ΣΕΕΠΕ: Γιατί είναι ακριβά τα καύσιμα στα νησιά

Θέση με αφορμή δημο­σιεύ­ματα των τελευ­ταίων ημερών που ανα­φέ­ρο­νται στη Ρυθ­μι­στική Αρχή Ενέρ­γειας (ΡΑΕ) και πιθανή εισή­γησή της στην Κυβέρ­νηση για επιβολή ανώ­τα­της τιμής κατα­να­λωτή (πλαφόν) στα καύσιμα σε ορι­σμέ­νες νησιω­τι­κές περιο­χές παίρνει ο Σύν­δε­σμος Εται­ριών Εμπο­ρίας Πετρε­λαιοει­δών Ελλάδος (ΣΕΕΠΕ).

Ειδι­κό­τερα, όπως ανα­φέ­ρει, πάγια θέση του είναι η λει­τουρ­γία του κλάδου σύμφωνα με τους κανόνες της ελεύ­θε­ρης αγοράς και τις οδηγίες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και η προ­ώ­θηση του υγιούς αντα­γω­νι­σμού σε όλα τα στάδια της εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας, ώστε οι επι­χει­ρή­σεις του κλάδου να παρα­κο­λου­θούν και να προ­σαρ­μό­ζουν τις τιμές τους ανάλογα με τις δια­κυ­μάν­σεις των διεθνών τιμών -όπως ισχύει σε όλα τα Κράτη Μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης- με γνώμονα την εξυ­πη­ρέ­τηση και την προ­στα­σία του κατα­να­λωτή.

Σύμφωνα με τον ΣΕΕΠΕ, από τα μέσα του 2017 μέχρι σήμερα, οι διε­θνείς τιμές τόσο του αργού, όσο και των προ­ϊ­ό­ντων που παρά­γο­νται από αυτό, ακο­λου­θούν ανοδική πορεία. «Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι οι διε­θνείς τιμές πετρε­λαιοει­δών, και συγκε­κρι­μένα της αμό­λυ­βδης βεν­ζί­νης 95 οκτα­νίων, από τον Ιούλιο του 2017 μέχρι και σήμερα, έχει αυξηθεί κατά 40-50%. Η σύγκριση των λια­νι­κών τιμών ανά περιοχή, αγνο­ώ­ντας τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες που έχει η γεω­γρα­φική δια­σπορά της Ελλάδας, τις συν­θή­κες και τα δια­φο­ρε­τικά μέσα μετα­φο­ράς των προ­ϊ­ό­ντων, αλλά και τους άνισους όγκους κατα­να­λώ­σεων σε κάποιες παρα­με­θό­ριες περιο­χές με υψηλή επο­χι­κό­τητα, οδηγούν πολλές φορές σε εσφαλ­μένα συμπε­ρά­σματα» σημειώ­νει ο Σύν­δε­σμος.

Όπως επι­ση­μαί­νει, την τελευ­ταία δεκα­ε­τία η αγορά των πετρε­λαιοει­δών στην Ελλάδα βίωσε μια απότομη μείωση της κατα­νά­λω­σης, της τάξης του 40%. «Η βιω­σι­μό­τητα των εται­ρειών εμπο­ρίας πετρε­λαιοει­δών (κάποιες από τις οποίες χρε­ω­κό­πη­σαν τα τελευ­ταία χρόνια) δεν είναι πλέον δεδο­μένη. Όπως ούτε δεδο­μένη πρέπει να θεω­ρεί­ται η βιω­σι­μό­τητα των πρα­τη­ρίων, όπου μερικές χιλιά­δες εξ αυτών έκλει­σαν επίσης τα τελευ­ταία χρόνια, ενώ μεγάλος αριθμός πρα­τη­ρίων παρα­μέ­νει ακόμα και σήμερα στα όρια της βιω­σι­μό­τη­τας».

Παράλ­ληλα, υπεν­θυ­μί­ζει ότι για πολλά νησιά υπήρχε κάποτε ειδικός κρα­τι­κός λογα­ρια­σμός, ο οποίος τρο­φο­δο­τείτο από μία εισφορά στην τιμή αντλίας κι επι­δο­τούσε τις μετα­φο­ρές στα νησιά. «Το Δημόσιο, από τον Οκτώ­βριο του 2015, έχει καταρ­γή­σει την επι­δό­τηση, συνε­χί­ζει όμως να εισπράτ­τει κάτω από άλλη ονο­μα­σία την εισφορά αυτή. Δηλαδή, εισπράτ­τει χωρίς πλέον να απο­δί­δει. Αυτό έχει αυξήσει αντί­στοιχα το πραγ­μα­τικό κόστος μετα­φο­ράς και η αύξηση έχει πλέον περάσει προ­φα­νώς στην αντλία» ανα­φέ­ρει ο Σύν­δε­σμος Εται­ριών Εμπο­ρίας Πετρε­λαιοει­δών Ελλάδος, που δηλώνει ότι παρα­μέ­νει στη διάθεση των φορέων για τη συνο­λική κατα­νό­ηση της λει­τουρ­γίας του κλάδου, αλλά και την επε­ξερ­γα­σία όλων των προ­τά­σεων, ώστε να βρεθεί η βέλ­τι­στη λύση με στόχο τον υγιή αντα­γω­νι­σμό, αλλά και την προ­στα­σία και την εξυ­πη­ρέ­τηση των κατα­να­λω­τών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Πηγή naftemporiki.gr