Ακυρώθηκαν πρόστιμα 120.000 ευρώ σε γνωστό κατάστημα της Παλιάς Πόλης

Σημα­ντική ανα­τροπή στο φορο­λο­γικό μέτωπο σημειώ­θηκε για ομόρ­ρυθμη εται­ρεία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον χώρο της εστί­α­σης στη Ρόδο, καθώς το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο ακύρωσε πρό­στιμα συνο­λι­κού ύψους 120.000 ευρώ που της είχαν επι­βλη­θεί από τη Δημόσια Οικο­νο­μική Υπη­ρε­σία.

Η υπόθεση αφορά στη μη προ­σκό­μιση ηλε­κτρο­νι­κών αρχείων του Φορο­λο­γι­κού Ηλε­κτρο­νι­κού Μηχα­νι­σμού για συγκε­κρι­μένα χρονικά δια­στή­ματα των ετών 2017 και 2019, με την επι­χεί­ρηση να προ­σφεύ­γει στη δικαιο­σύνη επι­κα­λού­μενη πλημ­μέ­λειες της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης.

Η απόφαση εκδό­θηκε από το Πρώτο Τρι­με­λές Τμήμα του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, μετά τη συζή­τηση που έλαβε χώρα στις 20 Νοεμ­βρίου 2025, με τη διά­σκεψη να πραγ­μα­το­ποιεί­ται στις 17 Φεβρουα­ρίου 2026 και τη δημο­σί­ευση να ακο­λου­θεί στις 31 Μαρτίου 2026.

Ο προ­λη­πτι­κός έλεγχος που οδήγησε στα πρό­στιμα

Η υπόθεση ξεκί­νησε τον Σεπτέμ­βριο του 2022, όταν αρμό­διοι ελεγ­κτές υπάλ­λη­λοι της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, σε εκτέ­λεση εντολής μερικού επι­τό­πιου προ­λη­πτι­κού ελέγχου, μετέ­βη­σαν στο εστια­τό­ριο που λει­τουρ­γεί η προ­σφεύ­γουσα εται­ρεία στην πλατεία Ναυάρ­χου Κου­ντου­ριώτη της παλιάς πόλης. Ο σκοπός της επί­σκε­ψης ήταν η εξα­κρί­βωση της ορθής εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξεων των Ελλη­νι­κών Λογι­στι­κών Προ­τύ­πων και του Κώδικα Φορο­λο­γι­κής Δια­δι­κα­σίας, με ιδιαί­τερη έμφαση στη λήψη δεδο­μέ­νων και αρχείων από τους ηλε­κτρο­νι­κούς υπο­λο­γι­στές που συν­δέ­ο­νται με Φορο­λο­γι­κούς Ηλε­κτρο­νι­κούς Μηχα­νι­σμούς.

Κατά τη διάρ­κεια του προ­λη­πτι­κού ελέγχου, οι ελεγ­κτές δια­πί­στω­σαν, ότι στους φακέ­λους του ηλε­κτρο­νι­κού υπο­λο­γι­στή ο οποίος ήταν συν­δε­δε­μέ­νος με τον Φορο­λο­γικό Ηλε­κτρο­νικό Μηχα­νι­σμό δεν υπήρχαν τα ηλε­κτρο­νικά αρχεία τύπου txt συγκε­κρι­μέ­νων κατη­γο­ριών. Παράλ­ληλα, τα αρχεία που εντο­πί­στη­καν δεν περιεί­χαν τις συγκε­ντρω­τι­κές πλη­ρο­φο­ρίες που έπρεπε, παρά μόνο εγγρα­φές της Προηγ­μέ­νης Ασφα­λούς Ηλε­κτρο­νι­κής Ψηφια­κής Σύνοψης για τα έτη από το 2017 έως και το 2020.

Η πρό­σκληση και η μερική προ­σκό­μιση των αρχείων

Στη συνέ­χεια της επι­τό­πιας δια­πί­στω­σης, ο έλεγχος επέδωσε στην εται­ρεία πρό­σκληση, με την οποία ζητούσε να τεθούν στη διάθεσή του, εντός πέντε εργά­σι­μων ημερών, τα ηλε­κτρο­νικά αρχεία που είχε δημιουρ­γή­σει ο Φορο­λο­γι­κός Ηλε­κτρο­νι­κός Μηχα­νι­σμός για τα φορο­λο­γικά έτη 2017 έως 2020. Η προ­θε­σμία παρήλθε χωρίς να προ­σκο­μι­στούν τα αρχεία, οδη­γώ­ντας στη σύνταξη Σημειώ­μα­τος Δια­πι­στώ­σεων Ελέγχου και Προ­σω­ρι­νού Προσ­διο­ρι­σμού Προ­στί­μου τον Νοέμ­βριο του 2022.

Λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα, η εται­ρεία προ­σκό­μισε οπτι­κούς δίσκους που περιεί­χαν ψηφιακά αρχεία. Από την επε­ξερ­γα­σία τους με ειδικό πρό­γραμμα της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης προ­έ­κυψε, σύμφωνα με τη διοί­κηση, ότι έλειπε σημα­ντικό μέρος των αρχείων για συγκε­κρι­μένα χρονικά δια­στή­ματα. Ειδι­κό­τερα, δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν είχαν δια­φυ­λα­χθεί τα ηλε­κτρο­νικά αρχεία που αφο­ρού­σαν στην περίοδο από τις 30 Ιανουα­ρίου έως τις 27 Αυγού­στου 2017, καθώς και στην περίοδο από τις 8 Απρι­λίου έως τις 15 Σεπτεμ­βρίου 2019.

