A. Συρίγος: «Δυστυχώς για τη χώρα, έχουμε μια πολύ κακή κυβέρνηση»

 Κύριε Συρίγο, κατε­βαί­νετε στην πολι­τική σκηνή και μάλιστα σε μία δύσκολη περι­φέ­ρεια. Πώς απο­φα­σί­σατε κάτι τέτοιο; 

Πάντοτε θεω­ρούσα ότι ήμουν τμήμα του λαού μας. Από τα οχτώ μου χρόνια που συνει­δη­το­ποί­ησα την ύπαρξή μου, σε μια δύσκολη περίοδο το 1974 με την  τουρ­κική εισβολή μέχρι και σήμερα, θεωρώ ότι συμ­με­τέχω σε αυτές τις αγωνίες του λαού, για ζωή, όπως λέει ο ποιητής. Οπότε, όταν μου έγινε η πρόταση, το σκέ­φτηκα, και ύστερα από αρκετή σκέψη απο­φά­σισα να δεχτώ. Θεωρώ ότι βρι­σκό­μα­στε σε ένα κρίσιμο σταυ­ρο­δρόμι εδώ και αρκετά χρόνια και πρέπει να γυρί­σουμε σελίδα.

Η άποψή σας ποια είναι για τις εκλογές; Εκτι­μάτε ότι πρέπει να στηθούν κάλπες τον προσεχή Μάιο μαζί με τις αυτο­διοι­κη­τι­κές και τις ευρω­ε­κλο­γές ή ότι θα πρέπει να περι­μέ­νουμε να εξα­ντλή­σει η κυβέρ­νηση την τετρα­ε­τία; 

Θεωρώ ότι έχουμε μια πολύ κακή κυβέρ­νηση. Ασχέτως αυτού, είναι κακό γενικώς να βρι­σκό­μα­στε σε μια παρα­τε­τα­μένη προ­ε­κλο­γική περίοδο. Συνεπώς, οι εκλογές πρέπει να γίνουν το συντο­μό­τερο δυνατό –πολλώ δε μάλλον εφόσον έχουμε αυτή την κακή κυβέρ­νηση. Προ­σω­πική μου εκτί­μηση είναι ότι οι εκλογές θα γίνουν τον προσεχή Οκτώ­βριο.

 Η αλήθεια είναι πως ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Αλέξης Τσίπρας, προ­σπα­θεί με κάθε τρόπο να καθυ­στε­ρή­σει όσο μπορεί τις εκλογές. Από την άλλη, εσείς εκτι­μάτε ότι η Νέα Δημο­κρα­τία θα είναι η επόμενη κυβέρ­νηση, άνετα και θα επι­κρα­τή­σει άνετα; Θα κατα­φέ­ρει την αυτο­δυ­να­μία; 

Πιστεύω ότι αυτό θα εξαρ­τη­θεί από τον αριθμό των κομ­μά­των που θα μπουν στην Βουλή. Λογικώς βλέ­πο­ντας τα πράγ­ματα, θα κατα­φέ­ρει την αυτο­δυ­να­μία. Αλλά θα εξαρ­τη­θεί και από τον αριθμό των κομ­μά­των που θα μπουν στην Βουλή. Εάν είναι πεντα­κομ­μα­τική η Βουλή, τα πράγ­ματα θα είναι πιο απλά και θα πετύχει πιο εύκολα την αυτο­δυ­να­μία. Εάν είναι εξα­κομ­μα­τική, τα πράγ­ματα δυσκο­λεύ­ουν.

Κατά την άποψή σας, ποια θα πρέπει να είναι η προ­τε­ραιό­τητα της Νέας Δημο­κρα­τίας, όταν κατα­κτή­σει την εξουσία; 

