Νατάσα Ράγιου: Είμαι πολύ ντόμπρα για την πολιτική… Θα έπρεπε να είμαι λίγο λαμόγιο και δεν το ‘χω!

Από το Αίγιο και την Αθήνα, είσαι πλέον μό­νι­μη κά­τοι­κος στο ωραιό­τε­ρο νησί της Ελ­λά­δας. Έχεις γίνει Ρο­δί­τισ­σα, ασχέ­τως που ακόμη δεν μπο­ρείς να προ­σα­να­το­λι­στείς στους δρό­μους του νη­σιού…

Είμαι και πα­ρα­μεί­νω μια Αι­γιώ­τισ­σα που αγά­πη­σε την Ρόδο. Το πι­στεύ­εις ότι είχα έρθει πρώτη φορά οι­κο­γε­νεια­κές δια­κο­πές όταν ήμουν 14 χρο­νών; Πού να ήξερα τότε τι μου επε­φύ­λασ­σε η μοίρα.. Η αλή­θεια είναι ότι μπερ­δεύ­ο­μαι συ­νέ­χεια με τους δρό­μους, είμαι γε­νι­κά απο­προ­σα­να­τό­λι­στη, η κο­πέ­λα του GPS είναι η κα­λύ­τε­ρη φίλη μου!

Πόσα χρό­νια πλέον μέ­νεις μό­νι­μα στο νησί; Πέρα από τον Τζιο­βά­νι, τι αγά­πη­σες στην Ρόδο;

Τέσ­σε­ρα χρό­νια πια. Τι να πρω­το­πώ; Όλα είναι υπέ­ρο­χα και ερω­τεύ­σι­μα στην Ρόδο: Οι πα­ρα­λί­ες, η θά­λασ­σα, τα κτί­ρια, η Παλιά Πόλη, η ωραία αύρα του νη­σιού, η ιτα­λι­κή αι­σθη­τι­κή πα­ντού, οι ανοι­χτές αγκα­λιές, τα χα­μό­γε­λα, το κρι­θα­ρό­το σου, πολλά…

Έχο­ντας δια­νύ­σει πολλά χρό­νια στην δη­μο­σιο­γρα­φία πρώ­της γραμ­μής, στα κοι­νο­βου­λευ­τι­κά έδρα­να, αλλά και στην Αυ­το­διοί­κη­ση, θε­ω­ρείς ότι γί­νο­νται βή­μα­τα με τους ρυθ­μούς που πρέ­πει; Θα ήθε­λες να ξα­να­σχο­λη­θείς με την πο­λι­τι­κή ή την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση;

Στην Ελ­λά­δα ποτέ δεν γί­νο­νται βή­μα­τα με τους ρυθ­μούς που πρέ­πει. Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα γί­νο­νται απελ­πι­στι­κά αργά και ενί­ο­τε βα­σα­νι­στι­κά. Θα μου πεις, αυτό δεν είναι κα­λύ­τε­ρο από το κα­θό­λου; Όχι. Η γρα­φειο­κρα­τία βα­σι­λεύ­ει ακόμα, όσο κι αν κο­μπά­ζου­με ότι έχου­με…ψη­φιο­ποι­η­θεί.

Ευ­τυ­χώς ή δυ­στυ­χώς, τόσα χρό­νια μετά, δέ­χο­μαι προ­τά­σεις για επα­νέ­ντα­ξή μου στην πο­λι­τι­κή σε εθνι­κό και το­πι­κό επί­πε­δο. Η τε­λευ­ταία ήταν τώρα στις Ευ­ρω­ε­κλο­γές. Και μά­λι­στα από δύο κόμ­μα­τα! Προς το παρόν είμαι αρ­νη­τι­κή, λέω “ευ­χα­ρι­στώ δεν θα πάρω”, αλλά δεν απο­κλείω τί­πο­τα, ποτέ δεν ξέ­ρεις… Νο­μί­ζω ότι είμαι πολύ ντό­μπρα για την πο­λι­τι­κή έτσι όπως υπη­ρε­τεί­ται σή­με­ρα, θα έπρε­πε να είμαι λίγο λα­μό­γιο και δεν το ‘χω.

