“Η χώρα δεν θα ορθοποδήσει με αυτήν την νοοτροπία. Χρειάζονται τομές για να υπάρξει θεραπεία”

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός μί­λη­σε στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής κατά τη συ­ζή­τη­ση του νο­μο­σχε­δί­ου του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας. Κατά την ομι­λία του ανα­φέρ­θη­κε αρ­χι­κώς στην κακή νο­μο­θε­τι­κή πρα­κτι­κή των πολ­λών ασύν­δε­των δια­τά­ξε­ων που απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν τη Βουλή από το κυ­ρί­ως αντι­κεί­με­νο του νο­μο­σχε­δί­ου. Μί­λη­σε εκτε­νώς για την αντιε­πι­στη­μο­νι­κή νο­ο­τρο­πία που μα­στί­ζει τα ελ­λη­νι­κά πα­νε­πι­στή­μια τα οποία δεν πα­ρά­γουν γνώση με διε­θνή εμ­βέ­λεια αλλά έχουν με­τα­τρα­πεί σε φο­ρείς επι­στη­μο­νι­κής συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης. Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ανέ­δει­ξε το πώς σχε­τί­ζε­ται η κυ­ρί­αρ­χη νο­ο­τρο­πία και πρα­κτι­κή ακόμα και με τη φυγή των Ελ­λή­νων επι­στη­μό­νων στο εξω­τε­ρι­κό και είπε ότι πρέ­πει άμεσα να δη­μιουρ­γη­θεί χώρος και για νέους επι­στή­μο­νες στα δη­μό­σια πα­νε­πι­στή­μια. Συ­μπλή­ρω­σε, δε, ότι βλέ­πει πολύ θε­τι­κά να κα­λού­νται οι Έλ­λη­νες επι­στή­μο­νες από το εξω­τε­ρι­κό σε πε­ρί­ο­πτες θέ­σεις γιατί πραγ­μα­τι­κά αξί­ζουν αλλά ότι θε­ω­ρεί αρ­νη­τι­κό να πη­γαί­νουν στο εξω­τε­ρι­κό γιατί τρέ­πο­νται σε φυγή και ψά­χνουν μια οποια­δή­πο­τε δου­λειά.

Κλεί­νο­ντας την ομι­λία του, ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός κά­λε­σε τον Υπουρ­γό Παι­δεί­ας να δει σο­βα­ρά την ανα­μόρ­φω­ση του θε­σμού του πα­νε­πι­στη­μί­ου κά­νο­ντας τομές. Είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Οι τομές είναι αι­μα­τη­ρές, αλλά, εάν δεν γί­νουν οι τομές στη χει­ρουρ­γι­κή, δεν υπάρ­χει θε­ρα­πεία. Το αίμα στις τομές στη χει­ρουρ­γι­κή είναι βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση, για να γίνει ο άρ­ρω­στος καλά. Εάν βλέ­που­με τον άρ­ρω­στο εξω­τε­ρι­κά, χωρίς να κά­νου­με τί­πο­τα, τότε ξέ­ρε­τε ότι τον χά­νου­με.»

 «Φα­ντά­ζο­μαι και ο Υπουρ­γός να έχει αντι­λη­φθεί ότι η συ­ζή­τη­ση σή­με­ρα και στην Επι­τρο­πή Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων δεν ήταν για το νο­μο­σχέ­διο, αλλά ήταν για τις άλλες δια­τά­ξεις. Το νο­μο­σχέ­διο έχει τίτλο: «Ρύθ­μι­ση θε­μά­των του Κρα­τι­κού Πι­στο­ποι­η­τι­κού Γλωσ­σο­μά­θειας, της Εθνι­κής Βι­βλιο­θή­κης της Ελ­λά­δος και άλλες δια­τά­ξεις». Γι’ αυτά τα θέ­μα­τα ακού­στη­καν ελά­χι­στα. Η συ­ζή­τη­ση όλη πε­ριε­στρά­φη περί των άλλων δια­τά­ξε­ων. Το ερώ­τη­μα είναι ότι εμείς δεν μπο­ρού­με να στη­ρί­ξου­με τις άλλες δια­τά­ξεις και τούτο γιατί δεν μπο­ρού­με να τις συλ­λά­βου­με. Είναι τόσες πολ­λές και οι συ­νέ­πειες είναι ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρες.

