Δύο εταιρείες από την Κρήτη ζητούν να ακυρωθεί η δημοπρασία για το «Ακταίον»!

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν χθες μια ετε­ρόρ­ρυθμη εται­ρεία και μια ανώνυμη τεχνική εται­ρεία, που εδρεύ­ουν στο Ηρά­κλειο της Κρήτης, κατά της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης «Δημο­τι­κές Επι­χει­ρή­σεις Ρόδου Μονο­με­το­χική Ανώνυμη Εται­ρεία», με τον δια­κρι­τικό τίτλο «ΔΕΡΜ ΑΕ» ζητώ­ντας την ακύρωση της από 16 Δεκεμ­βρίου 2015 δημο­πρα­σίας για την εκμί­σθωση του ιστο­ρι­κού δημο­τι­κού ακι­νή­του «Ακταίον»!!

Οι δύο εται­ρείας ζητούν περαι­τέρω να κηρυ­χθεί άκυρη η υπο­γρα­φείσα σύμβαση μίσθω­σης με εται­ρεία των Αθηνών, άλλως κατά το μέρος που αυτή υπερ­βαί­νει την ανα­φε­ρό­μενη στην δημο­πρα­σία έκταση του εκμι­σθω­θέ­ντος ακι­νή­του.

Επι­πλέον ζητούν να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.

Οι δύο εται­ρείες θεωρούν ότι όροι της δια­κή­ρυ­ξης της δημο­πρα­σίας ήσαν κατα­χρη­στι­κοί και ότι πάσχει από αορι­στία και ασά­φειες. Υπο­στη­ρί­ζουν επίσης ότι στην δια­κή­ρυξη ουδόλως ανα­φε­ρό­ταν  εάν είχε εκδοθεί πιστο­ποι­η­τικό ενερ­γεια­κής από­δο­σης  (Π.Ε.Α) και αν δεν υφί­στα­ται, η σύμβαση εκμί­σθω­σης  με τον πλειο­δότη θα είναι άκυρη.

Στον δια­γω­νι­σμό συμ­με­τεί­χαν μόνον δύο πλειο­δό­τες, εκ των οποίων ο ένας μάλλον  τυπικά, το δε επι­τευ­χθέν  μίσθωμα ανήλθε μόλις στο ποσό των 8.500 ευρώ με ποσό εκκί­νη­σης τα 8.000 ευρώ.

Ο λόγος της μη συμ­με­το­χής, όπως τονί­ζουν οι ενά­γου­σες, ήταν αφενός οι κατα­χρη­στι­κές και αδι­καιο­λό­γη­τες απα­γο­ρεύ­σεις και αφε­τέ­ρου οι ασά­φειες και ελλεί­ψεις της δια­κή­ρυ­ξης οι οποίες εμπό­δι­σαν την συμ­με­τοχή περισ­σο­τέ­ρων πλειο­δο­τών, οι οποίοι εάν συμ­με­τεί­χαν, είναι βέβαιο ότι το προ­σφε­ρό­μενο μίσθωμα θα ανήρ­χετο σε πολύ μεγα­λύ­τερο ποσό, του τελικά επι­τευ­χθέ­ντος, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπ΄όψη ότι το εκμι­σθού­μενο ακίνητο βρί­σκε­ται στο κεντρι­κό­τερο σημείο της πόλεως Ρόδου, με υψηλή εμπο­ρική αξία και κίνηση.

Επι­πλέον προ­σβάλ­λουν ως άκυρη τη δημο­πρα­σία και για τους ακό­λου­θους λόγους:

-Δεν ανα­φε­ρό­ταν στην άνω δια­κή­ρυξη ούτε προσ­διο­ρι­ζό­ταν καθ’οιονδήποτε τρόπο, η επι­τροπή, ενώπιον της οποίας θα διε­ξα­γό­ταν η δημο­πρα­σία, δεν ανα­φε­ρό­ταν η σύνθεση της επι­τρο­πής, ποιος ο πρό­ε­δρος αυτής και ποια τα συγκε­κρι­μένα μέλη, κατά σαφή παρά­βαση του άρθρου 1 του Π.Δ 270/81.

Η διε­ξα­χθείσα δε δημο­πρα­σία σε κάθε περί­πτωση δεν έγινε ενώπιον της προ­βλε­πό­με­νης από το άνω Π.Δ επι­τρο­πής και η συγκρό­τηση της  δεν έγινε κατά τον τρόπο που προ­βλέ­πε­ται από το άνω άρθρο.

