“Τα παράδοξα του Ελληνικού Συστήματος Υγείας δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του Οικογενειακού Ιατρού στη χώρα”

Γράφει ο Ηλίας Τσέρκης, Πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου

Οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του συστή­μα­τος υγείας στην Ελλάδα είναι πολλές και μονα­δι­κές στον παγκό­σμιο χάρτη. Οι υγειο­νο­μι­κές εγκα­τα­στά­σεις, το προ­σω­πικό και ο ιατρι­κός εξο­πλι­σμός είναι άνισα κατα­νε­μη­μένα στη χώρα, με μεγα­λύ­τερη συγκέ­ντρωση στις αστικές περιο­χές και ελλιπή εξυ­πη­ρέ­τηση των απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών, γεγονός που συμ­βάλ­λει σε υψηλό επίπεδο μη ικα­νο­ποιού­με­νων αναγκών για ιατρική περί­θαλψη.

Για παρά­δειγμα, ο αριθμός των νοσο­κο­μεια­κών κλινών οξείας νοση­λείας το 2015 ήταν 360 ανά 100.000 κατοί­κους, ο οποίος δεν είναι μόνο κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ (418) αλλά κατα­δει­κνύει επίσης μεγα­λύ­τερη δαπάνη στη Νοσο­κο­μειακή περί­θαλψη από τις δαπάνες υγείας της χώρας.

 

Ο μέσος όρος των δαπανών υγείας στην Ε.Ε. είναι 28 % και στην Ελλάδα 40 %.

Υπάρ­χουν πολλοί ιατροί πλήρως ανι­σο­κα­τα­νε­μη­μέ­νοι με ελλεί­ψεις σε ορι­σμέ­νες ειδι­κό­τη­τες (πχ. Ογκο­λο­γία, Ιατρική Εργα­σίας) και πλε­ό­να­σμα σε αρκετές άλλες.

Με αυτά τα δεδο­μένα καλεί­ται η Ελλάδα να εξευ­ρω­παϊ­στεί. Ωστόσο οι τεχνο­κρά­τες ενίοτε επι­κα­λού­νται τους Ευρω­παϊ­κούς μέσους όρους και άλλες φορές χρη­σι­μο­ποιούν τα στα­τι­στικά της χώρας και τις κατα­χρή­σεις, υπο­δει­κνύ­ο­ντας ως μονα­δι­κούς υπαί­τιους τους ιατρούς.

Οι δαπάνες

Οι υψηλές ιδιω­τι­κές δαπάνες για την υγεία, κυρίως με τη μορφή άμεσων πλη­ρω­μών από τους ασθε­νείς, ήταν ανέ­κα­θεν σημα­ντικό χαρα­κτη­ρι­στικό του ελλη­νι­κού συστή­μα­τος υγείας και εξα­κο­λου­θούν να αυξά­νο­νται. Το 2015 οι άμεσες πλη­ρω­μές συνι­στού­σαν πάνω από το ένα τρίτο (35%) των συνο­λι­κών δαπανών για την υγεία, ποσοστό υπερ­δι­πλά­σιο του μέσου όρου (15%) στην ΕΕ και το τέταρτο υψη­λό­τερο μεταξύ των κρατών μελών.

 

Ο κύριος όγκος των άμεσων πλη­ρω­μών από τους ασθε­νείς (90%) αφορά την αγορά ιδιω­τι­κών υπη­ρε­σιών κι όχι τη συμ­με­τοχή στις πλη­ρω­μές.

Βέβαια όσο οι δαπάνες του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας μειώ­νο­νται τόσο οι ιδιω­τι­κές δαπάνες θα αυξά­νο­νται.

Επίσης το παρά­δοξο του συστή­μα­τος υγείας είναι ότι ο ΕΟΠΥΥ απο­τε­λεί τον κύριο ασφα­λι­στικό φορέα της χώρας με 9,5 εκα­τομ­μύ­ρια ασφα­λι­σμέ­νους και ρευ­στό­τητα 4,5 δις ευρώ ανά έτος, ωστόσο δαπανά544 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ στην λει­τουρ­γία του οργα­νι­σμού και μόλις 477 εκα­τομ­μύ­ρια στους ιατρούς, εκ των οποίων τα 104 είναι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμένα για ιατρι­κές επι­σκέ­ψεις.

