Νέο πλήγμα στους ακρίτες του Αιγαίου από το υπουργείο Οικονομικών!

Ενα νέο πλήγ­μα στους ακρί­τες ετοι­μά­ζε­ται να κα­τα­φέ­ρει το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο εξαι­ρε­τι­κά ευαί­σθη­τη για τα εθνι­κά μας θέ­μα­τα.

Αρχής γε­νο­μέ­νης από το πο­λύ­πα­θο Αγα­θο­νή­σι, το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η Γε­νι­κή Διεύ­θυν­ση Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας και Κοι­νω­φε­λών Πε­ριου­σιών της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Αι­γαί­ου, έχει κι­νή­σει δια­δι­κα­σία, που είχε «πα­γώ­σει» τα έτη 2012 και 2013, προ­κει­μέ­νου να ανα­κλη­θούν τα πα­ρα­χω­ρη­τή­ρια δη­μο­σί­ων ακι­νή­των στους ελά­χι­στους κα­τοί­κους του νη­σιού, δυ­νά­μει ευ­ερ­γε­τι­κών δια­τά­ξε­ων του νόμου 719/77 περί εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ων κτη­μά­των!!

H δια­δι­κα­σία έχει ξε­κι­νή­σει πριν από ένα χρόνο πε­ρί­που για την κα­τα­γρα­φή των ακι­νή­των και βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέ­λι­ξη μετά από πα­ραγ­γε­λία που δό­θη­κε εγ­γρά­φως.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να και σύμ­φω­να πάντα με την αλ­λη­λο­γρα­φία, που έχει στην διά­θε­ση της η «δη­μο­κρα­τι­κή», σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 3 του άρ­θρου 5 του ν. 719/1977(ΦΕΚ 301 Α’), όπως αυτές τρο­πο­ποι­ή­θη­καν και συ­μπλη­ρώ­θη­καν με τις δια­τά­ξεις της πα­ρα­γρά­φου 5 του άρ­θρου 35 του ν. 1473/84,(ΦΕΚ 127 Α’) και του άρ­θρου 17 του ν.2443/96, (ΦΕΚ 265 Α’), πα­ρα­χω­ρή­θη­καν απευ­θεί­ας δω­ρε­άν και κατά κυ­ριό­τη­τα, στους μό­νι­μους κα­τοί­κους των νη­σιών Αγα­θο­νη­σί­ου, Αρ­κιών, Μα­ράν­θης, Σα­ρί­ας και Κα­στε­λο­ρί­ζου, οι οποί­οι στε­ρού­νταν στέ­γης και είχαν την ελ­λη­νι­κή ιθα­γέ­νεια, οι­κό­πε­δα του δη­μο­σί­ου προς κά­λυ­ψη στε­γα­στι­κών τους ανα­γκών.

Οι πα­ρα­πά­νω πα­ρα­χω­ρή­σεις τε­λούν υπό την δια­λυ­τι­κή αί­ρε­ση της αυ­το­δί­και­ης ανά­κλη­σης των, στην πε­ρί­πτω­ση μη τή­ρη­σης των όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων που τί­θε­νται σε αυτές και προ­βλέ­πο­νται από τις ανω­τέ­ρω δια­τά­ξεις και της επα­νό­δου της κυ­ριό­τη­τας των ακι­νή­των στο Δη­μό­σιο.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο νόμος προ­βλέ­πει ότι οι πα­ρα­χω­ρη­σιού­χοι οφεί­λουν να ανε­γεί­ρουν οι­κο­δο­μές στα ακί­νη­τα που τους πα­ρα­χω­ρή­θη­καν εντός πε­ντα­ε­τί­ας από την σχε­τι­κή από­φα­ση και να εγκα­τα­στα­θούν μό­νι­μα στα νησιά.

Το θέμα εξε­τά­στη­κε αρ­χι­κά από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου το έτος 2012 και απε­στά­λη έγ­γρα­φο στον Δήμο Αγα­θο­νη­σί­ου προ­κει­μέ­νου να διε­νερ­γή­σει σχε­τι­κή έρευ­να.

