Τοπικές λιχουδιές και γεύσεις της Αστυπάλαιας, της πεταλούδας του Αιγαίου

Η Αστυ­πά­λαια είναι κυρίως η ζωή της Χώρας, μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες και γρα­φι­κό­τε­ρες του Αιγαίου, μια κυκλική κυα­νό­λευκη ομορφιά κάτω από το βενε­τσιά­νικο κάστρο των Κου­ε­ρίνι, την Παναγιά την Πορ­τα­ΐ­τισσα, από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες εκκλη­σιές των νησιών, τον Αϊ-Γιώργη και την Παναγιά του Κάστρου. Η καρδιά της ζωντά­νιας πάλ­λε­ται εδώ, στην πλατεία με τους οκτώ ανε­μό­μυ­λους.

Όμως, στην Αστρο­πα­λιά αξίζει να περ­πα­τή­σεις στα πανάρ­χαια σοκάκια που δια­κλα­δώ­νο­νται στο νησί, να χαθείς στην άγρια φύση, στις ανα­βαθ­μί­δες, στα 365 λευκά ξωκλή­σια, στις μικρές, απει­ρο­ε­λά­χι­στες κατα­πρά­σι­νες κοι­λά­δες που ξεπρο­βάλ­λουν σαν έκπληξη ανάμεσα στα βράχια, κάτω από τον ανε­λέ­ητο ήλιο, με το βλέμμα να σβήνει πάντα στη θάλασσα που απλώ­νε­ται ολόγυρα.

Ένας περί­πλους που πάντα κατα­λή­γει σε μια γαλάζια βουτιά στις βοτσα­λω­τές απά­νε­μες Πλάκες, στα αμμου­δερά Καμι­νά­κια, πλάι στους στα­λα­κτί­τες στη σπηλιά του Νέγρου στις Βάτσες, στις άγριες, από­κο­σμες Μικρές Βάτσες, στα ρηχά, φιλό­ξενα νερά του Σχοι­νώ­ντα.

Το καρα­βάκι από τον Πέρα Γυαλό θα σε πάει στον Κου­τσο­μύτη και στις Κου­νού­πες, στα μικρά ερη­μο­νή­σια, στην πιο αγνή, πρω­τό­γονη πλευρά του Αιγαίου.

Τι αξίζει να δοκι­μά­σετε

Κου­λού­ρια και Παξι­μά­δια

Η άγρια, αυτο­φυής ζαφορά προ­σφέ­ρει στα κου­λού­ρια το μονα­δικό άρωμα και το κίτρινο χρώμα τους, χάρη στο οποίο ονο­μά­ζο­νται «κιτρι­νο­κού­λουρα». Ζυμώ­νο­νται με γάλα, καρυ­κεύ­ο­νται με μπα­χά­ρια και απο­κτούν πικά­ντικη γεύση. Δοκί­μασε και τα παξι­μά­δια με ελαιό­λαδο και άρωμα από ρίγανη ή θυμάρι.

*Στον Φούρνο της Μαρου­λιώς, στον Πέρα Γυαλό (Τ/22430 61831), θα ψωνί­σεις τα κιτρι­νο­κού­λουρα με τη ζαφορά ή τα παξι­μά­δια με το ελαιό­λαδο.

Μέλι

Από την αρχαιό­τητα το μικρό, όμορφο νησί παράγει μέλι. Διάσημο είναι το θυμα­ρί­σιο του, που ξεχω­ρί­ζει για τα παράλ­ληλα αρώματα βοτάνων και αγριο­λού­λου­δων που μεγα­λώ­νουν στις πλαγιές του.

Αλάτι

Αν έχεις τύχη, θα μαζέ­ψεις και μόνος σου αγνό ανθό θάλασ­σας, πολύ­τιμο αλάτι από τους βράχους της. Δια­φο­ρε­τικά, ανα­ζή­τησε τη συσκευα­σμένη εκδοχή του από εκεί­νους που το συλ­λέ­γουν με αγάπη.