 

Για τα Δια­γνω­στικά κέντρα έχουν προ­ϋ­πο­λο­γι­στεί 350 εκ. ευρώ τα οποία επι­με­ρί­ζο­νται σε:

200 εκ. ευρώ για εξε­τά­σεις βιο­λο­γι­κών υλικών,

3 εκ. ευρώ για ακτι­νο­γρα­φίες,

7 εκ. ευρώ για ψηφια­κές μαστο­γρα­φίες και μέτρηση οστικής πυκνό­τη­τας,

76 εκ. ευρώ για αξο­νι­κές και μαγνη­τι­κές τομο­γρα­φίες,

29 εκ. ευρώ για υπε­ρη­χο­γρα­φή­ματα,

8 εκ. ευρώ για σπιν­θη­ρο­γρα­φή­ματα,

2,6 εκ. ευρώ για PET/CT,

6,9 εκ. ευρώ για δια­γνω­στικά ραδιο­φάρ­μακα και άλλα

10,5 εκ. ευρώ για λοιπές πράξεις.

Πρέπει να γνω­ρί­ζετε ότι ο μέσος όρος των κρατών της Ε.Ε. δαπανά στη λει­τουρ­γία της ΠΦΥ το 33% των πόρων για την υγεία, ενώ στην Ελλάδα ξοδεύ­ουμε μόλις το 25 % (το χαμη­λό­τερο σε όλη την Ευρώπη).

Ο θεσμός του οικο­γε­νεια­κού γιατρού

Για να πετύχει το στοί­χημα που ονο­μά­ζε­ται μεταρ­ρύθ­μιση του συστή­μα­τος υγείας – εφαρ­μογή της Π.Φ.Υ. και Οικο­γε­νεια­κός Ιατρός, θα πρέπει να αυξηθεί η δαπάνη για την Πρω­το­βάθ­μια Υγεία και να συρ­ρι­κνω­θεί η αντί­στοιχη για την Δευ­τε­ρο­βάθ­μια. Μόνο τότε μπορεί να τεθεί σε εφαρ­μογή το νέο σύστημα Πρω­το­βάθ­μιας ή Προ­νο­σο­κο­μεια­κής Φρο­ντί­δας Υγείας.

Με τα ως άνω δεδο­μένα για να εφαρ­μο­στεί ο θεσμός του Οικο­γε­νεια­κού Ιατρού πρέπει να υφί­στα­νται οι εξής προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

-Όλοι οι Ιατροί (Παθο­λό­γοι, Γενικοί Ιατροί, Παι­δί­α­τροι) να εντα­χθούν στο σύστημα χωρίς κανένα απο­κλει­σμό.

 

-Να γίνει ξεκά­θαρη η εργα­σιακή σχέση και το σύστημα πλη­ρω­μής. Θεωρώ πως με τόσο χαμηλή δημόσια χρη­μα­το­δό­τηση, η συμ­με­τοχή των πολιτών είναι ανα­πό­φευ­κτη για να μπο­ρέ­σει το σύστημα να τεθεί σε λει­τουρ­γία.

-Η παρα­πο­μπή στα Νοσο­κο­μεία να γίνεται μέσω: Οικο­γε­νεια­κού Ιατρού, ή ιατρών άλλων ειδι­κο­τή­των, από δομές ΠΦΥ 24ωρης λει­τουρ­γίας ή μέσω ΕΚΑΒ (τα οποία περι­στα­τικά θα κάνουν χρήση βάσει αυστη­ρού πρω­το­κόλ­λου).

Η εφαρ­μογή του Οικο­γε­νεια­κού Ιατρού στη χώρας μας για να πετύχει, χρειά­ζε­ται σωστό σχε­δια­σμό σε συνερ­γα­σία με τους εκπρο­σώ­πους του κλάδου μας και όχι πιστή αντι­γραφή άλλων συστη­μά­των υγείας με δια­φο­ρε­τικά δεδο­μένα και άλλη γεω­γρα­φική κατα­νομή.

Ως γνωστόν οι ιατροί επεν­δύ­σαμε σε χρήματα και γνώση για να δημιουρ­γή­σουμε τα ιατρεία μας, προ­κει­μέ­νου να παρέ­χουμε υγεία στους πολίτες και να μπο­ρέ­σουμε να ζήσουμε με αξιο­πρέ­πεια.

. πηγή healthreport.gr