Με βάση την απά­ντη­ση του Δήμου Αγα­θο­νη­σί­ου από τα 114 συ­νο­λι­κά τε­μα­χι­σμέ­να οι­κό­πε­δα στο νησί έχουν πα­ρα­χω­ρη­θεί τα 90 και έχουν οι­κο­δο­μη­θεί τα 13, ένα ήταν εντός της προ­θε­σμί­ας, ενώ 76 πα­ρα­χω­ρή­σεις οφεί­λουν να ανα­κλη­θούν.

24 οι­κό­πε­δα πα­ρα­μέ­νουν αδιά­θε­τα διότι βρί­σκο­νται σε δυ­σπρό­σι­τη και μη προ­σβά­σι­μη πε­ριο­χή.

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου είχε ανα­θέ­σει μά­λι­στα στον προϊ­στά­με­νο της ΔΟΥ Λέρου να διε­νερ­γή­σει επι­τό­πια αυ­το­ψία ενώ συ­ντά­χθη­κε και σχε­τι­κή έκ­θε­ση ελέγ­χου.

Ση­μειώ­νε­ται ωστό­σο ότι στις απο­φά­σεις που εκ­δό­θη­καν σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρ. 5 παρ. 1-4 του Ν. 719/77 κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης του νόμου έως την αντι­κα­τά­στα­ση της παρ. 3 αυτού, με τις δια­τά­ξεις του άρθρ. 35 παρ. 5 του Ν. 1473/1984, δεν ανα­γρα­φό­ταν ο όρος της ανέ­γερ­σης οι­κο­δο­μής επί των οι­κο­πέ­δων εντός πε­ντα­ε­τί­ας, καθώς ο συ­γκε­κρι­μέ­νος όρος δεν προ­βλε­πό­ταν στις αρ­χι­κές δια­τά­ξεις και ορί­στη­κε με νέες!

Το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών ωστό­σο έκρι­νε ότι η δια­πί­στω­ση της πα­ρά­βα­σης των όρων και των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων των πα­ρα­χω­ρή­σε­ων, όπως αυτοί ρητά ορί­ζο­νται, είναι πραγ­μα­τι­κό γε­γο­νός και δεν απαι­τεί­ται η δική του γνώμη, ισχυ­ρι­ζό­με­νο ότι έπρε­πε να είχαν ελεγ­χθεί όλα τα πα­ρα­χω­ρη­τή­ρια και να είχαν ανα­κλη­θεί, λόγω της πα­ρέ­λευ­σης με­γά­λου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης του και συ­γκε­κρι­μέ­να όλες οι πα­ρα­χω­ρή­σεις στο Αγα­θο­νή­σι για τις οποί­ες έχει πλη­ρω­θεί αυ­το­δι­καί­ως η δια­λυ­τι­κή αί­ρε­ση, σιω­πη­ρώς εξυ­πα­κουό­με­νη και εάν ακόμη δεν πε­ρι­λή­φθη­κε σχε­τι­κός όρος στο πω­λη­τή­ριο!!

Το­νί­ζει μά­λι­στα ότι η αρ­μο­διό­τη­τα ανά­κλη­σης τους σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 21 του άρ­θρου 46 του ν. 3220/2005, πε­ρι­ήλ­θε αρ­χι­κά στο Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας και στη συ­νέ­χεια με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 280 του ν. 3852/2010 στον Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου και ζητά να κοι­νο­ποι­η­θούν στον τε­λευ­ταίο όλα τα στοι­χεία για την ανά­κλη­ση των πα­ρα­χω­ρη­τη­ρί­ων!!

Τα ανω­τέ­ρω λαμ­βά­νουν χώρα σε μια πε­ρί­ο­δο, που «δια­φη­μί­ζε­ται» η επα­να­φο­ρά σε ισχύ του νόμου 719/77 περί εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ων κτη­μά­των σε κα­τα­πα­τη­τές στα Δω­δε­κά­νη­σα με τί­μη­μα το οποίο ωστό­σο θα κα­θο­ρι­στεί με βάση τις ση­με­ρι­νές αντι­κει­με­νι­κές αξίες των ακι­νή­των σε μια προ­σπά­θεια εξοι­κο­νό­μη­σης πόρων για την αντι­με­τώ­πι­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους μετά και από σχε­τι­κές ει­ση­γή­σεις επι­τε­λών της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου και βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου.