Υπάρ­χουν πάρα πολλά θέματα που πρέπει να κοι­τά­ξει η Νέα Δημο­κρα­τία. Το ένα είναι το ζήτημα της Οικο­νο­μίας, το πιο βασικό αυτή την στιγμή. Πρέπει να δημιουρ­γη­θεί το κατάλ­ληλο κλίμα για να μπο­ρέ­σουν να γίνουν επεν­δύ­σεις. Υπάρχει το θέμα της Παι­δείας, επί παρα­δείγ­ματι που έχει χρο­νί­σει. Επι­προ­σθέ­τως, θεωρώ εξαι­ρε­τικά βασικό το να λει­τουρ­γή­σουν σωστά σε κάθε περι­φέ­ρεια της χώρας, πρότυπα σχολεία που θα δώσουν την διέξοδο στους πολύ καλούς μαθητές, να έχουν δια­φο­ρε­τική εκπαί­δευση. Το ζήτημα του μετα­να­στευ­τι­κού είναι πολύ σοβαρό, για το οποίο επι­βάλ­λε­ται να ληφθούν μέτρα και να λει­τουρ­γή­σουν οι δομές και οι θεσμοί όπως έχουν θεσπι­στεί εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά δεν λει­τουρ­γούν. Μην ξεχνάτε το δημο­γρα­φικό, που είναι σε άμεση συνάρ­τηση με την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα της χώρας. Η βελ­τί­ωση της Οικο­νο­μίας, αυξάνει και τις δυνα­τό­τη­τες παρέμ­βα­σης σε αυτό και στα άλλα ζητή­ματα. Οπότε, επα­νερ­χό­μα­στε στο πρώτο και βασι­κό­τερο που είναι η βελ­τί­ωση της Οικο­νο­μίας της χώρας.

Κύριε Συρίγο, η κοι­νω­νία βιώνει μια πρω­το­φανή και άνευ προη­γου­μέ­νου κατά­σταση ανομίας. Αντιε­ξου­σια­στι­κές ομάδες, αναρ­χι­κοί, κάνουν κυριο­λε­κτικά ό,τι θέλουν με την ανοχή της κυβέρ­νη­σης ενώ χρη­σι­μο­ποιούν και τα πανε­πι­στή­μια ως ορμη­τή­ρια. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Η ελλη­νική κοι­νω­νία από το 1974 κι έπειτα, έχει μια γενι­κό­τερη ανοχή σε κατα­στά­σεις βίας οι οποίες προ­έρ­χο­νται από τον χώρο της Αρι­στε­ράς, γενικώς. Αυτό έφτασε στο απο­κο­ρύ­φωμα με την τελευ­ταία κυβέρ­νηση της Ελλάδας όπου έχουμε αυτό που περι­γρά­φετε. Πρέπει να αλλάξει αυτή η αντί­ληψη της κοι­νω­νίας απέ­να­ντι σε αυτό. Δεν είναι μόνο κάποια νομικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Πρέπει να αλλάξει συνο­λικά η αντί­ληψη όπως π.χ. στην περί­πτωση του ασύλου που έχει καταρ­γη­θεί από το 2011 μέχρι το 2017. Πόσες φορές μπήκε η αστυ­νο­μία αυτά τα χρόνια; Μετριού­νται στα δάχτυλα του ενός χεριού και μόνον σε ακραίες περι­πτώ­σεις. Γιατί το άσυλο είναι μέσα στο μυαλό μας δεν είναι ένα νομικό κατα­σκεύ­α­σμα. Επο­μέ­νως, καλού­μεθα να ξεπε­ρά­σουμε τέτοιες κατα­στά­σεις.

Να περά­σουμε στην κύρωση της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών και κατ’ επέ­κταση της εισ­δο­χής της χώρας στο ΝΑΤΟ. Αυτό πυρο­δό­τησε μια σειρά από ανα­κα­τα­τά­ξεις, εξε­λί­ξεις στην πολι­τική σκηνή και έδειξε ότι τα πράγ­ματα δεν είναι τόσο απλά στην πράξη. 

Όχι, η Συμ­φω­νία των Πρεσπών δεν έλυσε έστω και ατελώς το Μακε­δο­νικό ζήτημα. Φοβού­μαι ότι τα επόμενα χρόνια θα ξοδεύ­ουμε πολύ φαιά ουσία ως προς το αν μιλάμε για Βόρεια Μακε­δο­νία που καθο­ρί­ζει και τα επίθετα της χώρας ή μιλάμε για κάτι Μακε­δο­νικό που καθο­ρί­ζει και το όνομα της χώρας. Εκεί θα ανα­λω­θούμε στα επόμενα χρόνια.

Η προ­κλη­τι­κό­τητα των «γει­τό­νων» μας, συνε­χί­ζε­ται και εν μέσω γεω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξεων. Από ό,τι φαί­νε­ται δεν πρό­κει­ται να αλλάξει τακτική η Τουρκία. Κατά την άποψή σας, πώς θα πρέπει να το δια­χει­ρι­στεί η χώρα μας; 