-Στην δια­κή­ρυξη υπήρχαν αδι­καιο­λό­γη­τοι απο­κλει­σμοί αφού κατα­χρη­στικά και κατά σαφή και ευθεία παρά­βαση των άνω κανόνων ελευ­θέ­ρου και υγιούς αντα­γω­νι­σμού ανα­φε­ρό­ταν ότι στον δια­γω­νι­σμό μπο­ρού­σαν να λάβουν μέρος φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τα οποία έπρεπε να είναι τα τρία τελευ­ταία έτη εγγε­γραμ­μένα στα μητρώα Γ.Ε.Μ.Η Επι­με­λη­τη­ρια­κής αρχής, απο­κλεί­ο­ντας αφενός αυθαί­ρετα και αδι­καιο­λό­γητα φυσικά πρόσωπα με δρα­στη­ριό­τητα μικρό­τερη της τριε­τίας, αφε­τέ­ρου σύμπρα­ξης φυσικών και νομικών προ­σώ­πων (κοι­νο­πρα­ξίες), τα οποία συμπράτ­το­ντας, επι­θυ­μού­σαν να λάβουν μέρος στον δια­γω­νι­σμό υπό μορφή νέας εται­ρείας ή κοι­νο­πρα­ξίας ή υπό σύσταση τοιού­των.

-Στην δια­κή­ρυξη επίσης κατα­χρη­στικά προ­βλέ­πε­ται ότι για να λάβει μέρος στο δια­γω­νι­σμό ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πέραν της τριε­τούς προη­γού­με­νης ύπαρξης και κατα­γρα­φής του σε Επι­με­λη­τή­ριο, θα έπρεπε να έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ακα­θά­ρι­στα έσοδα 1.000.000 ετησίως για τα τρία τελευ­ταία έτη.

-Η δια­κή­ρυξη ήταν ασαφής ως προς τα θέμα των εγγυ­ή­σεων που προ­βλέ­πο­νται. Αφενός δεν προσ­διο­ρί­ζει το είδος της εγγύ­η­σης, αλλά ανα­φέ­ρε­ται αόριστα σε παροχή εγγύ­η­σης χωρίς προσ­διο­ρι­σμό του είδους αυτής αφε­τέ­ρου και στις δύο ως άνω περι­πτώ­σεις η δια­κή­ρυξη ανα­φέ­ρε­ται σε κατά­πτωση των εγγυ­ή­σεων, χωρίς να προσ­διο­ρί­ζο­νται οι όροι, οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τα κρι­τή­ρια και το σημα­ντι­κό­τερο το όργανο που απο­φα­σί­ζει την τυχόν κατά­πτωση, έτσι ώστε να μπορεί να κριθεί, εάν επέλθει το γεγονός η νομι­μό­τητα μιας τέτοιας κατα­πτώ­σεως.

-Το σημα­ντι­κό­τερο είναι, όπως τονί­ζουν, ότι στην δια­κή­ρυξη  το υπό εκμί­σθωση ακίνητο ανα­φε­ρό­ταν ως έχον έκταση 912 τ,μ εκ του οποίου το κτήριο έχει επι­φά­νεια 570 τ.μ και κατά συνέ­πεια η αυλή του μόλις 342 τ.μ (912-570), ενώ η πραγ­μα­τική έκταση αυτού υπερ­βαί­νει τα 2.000 τ.μ. και η έκταση του αύλειου χώρου είναι περίπου 1.500 τ.μ.

Επειδή η εμπο­ρική αξία του ακι­νή­του έγκει­ται κυρίως στον αύλειο χώρο αυτού για την ανά­πτυξη τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των, θεώ­ρη­σαν ότι δεν ήταν συμ­φέ­ρουσα η μίσθωση του κτηρίου με μόλις 342 τ.μ από την αυλή του, γιατί η υπό­λοιπη έκταση της αυλής 1.150 τ.μ περίπου εξαι­ρεί­ται της μίσθω­σης.

Οι ενά­γου­σες τονί­ζουν μάλιστα ότι έκπλη­κτες πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ότι στο υπο­γρα­φέν μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο με τη πλειο­δο­τή­σασα άνω εται­ρεία εκμι­σθώ­θηκε έκταση πλέον των 2.000 τ.μ περίπου εκ των οποίων τα 570 τ.μ κατα­λαμ­βά­νει το κτήριο και τα υπό­λοιπα ο αύλειος χώρος εκτά­σεως 1.500 τ.μ περίπου, ενώ στη δια­κή­ρυξη ο αύλειος χώρος ανα­φέ­ρε­ται ως έχων έκταση μόλις 342 τ.μ. κατά τα άνω. Το γεγονός συνιστά σαφή και ευθεία παρά­βαση του άρθρου 3 του Π.Δ 270/81 στο οποίο ρητά ανα­φέ­ρε­ται ότι προ­κει­μέ­νου για εκμί­σθωση ακι­νή­του πρέπει να ανα­φέ­ρε­ται  η έκταση αυτού.