Στην Επι­τρο­πή Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων ανέ­φε­ρα απλώς ένα πα­ρά­δειγ­μα και είπα πώς μια διά­τα­ξη, την οποία ένα κόμμα την έχει υπο­στη­ρί­ξει επί εί­κο­σι χρό­νια και την απο­σύ­ρει βλέ­πο­ντας ότι δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με τη δια­φθο­ρά και, αν θέ­λε­τε, και με τη φαυ­λό­τη­τα στα πα­νε­πι­στή­μια, επα­νέρ­χε­ται μετά από δε­κα­πέ­ντε χρό­νια μετά την από­συρ­σή της, για να «βελ­τιώ­σει», όπως υπο­στη­ρί­ζει η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, τη λει­τουρ­γία πα­νε­πι­στη­μί­ων. Αυτό εγώ δεν μπορώ να το κα­τα­λά­βω.

Επει­δή προ­σω­πι­κά του­λά­χι­στον τριά­ντα πέντε χρό­νια είμαι μέσα στο Εθνι­κό Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών και ξέρω πώς δου­λεύ­ει, και τα θε­τι­κά και τα αρ­νη­τι­κά του, σας λέω ότι η διά­τα­ξη που φέρ­νε­τε θα δη­μιουρ­γή­σει ακρι­βώς τα ίδια προ­βλή­μα­τα, για τα οποία απο­σύρ­θη­κε το 2002.

Το λέω ξανά στην Επι­τρο­πή, γιατί γνω­ρί­ζω πώς έρ­χο­νται αυτές οι δια­τά­ξεις, ποιοι πιέ­ζουν και ποιον εξυ­πη­ρε­τούν. Δεν εξυ­πη­ρε­τούν τους φοι­τη­τές. Εξυ­πη­ρε­τούν αυ­τούς που κα­τέ­χουν καί­ριες διοι­κη­τι­κές θέ­σεις και οι οποί­οι θέ­λουν να πα­ρα­τεί­νουν κατά ένα χρόνο την πα­ρα­μο­νή τους στη διοι­κη­τι­κή θέση. Αυτό το ξέρω εκ πεί­ρας και δεν θέλω να χρη­σι­μο­ποι­ή­σω πα­ρα­δείγ­μα­τα, τα οποία γνω­ρί­ζω. Απορώ, μά­λι­στα, πώς η Νέα Δη­μο­κρα­τία, που το ξέρει κι αυτή, δεν το ανέ­δει­ξε, διότι, όταν απε­σύρ­θη η διά­τα­ξη, δεν είχε καμ­μιά αντίρ­ρη­ση, γιατί όλοι πα­ρα­δέ­χθη­καν ότι έπρε­πε να είχε απο­συρ­θεί.

Κύριε Υπουρ­γέ, όπως είχα πει και στον κ. Φίλη, κι εγώ προ­σω­πι­κά θα υπο­στη­ρί­ξω κάθε θε­τι­κή νο­μο­θε­σία του Υπουρ­γεί­ου, που θα βελ­τιώ­νει τη λει­τουρ­γία των ανω­τά­των ιδρυ­μά­των.

Το λέω αυτό έχο­ντας πλήρη επί­γνω­ση του τι λέω, διότι από τη Με­τα­πο­λί­τευ­ση και μετά υπήρ­ξε μια λα­γνεία -να το ονο­μά­σω έτσι- τί­τλων. Όλες οι ανώ­τα­τες σχο­λές ήθε­λαν να ονο­μα­στούν πα­νε­πι­στή­μια. Μα, πα­νε­πι­στή­μιο ση­μαί­νει να έχει όλο το φάσμα των επι­στη­μών. Δεν μπο­ρεί η οι­κο­νο­μι­κή σχολή τάδε, η ΑΣΟΕ, να λέ­γε­ται μόνο πα­νε­πι­στή­μιο. Είναι ανώ­τα­τη οι­κο­νο­μι­κή σχολή. Είναι ανώ­τα­τη, ισό­τι­μη με το πα­νε­πι­στή­μιο, ναι. Τι είναι αυτή η λα­γνεία των τί­τλων;

