Φθηνός παράδεισος για ακριβά γιοτ η Ελλάδα

Κατά τα τρία τελευ­ταία χρόνια, είναι αδιαμ­φι­σβή­τητο ότι η Ελλάδα έχει κατα­στεί η χώρα με τη μεγα­λύ­τερη επι­σκε­ψι­μό­τητα πλοίων ανα­ψυ­χής (επαγ­γελ­μα­τι­κών και ιδιω­τι­κών) ξεπερ­νώ­ντας παρα­δο­σια­κές ηγέ­τι­δες χώρες στον συγκε­κρι­μένο κλάδο όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Ωστόσο, η αυξη­μένη αυτή δρα­στη­ριό­τητα του yachting απο­φέ­ρει ελά­χι­στα έσοδα στα δημόσια ταμεία, τη στιγμή μάλιστα που οι πελάτες της απο­τε­λούν στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα ιδιώτες από την υψη­λό­τερη εισο­δη­μα­τική κατη­γο­ρία. Αντι­θέ­τως, αυτή η υπερ­πλη­θώρα σκαφών ανα­ψυ­χής που πλέουν στα ελλη­νικά ύδατα, ειδικά κατά τους θερι­νούς μήνες, προ­κα­λεί σοβαρά προ­βλή­ματα που είτε άμεσα είτε σε βάθος χρόνου μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο αυτό το του­ρι­στικό προϊόν.

Οι ειδικοί ανα­φέ­ρουν πως στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες πλέουν επαγ­γελ­μα­τικά πλοία ανα­ψυ­χής τριών δια­φο­ρε­τι­κών κατη­γο­ριών: Πρώτον, επαγ­γελ­μα­τικά πλοία ανα­ψυ­χής υπό ελλη­νική και κοι­νο­τική σημαία που δρα­στη­ριο­ποιού­νται και ελλι­με­νί­ζο­νται μόνιμα στην Ελλάδα, δεύ­τε­ρον, επαγ­γελ­μα­τικά πλοία ανα­ψυ­χής άνω των 35 μέτρων υπό, κυρίως, σημαία κράτους εκτός Ε.Ε., που εισέρ­χο­νται στην Ελλάδα και πραγ­μα­το­ποιούν ναύλους στα ελλη­νικά ύδατα για 28 ημέρες κατ’ ανώτερο, και, τρίτον, επαγ­γελ­μα­τικά πλοία ανα­ψυ­χής ανε­ξαρ­τή­τως σημαίας, τα οποία εκκι­νούν και τερ­μα­τί­ζουν τη ναύλωσή τους εκτός Ελλάδος, συνήθως στην Αλβανία αλλά και στην Τουρκία και περνούν όλη την περίοδο του ναύλου στα ελλη­νικά ύδατα.

Η δεύτερη κατη­γο­ρία των ξένων σκαφών ανα­ψυ­χής γίνεται ολοένα και πολυ­πλη­θέ­στερη, αλλά απο­φέ­ρει ελά­χι­στα έσοδα στο ελλη­νικό κράτος (Τέλος Πλοίων Ανα­ψυ­χής και Ημερόπλοιων-ΤΕΠΑΗ και εφάπαξ ετήσιο τέλος για πλόες στα ελλη­νικά νερά ή ΤΕΠΑΔΑΧ).

Πρό­κει­ται για ελά­χι­στο κόστος, που απο­τε­λεί αμε­λη­τέο ποσό σε σχέση με τα μεγέθη των σκαφών, αλλά και τον ΦΠΑ επί του ποσού της ναύ­λω­σης που οφεί­λουν να κατα­βά­λουν. Η δε τρίτη κατη­γο­ρία επι­βα­ρύ­νε­ται με ένα επίσης πολύ μικρό ποσό που αφορά το ΤΕΠΑΗ και το ΤΕΠΑΔΑΧ, καθώς δεν υπάρχει καν υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής ΦΠΑ επί του ναύλου στην Ελλάδα για τα σκάφη αυτά. Δημιουρ­γού­νται έτσι συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού μεταξύ των σκαφών της πρώτης κατη­γο­ρίας και αυτών της δεύ­τε­ρης και τρίτης μια και η συνο­λική επι­βά­ρυνση των πρώτων (ΦΠΑ, ΦΜΥ, ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, ΤΕΠΑΗ, ελλι­με­νι­σμός κτλ.) σε σχέση με τα άλλα σκάφη είναι πολύ υψη­λό­τερη. Με απλά λόγια, σε αντί­θεση με ελλη­νι­κές και ξένες εται­ρείες και σκάφη που κάνουν έναρξη δρα­στη­ριό­τη­τας στην Ελλάδα και ελλι­με­νί­ζο­νται τα σκάφη τους εδώ, ένας ολοένα και μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός ξένων ιδιο­κτη­τών επω­φε­λού­με­νος από τις πολύ χαμηλές χρε­ώ­σεις των άλλων κατη­γο­ριών έρχεται κατά τις περιό­δους αιχμής για να μαζέψει την αφρό­κρεμα της αγοράς.

