Π. Μαρινάκης: Αναμένονται εξαγγελίες στη ΔΕΘ για το στεγαστικό – Ασέβεια να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για ΠτΔ

Ως πολύ σημα­ντι­κές χαρα­κτή­ρισε τις ανα­κοι­νώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού στη ΔΕΘ ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος, Παύλος Μαρι­νά­κης, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας μέτρα με έμφαση για το στε­γα­στικό πρό­βλημα και την ανεργία. Ειδι­κό­τερα, μιλώ­ντας την Τετάρτη στο Open, ο κ. Μαρι­νά­κης δήλωσε ότι «θα τρέ­ξουμε με μεγα­λύ­τερη ταχύ­τητα, θα έχουμε ανα­κοι­νώ­σεις από τον Πρω­θυ­πουργό στη ΔΕΘ για συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις».

«Δεν θα δούμε ούτε φέτος καλάθι με τη λογική πρό­σκαι­ρων παροχών που θα ανα­κου­φί­σουν τους πολίτες αλλά δεν θα οδη­γή­σουν την Ελλάδα στον στόχο που θέλουμε» σημεί­ωσε αρχικά ο κ. Μαρι­νά­κης. «Τα τελευ­ταία χρόνια δημιουρ­γή­θη­καν 500.000 θέσεις εργα­σίας», ανέφερε επι­πρό­σθετα ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος επι­κα­λού­με­νος στοι­χεία του ΕΡΓΑΝΗ, τονί­ζο­ντας πως το 45,7% των εργα­ζο­μέ­νων παίρνει μισθό πάνω από 1.000 ευρώ και υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «στα­διακά γινό­μα­στε μία κανο­νική ευρω­παϊκή χώρα», δεδο­μέ­νης της αύξησης του κατώ­τα­του μισθού αλλά και της κατα­πο­λέ­μη­σης της ανερ­γίας, η οποία σύμφωνα με τα λεγό­μενα του Παύλου Μαρι­νάκη «κατά 28,9% έχει αυξηθεί η απα­σχό­ληση των νέων». Αυτό πάντως δια­βά­ζε­ται και δια­φο­ρε­τικά: ότι το 54,3% των εργα­ζο­μέ­νων παίρνει μισθό κάτω από 999 ευρώ…

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ξεκι­νή­σουμε, με αυτό που περι­γρά­φουμε ως καλάθι εμείς, γιατί ανε­βαί­νει ο Πρω­θυ­πουρ­γός… ακούμε διά­φο­ρες πλη­ρο­φο­ρίες, να τις στα­χυο­λο­γή­σετε εσείς να μας τις πείτε, ό,τι μπο­ρείτε να μας πείτε. Ακούμε όμως ότι θα υπάρ­χουν στο­χευ­μέ­νες εξαγ­γε­λίες και παρεμ­βά­σεις από τον Πρω­θυ­πουργό. Δεν είναι αυτό που λέμε ένα μεγάλο καλάθι παροχών, το έχετε πει και εσείς, αλλά θα υπάρ­ξουν κάποιες παρεμ­βά­σεις  στο­χευ­μέ­νες.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως θα υπάρ­χουν παρεμ­βά­σεις στο­χευ­μέ­νες. Δεν θα δούμε ούτε φέτος, όπως και στις προη­γού­με­νες ΔΕΘ, που μίλησε ως Πρω­θυ­πουρ­γός, ο Κ. Μητσο­τά­κης, καλάθι, με την λογική πρό­σκαι­ρων παροχών, που σίγουρα θα ανα­κου­φί­σουν τους πολίτες, αλλά δεν θα οδη­γή­σουν την Ελλάδα στο στόχο που έχουμε θέσει. Για μένα, για να κατα­λά­βει ο κόσμος τι θέλουμε να κάνουμε, αρκεί να συν­δυά­σουμε κάποια στοι­χεία και πάνω σε αυτά να σας πω κάποια δεδο­μένα, που ουσια­στικά προ­α­ναγ­γέλ­λουν το τι θα ακού­σουμε από τον Πρω­θυ­πουργό, που μόνο εκείνος θα μας τα πει το Σάββατο, με πραγ­μα­τικά δεδο­μένα.