Υπάρ­χει και η λα­γνεία των τί­τλων του κα­θη­γη­τού. Όλοι να εί­μα­στε κα­θη­γη­τές. Να εί­μα­στε εκατό φορές. Όμως, κα­θη­γη­τής είναι αυτός που πα­ρά­γει γνώση, που γί­νε­ται απο­δε­κτή απ’ όλον τον πλα­νή­τη. Αυτός είναι ο κα­θη­γη­τής. Κα­θη­γη­τής δεν είναι ο δά­σκα­λος, τον οποί­ον τιμώ. Είναι και ο δά­σκα­λος. Όμως, κα­θη­γη­τής ΑΕΙ που δεν πα­ρά­γει γνώση, η οποία να γί­νε­ται απο­δε­κτή απ’ όλον τον πλα­νή­τη, να μου επι­τρέ­ψε­τε να σας πω ότι είναι δά­σκα­λος, χωρίς αυτό να είναι υπο­τι­μη­τι­κό, διότι το δι­δα­κτι­κό έργο μπο­ρεί πολ­λές φορές να είναι εξί­σου και κα­λύ­τε­ρο από το ερευ­νη­τι­κό.

Όμως, κα­θη­γη­τής, όπως τον ονο­μά­ζου­με στα πα­νε­πι­στή­μια διε­θνώς, είναι αυτός που το όνομά του το βλέ­που­με στη διε­θνή βι­βλιο­γρα­φία, που έχει, μά­λι­στα, θε­τι­κές ανα­φο­ρές. Όταν λέμε ανα­φο­ρές, οι ανα­φο­ρές μπο­ρεί να είναι και αρ­νη­τι­κές. Μπο­ρεί να έχετε μια άποψη, η οποία να μην ευ­στα­θεί κα­θό­λου και να έχει απορ­ρι­φθεί από τη διε­θνή κοι­νό­τη­τα. Δεν είναι, λοι­πόν, ο αριθ­μός των ερ­γα­σιών. Αυτό το επα­να­λάμ­βα­να, όταν ήμουν στην Ια­τρι­κή Σχολή και ψή­φι­ζα κα­θη­γη­τές.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, εκεί­νο το οποίο έχει ση­μα­σία είναι ότι αυτά τα πράγ­μα­τα πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρι­στούν. Εδώ φτά­σα­με στο ση­μείο να μην έχου­με σή­με­ρα στα νο­σο­κο­μεία ούτε βοη­θούς ούτε επι­με­λη­τές. Είναι όλοι διευ­θυ­ντές. Όλοι οι για­τροί έγι­ναν διευ­θυ­ντές σή­με­ρα χωρίς να διευ­θύ­νουν τμή­μα­τα. Ξέ­ρε­τε εσείς διευ­θυ­ντές που να μη διευ­θύ­νουν τμή­μα­τα; Το ίδιο πράγ­μα γί­νε­ται και στα πα­νε­πι­στή­μια. Όλες οι σχο­λές έπρε­πε να είχαν εντα­χθεί σ’ ένα πα­νε­πι­στή­μιο και όχι να είναι πα­νε­πι­στή­μια, τα οποία να έχουν ου­σια­στι­κά μια ιδιό­τη­τα.

Θέλω να πω κάτι το οποίο το παίρ­νω από τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου, ο οποί­ος έλεγε ότι ο Ξε­νο­φών Ζο­λώ­τας ήταν αυτός ο οποί­ος κρά­τη­σε την οι­κο­νο­μία της χώρας και δη­μιούρ­γη­σε την ισχυ­ρή δραχ­μή στη δε­κα­ε­τία του 1960.

