Αγωγή από υπάλληλο με αναπηρία 67% κατά της Καζίνο Ρόδου ΑΕ

Συζη­τή­θηκε χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η αγωγή που άσκησε μια υπάλ­λη­λος του καζίνο της Ρόδου, με σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας εν δια­στά­σει, μητέρα ενός ανή­λι­κου άρρενος τέκνου, που απο­λύ­θηκε, κατά της εργο­δό­τριας εται­ρείας «ΚΑΖΙΝΟ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.», προ­κει­μέ­νου να ρυθ­μι­στεί προ­σω­ρινά η κατά­σταση της εργα­σια­κής της σχέσης.

Η υπάλ­λη­λος παρα­μέ­νει στην εργασία της δυνάμει της υπ’ αρίθμ. 182/2017 από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέτρων), που έκανε δεκτή σχετική προ­σφυγή της.

Με την αγωγή της ζητά να ανα­γνω­ρι­σθεί η ακυ­ρό­τητα της από 13/5/2016 καταγ­γε­λίας της ατο­μι­κής σύμ­βα­σης εργα­σίας της και να υπο­χρε­ω­θεί η εται­ρεία να απο­δέ­χε­ται την πραγ­μα­τική προ­σφορά της εργα­σίας της με τους ίδιους όρους και στην ίδια θέση που ίσχυαν πριν από την απόλυσή της.

Ζητά ακόμη να απει­λη­θεί κατά της ενα­γό­με­νης χρη­μα­τική ποινή 500 ευρώ για κάθε ημέρα μη συμ­μορ­φώ­σεως προς το δια­τα­κτικό της από­φα­σης που θα εκδοθεί και να υπο­χρε­ω­θεί η εται­ρεία να της κατα­βά­λει απο­δο­χές από μισθούς, δώρα και επι­δό­ματα, που διεκ­δι­κεί.

Στην δίκη δεν άσκησε παρέμ­βαση το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου, πλην όμως ο πρό­ε­δρος κ. Σάββας Χατζη­σάβ­βας, άσκησε δριμεία κριτική στην επι­χεί­ριση για την τακτική που ακο­λου­θεί.

Με αναρ­τή­σεις του συγκε­κρι­μένα στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο facebook ο κ. Χατζη­σάβ­βας ανέφερε τα εξής:

«Αύριο έχουμε το δικα­στή­ριο για την ακύρωση της από­λυ­σης μιας εργα­ζό­με­νης από το Καζίνο Ρόδου, που είναι ΑΜΕΑ και μητέρα ανή­λι­κου παιδιού, που το μεγα­λώ­νει μόνη της. Καλώ την εται­ρεία να ανα­κα­λέ­σει την απόλυση και να απο­δεί­ξει στην πράξη ότι, το ενδια­φέ­ρον της για τα ΑΜΕΑ είναι πραγ­μα­τικό και δεν εξα­ντλεί­ται σε επι­κοι­νω­νια­κού τύπου πρω­το­βου­λίες… Σε κάθε περί­πτωση το Ε.Κ.Ρ. μαζί με το Σωμα­τείο θα είναι στο πλευρό της, όπως και των άλλων απο­λυ­μέ­νων του Καζίνο».

Σε άλλη του ανάρ­τηση ο κ. Χατζη­σάβ­βας ανέφερε τα εξής:

«Το Καζίνο Ρόδου από την μια μεριά, χορηγός στο παρα­δο­σιακό καφε­νείο των ΑΜΕΑ στη Ρόδο και από την άλλη απολύει εργα­ζό­μενη του, ΑΜΕΑ. Υπο­κρι­σία!!! Περι­μέ­νουμε άμεση ανά­κληση της από­λυ­σης!!!»

Η υπάλ­λη­λος εκθέτει ότι απα­σχο­λεί­ται στην επι­χεί­ρηση από τον Αύγου­στο του 2009 και παρείχε τις υπη­ρε­σίες της με την ειδι­κό­τητα της βοηθού προϊ­στα­μέ­νης ορόφων στο Καζίνο της Ρόδου. Το Νοέμ­βριο του 2009 κατήρ­τησε νέα σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου ετήσιας διάρ­κειας, πλήρους απα­σχό­λη­σης.

Την 1η Μαΐου 2011 κατήρ­τησε νέα σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας αορί­στου χρόνου, πλήρους απα­σχό­λη­σης, η οποία διήρ­κεσε έως τις 13 Μαΐου 2016, οπότε η εται­ρεία προέβη στην απρό­θε­σμη και αναι­τιο­λό­γητη καταγ­γε­λία της, επι­κα­λού­μενη τις δια­τά­ξεις του ν. 3198/1955, και της προ­σέ­φερε για τον λόγο αυτό ως απο­ζη­μί­ωση από­λυ­σης το ποσό των 5.800,34 ευρώ, κατα­βαλ­λό­μενο σε διμη­νιαίες δόσεις.