Σύμ­φω­να με επί­ση­μα στοι­χεία στην πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται 22.870 ακί­νη­τα συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 800.000 στρεμ­μά­των πε­ρί­που.

Οι επι­τε­λείς του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, όπως ξα­νά­γρα­ψε η «δ», εξε­τά­ζουν είτε την πώ­λη­ση της πε­ριου­σί­ας αυτής, είτε τη διά­θε­ση της με τη μέ­θο­δο του μα­κρο­χρό­νιου sale and lease back. Στα ίδια πλαί­σια τέ­θη­κε πλέον και το ζή­τη­μα εκ­ποί­η­σης της σε εφαρ­μο­γή του ν. 719/77 που είχε πα­γώ­σει.

Η ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου στα νησιά Ρόδου, Κω και σε τμήμα της Λέρου, σε από­λυ­τους αριθ­μούς ανέρ­χε­ται σε 26.000 ως 28.000 κτη­μα­το­με­ρί­δες, κα­τα­γε­γραμ­μέ­νες στα οι­κεία Κτη­μα­το­λό­για, ενώ για όλα τα νησιά του νομού, αυτή θα πρέ­πει να υπερ­βαί­νει τα 30.000 ακί­νη­τα.

Η εγ­γε­γραμ­μέ­νη πε­ριου­σία έχει συ­νο­λι­κή έκτα­ση 800.000 στρέμ­μα­τα πε­ρί­που, χωρίς να πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτή τα αστι­κά ακί­νη­τα (εγ­γε­γραμ­μέ­να και μη) ανερ­χό­με­να σε 4.000 πε­ρί­που, η κοι­νό­χρη­στη ζώνη αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας, καθώς επί­σης και τα λοιπά κοι­νό­χρη­στα πράγ­μα­τα ήτοι κοί­τες χει­μάρ­ρων, δρό­μοι, πλα­τεί­ες, άλση κ.λπ.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το 1/3 του νη­σιού της Ρόδου βρί­σκε­ται στην ιδιο­κτη­σία του Δη­μο­σί­ου, ενώ η αντί­στοι­χη πε­ριου­σία στο νησί της Κω ανέρ­χε­ται σε 67.000 στρέμ­μα­τα πε­ρί­που και στο νησί της Λέρου σε 1.500 στρέμ­μα­τα.

Αγνω­στη είναι εξάλ­λου η πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου στα υπό­λοι­πα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου και αυτή εντο­πί­ζε­ται κατά τεκ­μή­ριο, δη­λα­δή ότι δεν είναι ιδιω­τι­κό είναι του Δη­μο­σί­ου.

Μέχρι στιγ­μής στα βι­βλία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου έχουν κα­τα­γρα­φεί για το νησί της Ρόδου 20.968 πε­ρί­που ακί­νη­τα, για το νησί της Κω 1.319 ακί­νη­τα, για το νησί της Καρ­πά­θου 37 ακί­νη­τα και για τα νησιά Κα­λύ­μνου-Λέρου 546 ακί­νη­τα.

Το εύρος της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα είναι τε­ρά­στιο σε έκτα­ση και αμύ­θη­το σε οι­κο­νο­μι­κές αξίες.

Η δια­χεί­ρι­ση που μέχρι σή­με­ρα έγινε από το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών και στους χρό­νους που εκ­δό­θη­καν νο­μο­θε­τή­μα­τα ως προς αυτήν, πι­θα­νά να εξυ­πη­ρέ­τη­σε σκο­πι­μό­τη­τες και αδι­κί­ες προ­ερ­χό­με­νες από την πε­ρί­ο­δο της Ιτα­λο­κρα­τί­ας, αλλά σή­με­ρα θε­ω­ρού­νται πα­ρω­χη­μέ­νες.