Το ύψος των επι­βλη­θέ­ντων προ­στί­μων

Με βάση τα ευρή­ματα αυτά, ο προϊ­στά­με­νος της Δ.Ο.Υ. Ρόδου εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2023 δύο πράξεις επι­βο­λής προ­στί­μου, στη­ρι­ζό­με­νος στο άρθρο 54Ε παρά­γρα­φος 1 περί­πτωση α του Κώδικα Φορο­λο­γι­κής Δια­δι­κα­σίας. Όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στη δικο­γρα­φία, η μη προ­σκό­μιση αφο­ρούσε συνο­λικά 119.776 ψηφιακά αρχεία δια­φό­ρων κατη­γο­ριών, εκ των οποίων 56.147 για το έτος 2017 και 63.629 για το έτος 2019, ενώ προ­στί­θε­ντο και 372 ακόμη ψηφιακά αρχεία άλλων κατη­γο­ριών.

Το πρό­στιμο για το φορο­λο­γικό έτος 2017 ορί­στηκε στα 30.000 ευρώ, καθώς η επι­χεί­ρηση τηρούσε τότε απλο­γρα­φικό λογι­στικό σύστημα, ενώ για το έτος 2019 ανήλθε σε 90.000 ευρώ, λόγω της μετά­βα­σης σε διπλο­γρα­φικό σύστημα. Η εται­ρεία προ­σέ­φυγε ενδι­κο­φα­νώς στη Διεύ­θυνση Επί­λυ­σης Δια­φο­ρών της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δημο­σίων Εσόδων, η οποία απέρ­ριψε τους ισχυ­ρι­σμούς της με απόφαση του Νοεμ­βρίου 2023, ωθώντας την επι­χεί­ρηση στην προ­σφυγή της κατά της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου.

Ο πυρήνας της δικα­στι­κής αμφι­σβή­τη­σης

Με την προ­σφυγή της, η εται­ρεία υπο­στή­ριξε ότι η επιβολή των προ­στί­μων δεν ήταν νόμιμη, διότι δεν πλη­ρού­νταν, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, η προ­ϋ­πό­θεση που θέτει ρητά η διάταξη του άρθρου 54Ε. Σύμφωνα με τη νομο­θε­σία, για να επι­βλη­θεί το συγκε­κρι­μένο πρό­στιμο πρέπει η μη δια­φύ­λαξη των αρχείων είτε να επη­ρε­ά­ζει τη συμ­μόρ­φωση του φορο­λο­γου­μέ­νου με τις φορο­λο­γι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις και την υποβολή των δηλώ­σεών του είτε να καθιστά αδύνατο, με οποιο­δή­ποτε πρό­σφορο μέσο, τον προσ­διο­ρι­σμό της φορο­λο­γη­τέας ύλης και των αντί­στοι­χων υπο­χρε­ώ­σεων.

Όπως επε­σή­μα­ναν οι δικα­στές στο σκε­πτικό τους, αυτό ακριβώς το σημείο απο­δεί­χθηκε καθο­ρι­στικό για την έκβαση της υπό­θε­σης.

Το σκε­πτικό της ακύ­ρω­σης

Το Δικα­στή­ριο, εξε­τά­ζο­ντας ενδε­λε­χώς το περιε­χό­μενο της έκθεσης μερικού ελέγχου που είχε συντά­ξει η φορο­λο­γική διοί­κηση, δια­πί­στωσε ένα κενό αιτιο­λο­γίας ουσιώ­δους χαρα­κτήρα. Στην έκθεση, σύμφωνα με τα όσα κρί­θη­καν, δεν προσ­διο­ρι­ζό­ταν εάν η μη προ­σκό­μιση των ηλε­κτρο­νι­κών αρχείων επη­ρέ­αζε πράγ­ματι τη συμ­μόρ­φωση της προ­σφεύ­γου­σας με τις φορο­λο­γι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις και την υποβολή των δηλώ­σεων της επι­χεί­ρη­σής της. Παράλ­ληλα, δεν εξε­τα­ζό­ταν εάν, παρά την έλλειψη των αρχείων, ήταν δυνατός ή όχι ο προσ­διο­ρι­σμός της φορο­λο­γη­τέας ύλης με κάποιο άλλο πρό­σφορο μέσο για τα επίμαχα φορο­λο­γικά έτη.

Η δια­πί­στωση αυτή κρίθηκε ότι απο­τε­λεί ουσιώδη πλημ­μέ­λεια της διοι­κη­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται στο σκε­πτικό, η επιβολή του προ­στί­μου του άρθρου 54Ε δεν είναι αυτό­ματη συνέ­πεια της μη προ­σκό­μι­σης ηλε­κτρο­νι­κών αρχείων, αλλά απαιτεί συγκε­κρι­μένη και ειδική αιτιο­λο­γία από την πλευρά της φορο­λο­γι­κής αρχής, η οποία οφείλει να απο­δει­κνύει ότι πλη­ρού­ται μία από τις δύο προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θέτει ο νόμος.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Εύη Χρι­στο­δου­λίδη.