Τον Νοέμ­βριο του 2013 δια­πί­στωσε ότι πάσχει από ανίατο αυτο­ά­νοσο νόσημα, γεγονός για το οποίο ενη­μέ­ρωσε το γραφείο προ­σω­πι­κού της εται­ρείας, αιτού­μενη μάλιστα, κατ’ απαί­τηση των θερα­πό­ντων ιατρών της, την κατ’ εξαί­ρεση απα­σχό­λησή της μόνον κατά τη διάρ­κεια της ημέρας και την απαλ­λαγή της από νυχτε­ρι­νές βάρδιες.

Η παρά­κλησή της αυτή, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έγινε εντέλει απο­δε­κτή μόνον από τον πρόεδρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της εται­ρείας, μιας και οι άμεσοι προϊ­στά­με­νοί της αρνή­θη­καν να ενσκή­ψουν στο πρό­βλημά της αυτό.

Έκτοτε, δηλαδή από τις αρχές περίπου του έτους 2015, απα­σχο­λή­θηκε στην επι­χεί­ρηση και την 5η Ιανουα­ρίου 2016 το πρό­βλημα της υγείας της έπαψε να γίνεται πλέον σεβαστό από την εται­ρεία, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­χρε­ώ­νε­ται, σχεδόν καθη­με­ρινά, να εργά­ζε­ται πέραν της 22:00 ώρας.

Για τον λόγο αυτό παρε­κά­λεσε αρχικά την προϊ­στα­μένη του τμή­μα­τός της να σεβα­στεί το πρό­βλημα της υγείας της και να στα­μα­τή­σει να την τοπο­θε­τεί σε βρα­δι­νές βάρδιες, ωστόσο η παρά­κλησή της αυτή, όπως τονίζει, δεν εισα­κού­στηκε, με απο­τέ­λε­σμα, η διαρκής βραδινή απα­σχό­λησή της να αρχίσει να επι­δει­νώ­νει την ήδη βεβα­ρη­μένη φυσική της υγεία και παράλ­ληλα να βλάπτει βάναυσα και τη ψυχική της υγεία.

Για τον λόγο αυτό υπο­χρε­ώ­θηκε να απευ­θύ­νει στην εται­ρεία εξώδικη δήλωση και δια­μαρ­τυ­ρία με την οποία ζήτησε να την απα­σχο­λεί, για λόγους προ­στα­σίας της ζωής και της υγείας της, απο­κλει­στικά σε ημε­ρή­σιες βάρδιες και έως την 22:00 ώρα.

Η απά­ντηση που της δόθηκε ήταν ότι είναι δυνατή η απα­σχό­λησή της απο­κλει­στικά κατά τις ημε­ρή­σιες βάρδιες, εφόσον ωστόσο θα δεχόταν τον υπο­βι­βα­σμό της σε καθα­ρί­στρια, είτε σε αντί­θετη περί­πτωση θα έπρεπε να ακο­λου­θή­σει το «πρό­γραμμα της εθε­λού­σιας εξόδου» από την επι­χεί­ρηση, το οποίο προ­έ­βλεπε αυξη­μένη απο­ζη­μί­ωση από­λυ­σης κατά ποσοστό 10%.

Αρνή­θηκε την πρόταση και παράλ­ληλα δήλωσε ότι εξαι­τίας της επι­βά­ρυν­σης της φυσικής και της ψυχικής της υγείας, ήταν πλέον υπο­χρε­ω­μένη να αρνηθεί, ως παρά­νομη και κατα­χρη­στική, την εκτέ­λεση κάθε εργα­σίας μετά το πέρας της 22:00 ώρας εκάστης ημέρας, το οποίο και εντέλει έπραξε.

Η εται­ρεία ωστόσο εξα­κο­λού­θησε να την απα­σχο­λεί μετά τις 22:00, αν και με εξώδικη δήλωση που της επέδωσε ομο­λο­γούσε ότι είχε τη δυνα­τό­τητα να την απα­σχο­λή­σει κατά τη διάρ­κεια της ημέρας, δίχως μάλιστα να αλλάξει οτι­δή­ποτε στο μισθο­λο­γικό καθε­στώς και στο περιε­χό­μενο της εργα­σίας της, εφόσον συγκα­τα­τί­θετο στον παρά­νομο υπο­βι­βα­σμό της σε κατώ­τερη ειδι­κό­τητα, την οποία πλέον τιτλο­φο­ρούσε ως «επι­κου­ρική βοηθό προϊ­στα­μέ­νης ορόφου».

Στην πορεία δια­πι­στώ­θηκε αρμο­δίως στο πρόσωπό της συνο­λικό ποσοστό ανα­πη­ρίας 67%.

Η εται­ρεία εντέλει προέβη στην καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης εργα­σίας της.

Η υπάλ­λη­λος θεωρεί παρα­πέρα ότι η αλλη­λεγ­γύη που έδειξε σε συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις του Σωμα­τείου Εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης την έφερε εντέλει σε δυσμέ­νεια και οδήγησε στην απόλυσή της και κυρίως το γεγονός ότι αρνή­θηκε να συναι­νέ­σει στην μονο­μερή επιβολή του μέτρου της εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης που επι­χεί­ρησε να επι­βά­λει η διοί­κηση στην επι­χεί­ρηση από τον Νοέμ­βριο του έτους 2014 έως και τον Μάιο του έτους 2015.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Κ. Χαλκιάς.