Άραγε, πόσοι από τους κα­θη­γη­τές των σοφών οι­κο­νο­μι­κών πα­νε­πι­στή­μιων μάς είπαν τι θα γίνει με το ευρώ και ποιοι είναι οι κίν­δυ­νοι του ευρώ; Πότε ει­δο­ποί­η­σαν; Όταν η χώρα κα­τρα­κυ­λού­σε χωρίς αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα μέσα στο ευρώ, για να φτά­σει εδώ που είναι σή­με­ρα.

Πού είναι οι ισά­ξιοι κα­θη­γη­τές του Ζο­λώ­τα;

Ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου ήταν κα­θη­γη­τής σε δε­κα­πέ­ντε πα­νε­πι­στή­μια, κύριε Φίλη. Και όταν το έλεγε αυτό, δεν ήταν ο πο­λι­τι­κός που ήθελε να κάνει savoir faire στον Ζο­λώ­τα. Το αντι­λαμ­βά­νε­στε αυτό. Το πί­στευε ακρά­δα­ντα και έλεγε ότι θα έπρε­πε να πα­νε­πι­στή­μιά μας να απο­κτή­σουν αυτή τη νο­ο­τρο­πία σε αυτό το μήκος και πλά­τος.

Φέρτε, λοι­πόν, τέ­τοιες ρυθ­μί­σεις και εγώ προ­σω­πι­κά θα τις ψη­φί­σω με τα δύο μου χέρια. Όμως, δεν είναι δυ­να­τόν να φέρ­νε­τε αυτά τα πράγ­μα­τα.

Εί­χα­τε ρω­τή­σει στην Επι­τρο­πή «γιατί εκνευ­ρί­στη­κα». Δεν εκνευ­ρί­στη­κα κα­θό­λου με εσάς προ­σω­πι­κά και ξέ­ρε­τε ότι σας εκτι­μώ ιδιαι­τέ­ρως και σας τιμώ. Εκνευ­ρί­στη­κα με το γί­γνε­σθαι, το οποίο δεν μπορώ να ανε­χθώ.

Αυτό που λέμε αρι­στεία και αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα πρέ­πει να υπάρ­χει στα πα­νε­πι­στή­μια. Δεν γί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Εάν δεν υπάρ­χουν αυτά τα πράγ­μα­τα δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει η παι­δεία.

Το πα­νε­πι­στή­μιο, λοι­πόν, και η έρευ­να πρέ­πει να προ­χω­ρή­σουν πραγ­μα­τι­κά. Εγώ θα σας πρό­τει­να να εφαρ­μό­σε­τε ένα κα­τα­στα­τι­κό τύπου National Academy of Science, του αμε­ρι­κά­νι­κου ή του ευ­ρω­παϊ­κού, όπου οι δυ­νά­μεις που έχου­με των άξιων Ελ­λή­νων επι­στη­μό­νων στο εξω­τε­ρι­κό να έρ­χο­νται και part time και εδώ στα πα­νε­πι­στή­μια αυτά και να φέ­ρουν τη νο­ο­τρο­πία την έξω μέσα, αλλά να συν­δέ­σουν και το μέσα προς τα έξω. Δεν γί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Αυτός ο απο­κλει­σμός, να μην μπαί­νουν νέοι στα πα­νε­πι­στή­μια για να γερ­νά­νε όλοι στα πα­νε­πι­στή­μια, θα φέρει το τέλος της χώρας. Πρέ­πει να βρεί­τε έναν τρόπο, να βρού­με έναν τρόπο, εάν θέ­λε­τε, να γίνει αυτή η ανα­νέ­ω­ση.

Γνω­ρί­ζω ότι οι οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες της χώρας είναι αυτές που είναι, αλλά αυτό δεν ση­μαί­νει ότι δεν υπάρ­χουν τρό­ποι να γίνει αυτή η ανα­νέ­ω­ση του επι­στη­μο­νι­κού δυ­να­μι­κού.

Δεν μπο­ρεί τα άτομα που σή­με­ρα είναι στο εξω­τε­ρι­κό να χά­νο­νται από την Ελ­λά­δα. Αυτό είναι το με­γά­λο πρό­βλη­μα που έχου­με σή­με­ρα. Σή­με­ρα φεύ­γουν εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες νέοι στο εξω­τε­ρι­κό με μόνο δέ­λε­αρ αυτό της επι­βί­ω­σης, του κέρ­δους και του χρή­μα­τος, διότι εδώ οι μι­σθοί είναι αυτοί που είναι.

