Time: Πρόσωπα της χρονιάς οι γυναίκες που μίλησαν για την παρενόχλησή τους

Το κίνημα #MeTοο για την ευαι­σθη­το­ποί­ηση κατά της σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης και κακο­ποί­η­σης, το οποίο ανα­πτύ­χθηκε στα social media, ήταν το γεγονός της χρονιάς σύμφωνα με το ΤΙΜΕ magazine, καθώς λόγω αυτού βγήκαν στην επι­φά­νεια μια σειρά από περι­πτώ­σεις κακο­ποί­η­σης και παρε­νό­χλη­σης.”Είναι η ταχύ­τερα εξε­λισ­σό­μενη κοι­νω­νική αλλαγή που έχουμε δει εδώ και δεκα­ε­τίες, η οποία άρχισε με ατο­μι­κές πράξεις θάρρους από εκα­το­ντά­δες γυναί­κες και μερι­κούς άνδρες επίσης, οι οποίοι βγήκαν μπροστά για να πουν τη δική τους ιστορία”, δήλωσε ο διευ­θυ­ντής του περιο­δι­κού Έντουαρντ Φέλ­σε­νταλ μιλώ­ντας στην εκπομπή “Today” του δικτύου NBC τονί­ζο­ντας ότι οι άνθρω­ποι αυτοί “έσπασαν τη σιωπή”.

«Το 1997, ελά­χι­στα πριν εκτο­ξευ­θεί η καριέρα της, η Ashley Judd προ­σκλή­θηκε σε συνά­ντηση με τον Harvey Weinstein, τον “ισχυρό άντρα” και κεφαλή του στού­ντιο Μιραμάξ, σε ξενο­δο­χείο στο Μπέ­βερλι Χιλς. Βρέθηκε αντι­μέ­τωπη με την υπο­τι­μη­τική και άκρως προ­σβλη­τική προ­σπά­θεια του Weinstein να συνευ­ρε­θεί μαζί της ερωτικά, αλλά κατόρ­θωσε να “ξεφύγει”.  Έκανε όμως τη διαφορά. Αντί να το κρα­τή­σει μυστικό, καθώς πρό­κει­ται για μία πράξη η οποία εύκολα μπορεί να κάνει μία γυναίκα – θύμα να αισθαν­θεί ντροπή και να σιω­πή­σει, η Judd άρχισε να μιλά για το γεγονός της παρε­νό­χλη­σής της» ανα­φέ­ρει το ΤΙΜΕ.

«Άρχισα να μιλάω για τον Harvey αμέσως μόλις συνέβη» λέει σε συνέ­ντευξή της στο TIME η ίδια και προ­σθέ­τει:

«Κυριο­λε­κτικά, βγήκα από εκείνο το δωμάτιο στο ξενο­δο­χείο Peninsula το 1997 και πήγα κατευ­θείαν κάτω στο λόμπι όπου με περί­μενε ο μπαμπάς μου, καθώς συμ­πτω­μα­τικά βρί­σκο­νταν στο Λος Άντζε­λες από το Κεντάκι για να με επι­σκε­φθεί στα γυρί­σματα. Μπο­ρούσε να κατα­λά­βει από το πως ήταν το πρόσωπό μου, για να χρη­σι­μο­ποι­ήσω τις δικές του λέξεις, ότι κάτι κατα­στρο­φικό μου είχε συμβεί. Του το είπα. Το είπα σε όλους».

«Άραγε, όταν οι ίδιοι οι σταρ δεν ξέρουν που να πάνε και να μιλή­σουν, τι ελπίδα υπάρχει για τους υπό­λοι­πους; Τι ελπίδα υπάρχει για την επι­στά­τρια που παρε­νο­χλεί­ται από συνά­δελφό αλλά παρα­μέ­νει σιωπηλή από τον φόβο της μη χάσει τη δουλειά της, δουλειά που τόσο πολύ χρειά­ζε­ται ώστε να θρέψει τα παδιά της; Για τη διοι­κη­τική υπάλ­ληλο η οποία συνεχώς αντι­με­τω­πί­ζει έναν προϊ­στά­μενο που δεν δέχεται το “όχι” ως απά­ντηση; Για την καθα­ρί­στρια ξενο­δο­χείου που δεν γνω­ρί­ζει, όταν πηγαί­νει να αλλάξει πετσέ­τες και να καθα­ρί­σει τις τουα­λέ­τες, εάν κάποιος ένοικος θα “την στρι­μώ­ξει” σε κάποια γωνία, από όπου δεν θα μπορεί να ξεφύγει;» ανα­φέ­ρει το ΤΙΜΕ.

Οι άνθρω­ποι που έσπασαν τη σιωπή τους άρχισαν μια επα­νά­σταση και μέρα με την ημέρα έχουμε απο­τε­λέ­σματα, καθώς ολοένα και περισ­σό­τε­ρες υπο­θέ­σεις έρχο­νται στο φως, ορι­σμέ­νες μάλιστα οδη­γού­νται και στα δικα­στή­ρια, σημειώ­νει μεταξύ άλλων το TIME.

thetoc.gr