Τρι­πλά­σιο το κόστος για τη δρα­στη­ριό­τητα του yachting στην Τουρκία.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι, σύμφωνα με ναυ­λο­με­σί­τες, για ένα σκάφος 40 μέτρων η Τουρκία εισπράτ­τει από τον ναύλο και την παρα­μονή στα ύδατά της επί 28 ημέρες 73.000 ευρώ συν 1.440 ευρώ. Στην Ελλάδα το ελλη­νικό Δημόσιο εισπράτ­τει μόλις 320 ευρώ για το ΤΕΠΑΗ και άλλες 2.500 ευρώ, περίπου, ως εφάπαξ ετήσιο τέλος (ΤΕΠΑΔΑΧ) όπως και τον ΦΠΑ επί του ναύλου (6,5%) για τα σκάφη της δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας. Για τα σκάφη της τρίτης κατη­γο­ρίας, που αρχί­ζουν και τελειώ­νουν τον ναύλο τους εκτός Ελλάδας το ΤΕΠΑΔΑΧ Plus είναι μεγα­λύ­τερο, περίπου 24.000 ευρώ, διότι δεν απο­δί­δουν ΦΠΑ. Παρα­μέ­νει, ωστόσο, στο ένα τρίτο του αντί­στοι­χου κόστους στην Τουρκία.

Οι επαγ­γελ­μα­τίες της αγοράς, ακόμη και πολλοί που ανήκουν στις δύο εξό­φθαλμα ωφε­λη­μέ­νες κατη­γο­ρίες, συμ­φω­νούν πως θα πρέπει να επι­βα­ρύ­νο­νται κατά την είσοδό τους στην Ελλάδα με ένα ανα­δια­μορ­φω­μένο και σημα­ντικά αυξη­μένο τέλος, το οποίο θα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση το μέγεθός τους, τη δυνα­τό­τητα φιλο­ξε­νίας επι­βα­τών και τις κλίνες αυτών και τον χρόνο παρα­μο­νής τους (ελλι­με­νι­σμό/αγκυ­ρο­βό­λιο) στην Ελλάδα. Εσοδα, και όχι συμ­βο­λικά σχεδόν όπως συμ­βαί­νει σήμερα, πιστεύ­ουν πολύ πως θα πρέπει να έχει το ελλη­νικό Δημόσιο και από τα ιδιω­τικά σκάφη ανα­ψυ­χής που θα εισέρ­χο­νται κατά τη θερινή περίοδο στην Ελλάδα και θα παρα­μέ­νουν περι­στα­σιακά στα ελλη­νικά ύδατα.

Τα αγκυ­ρο­βό­λια

Ενα άλλο μείζον ζήτημα στο οποίο η Ελλάδα απο­τε­λεί μία από τις λίγες εξαι­ρέ­σεις των ανε­πτυγ­μέ­νων αγορών είναι το καθε­στώς αγκυ­ρο­βό­λη­σης των μεγάλων κυρίως σκαφών (άνω των 24 μ.) ιδίως σε πολυ­σύ­χνα­στα μέρη και παρα­λίες, όπου τους καλο­και­ρι­νούς μήνες παρα­τη­ρεί­ται το αδια­χώ­ρητο και επι­κρα­τεί πλήρης αταξία.

Οι άλλες ευρω­παϊ­κές μεσο­γεια­κές χώρες έχουν θεσμο­θε­τή­σει την αγκυ­ρο­βό­ληση σκαφών αυτού του είδους σε ειδικά χωρο­θε­τη­μένα σημεία, με σκοπό την αποφυγή της αταξίας αλλά και την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος (προ­στα­σία ποσει­δω­νίας κ.λπ.).

Πηγή kathimerini.gr