ΑΠΟΨΕΙΣ

Η ίδρυση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού τη 10η Ιουνίου 1877

news room
4 λεπτά ανάγνωση

Ο μεγάλος ανθρω­πι­στής και ορα­μα­τι­στής, Ερρίκος Ντυνάν, έχοντας ζήσει τις επι­πτώ­σεις μιας από τις πιο αιμα­τη­ρές ολο­ή­με­ρες μάχες στην ανθρώ­πινη ιστορία, της μάχης του Σολ­φε­ρίνο στις 24/06/1859, και ανα­λαμ­βά­νο­ντας πρω­το­βου­λία για την παροχή βοήθεια στους τραυ­μα­τίες στρα­τιώ­τες τόσο των Αυστρια­κών στρα­τευ­μά­των, όσο και των της Γαλλο-Σαρδηνιακής συμ­μα­χίας, επι­στρέ­φο­ντας στην πατρίδα του τη Γενεύη της Ελβε­τίας δημο­σιεύει ένα βιβλίο με τίτλο «Μια ανά­μνηση από το Σολ­φε­ρίνο». Σε αυτό προ­τεί­νει τη δημιουρ­γία Εθνικού Συλ­λό­γου Βοη­θείας σε κάθε χώρα, που σε καιρό ειρήνης θα εκπαι­δεύει τα μέλη του στις πρώτες βοή­θειες και σε καιρό πολέμου θα συν­δρά­μει τις στρα­τιω­τι­κές υγειο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες. Οι τραυ­μα­τίες και εκείνοι που τους φρο­ντί­ζουν θα πρέπει να θεω­ρού­νται ουδέ­τε­ροι και να τυγ­χά­νουν προ­στα­σίας. Για να επι­τευ­χθεί το εγχεί­ρημα αυτό, η Ελβε­τική Συνο­μο­σπον­δία συγκά­λεσε στη Γενεύη μια διπλω­μα­τική διά­σκεψη τον Αύγου­στο του 1864, όπου αντι­πρό­σω­ποι 12 χωρών (μεγάλων δυνά­μεων της εποχής εκείνης), υιο­θέ­τη­σαν ένα σχέδιο συν­θή­κης που είχε προ­ε­τοι­μά­σει η Διεθνής Επι­τροπή του Ερυθρού Σταυρού, που εν τω μεταξύ είχε συστα­θεί με τον Ερρίκο Ντυνάν μέλος της. Η συμ­φω­νία ονο­μά­σθηκε «Σύμβαση της Γενεύης για την Βελ­τί­ωση της Κατα­στά­σεως των Τραυ­μα­τιών των Στρα­τευ­μά­των στο Πεδίο Μάχης» και μεταξύ άλλων ανα­γνώ­ριζε το διεθνή ανθρω­πι­στικό ρόλο του Ερυθρού Σταυρού, υπο­χρε­ώ­νο­ντας τα κράτη που την υπέ­γρα­φαν να συγκρο­τή­σουν Εθνικό Σύλλογο Ερυθρού Σταυρού (αργό­τερα προ­στέ­θηκε και «Ερυθράς Ημι­σε­λή­νου»).

Η συνθήκη αυτή απο­τέ­λεσε σημα­ντι­κό­τατο γεγονός στην ανθρώ­πινη ιστορία, καθώς για πρώτη φορά φάνηκε πως το δίκαιο θα μπο­ρούσε να εφαρ­μο­σθεί ακόμη και κατά την διάρ­κεια πολέμου και θα μπο­ρούσε να ρυθ­μί­ζει τη συμπε­ρι­φορά των στρα­τιω­τών. Η χώρα μας υπήρξε από τις πρώτες χώρες που υιο­θέ­τη­σαν τη Σύμβαση της Γενεύης, προ­σχω­ρώ­ντας σε αυτήν με επίσημη ανα­κοί­νωσή της στο Διεθνές Κομι­τάτο της Γενεύης (ήτοι τη Διεθνή Επι­τροπή Ερυθρού Σταυρού) υπο­γρά­φο­ντάς την στις 05/01/1865 και στις 10 Ιουνίου 1877 με πρω­το­βου­λία της Βασί­λισ­σας Όλγας ιδρύ­ε­ται με Βασι­λικό Διά­ταγμα του Βασι­λέως Γεωρ­γίου Α’ ο Ελλη­νι­κός Ερυθρός Σταυρός ως «Σύλ­λο­γος επί­κου­ρος των εν πολέμω τραυ­μα­τιών». Ανα­γνω­ρί­στηκε δε από το Διεθνές Κομι­τάτο στις 06/10/1877.

