Στην Ελλάδα των μνημονίων ιδρύθηκαν πάνω από 60 νέα κόμματα

Πως θα μπο­ρού­σε η Ελ­λά­δα να βγει από την 7ετή – πλέον – κρίση; Ποια είναι η λύση; Η απά­ντη­ση σε αυτό το μό­νι­μο ερώ­τη­μα των τε­λευ­ταί­ων ετών μάλ­λον είναι «με την ίδρυ­ση ενός κόμ­μα­τος». Πως αλ­λιώς μπο­ρεί να ερ­μη­νευ­τεί το γε­γο­νός πως αρχής γε­νο­μέ­νης από τον Απρί­λιο του 2010 όπου η χώρα ει­σήλ­θε και με την βούλα στον «αστε­ρι­σμό» των μνη­μο­νί­ων, επί κυ­βέρ­νη­σης Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου, μέχρι και σή­με­ρα έχουν ιδρυ­θεί πάνω από 60 (!) κόμ­μα­τα.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό και αυτό της πο­λυ­διά­σπα­σης της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας αλλά και της εδραιω­μέ­νης αί­σθη­σης πως το πρό­βλη­μα είναι αμι­γώς πο­λι­τι­κό και όχι κοι­νω­νι­κό, δο­μι­κό ή ακόμα και λαν­θα­σμέ­νης νο­ο­τρο­πί­ας εν γένει.

Ο αριθ­μός ρεκόρ που κα­τα­γρά­φε­ται πα­ρα­κά­τω σί­γου­ρα μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­με­νο κοι­νω­νιο­λο­γι­κής με­λέ­της.

Το βέ­βαιο είναι πως τα τε­λευ­ταία 7 χρό­νια τα κόμ­μα­τα ξε­πη­δούν το ένα μετά το άλλο και οι νέοι πρό­ε­δροι επι­διώ­κουν να απο­κτή­σουν με­ρί­διο στή­ρι­ξης από την έτσι και αλ­λιώς κου­ρα­σμέ­νη κοινή γνώμη, η οποία σε ουκ ολί­γες πε­ρι­πτώ­σεις φαί­νε­ται πως βρί­σκε­ται σε vertigo.

Η εξέ­λι­ξη ωστό­σο των κομ­μά­των αυτών – με­τρή­σα­με πάνω από 60- είναι σαφώς δια­φο­ρε­τι­κή. Άλλα δεν κα­τα­φέρ­νουν καν να κα­τέ­βουν σε εκλο­γές, άλλα να μπουν στη Βουλή, ενώ άλλα σαφώς τα λι­γό­τε­ρα έχουν δια­δρα­μα­τί­σει ρόλο, όπως οι ΑΝΕΛ που έφτα­σαν να είναι συ­γκυ­βέρ­νη­ση. Πολλά από αυτά βέ­βαια έχουν παί­ξει και τον ρόλο του «δια­πραγ­μα­τευ­τι­κού όπλου» για την με­τα­πή­δη­ση των επι­κε­φα­λής τους εκ των υστέ­ρων σε με­γα­λύ­τε­ρο πο­λι­τι­κό φορέα.

Ας επι­χει­ρή­σου­με να τα κα­τα­γρά­ψου­με ανά έτος.

2010

Το πρώτο κόμμα που γεν­νή­θη­κε αμέ­σως μετά την υπο­γρα­φή του πρώ­του μνη­μο­νί­ου και χωρίς η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία να έχει συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει πλή­ρως τι ακρι­βώς συ­νέ­βαι­νε, ήταν τον Ιού­νιο του 2010 η «Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά» του Φώτη Κου­βέ­λη. Δια­δρα­μά­τι­σε ρόλο στην Κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή, καθώς συμ­με­τεί­χε στην τρι­κομ­μα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση του Αντώ­νη Σα­μα­ρά. Ακο­λού­θη­σε φθί­νου­σα πο­ρεία και σή­με­ρα έχει συμ­μα­χή­σει με το ΠΑΣΟΚ, δη­μιουρ­γώ­ντας την Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη.