Τα στοι­χεία που έβγαλε η ΕΡΓΑΝΗ, για τους εργα­ζό­με­νους στην Ελλάδα και ως προς τον αριθμό τους και ως προς τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Την ανεργία;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Όχι μόνο την ανεργία. Την ανεργία, τις θέσεις εργα­σίας, την ανεργία γυναι­κών και κάποια στοι­χεία τα οποία με βάση τις ανα­κοι­νώ­σεις της Eurostat, έβγαλε το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών και συγκε­κρι­μένα ο  υπουρ­γός, ο κ. Χατζη­δά­κης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα μας παρου­σιά­σετε κανέναν παρά­δεισο συγκε­κρι­μένο στη χώρα; Να ξέρουμε.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Όχι, ευτυχώς για εμάς και δυστυ­χώς για κάποιους, είμαστε οι τελευ­ταίοι που θα πανη­γυ­ρί­σουμε σε μία χώρα που ακόμη έχει να δια­νύ­σει πολλά βήματα, όχι για να γίνει παρά­δει­σος, για να γίνει μία κανο­νική ευρω­παϊκή χώρα σε όλα. Εγώ θα σας πω τι κάναμε αυτά τα πέντε χρόνια και τι θέλουμε να κάνουμε τα επόμενα τρία, και αυτή θα είναι και η λογική της ομιλίας του Πρω­θυ­πουρ­γού. Δηλαδή, «εγώ πήρα μία εντολή», θα πει, «το 2023 με ένα συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα, θέλω να παρα­δώσω στην κρίση των πολιτών αυτά τα οποία έκανα, το 2027, με βάση αυτά τα οποία είπα και αυτά τα οποία έκανα».