Πως βλέ­πεις όλη αυτή την κα­τά­στα­ση στα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης, με έναν ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπό διά­λυ­ση και ένα ΠΑΣΟΚ που ακόμη ψά­χνει τον επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμό του. «Βού­τυ­ρο» στο ψωμί του Μη­τσο­τά­κη βε­βαί­ως…

Πά­ντως το βού­τυ­ρο δεν κάνει καλό. Αν­θυ­γιει­νό και πα­χυ­ντι­κό. Τρα­γι­κή η ει­κό­να του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όχι πως δεν ήταν ανα­με­νό­με­νο κι ένα ΠΑΣΟΚ που ενώ θα μπο­ρού­σε, δεν… Κρίμα. Είναι λυ­πη­ρό για μια χώρα να μην έχει έλεγ­χο και σο­βα­ρή αντι­πο­λι­τευ­τι­κή φωνή. Η Δη­μο­κρα­τία αγκυ­λώ­νε­ται.•Πριν από με­ρι­κά χρό­νια ακού­σθη­κε το όνομά σου ότι σου προ­τά­θη­κε να ανα­λά­βεις διοι­κή­τρια του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου. Ισχύ­ει και αν ναι, γιατί αρ­νή­θη­κες;

Ισχύ­ει αλλά σας πα­ρα­κα­λώ…είναι δυ­να­τόν να ανα­λά­βω κάτι για το οποίο δεν έχω ιδέα και καμιά εμπει­ρία; Τι δου­λειά έχει μια δη­μο­σιο­γρά­φος στην Διοί­κη­ση Υγεί­ας; Να ελέγ­χω είναι η δου­λειά μου, να ανα­δει­κνύω τα κακώς κεί­με­να, να φω­νά­ζω, να κα­ταγ­γέλ­λω, να πιέζω, όχι να διοι­κώ κάτι που δεν είναι της ει­δι­κό­τη­τάς μου. Δεν είχα ποτέ ανά­γκη να πιάσω μια θε­σού­λα ό,τι να ‘ναι, δεν είμαι του βο­λέ­μα­τος.

Τι θε­ω­ρείς ότι πρέ­πει να βελ­τιω­θεί στην Ρόδο;

Να με­τα­κι­νη­θεί λίγο από τα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα της Τουρ­κί­ας γί­νε­ται; Ε, αφού δεν γί­νε­ται αυτό, όλα τα άλλα βελ­τιώ­νο­νται με καλή θέ­λη­ση και ικα­νούς αν­θρώ­πους. Συ­χνό­τε­ρη και φθη­νό­τε­ρη δια­σύν­δε­ση αε­ρο­πο­ρι­κή και ακτο­πλοϊ­κή με τα νησιά και την υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα θα ήταν το ιδα­νι­κό. Πά­ντως την γε­ω­γρα­φι­κή με­τα­κί­νη­ση της Ρόδου μόνο το πο­λυ­ερ­γα­λείο Χα­τζη­μάρ­κος θα μπο­ρού­σε να την πε­τύ­χει αφού τα κάνει όλα και συμ­φέ­ρει!

Η ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα μέσα από την τη­λε­ό­ρα­ση κυ­ρί­ως και το star system, σε βο­ή­θη­σε στη ζωή σου;

Προ­φα­νώς με βο­ή­θη­σε. Έχω γλι­τώ­σει κλή­σεις από την Τρο­χαία, έχω πε­ρά­σει σε άβατα, έχω ει­σα­κου­στεί σε διεκ­δι­κή­σεις. Αλλά μη νο­μί­ζεις, δεν είναι πάντα θε­τι­κό το πρό­ση­μο της ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τας. Έχει και πολ­λούς μπε­λά­δες.