Τον Νο­έμ­βριο του ίδιου έτους ιδρύ­θη­κε η «Δη­μο­κρα­τι­κή Συμμ­μα­χία» της Ντό­ρας Μπα­κο­γιάν­νη. Το φι­λό­δο­ξο εγ­χεί­ρη­μα απο­δεί­χθη­κε θνη­σι­γε­νές, καθώς δεν κα­τά­φε­ρε να μπει στη Βουλή στις πρώ­τες εκλο­γές του Μαίου 2012 και στις επα­να­λη­πτι­κές του Ιου­νί­ου η πρό­ε­δρος του απο­φά­σι­σε να συ­ντα­χθεί με τη ΝΔ του Αντώ­νη Σα­μα­ρά. Τέλος τον Δε­κέμ­βριο του 2010 ιδρύ­θη­κε η «Σπίθα» του Μίκη Θε­ο­δω­ρά­κη.

 

2011

Τον Απρί­λιο του 2011 ιδρύ­θη­κε το «Άρμα Πο­λι­τών». Πρό­ε­δρος ήταν ο ανε­ξάρ­τη­τος βου­λευ­τής Γιάν­νης Δη­μα­ράς και ο νυν βου­λευ­τής της ΝΔ Βα­σί­λης Οι­κο­νό­μου. Στις 2 Ια­νουα­ρί­ου 2015 ανα­κοι­νώ­θη­κε ότι το κόμμα θα κα­τέλ­θει αυ­τό­νο­μα στις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές του Ια­νουα­ρί­ου του 2015 κάτι που τε­λι­κά δεν κα­τά­φε­ρε. Τον  ίδιο μήνα ιδρύ­θη­κε το «Μέ­τω­πο Αλ­λη­λεγ­γύ­ης και Ανα­τρο­πής» ύστε­ρα από διά­σπα­ση στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, υπό την ηγε­σία του Αλέ­κου Αλα­βά­νου.

Το «Ε.ΠΑ.Μ» (Ενιαίο Παλ­λαϊ­κό Μέ­τω­πο) ιδρύ­θη­κε τον Ιού­λιο του 2011. Ιδρυ­τής του ήταν ο οι­κο­νο­μο­λό­γος Δη­μή­τρης Κα­ζά­κης. Το 2011 ιδρύ­θη­καν ακόμα ο «Σύν­δε­σμος Εθνι­κής Ενό­τη­τας», ο «Κοι­νω­νι­κός Σύν­δε­σμος» του Γιώρ­γου Φλω­ρί­δη. Τον Νο­έμ­βριο του ίδιου έτους ιδρύ­θη­κε ακόμα το «Ενω­τι­κό Μέ­τω­πο» από τον τότε ανε­ξάρ­τη­το Βου­λευ­τή Αι­τω­λο­α­καρ­να­νί­ας Πα­να­γιώ­τη Κου­ρου­μπλή τον Νίκο Κο­τζιά και τον δι­κη­γό­ρο Αλέξη Μη­τρό­που­λο. Τον Απρί­λιο του 2012, ο Πα­να­γιώ­της Κου­ρου­μπλής, ανα­κοί­νω­σε την προ­σχώ­ρη­σή του στην Κ.Ο. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και την κοινή εκλο­γι­κή πο­ρεία των δύο κομ­μά­των στις πρό­ω­ρες εκλο­γές του 2012.

Τον ίδιο μήνα ιδρύ­θη­κε και το κόμμα «Ελεύ­θε­ροι Πο­λί­τες» επί­σης από στε­λέ­χη κυ­ρί­ως του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 2012, οι Ελεύ­θε­ροι Πο­λί­τες ανα­κοί­νω­σαν την εκλο­γι­κή τους συ­νερ­γα­σία, με το κόμμα της Δη­μο­κρα­τι­κής Αρι­στε­ράς.

Τον Δε­κέμ­βριο έρ­χε­ται το κόμμα του Θάνου Τζή­με­ρου «Δη­μιουρ­γία Ξανά» Η δη­μιουρ­γία, ξανά!» Ελαβε 2,15% στις 22 Μαΐου 2012. Στις επό­με­νες εκλο­γές του Ιου­νί­ου, παρά το γε­γο­νός ότι συ­νερ­γά­στη­κε με τη Δράση, η οποία με τη σειρά της συ­νερ­γα­ζό­ταν με τη Φι­λε­λεύ­θε­ρη Συμ­μα­χία δεν κα­τα­φέ­ρουν να μπουν στη Βουλή. Συ­νο­λι­κά το 2011 ιδρύ­θη­καν 8 νέα κόμ­μα­τα.