Σε κάθε περί­πτωση η ενα­γό­μενη με βάση  τη  δια­κή­ρυξη δεν είχε δικαί­ωμα να εκμι­σθώ­σει το ακίνητο με έκταση μεγα­λύ­τε­ρης της  ανα­φε­ρό­με­νης  στην δια­κή­ρυξη, όπου ήτο συνο­λικά 912 τ.μ  (δομη­μένη και αυλή).

Τοιου­το­τρό­πως η εκμί­σθωση μεγα­λύ­τε­ρης έκτασης καθιστά άκυρη την υπο­γρα­φείσα  σύμβαση του­λά­χι­στον κατά την υπερ­βάλ­λουσα  της δια­κή­ρυ­ξης έκταση αυτού, αφού απα­γο­ρεύ­ε­ται η εκμί­σθωση δημο­τι­κού ακι­νή­του χωρίς δια­γω­νι­σμό.

-Επίσης στο κεφά­λαιο Γ΄ της δια­κή­ρυ­ξης περι­γρά­φο­νται ασαφώς και αόριστα οι εργα­σίες οι οποίες έπρεπε να εκτε­λέ­σει ο πλειοδότης-μισθωτής, οι οποίες χωρίς καμιά τεχνική περι­γραφή, προσ­διο­ρί­ζο­νται στο ύψος των 400.000 ευρώ, με υπο­χρέ­ωση του πλειοδότη-μισθτή να κατα­θέ­σει ισόποση εγγυ­η­τική επι­στολή, της οποία μάλιστα οι όροι και προ­ϋ­πο­θέ­σεις κατά­πτω­σης ουδόλως προσ­διο­ρί­ζο­νται στην δια­κή­ρυξη, κατά τα άνω ανα­λυ­τικά ανα­φε­ρό­μενα. Δηλαδή έλειπαν τελείως τα τεχνικά στοι­χεία που θα προσ­διό­ρι­ζαν το κόστος των εργα­σιών αυτών και αυτό αφήνετο στην  υπο­κει­με­νική και ανε­ξέ­λεγ­κτη κρίση των Τεχνι­κών  Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου.

Μάλιστα σε περί­πτωση που για οποιο­δή­ποτε λόγο οι εργα­σίες ανήρ­χο­ντο σε μικρό­τερο  ποσό των 400.000 ευρώ, η δια­κή­ρυξη ουδέν προ­έ­βλεπε γι’αυτό, αντί­θετα “τιμω­ρούσε” τον μισθωτή, ο οποίος καθ’οιονδήποτε τρόπο μπο­ρούσε να εξοι­κο­νο­μή­σει χρήματα και να εκτε­λέ­σει  με λιγό­τερα χρήματα τις εργα­σίες, με κατά­πτωση της εγγυ­η­τι­κής επι­στο­λής για το επι­πλέον ποσόν που θα εξοι­κο­νο­μή­σει!!

Πέραν τούτων, όπως ρητά ανα­φέ­ρε­ται στην άνω δια­κή­ρυξη ο πλειο­δό­της μισθω­τής έπρεπε εντός μηνός (30 ημερών) από την απόφαση κατα­κύ­ρω­σης να κατα­θέ­σει στην ενα­γό­μενη των άνω εγγυ­η­τική επι­στολή των 400.000 ευρώ που προ­βλέ­πε­ται στο εδ. δ΄ της 12 του τρίτου κεφα­λαίου της δια­κή­ρυ­ξης.

Ενόσω η ενα­γό­μενη έσπευσε να υπο­γρά­ψει τη σύμβαση μίσθω­σης, πριν την εκπνοή τη άνω προ­θε­σμίας, με την πλειο­δο­τή­σασα εται­ρεία, αυτή μέχρι σήμερα, όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι ενά­γου­σες, δεν έχει προ­σκο­μί­σει στην ενα­γό­μενη την ως άνω εγγυ­η­τική επι­στολή παρά το ό,τι εξέ­πνευσε η προ­θε­σμία του ενός (1) μηνός αφού η απόφαση κατα­κύ­ρω­σης του δια­γω­νι­σμού από το Δ.Σ της ενα­γό­με­νης έγινε στις 23-12-2015.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Αικα­τε­ρίνη Βολο­νάκη.