Ζημιά 180.000€ στο Δημόσιο από Ελληνίδα διπλωμάτη και την οικιακή βοηθό της

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ) έκανε με­ρι­κά δεκτή την προ­σφυ­γή του Γε­νι­κού Επι­θε­ω­ρη­τή Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης Λέ­αν­δρου Ρα­κιν­τζή, ο οποί­ος ζη­τού­σε να ακυ­ρω­θεί η από­φα­ση του πει­θαρ­χι­κού συμ­βου­λί­ου του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, με την οποία απαλ­λά­χθη­κε η γε­νι­κή πρό­ξε­νος μας στη Γε­νεύη την πε­ρί­ο­δο 2001-2005, από σειρά πα­ρα­τυ­πιών, ανα­φο­ρι­κά με τη Φι­λιπ­πι­νέ­ζα οι­κια­κή βοηθό.

Ο κ. Ρα­κιν­τζής ζη­τού­σε από το ΣτΕ να τής επι­βλη­θεί η ορι­στι­κή από­λυ­ση, αλλά οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας τής επέ­βα­λαν την πει­θαρ­χι­κή ποινή της προ­σω­ρι­νής παύ­σης 6 μηνών, με πλήρη στέ­ρη­ση των απο­δο­χών της.

Ει­δι­κό­τε­ρα, το 2001 η πρέ­σβης έλαβε εντο­λή να πάει στο Γε­νι­κό Προ­ξε­νείο μας στη Γε­νεύη. Πριν φύγει από την Ελ­λά­δα συμ­φώ­νη­σε με τη Φι­λιπ­πι­νέ­ζα οι­κια­κή βοηθό που είχε στο σπίτι της, να τη συ­νο­δεύ­σει στη Γε­νεύη, με μη­νιαίο μισθό 800 ελ­βε­τι­κών φρά­γκων, δω­ρε­άν τροφή και δια­μο­νή στην προ­ξε­νι­κή κα­τοι­κία.

Όταν εγκα­τα­στά­θη­καν στη Γε­νεύη τον Μαΐου του 2001, η πρέ­σβης ζή­τη­σε, μέσω της πρε­σβεί­ας μας, από τις ελ­βε­τι­κές αρχές, άδεια ει­σό­δου και χο­ρή­γη­ση κάρ­τας δια­μο­νής για την οι­κια­κή βοηθό. Όμως, οι ελ­βε­τι­κές αρχές απέρ­ρι­ψαν το αί­τη­μα, καθώς η το­πι­κή νο­μο­θε­σία δεν επι­τρέ­πει τη χο­ρή­γη­ση άδειας δια­μο­νής σε οι­κια­κές βοη­θούς-μέλη δι­πλω­μα­τι­κών απο­στο­λών εφό­σον είναι πα­ντρε­μέ­νες, ενώ πα­ράλ­λη­λα αρ­νή­θη­καν να ικα­νο­ποι­ή­σουν το αί­τη­μα χο­ρή­γη­σης άδειας πα­ρα­μο­νής για τον επι­πρό­σθε­το λόγο ότι «ήδη στην προ­ξε­νι­κή κα­τοι­κία προ­σέ­φε­ρε υπη­ρε­σί­ες ως ιδιω­τι­κή οι­κια­κή βοη­θός» και άλλη, δεύ­τε­ρη.

Αρ­γό­τε­ρα η πρέ­σβης υπέ­βα­λε νέο αί­τη­μα προς τις ελ­βε­τι­κές αρχές για θε­ώ­ρη­ση ει­σό­δου με τον χα­ρα­κτή­ρα του επει­γό­ντως, καθώς -όπως επι­κα­λέ­στη­κε- θα έφθα­νε στη Γε­νεύη ο γιος της Φι­λιπ­πι­νέ­ζας οι­κια­κής βοη­θού.

Στη συ­νέ­χεια η πρέ­σβης ζή­τη­σε «με ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση της πρε­σβεί­ας» την έκ­δο­ση ταυ­τό­τη­τας της Φι­λιπ­πι­νέ­ζας, ως οι­κια­κής βοη­θού της.