Η χαοτική διαφορά του Ελλη­νι­κού Ερυθρού Σταυρού (και κάθε Εθνικού Συλ­λό­γου Ερυθρού Σταυρού) από τα υπό­λοιπα σωμα­τεία και ΜΚΟ είναι πως για να ιδρυθεί, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης, πρέπει το ίδιο το κράτος να νομο­θε­τή­σει, ήτοι να εκδοθεί (στην περί­πτωση της Ελλάδος της εποχής εκείνης) Βασι­λικό Διά­ταγμα (πλέον Προ­ε­δρικό). Ενώ για να ιδρυθεί ένα σωμα­τείο ή μία ΜΚΟ, αρκεί τα μέλη που το/την απο­τε­λούν να προβούν στις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες (σύνταξη κατα­στα­τι­κού, κατά­θεση σε Πρω­το­δι­κείο ή ΓΕΜΗ ανάλογα το είδος).

Το πρώτο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο του Ε.Ε.Σ. – υπό την υψηλή προ­στα­σία της Βασί­λισ­σας Όλγας (και πλέον υπό την Αιγίδα του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας) – απο­τε­λείτο από σπου­δαίες προ­σω­πι­κό­τη­τες της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, όπως το Μάρκο Ρενιέρη (τότε Δκτή της Εθνικής Τρά­πε­ζας) ως πρώτο Πρόεδρο, το Χαρά­λα­μπο Τυπάλδο-Πρετεντέρη (Ιατρό-καθηγητή στο Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών) ως Αντι­πρό­ε­δρο, τον Ανδρέα Συγγρό (Τρα­πε­ζίτη και μεγάλο εθνικό ευερ­γέτη) ως Σύμ­βουλο μεταξύ άλλων μελών. Μετέ­πειτα Πρό­ε­δροι με σπου­δαίο έργο τόσο στην ιστορία του Ε.Ε.Σ, όσο και του έθνους ήταν ο Υπο­στρά­τη­γος Θρα­σύ­βου­λος Μάνος, ο Ιωάννης Βαλα­ω­ρί­της (Δκτής της Εθνικής Τρά­πε­ζας), ο Ιωάννης Αθα­να­σά­κης, ο οποίος το 1918 διο­ρί­στηκε Υφυ­πουρ­γός των Στρα­τιω­τι­κών από τον Ελ. Βενι­ζέλο σε ανα­γνώ­ριση της ουσια­στι­κής συμ­βο­λής του στην προ­ε­τοι­μα­σία του Ε.Ε.Σ. για την αντι­με­τώ­πιση των νοση­λευ­τι­κών αναγκών του στρα­τεύ­μα­τος, ο Κων­στα­ντί­νος Γεωρ­γα­κό­που­λος, ο οποίος μάλιστα διε­τέ­λεσε πρω­θυ­πουρ­γός της υπη­ρε­σια­κής κυβέρ­νη­σης της Ελλάδας το 1958, κι άλλοι.