 

2012

Το 2012 δε­σπό­ζει η κί­νη­ση του Πάνου Καμ­μέ­νου, που μέχρι σή­με­ρα κα­τέ­χει κομ­βι­κό ρόλο στην δη­μό­σια ζωή καθώς είναι ο κυ­βερ­νη­τι­κός εταί­ρος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Οι «Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλ­λη­νες», κα­τά­φε­ραν εκεί­νη την εποχή να εκ­φρά­σουν με επι­τυ­χία την αγα­νά­κτη­ση και την δια­μαρ­τυ­ρία. Στις εκλο­γές του Μαΐου 2012 οι ΑΝΕΛ πέ­τυ­χαν πο­σο­στό 10,6% και ήρθαν 4ο κόμμα, εκλέ­γο­ντας αρ­χι­κά αριθ­μό ρεκόρ για πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­με­νο κόμμα με 33 βου­λευ­τές. Το 2012 εμ­φα­νί­στη­καν συ­νο­λι­κά άλλα 11 κόμ­μα­τα, με­ρι­κά από τα οποία τα ίδρυ­σαν πο­λι­τι­κοί που είναι σή­με­ρα στην πρώτη γραμ­μή. Πρό­κει­ται για το «Πυ­ρί­καυ­στος Ελ­λά­δα» του Κώστα Ζου­ρά­ρι που είναι σή­με­ρα στην κυ­βέρ­νη­ση και το «Ρι­ζο­σπα­στι­κή κί­νη­ση Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κής Συμ­μα­χί­ας» του Αν­δρέα Λο­βέρ­δου και η «Κοι­νω­νι­κή Συμ­φω­νία για την Ελ­λά­δα στην Ευ­ρώ­πη» της Λού­κας Κα­τσέ­λη. Ιδρύ­θη­καν ακόμα το «Κί­νη­μα δεν πλη­ρώ­νω», το «Κόμμα Πει­ρα­τών», η «Κοι­νω­νία Αξιών», η «Δυ­να­μι­κή Ελ­λά­δα» του Ηλία Μό­σια­λου, το «Εθνι­κό Μέ­τω­πο», η «Αρι­στε­ρή Συ­σπεί­ρω­ση», το «Μπρο­στά: Πο­λι­τι­κή κοι­νό­τη­τα» και το «Πα­να­θη­ναι­κό κί­νη­μα».

 

2013

H «πα­ρα­γω­γή» νέων κομ­μά­των δεν στα­μά­τη­σε ούτε το 2013 με το σύ­νο­λο των νε­οϊ­δρυ­θέ­ντων σχη­μα­τι­σμών να φτά­νει τα 11, έχο­ντας πρω­τα­γω­νι­στές και προ­έ­δρους πολ­λούς πρώην υπουρ­γούς. Πιο ανα­λυ­τι­κά εί­δα­με να ιδρύ­ο­νται το «Εμπρός Ελ­λά­δα», το «Πα­τριω­τι­κό Κέ­ντρο» του πρώην υπουρ­γού Αστέ­ριου Ρο­ντού­λη, η «Νέα ΜΕΡΑ», του πρώην υπουρ­γού Χρή­σου Ζώη, το «Δί­κτυο για την Με­ταρ­ρύθ­μι­ση στην Ελ­λά­δα και στην Ευ­ρώ­πη» της πρώην υπουρ­γού Άννας Δια­μα­ντο­πού­λου, η «Συμ­φω­νία για την νέα Ελ­λά­δα» του Αν­δρέα Λο­βέρ­δο που προ­ήλ­θε από την κί­νη­ση του 2012 η «Ρι­ζο­σπα­στι­κή κί­νη­ση Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κής Συμ­μα­χίας». Ιδρύ­θη­καν επί­σης η «Δραχμή, Δη­μο­κρα­τι­κή Κί­νη­ση Πέντε Αστέ­ρων» του Θό­δω­ρου Κα­τσα­νέ­βα, το «Σχέ­διο Β» του Αλέ­κου Αλα­βά­νου, το «Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κό Κόμμα» του Νίκου Νι­κο­λό­που­λου, η «Κοι­νω­νία Πρώτα» του Οδυσ­σέα Βου­δού­ρη. Τέλος στο φι­νά­λε του 2013 γεν­νή­θη­κε και η «Λαϊκή Αντί­στα­ση», στην οποία συμ­με­τέ­χουν ως «εκ­κι­νού­σες δυ­νά­μεις» οι ορ­γα­νώ­σεις ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.