Κοι­τάξτε, η Τουρκία έχει δημιουρ­γή­σει εδώ και πολλά χρόνια ένα «γκρίζο» καθε­στώς κυριαρ­χίας στο Αιγαίο το οποίο θα προ­σπα­θή­σει να δια­τη­ρή­σει, χωρίς ιδιαί­τερη προ­σπά­θεια. Ο λόγος είναι ότι αφορά μια κατά­σταση η οποία έχει δια­μορ­φω­θεί εδώ και δεκα­ε­τίες. Το πρό­βλημα για την Τουρκία είναι η κατά­σταση στην ανα­το­λική Μεσό­γειο -πιθανότατα ανευ­ρέ­σεως νέων πετρε­λαϊ­κών κοι­τα­σμά­των. Εκεί θα εντο­πι­στεί η δράση της τους επό­με­νους μήνες με κάθε τρόπο. Δηλαδή θα προ­σπα­θή­σει να στείλει ερευ­νη­τικά σκάφη, θα κάνει στρα­τιω­τι­κές ασκή­σεις, θα προ­σπα­θή­σει να περάσει τα μήνυμα πως ο,τι γίνεται στο ανα­το­λικό Αιγαίο, θα πρέπει να έχει την δική της σύμφωνη γνώμη. Δεν θα στα­μα­τή­σει την προ­κλη­τι­κό­τητα. Και ορίζω τον χώρο από την Πάφο (δυτικά της Κύπρου) μέχρι την Κρήτη. Και το λέω αυτό γιατί ακούω δια­φό­ρους να λένε «τι θα γίνει στο Καστε­λό­ριζο». Δεν είναι μόνον το Καστε­λό­ριζο. Είναι ολό­κληρη η περιοχή που ανέφερα.

Μια τελευ­ταία ερώτηση για το Brexit. Ολό­κληρη η Ευρώπη παρα­κο­λου­θεί με κομμένη την ανάσα τις εξε­λί­ξεις ενώ παρα­κο­λου­θούμε ότι και οι ίδιοι οι Βρε­τα­νοί έχουν μετα­νιώ­σει για την ψήφο τους. Ωστόσο, θα υπάρ­χουν αλυ­σι­δω­τές αντι­δρά­σεις και σίγουρα μια σειρά από εξε­λί­ξεις σε όλα τα επίπεδα. Θα ήθελα το σχόλιό σας. 

Η Βρε­τα­νία είναι η χώρα που έχει την μεγα­λύ­τερη δημο­κρα­τική παρά­δοση στην Ευρώπη. Κι επίσης είναι μια χώρα, που τα τελευ­ταία χρόνια, ευη­με­ρούσε. Υπό αυτή την έννοια απο­τε­λεί έκπληξη η επιλογή τους να ψηφί­σουν υπέρ της εξόδου της χώρας τους από την Ευρω­παϊκή Ένωση. Αν σκε­φτούμε ότι η Μεγάλη Βρε­τα­νία δεν έχει περάσει αυτά που πέρασε η Ελλάδα η οποία έχασε το 25% του ΑΕΠ της, μέσα σε διά­στημα δύο – τριών ετών, να καταρ­ρεύ­σει οικο­νο­μικά κ.λπ. προ­κα­λεί ακόμη μεγα­λύ­τερη έκπληξη, η στάση των Βρε­τα­νών. Θεωρώ ότι η Μεγάλη Βρε­τα­νία βρί­σκε­ται αυτή «παγι­δευ­μένη» σε μια αδιέ­ξοδη κατά­σταση όπου πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου, δεν θέλουν πλέον να φύγουν από την Ευρω­παϊκή Ένωση, ένα άλλο τμήμα θέλει να βγουν από την Ευρώπη και η πρω­θυ­πουρ­γός, Τερέζα Μέι προ­σπα­θεί να βρει μια λύση έχοντας υπόψη της και τις διεκ­δι­κή­σεις των Ιρλαν­δών καθώς και άλλων Ευρω­παίων. Το λέω αυτό, διότι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα που ανα­δει­κνύ­ε­ται από το Brexit το οποίο δεν το σκέ­φτηκε κανένας πριν το δημο­ψή­φι­σμα είναι το τι θα γίνει με τα σύνορα ανάμεσα της Δημο­κρα­τίας της Ιρλαν­δίας και της Βορείου Ιρλαν­δίας. Εκεί, η διεκ­δί­κηση είναι, τα σύνορα να είναι ανοιχτά στην Δημο­κρα­τία της Ιρλαν­δίας ενώ την ίδια στιγμή, οι κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές που υπο­στη­ρί­ζουν την κυβέρ­νηση της Τερέζα Μέι, λένε ότι τα σύνορα πρέπει να είναι τα ίδια όπως παντού όπως όταν βγαίνει κάποιος από την Ευρω­παϊκή Ένωση και μπαίνει σε ένα άλλο τρίτο κράτος. Είναι ένας φαύλος κύκλος και δεν ξέρω πώς θα εξε­λι­χθεί.