Όλες αυτές οι ιδιω­τι­κές, όπως χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από το ΣτΕ, ενέρ­γειες που έκανε υπη­ρε­σια­κά η πρέ­σβης, τε­λού­σαν εν αγνοία της κε­ντρι­κής υπη­ρε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών.

Τον Δε­κέμ­βριο του 2005 η Φι­λιπ­πι­νέ­ζα εγκα­τέ­λει­ψε την προ­ξε­νι­κή κα­τοι­κία και ζή­τη­σε να τής κα­τα­βλη­θούν δια­φο­ρές απο­δο­χών, κ.λπ., ενώ πα­ράλ­λη­λα κα­τέ­θε­σε μή­νυ­ση για μη κα­τα­βο­λή ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών σε βάρος της πρέ­σβε­ως, αλλά προ­σέ­φυ­γε και στο Ερ­γα­το­δι­κείο της Γε­νεύ­ης για πα­ρα­βιά­σεις της ελ­βε­τι­κής ερ­γα­τι­κής και ασφα­λι­στι­κής νο­μο­θε­σί­ας.

Όταν οι ελ­βε­τι­κές αρχές κοι­νο­ποί­η­σαν την αγωγή της Φι­λιπ­πι­νέ­ζας, τότε το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε το γε­γο­νός και διε­τά­χθη Ένορ­κη Διοι­κη­τι­κή Εξέ­τα­ση.

Τον Αύ­γου­στο του 2007 το Ερ­γα­το­δι­κείο της Γε­νεύ­ης με αμε­τά­κλη­τη από­φα­σή του υπο­χρέ­ω­σε το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο και την πρέ­σβη να κα­τα­βάλ­λουν στη Φι­λιπ­πι­νέ­ζα το ποσό των 181.845 ελ­βε­τι­κών φρά­γκων συν τους νό­μι­μους τό­κους (5%) για δια­φο­ρές απο­δο­χών, υπε­ρω­ρί­ες και απα­σχό­λη­ση κατά τις αρ­γί­ες (Κυ­ρια­κές, εορ­τές, κ.λπ.).

Η πρέ­σβης πα­ρα­πέμ­φθη­κε στο πει­θαρ­χι­κό συμ­βού­λιο του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών με την κα­τη­γο­ρία ότι οι πρά­ξεις της και οι πα­ρα­λεί­ψεις της συ­νι­στούν τα πει­θαρ­χι­κά πα­ρα­πτώ­μα­τα της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος, της αμέ­λειας περί την εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων της και της ασυμ­βί­βα­στης «με την αξιο­πρε­πή εκ­προ­σώ­πη­ση της χώρας συ­μπε­ρι­φο­ρά».

Το πει­θαρ­χι­κό συμ­βού­λιο την απήλ­λα­ξε από κάθε πει­θαρ­χι­κή κα­τη­γο­ρία.

Στη συ­νέ­χεια ο κ. Ρα­κιν­τζής ζή­τη­σε από το ΣτΕ να ακυ­ρω­θεί η απαλ­λα­κτι­κή από­φα­ση του πει­θαρ­χι­κού συμ­βου­λί­ου και να επι­βλη­θεί η ποινή της ορι­στι­κής από­λυ­σης.

Το ΣτΕ έκρι­νε ότι η πρέ­σβης υπέ­πε­σε στα πει­θαρ­χι­κά πα­ρα­πτώ­μα­τα και πα­ρα­λεί­ψεις που της απο­δί­δο­νται, αλλά ανα­φέ­ρει ότι με τα εν αγνοία του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών δια­βή­μα­τά της προ­έ­βη σε ενέρ­γειες για «την πρό­σλη­ψη ιδιω­τι­κής οι­κια­κής βοη­θού».

Ακόμη ανα­φέ­ρε­ται στη δι­κα­στι­κή από­φα­ση ότι οι ενέρ­γειες της πρέ­σβε­ως είχαν ως απο­τέ­λε­σμα το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο να βρε­θεί «εκτε­θει­μέ­νο ένα­ντι του αλ­λο­δα­πού κρά­τους κα­τη­γο­ρού­με­νο για πα­ρα­βί­α­ση της ερ­γα­τι­κής και ασφα­λι­στι­κής νο­μο­θε­σί­ας».

topontiki.gr