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία δεν έχει προ­βεί σε καμία εκ­ποί­η­ση δη­μο­σί­ων ακι­νή­των σύμ­φω­να με την ισχύ­ου­σα νο­μο­θε­σία (ν. 719/77) διότι θε­ω­ρεί ότι η εκ­ποί­η­ση μ’ αυτή τη δια­δι­κα­σία θα είναι χα­ρι­στι­κή και σκαν­δα­λώ­δης.

Επί­σης η προ­α­να­φε­ρό­με­νη νο­μο­θε­σία δη­μιούρ­γη­σε στο πα­ρελ­θόν φαι­νό­με­να δια­φθο­ράς τα οποία προ­κά­λε­σαν τε­ρά­στια ζημιά στο Δη­μό­σιο. Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρου­με τον εντο­πι­σμό προ τε­τρα­ε­τί­ας από την ΚΥΔ πα­ρά­νο­μων – ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων του Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, βάσει των οποί­ων με­τεγ­γρά­φη­καν δη­μό­σια ακί­νη­τα επ’ ονό­μα­τι ιδιω­τών στο Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου, υπό­θε­ση η οποία ακόμα βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη αστι­κά και ποι­νι­κά.

Η πρό­τα­ση που εξε­τά­ζε­ται πλέον είναι η πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα να εκ­ποι­η­θεί σε ιδιώ­τες ή στους φε­ρό­με­νους ως κα­τα­πα­τη­τές με τη δια­δι­κα­σία των όρων της κτη­μα­τα­γο­ράς και με τις εμπο­ρι­κές αξίες της αγο­ράς, δε­δο­μέ­νου ότι το πνεύ­μα του νο­μο­θέ­τη των προη­γού­με­νων νο­μο­θε­τη­μά­των που στό­χευε στην απο­κα­τά­στα­ση των αδι­κιών της Ιτα­λο­κρα­τί­ας έχει πλέον εκλεί­ψει, και στους και­νούρ­γιους κα­τα­πα­τη­τές, δεν υπάρ­χει έρει­σμα απο­κα­τά­στα­σης αδι­κί­ας παρά μόνο η ιδιο­ποί­η­ση δη­μο­σί­ων ακι­νή­των με σκοπό την προ­σπό­ρι­ση της υπε­ρα­ξί­ας τους.

Επί­σης εξε­τά­ζε­ται το εν­δε­χό­με­νο να τεθεί χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο π.χ. ένα έτος από την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης της σχε­τι­κής εγκρι­τι­κής από­φα­σης κατά την οποία ο ιδιώ­της – κα­τα­πα­τη­τής θα πρέ­πει να κα­τα­βά­λει το τί­μη­μα, να απο­δε­χτεί την εκ­ποί­η­ση δια­φο­ρε­τι­κά αυ­το­δί­καια θα χάνει το δι­καί­ω­μα και θα απο­δε­σμεύ­ε­ται το ακί­νη­το προ­κει­μέ­νου το Δη­μό­σιο να το δια­χει­ρι­στεί άμεσα.

Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι ακί­νη­το που εκ­ποι­ή­θη­κε με τον νόμο 719/77 σε ιδιώ­τη το έτος 1995 – 1996 ένα­ντι τμή­μα­τος 150.000 δρχ. το έτος 2003 που­λή­θη­κε από τον ιδιώ­τη σε τρίτο ένα­ντι τμή­μα­τος 800.000 ¤.

Επί­σης, ση­μειώ­νε­ται ότι όλα τα ακί­νη­τα του Δη­μο­σί­ου που θε­ω­ρού­νται σή­με­ρα «φι­λέ­τα» και για τα οποία υπάρ­χει τε­ρά­στιο επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον βρί­σκο­νται σε πε­ριο­χές των οποί­ων οι αντι­κει­με­νι­κές αξίες είναι μη­δα­μι­νές σε σχέση με την εμπο­ρι­κή αξία των ακι­νή­των αυτών.