Αμέ­τρητα τα αιγο­πρό­βατα, πολλά και τα τυριά της. Εξαι­ρε­τική η χλωρί ή το χλω­ρο­τύρι, που ωρι­μά­ζει, σκλη­ραί­νει και γίνεται ιδανικό για τρίψιμο, υπέροχο το λαδο­τύρι της, απο­λαμ­βά­νε­ται επι­τρα­πέ­ζιο, μικρή η παρα­γωγή της αλλά υπέροχη στη γεύση και η κοπα­νι­στή. Μην ξεχά­σεις να δοκι­μά­σεις σιγκά­θουρο, το αιγο­πρό­βειο βούτυρο.

Ντόπιες Σπε­σια­λιτέ

Τα ραντι­στά –φακές με κομ­μα­τά­κια ζύμης και τσι­γα­ρι­στό κρεμ­μύδι–, οι χτα­πο­δε­κε­φτέ­δες, το κατσι­κάκι γεμιστό με συκω­τα­ριά και μπα­χα­ρικά, οι ντολ­μά­δες με κιμά κομμένο με το μαχαίρι, ο λαγός και το ντόπιο κουνέλι, οι κολο­κυ­θο­αν­θοί και τα χει­ρο­ποί­ητα ζυμα­ρικά είναι μερικά από τα πιάτα που δεν πρέπει να χάσεις κατά τη διάρ­κεια της επί­σκε­ψής σου.

Η καρδιά της ζωντά­νιας πάλ­λε­ται εδώ, στην πλατεία με τους οκτώ ανε­μό­μυ­λους

Που να φάτε στην Αστυ­πά­λαια

Όμορφα, καλο­στη­μένα μαγαζιά, άλλοτε πλάι στη θάλασσα και άλλοτε σε επί­λε­κτα σημεία με μονα­δική θέα στο Αιγαίο, προ­σφέ­ρουν εξαι­ρε­τικά γεύματα, τις περισ­σό­τε­ρες φορές φτιαγ­μένα με ντόπια προ­ϊ­ό­ντα που ξεχω­ρί­ζουν για τη νοστι­μιά τους.

Λίντα

Σε μια πεντά­μορφη αμμου­διά με ψηλά, εντυ­πω­σιακά βράχια, η Λίντα μαγει­ρεύει ό,τι παράγει το κτήμα της, φουρ­νί­ζει το δικό της αρνί και κατσι­κάκι γεμιστό. Αξίζει να γευτείς το σκάρο πλακί από παλιά συνταγή, τα για­πρά­κια (κιτιστά) με τον κιμά κομμένο στο χέρι, τη συκω­τα­ριά στιφάδο (Τ/693 2610050).

Καντίνα

Είναι η ευκαι­ρία να δοκι­μά­σεις το πιο πλούσιο παρα­δο­σιακό μενού, μαγει­ρε­μένο με τοπικά, αγνά προ­ϊ­ό­ντα. Ξεχω­ρί­ζουν τα ραβιό­λια αρω­μα­τι­σμένα με αυτο­φυές σαφράν, το λεμο­νάτο κατσι­κάκι, τα ντολ­μα­δά­κια, το ντόπιο αλει­φωτό τυρί και τα πουγκιά (τα αστυπαλιώτι- κα τυρο­πι­τά­κια) (Τ/698 0699394).

Αστρό­πελο

Πάνω ακριβώς στο κύμα και με φαντα­σμα­γο­ρική θέα στο εμβλη­μα­τικό Κάστρο της Αστυ­πά­λαιας, στα Λιβάδια, θα πας για σπαρ­τα­ρι­στό, ντόπιο ψάρι, όστρακα, ριζότο μαγει­ρε­μένο με μελάνι σουπιάς και θαλασσι- νές μακα­ρο­νά­δες. Στα ατού, ο ντόπιος αστακός με την αξε­πέ­ρα­στη νοστι­μιά (Τ/22430 61473).

Καφε­νείο του Μουγγού (ή του Νικόλα)

Σε αυτό το μαγα­ζάκι, απέ­να­ντι από το Δημαρ­χείο, θα δια­κτι­νι­στείς στον παλιό χρόνο ενός αυθε­ντι­κού, κυκλα­δί­τι­κου καφενέ. Θα έρθεις για ελλη­νικό, για να γνω­ρί­σεις τους ντό­πιους αλλά και για ρακές με νόστιμο μεζέ, τυρό­ψωμο και χτα­πο­δάκι (Τ/22430 61409).

*Πηγή diakopes.gr | Αρχική Φωτό: Unsplash

Πηγή: in.gr