2014

Το 2014 εί­χα­με το ρεκόρ δη­μιουρ­γί­ας κομ­μά­των με σύ­νο­λο 13 κόμ­μα­τα να υπο­γρά­φουν την ιδρυ­τι­κή τους δια­κή­ρυ­ξη.Η αρχή έγινε από τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μαρ­κά­κη με το «Έλ­λη­νες Ευ­ρω­παί­οι Πο­λί­τες». Ακο­λού­θη­σαν το «Σο­σια­λι­στι­κό Κόμμα» του Στέ­φα­νου Τζου­μά­κα, η «Ένωση για την Πα­τρί­δα και το λαό» του Βύ­ρω­να Πο­λύ­δω­ρα. Το 2014 δε­σπό­ζει η ίδρυ­ση του Πο­τα­μιού από τον Σταύ­ρο Θε­ο­δω­ρά­κη, που σε αντί­θε­ση με την πλειο­νό­τη­τα των κομ­μά­των κα­τέ­φε­ρε να μπει στη  Βουλή. Το 2014 εί­χα­με και την ίδρυ­ση της «Ελιάς», ως με­τε­ξέ­λι­ξη του ΠΑΣΟΚ εν όψει των ευ­ρω­ε­κλο­γών. Το ίδιο έκανε και η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κου­βέ­λη που με­το­νο­μά­στη­κε σε «Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά – Προ­ο­δευ­τι­κή Συ­νερ­γα­σία» συ­νερ­γά­ζό­με­νη με διά­φο­ρους ανέ­ντα­χτους πο­λι­τι­κούς, με­τα­ξύ αυτών ο πρώην Υπ. Οι­κο­νο­μι­κών Νίκος Χρι­στο­δου­λά­κης και η ευ­ρω­βου­λευ­τής Μα­ρι­λέ­να Κοππά χωρίς όμως κά­ποια επι­τυ­χία.

Το ίδιο έτος εί­χα­με κατά χρο­νο­λο­γι­κή σειρά την ίδρυ­ση των «Πρα­σί­νων» του Νίκου Χρυ­σό­γε­λου, την «ΠΑ­ΤΡΙ­ΔΑ» του Πα­να­γιώ­τη Ψω­μιά­δη, τον «Δη­μο­κρα­τι­κό Σύν­δε­σμο για την συ­γκρό­τη­ση του Ρι­ζο­σπα­στι­κού Κέ­ντρου» από τον Βα­σί­λη Οι­κο­νό­μου, τους «Με­ταρ­ρυθ­μι­στές για την Δη­μο­κρα­τία και την Ανά­πτυ­ξη» του Σπύ­ρου Λυ­κού­δη, την «Τε­λεία» του Από­στο­λου Γκλέ­τσου. Την ίδια χρο­νιά ιδρύ­θη­κε και η ΕΔΕΜ, που είναι το αρ­κτι­κό­λε­ξο του «Ένωση Δη­μο­κρα­τι­κής Εθνι­κής Με­ταρ­ρύθ­μι­σης» αλλά και το «Αγρο­τι­κό κτη­νο­τρο­φι­κό Κόμμα».

 

2015

To 2015 τα νέα κόμ­μα­τα που ιδρύ­θη­καν ήταν 5. Το πιο ηχηρό ήταν αυτό που προ­έ­κυ­ψε από τη διά­σπα­ση του ΠΑΣΟΚ και μά­λι­στα από τον πρώην πρω­θυ­πουρ­γό και γιο του ιδρυ­τή του κόμ­μα­τος Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου που ίδρυ­σε το «Κί­νη­μα Δη­μο­κρα­τών Σο­σια­λι­στών» , χωρίς όμως να κα­τα­φέ­ρει να πεί­σει με τις θέ­σεις του. Ιδρύ­θη­κε ακόμα ο «Εθνι­κός Ρι­ζο­σπα­στι­κός Συ­να­γερ­μός» από τον πρώην βου­λευ­τή των ΑΝΕΛ Βα­σί­λη Κα­περ­νά­ρο, η «Λαϊκή Ενό­τη­τα» από τον Πα­να­γιώ­τη Λα­φα­ζά­νη. Το 2015 έρ­χε­ται και η συ­νερ­γα­σία του ΠΑΣΟΚ με την ΔΗΜΑΡ που γεννά την «Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη», ενώ το έτος κλεί­νει με την ίδρυ­ση ενός σχη­μα­τι­σμού με το όνομα «Λαική Ελ­λη­νι­κή Πα­τριω­τι­κή Κί­νη­ση».

