ­λί­χθη­καν στις 17 Δε­κεμ­βρί­ου 2022, λίγο μετά τη 01:30 τα ξη­με­ρώ­μα­τα, σε έναν από τους πιο πο­λυ­σύ­χνα­στους πε­ζό­δρο­μους της Πα­λιάς Πόλης. 2 νε­α­ρές γυ­ναί­κες κι­νού­νταν πεζή όταν, όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τις πλη­σί­α­σε και επι­χεί­ρη­σε δια­δο­χι­κές επι­θέ­σεις με στόχο την αρ­πα­γή των προ­σω­πι­κών τους αντι­κει­μέ­νων.

Η πρώτη από­πει­ρα στρά­φη­κε ενα­ντί­ον της μίας εκ των 2 γυ­ναι­κών, την οποία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να προ­σέγ­γι­σε από πίσω, προ­σπα­θώ­ντας να της απο­σπά­σει την τσά­ντα που κρα­τού­σε. Η πα­θού­σα αντι­στά­θη­κε και κα­τά­φε­ρε να δια­τη­ρή­σει την κα­το­χή της, μα­ταιώ­νο­ντας την ολο­κλή­ρω­ση της πρά­ξης.

Αμέ­σως μετά, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, ο δρά­στης στρά­φη­κε προς τη δεύ­τε­ρη γυ­ναί­κα, την οποία πλη­σί­α­σε από μπρο­στά. Άρ­πα­ξε με δύ­να­μη την τσά­ντα που κρα­τού­σε και την τρά­βη­ξε με τέ­τοια έντα­ση ώστε η πα­θού­σα να πέσει στο έδα­φος και να συρ­θεί για αρ­κε­τή από­στα­ση, χτυ­πώ­ντας στο χέρι και στο πόδι. Η νεαρή υπέ­στη πολ­λα­πλές εκτε­τα­μέ­νες εκ­χυ­μώ­σεις στο αρι­στε­ρό αντι­βρά­χιο και στην πη­χε­ο­καρ­πι­κή χώρα, γε­γο­νός που τεκ­μη­ρί­ω­σε την κα­τη­γο­ρία της απλής σω­μα­τι­κής βλά­βης που είχε προ­στε­θεί στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο.

Από την τσά­ντα, μαύ­ρης από­χρω­σης, φέ­ρε­ται να αφαι­ρέ­θη­καν πορ­το­φό­λι αξίας 100 ευρώ, χρη­μα­τι­κό ποσό 50 ευρώ, δελ­τίο αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας, τρα­πε­ζι­κές κάρ­τες 2 πι­στω­τι­κών ιδρυ­μά­των, φοι­τη­τι­κό πάσο και διά­φο­ρα προ­σω­πι­κά αντι­κεί­με­να της πα­θού­σας.

Ο ημε­δα­πός, ο οποί­ος δι­κά­στη­κε ερή­μην καθώς, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν έλαβε ποτέ γνώση της κλή­τευ­σης, επι­ση­μαί­νει ότι απο­δέ­χε­ται την κα­τη­γο­ρία. Πα­ράλ­λη­λα δια­τεί­νε­ται ότι, αν είχε την ευ­και­ρία να αυ­το­προ­σώ­πως ανα­πτύ­ξει την υπε­ρά­σπι­σή του ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου, θα είχε τύχει ευ­νοϊ­κό­τε­ρης ποι­νι­κής με­τα­χεί­ρι­σης.

Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς του, κατά την ημέρα του συμ­βά­ντος βρι­σκό­ταν υπό την επή­ρεια ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, γε­γο­νός που, κατά την άποψη της υπε­ρά­σπι­σης, συ­νι­στά λόγο μειω­μέ­νου κα­τα­λο­γι­σμού. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είχε πα­ρα­μεί­νει μα­κριά από ναρ­κω­τι­κά από το 2016, αλλά εκεί­νη την ημέρα κα­τέ­φυ­γε εκ νέου στη χρήση ύστε­ρα από οδυ­νη­ρή πλη­ρο­φο­ρία για πρό­βλη­μα υγεί­ας του νε­ο­γέν­νη­του τέ­κνου του. Ο ίδιος το­νί­ζει ότι η έλ­λει­ψη οποιασ­δή­πο­τε προ­σπά­θειας από­κρυ­ψης της ταυ­τό­τη­τάς του κατά τη διά­πρα­ξη της πρά­ξης, μά­λι­στα σε κε­ντρι­κό ση­μείο με κά­με­ρες πα­ρα­κο­λού­θη­σης και σε ώρα αιχ­μής, απο­δει­κνύ­ει ότι δεν είχε πλήρη συ­νεί­δη­ση των πρά­ξε­ών του.

Στην αί­τη­ση ανα­στο­λής επι­κα­λεί­ται επί­σης τις οι­κο­γε­νεια­κές του συν­θή­κες. Είναι πα­ντρε­μέ­νος και πα­τέ­ρας 2 ανή­λι­κων τέ­κνων ηλι­κί­ας 3,5 ετών και 14 μηνών. Ερ­γά­ζε­ται ως οι­κο­δό­μος για τη συ­ντή­ρη­ση της οι­κο­γέ­νειάς του και υπο­στη­ρί­ζει ότι η εκτέ­λε­ση της ποι­νής θα επέ­φε­ρε ανε­πα­νόρ­θω­τες οι­κο­νο­μι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές συ­νέ­πειες. Ση­μειώ­νει ακόμα ότι τη­ρού­σε επα­κρι­βώς τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους που του είχαν επι­βλη­θεί κατά την απο­λο­γία του.

Η έφεση κατά της κα­τα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης έχει ήδη ασκη­θεί νο­μο­τύ­πως και εμπρο­θέ­σμως, ενώ η εκ­δί­κα­σή της δεν έχει ακόμα προσ­διο­ρι­στεί.