Σύμφωνα με το κατα­στα­τικό του Ε.Ε.Σ. βασικοί στόχοι του ήταν σε καιρό ειρήνης η συν­δρομή στο έργο της Στρα­τιω­τι­κής Υγειο­νο­μι­κής Υπη­ρε­σίας, η νοση­λευ­τική περί­θαλψη των τραυ­μα­τιών και ασθενών στρα­τιω­τι­κών και η προ­στα­σία των αιχ­μα­λώ­των πολέμου και του άμαχου πλη­θυ­σμού. Σε καιρό ειρήνης σκοπός του ήταν η εκπαί­δευση των μελών του, η φιλαν­θρω­πική του δρα­στη­ριό­τητα (αυτο­τε­λώς ή σε συνερ­γα­σία με το κράτος και λοιπούς φορείς) για την πρόληψη και κατα­στολή λοι­μω­δών νόσων και η προ­α­γωγή γενι­κό­τερα της δημό­σιας υγείας, όπως και η αρωγή στα θύματα θεο­μη­νιών κι επι­δη­μιών. Στις 25/11/1910 κυρώ­νε­ται με Βασι­λικό Διά­ταγμα ο κανο­νι­σμός οργά­νω­σης, λει­τουρ­γίας και δράσης της Υγειο­νο­μι­κής Υπη­ρε­σίας του στρα­τεύ­μα­τος, που μεταξύ άλλων ρυθ­μί­ζει τις σχέσεις και αρμο­διό­τη­τες του Ε.Ε.Σ. για τη νοση­λευ­τική περί­θαλψη των τραυ­μα­τιών και ασθενών στρα­τιω­τι­κών σε περιό­δους πολέμων και εκστρα­τευ­τι­κών επι­χει­ρή­σεων. Το δε 1911 ιδρύ­ε­ται η πρώτη Σχολή Αδελφών Νοσο­κό­μων του Ε.Ε.Σ., ενώ το 1914 τη Σχολή Επί­κου­ρων Αδελφών Νοσο­κό­μων, το 1915 το Γραφείο Αιχ­μα­λώ­των (μετέ­πειτα Διεύ­θυνση Ανα­ζη­τή­σεων του Ε.Ε.Σ.). Ακο­λού­θησε η ίδρυση του Σώματος Εθε­λο­ντών Τραυ­μα­τιο­φο­ρέων (σημε­ρινό Σώμα Εθε­λο­ντών Σαμα­ρει­τών, Δια­σω­στών & Ναυα­γο­σω­στών) και του Σώματος Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, ενώ επίσης σημα­ντικό και το έργο του Τμή­μα­τος Νεό­τη­τας.

Το σπου­δαίο έργο του Ε.Ε.Σ. περι­λαμ­βά­νει την ίδρυση νοσο­κο­μείων (Ερυθρός Σταυρός, Ασκλη­πιείο Βούλας), τα οποία με το Ν. 1821/1987 εντά­χθη­καν (και στην ουσία απο­τέ­λε­σαν τη βάση) στο Ε.Σ.Υ., την επο­ποιΐα στους Βαλ­κα­νι­κούς Πολέ­μους, καθώς και στους δύο Παγκό­σμιους Πολέ­μους, αλλά και τη Μικρα­σια­τική εκστρα­τεία. Σε όλες αυτές τις ιστο­ρι­κές για το έθνος μας στιγμές, Εθε­λό­ντριες Αδελφές του Ε.Ε.Σ. έχασαν τη ζωή τους προ­σφέ­ρο­ντας ανι­διο­τε­λώς μέχρι τελευ­ταίας ρανίδος του αίματός τους.

Για να προ­σφέ­ρει απο­τε­λε­σμα­τικά τις υπη­ρε­σίες του ο Ε.Ε.Σ. επί 148 συναπτά έτη, έδρασε και δρα βασι­ζό­με­νος στις επτά Θεμε­λιώ­δεις Αρχές του Κινή­μα­τος, τον Ανθρω­πι­σμό, την Αμε­ρο­λη­ψία, την Ουδε­τε­ρό­τητα, την Ανε­ξαρ­τη­σία, τον Εθε­λο­ντι­σμό, την Ενότητα και την Παγκο­σμιό­τητα. Στην επίσημη ιστο­σε­λίδα του Ε.Ε.Σ. (www.redcross.gr) κάθε ενδια­φε­ρό­με­νος μπορεί να βρει πλήθος πλη­ρο­φο­ριών για το έργο του Εθνικού μας Συλ­λό­γου, για τον οποίο πρέπει να είμαστε υπε­ρή­φα­νοι.

     Σπυ­ρί­δων Σαλα­μα­στρά­κης

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.