2016

Το 2016 παρά το γε­γο­νός ότι η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία εμ­φα­νί­ζε­ται και στις δη­μο­σκο­πή­σεις «κου­ρα­σμέ­νη» από τον 6ο χρόνο μνη­μο­νί­ων και χωρίς να υπάρ­χουν που­θε­νά στον ορί­ζο­ντα λύ­σεις, έχου­με την ίδρυ­ση 6 ακόμα κομ­μά­των. Αρ­χι­κή ήταν η «Εθνι­κή Ενό­τη­τα» των Κα­ρα­τζα­φέ­ρη – Μπαλ­τά­κου και ακο­λού­θη­σαν η «Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας» από την Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου και η «Επό­με­νη Ελ­λά­δα» από τον Γιάν­νη Ρα­γκού­ση. Την άνοι­ξη του 2016 έκανε πρε­μιέ­ρα ένα ακόμη νέο κόμμα, η «Νέα Δεξιά» του Φα­ή­λου Κρα­νι­διώ­τη, ενώ λί­γους μήνες μετά ιδρύ­θη­κε ένα ακόμη κόμμα με επί­κε­ντρο την λαϊκή δεξιά, η «Ελ­λη­νι­κή Λύση» του πρώην βου­λευ­τή του ΛΑ.Ο.Σ Κυ­ριά­κου Βε­λό­που­λου. Ένα νέο κόμμα που έκανε την εμ­φά­νι­ση του το 2016 είναι και η «Δη­μο­κρα­τι­κή Ευ­θύ­νη» των Αλέ­κου Πα­πα­δό­πο­λου και Χάρη Θε­ο­χά­ρη, με το  τε­λευ­ταίο να είναι πλέον εκτός κόμ­μα­τος.

2017

Η δη­μιουρ­γία νέων κομ­μά­των συ­νε­χί­ζε­ται με αμεί­ω­το ρυθμό και το 2017. Μέσα στο έτος που δια­νύ­ου­με εί­χα­με ήδη την ίδρυ­ση του «Δί­κτυο Ελ­λή­νων Ρι­ζο­σπα­στών» από τους Σάββα Τσι­του­ρί­δη και ο Νίκο Τσιαρ­τσιώ­νη, το «Ελ­λά­δα, ο Άλλος Δρό­μος» από το Νότη Μαριά, το «Μέ­τω­πο Νίκης» από την πρώην βου­λευ­τή των ΑΝΕΛ και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Ραχήλ Μακρή.  Πο­λι­τι­κή κί­νη­ση εί­χα­με και από τους Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου, Γιάν­νη Ρα­γκού­ση και Γιώρ­γο Φλω­ρί­δη με το όνομα «Ωρα απο­φά­σε­ων».  Επί­σης πριν λίγες μέρες έγινε το ιδρυ­τι­κό συ­νέ­δριο της «Δη­μο­κρα­τι­κής Ευ­θύ­νης» από την οποία έχει απο­χω­ρή­σει πλέον ο Χάρης Θε­ο­χά­ρης.

Όπως δια­μορ­φώ­νε­ται το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό φαί­νε­ται πως η ίδρυ­ση νέων κομ­μά­των δεν στα­μα­τά εδώ  και νέοι σχη­μα­τι­σμοί είναι προ των πυλών, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως η μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα είναι το κα­λύ­τε­ρο «ερ­γο­στά­σιο πα­ρα­γω­γής νέων κομ­μά­των» και αρ­χη­γών, αλλά όχι απα­ραί­τη­τα και λύ­σε­ων.

Κα­θη­με­ρι­νή