Για μένα, αν συν­δέ­σουμε τρία, τέσσερα δεδο­μένα, μπο­ρούμε να εξη­γή­σουμε στον κόσμο ότι θέλουμε να κάνουμε. Τι θέλουμε να κάνουμε; Θέλουμε να μεγα­λώ­σουμε την πίτα. Θέλουμε να μεγα­λώ­σουμε την πίτα και ως προς το ΑΕΠ, συνο­λικά της χώρας και ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Δηλαδή το δια­θέ­σιμο εισό­δημα ενός εργα­ζό­με­νου, ενός σε πολίτη, ενός συντα­ξιού­χου, που έχει αυτή τη στιγμή πολύ δρόμο ακόμα για να μεγα­λώ­σει. Τι έχει γίνει στην Ελλάδα τα πέντε χρόνια. Έχουν δημιουρ­γη­θεί 500.000 θέσεις εργα­σίας. Μισό εκα­τομ­μύ­ριο δηλαδή συμπο­λί­τες μας που δεν είχαν δουλειά, έχουν μέσα σε 5 χρόνια βρει δουλειά. Αυτό είναι θετικό για τρεις λόγους. Ο πρώτος λόγος, είναι γιατί άνθρω­ποι, οι οποίοι ήταν άνεργοι, ο προ­φα­νής δηλαδή, δου­λεύ­ουν. Δεν νομίζω ότι χρειά­ζε­ται ιδιαί­τερη επε­ξή­γηση. Ο δεύ­τε­ρος λόγος, που είναι σημα­ντι­κός, είναι γιατί το κράτος παίρνει περισ­σό­τερα χρήματα, όχι αυξά­νο­ντας τους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές, αλλά γιατί επι­πλέον 500.000 πολίτες πλη­ρώ­νουν, λόγω της εργα­σίας τους, φόρους και αντί­στοιχα επι­χει­ρή­σεις, εισφο­ρές και τα σχετικά. Ο τρίτος λόγος και εδώ είναι η μεγάλη συζή­τηση είναι γιατί είναι μια σημα­ντική αιτία αύξησης των εισο­δη­μά­των. Γιατί είναι μια σημα­ντική αύξηση των εισο­δη­μά­των και θα σας πω κάποια δεδο­μένα από την ΕΡΓΑΝΗ, γιατί όσο λιγό­τε­ροι είναι οι άνεργοι, άρα όσο πιο δύσκολα βρίσκει μια επι­χεί­ρηση πολλούς εργα­ζο­μέ­νους να δια­πραγ­μα­τευ­τεί την αμοιβή τους, τόσο πιο πολύ ανε­βαί­νουν οι αμοιβές των εργα­ζο­μέ­νων, γιατί το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα της Ελλάδας από το ‘19 και νωρί­τερα, ήταν το δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Τι λέει η ΕΡΓΑΝΗ, όχι η Νέα Δημο­κρα­τία, ούτε η Κυβέρ­νηση, το 2019 οι μισθοί κάτω των 1.000€ στην Ελλάδα, οι εργα­ζό­με­νοι που έπαιρ­ναν κάτω από 1.000€, πολύ χαμη­λούς μισθούς δηλαδή, ήταν το 69,3% των εργα­ζο­μέ­νων, δηλαδή εφτά στους 10. Το ποσοστό αυτό σήμερα είναι 54,3 που προ­φα­νώς πρέπει να πέσει κι άλλο. Από το 70% περίπου έχει πάει στο 54%. Αντι­στοί­χως…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή παίρνει πάνω από 1.000€ πια;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Πάμε στα πάνω από 1.000€. Στα πάνω από 1.000€, γιατί υπάρ­χουν κατη­γο­ρίες που παίρ­νουν και πάνω από 1.500,   έτσι, αυτοί ήταν 30,7%, δηλαδή 30,7% των εργα­ζο­μέ­νων, γιατί κάποιοι έπαιρ­ναν τον υπο­κα­τώ­τατο μισθό και αυτό το 30,7 που είναι πάνω από 1.000€ έχει πάει 45,7.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σχεδόν οι μισοί παίρ­νουν πάνω χίλια ευρώ, λέτε.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τι συμ­βαί­νει λοιπόν στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη, η οποία όντως η Ελλάδα το ‘19 ήτανε στον πάτο, μαζί με την Βουλ­γα­ρία ως προς το δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Μέσα σε 5 χρόνια ο ρυθμός αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, δηλαδή αυτό το οποίο έχει να δαπα­νή­σει, με βάση και τον πλη­θω­ρι­σμό και τα έξοδα, ο μέσος ευρω­παί­ους πολίτης, στην Ευρώπη δηλαδή, αυξή­θηκε 3,3%, στην Ελλάδα αυξή­θηκε κατά 7,7%.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτή είναι απά­ντηση στην αντι­πο­λί­τευση κ. Υπουργέ; Αυτό που λένε για την αγο­ρα­στική δύναμη….

