Αθώος ο γυναικολόγος που είχε κατηγορηθεί για τον θάνατο νεογνού από αμέλεια

Αθώος κρίθηκε χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου γυναι­κο­λό­γος ιατρός που κατη­γο­ρή­θηκε για ανθρω­πο­κτο­νία νεογνού από αμέλεια.

Απαλ­λα­κτική ήταν εξάλλου και η εισή­γηση του Εισαγ­γε­λέα της έδρας.

Ο ιατρός κατη­γο­ρή­θηκε συγκε­κρι­μένα για το ό,τι την 4η Απρι­λίου 2011, έχοντας ανα­λά­βει, να διε­νερ­γή­σει τον τοκετό της εγκα­λού­σας κατοί­κου Κοσκι­νού, ετών 31, δεν επέ­δειξε την απαι­τού­μενη, εκ της ιδιό­τη­τάς του, επι­μέ­λεια και προσοχή με απο­τέ­λε­σμα να επέλθει ο θάνατος του νεο­γέν­νη­του τέκνου της.

Η εγκα­λούσα, η οποία παρα­κο­λου­θείτο ιατρικά καθόλη τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης της από τον ίδιο, ευρι­σκό­μενη σε κατά­σταση κύησης 39 εβδο­μά­δων και 6 ημερών, φέρεται να εισήχθη, κατόπιν δικής του από­φα­σης, την 3η Απρι­λίου 2011 στη γυναι­κο­λο­γική κλινική, προ­κει­μέ­νου την επομένη ημέρα να ακο­λου­θή­σει ο τοκετός.

Την 4η Απρι­λίου 2011 πρωινές ώρες, κατόπιν των επι­βε­βλη­μέ­νων εργα­στη­ρια­κών εξε­τά­σεων, και της δια­πί­στω­σης ήπιας μυο­μη­τρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας (δια­στολή τρα­χή­λου περίπου 2 cm), η εγκα­λούσα μετα­φέρ­θηκε στην αίθουσα τοκετού, αυτός δε απο­φά­σισε την πραγ­μα­το­ποί­ηση τεχνη­τής ρήξης των εμβρυ­ϊ­κών υμένων.

Παράλ­ληλα, φέρεται με δική του εντολή, να της χορη­γή­θηκε επα­νει­λημ­μέ­νως ποσό­τητα pethidine, ώστε να μειωθεί η αντί­ληψη των οδυνών του τοκετού.

Εφέρετο ότι παρέ­λειψε να ελέγχει τους παλμούς του εμβρύου με καρ­διο­το­κο­γράφο καθ’ όλη τη διάρ­κεια και κυρίως τις τελευ­ταίες δύο κρί­σι­μες ώρες μέχρι τη γέννηση του βρέφους, ώστε να αντι­λη­φθεί εγκαί­ρως ότι υπήρχαν αλλοιώ­σεις στους παλμούς του εμβρύου, ένδειξη εμβρυ­ϊ­κής δυσπρα­γίας και επο­μέ­νως επι­βάλ­λετο η και­σα­ρική τομή, ότι δεν προέβη σε κολπική εξέταση, κατά τα ανωτέρω, ώστε να δια­πι­στώ­σει εγκαί­ρως ότι υπήρχε περι­τύ­λιξη του ομφά­λιου λώρου «δίκην τελα­μώ­νος» και αποβολή μηκω­νίου ενδο­μή­τρια, ως όφειλε να πράξει ενόψει και του μεγάλου βάρους της εγκα­λού­σας και δεν εκτί­μησε ορθά τη συμπε­ρι­φορά της επι­τό­κου, η οποία είχε εξου­θε­νω­θεί, δεν είχε δυνά­μεις και δε συνερ­γα­ζό­ταν, όπως έπρεπε, ενόψει αφενός της μεγάλης ποσό­τη­τας pethidine που είχε λάβει, αφε­τέ­ρου της πολύ­ω­ρης και άνευ απο­τε­λέ­σμα­τος διάρ­κειας του τοκετού (εργώδης τοκετός).

Συνέ­πεια ήταν, όπως κατη­γο­ρή­θηκε, να μην αντι­λη­φθεί εγκαί­ρως ότι υπήρχε περι­τύ­λιξη του ομφά­λιου λώρου, ότι το έμβρυο στε­ρού­νταν οξυ­γό­νου για μεγάλο χρονικό διά­στημα και επο­μέ­νως είχε υποστεί περι­γεν­νη­τική ασφυξία και ότι έπρεπε εσπευ­σμένα να προβεί σε και­σα­ρική, ώστε να απο­τρα­πεί μια ήπια ή βαριά εγκε­φα­λική βλάβη του μωρού.

Το βρέφος γεν­νή­θηκε εμφα­νί­ζο­ντας σαφή στοι­χεία βαριάς υπο­ξι­κής ισχαι­μι­κής εγκε­φα­λο­πά­θειας (συνε­πεία περι­γεν­νη­τι­κής ασφυ­ξίας λόγω εργώ­δους τοκετού), εκ της οποίας επήλθε ο θάνατος του την 9η Απρι­λίου 2011 στην νεο­γνο­λο­γική κλινική του Γ.Ν. Ηρα­κλείου, όπου είχε μετα­φερ­θεί επει­γό­ντως μετά τη γέννησή του.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία φέρεται να προ­έ­κυψε ότι ενήρ­γησε σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης και ότι δεν αμέλησε να διε­νερ­γή­σει όλες τις ενδε­δειγ­μέ­νες ιατρι­κές πράξεις κατά τη διάρ­κεια του τοκετού.

Τον ιατρό εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γρη­γό­ρης Μοράρης και την πολι­τική αγωγή ο δικη­γό­ρος κ. Μ. Βλάχος.