Όμως, δεν θα έπρε­πε να είναι έτσι. Θα έπρε­πε να κα­λού­νται για υψη­λό­βαθ­μες θέ­σεις στο εξω­τε­ρι­κό, λόγω της ποιό­τη­τάς μας και όχι να ψά­χνουν να βρουν μια θέση οπου­δή­πο­τε για να επι­βιώ­σουν. Βέ­βαια, θα μου πείτε, πριν με­ρι­κά χρό­νια πή­γαι­ναν ερ­γά­τες, τώρα του­λά­χι­στον πάνε επι­στή­μο­νες. Καλό είναι αυτό, αλλά δεν είναι το άρι­στο, δεν είναι αυτός ο σκο­πός. Και ο σκο­πός θα πρέ­πει να είναι δια­φο­ρε­τι­κός. Το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας θα πρέ­πει να τα δει αυτά τα πράγ­μα­τα.

Θα σας πω, επί­σης, ότι προ­σω­πι­κά είμαι υπέρ του θε­σμού των δη­μό­σιων πα­νε­πι­στη­μί­ων και ου­δέ­πο­τε υπη­ρέ­τη­σα ιδιω­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια. Όμως, όταν η Κύ­προς σή­με­ρα έχει οκτώ πα­νε­πι­στή­μια –και δεν θα μι­λή­σω για την Ευ­ρώ­πη, αλλά για την Κύπρο- και οι δικοί μας φοι­τη­τές πάνε εκεί, εμείς χρεια­ζό­μα­στε αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα.

Θα σας πρό­τει­να, όχι να έρ­θουν ιδιω­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια ιδιω­τι­κού επι­πέ­δου, αλλά να βά­λε­τε τέ­τοιες προ­δια­γρα­φές, που να μπο­ρούν, εάν θέ­λουν, να έρθει το ΜΙΤ, το Χάρ­βαρντ, η Οξ­φόρ­δη, το Κέ­μπριτζ, για να υπάρ­ξει αντα­γω­νι­σμός.

Έτσι θα πάει η Ελ­λά­δα μπρο­στά. Δεν μπο­ρεί να πάει μπρο­στά, όταν βλέ­που­με τα πράγ­μα­τα στενά. Και σας λέω ότι εγώ είμαι υπέρ του δη­μό­σιου πα­νε­πι­στη­μί­ου. Όμως, το δη­μό­σιο πα­νε­πι­στή­μιο πρέ­πει να έχει αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα. Δεν μπο­ρεί να είναι όλοι μό­νι­μοι στις θέ­σεις τους και να πε­ρι­μέ­νουν να πά­ρουν σύ­ντα­ξη. Δεν γί­νε­ται αυτό στα πα­νε­πι­στή­μια.

Αυτό πρέ­πει να το δείτε, να το δούμε, βά­λε­τε όποιο ρήμα θέ­λε­τε, αλλά δεν μπο­ρεί η χώρα να ορ­θο­πο­δή­σει, εάν έχει αυτή τη νο­ο­τρο­πία.

Και θα τε­λειώ­σω, λέ­γο­ντας λόγω της ιδιό­τη­τας μου, ότι οι τομές, όποτε και να γί­νουν, είναι αι­μα­τη­ρές. Θα έχετε αντι­δρά­σεις. Οι τομές είναι αι­μα­τη­ρές, αλλά, εάν δεν γί­νουν οι τομές στη χει­ρουρ­γι­κή, δεν υπάρ­χει θε­ρα­πεία. Το αίμα στις τομές στη χει­ρουρ­γι­κή είναι βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση, για να γίνει ο άρ­ρω­στος καλά. Εάν βλέ­που­με τον άρ­ρω­στο εξω­τε­ρι­κά, χωρίς να κά­νου­με τί­πο­τα, τότε ξέ­ρε­τε ότι τον χά­νου­με. Ευ­χα­ρι­στώ.»