Ρα­διο­φω­νι­κά σε ακού­με εδώ και ένα χρόνο στη συ­χνό­τη­τα του Real Voice 99.5. Ήταν εύ­κο­λο για σένα να προ­σαρ­μο­στείς σε ένα πε­ρι­φε­ρεια­κό μέσο ενη­μέ­ρω­σης, σε έναν τόπο που δεν ξέ­ρεις αρ­κε­τά καλά;

Βε­βαί­ως και ήταν. Άλ­λω­στε δεν διεκ­δι­κώ την γνώση για τα το­πι­κά θέ­μα­τα. Οι συ­νά­δελ­φοί μου από την Ρόδο, τα γνω­ρί­ζε­τε πολύ κα­λύ­τε­ρα και εις βάθος. Στον υπέ­ρο­χο Real Voice βρήκα ένα φι­λό­ξε­νο μέσο κι εκεί με­τα­φέ­ρω τον παλμό της πρω­τεύ­ου­σας και της υπό­λοι­πης Ελ­λά­δας που γνω­ρί­ζω καλά μετά από τόσα χρό­νια εμπει­ρί­ας.

Ποιες προ­σω­πι­κό­τη­τες ξε­χώ­ρι­σες όλα αυτά τα χρό­νια από τις εκα­το­ντά­δες συ­νε­ντεύ­ξεις σου;

Τώρα θα γίνω βα­ρε­τή αλλά πραγ­μα­τι­κά δεν μπορώ να ξε­χω­ρί­σω. Και δεν θυ­μά­μαι κιό­λας. Αξιο­ση­μεί­ω­τες ήταν οι δη­μο­σιο­γρα­φι­κές μου συ­να­ντή­σεις με τον Γε­ώρ­γιο Ράλλη, τον Κώστα Κα­ρα­μαν­λή, τον Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου, την Αλ­κυό­νη Πα­πα­δά­κη, την Αλίκη Βου­γιου­κλά­κη… Μπορώ όμως να ανα­φέ­ρω αν­θρώ­πους που έγι­ναν φίλοι μου μέσα από την δου­λειά: Νίκος Μα­στο­ρά­κης, Δη­μή­τρης Με­λισ­σα­νί­δης, Γιώρ­γος Χα­τζη­νά­σιος, Έλντα Πα­νο­πού­λου, Χρι­στί­να Αλε­ξα­νιάν, Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής, Αγ­γε­λι­κή Νι­κο­λού­λη, Σε­μί­να Δι­γε­νή. Σί­γου­ρα ξε­χνάω πολ­λούς και βα­σι­κούς, γι αυτό δεν θέλω να μπαί­νω σε ονο­μα­το­λο­γία.

Από τις συ­νερ­γα­σί­ες σου όλα αυτά τα χρό­νια, ποιες ξε­χω­ρί­ζεις;

Ρίκα Βα­γιάν­νη, Χρι­στί­να Λυ­κιαρ­δο­πού­λου, Χρή­στος Γιαν­να­ράς. Έχουν φύγει και οι τρεις…

Τε­λι­κά ο γάμος με τον Τζιο­βά­νι θα γίνει στα Μέ­γα­ρα ή στο Positano;

Τα εξω­τι­κά Μέ­γα­ρα ήταν η απροσ­δό­κη­τη αρχή και το Positano η συ­ναρ­πα­στι­κή συ­νέ­χεια δύο αν­θρώ­πων που ερω­τεύ­τη­καν κε­ραυ­νο­βό­λα και αγα­πή­θη­καν πολύ. Τώρα που το ξα­να­σκέ­φτο­μαι, είμαι πολύ μικρή ακόμα για δεύ­τε­ρο γάμο! Αφή­στε με να χαρώ την ελευ­θε­ρία μου!