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η απά­ντηση ποια είναι,  -και υπάρ­χουν και κάποια επι­μέ­ρους στοι­χεία σημα­ντικά. Τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια, τα οποία ακόμα είναι πολλά, είναι 69 δισ., ήταν 92 δισ., η απά­ντηση ποια είναι, ότι δεν υπάρ­χουν μαγικές συντα­γές που σε κάνουν από ουραγό της Ευρώπης, μέσα σε 5 χρόνια, Ελβετία ή Σουηδία. Όχι δεν υπάρ­χουν και αν τις ανα­ζη­τεί κάποιος δεν θα τις βρει σε εμάς. Υπάρχει όμως λογο­δο­σία, υπάρ­χουν παρα­δο­τέα και υπάρχει και μια δια­δρομή την οποία έχουμε περι­γρά­ψει και είμαστε στο μέσον της και λίγο παρα­πάνω. Εμείς τι είπαμε, από μία χώρα η οποία ήταν στα χει­ρό­τερά της και ως προς το εισό­δημα και ως προς την ανεργία και την ανεργία των νέων, η οποία το ξαναλέω, έχει αυξηθεί η απα­σχό­ληση των νέων, 28,9% σε 5 χρόνια. Στα­διακά γινό­μα­στε μία κανο­νική ευρω­παϊκή χώρα. Σε αυτή τη δια­δρομή υπάρ­χουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν. Ναι, το γεγονός ότι έχεις, ας πούμε, ως προς την κατα­νά­λωση των πολιτών, που εμπε­ριέ­χει και το χρήμα το οποίο δεν είναι δηλω­μένο, από κάτω σου 6, 7 χώρες, δεν σημαί­νει ότι είσαι καλά. Κάποτε όμως δεν είχες σχεδόν καμία. Πρέπει να βάλεις κι άλλες χώρες από κάτω σου. Εμείς λοιπόν τι λέμε; Ήρθαμε το ’19, είπαμε θα μειώ­σουμε 50 φόρους, θα ψηφιο­ποι­ή­σουμε το κράτος, θα φέρουμε δου­λειές, κατα­φέ­ραμε και φέραμε αρκετές δου­λειές, και ήρθαμε το ‘23 και είπαμε, μέχρι το ‘27 το μεγάλο στοί­χημα είναι το δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Είπαμε 1.500€ μέσο μισθό και θα το κάνουμε. Είμαστε ήδη στα 1.300 από τα 1.100. Αυτή η δια­δρομή έχει συνέ­χεια. Αυτό λέμε και για αυτό και ακόμα υπάρχει απο­γο­ή­τευση στον κόσμο γιατί ακόμα δεν είναι ο κόσμος στο σημείο που θέλουμε να φτά­σουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εδώ υπάρχει ένα θέμα. Αν αυτά τα αριθ­μη­τικά δεδο­μένα που λέτε, τα οποία δεν τα αμφι­σβητώ, είναι επίσημα στα­τι­στικά;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είναι της ΕΡΓΑΝΗ και της Eurostat.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Aν με αυτά τα δεδο­μένα και με τις αυξή­σεις στους μισθούς, γιατί στην ελεύ­θερη αγορά είμαστε όλοι μας και βλέ­πουμε ότι πράγ­ματι, πλέον, ανα­γκά­ζο­νται οι εργο­δό­τες να δίνουν παρα­πάνω χρήματα. Επειδή είναι λιγό­τερο το δια­θέ­σιμο, αν αυτά υπήρχαν και δεν υπήρχε το πρό­βλημα με τα ενοίκια …

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Το πρό­βλημα με τις υπη­ρε­σίες και βέβαια το πρό­βλημα με τα τρόφιμα, το οποίο πλέον έχει κατέβει σχετικά, είναι τρίτο στην κλίμακα, υψηλό, αλλά και τρίτο στην κλίμακα, θα μιλά­γαμε για μία πολύ μεγάλη πρόοδο.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Για να πάμε στην ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Πριν πάτε στην ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού. Αυτό που σας λέει ο Πανα­γιώ­της είναι συν­δυα­στικό, σου λέει ο άλλος, τι μας λες τώρα ρε φίλε, αυξή­θηκε ο μισθός μου 100 ευρώ και εγώ θα πληρώνω 200 κάθε μήνα παρα­πάνω και 400, αυτό.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Το πρό­βλημα είναι ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Το πρό­βλημα είναι αυτό το οποίο λέτε, δηλαδή ότι ο κόσμος αντι­λαμ­βά­νε­ται, εκτός από κάποιους οι οποίοι προ­φα­νώς δεν θέλουν, θεωρούν ότι τα κάνουμε όλα λάθος, δικαί­ωμά τους, δημο­κρα­τία έχουμε, να θεωρούν ότι τα κάνουμε όλα λάθος. Αξιο­λο­γού­μα­στε από τον κόσμο όπου ο καθένας επι­λέ­γει ότι θέλει κάθε φορά που έχουμε  βου­λευ­τι­κές εκλογές. Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρό­βλημα, ότι πολύ μεγάλο μέρος αυτών των αυξή­σεων, σύμφωνα δηλαδή και με τα επίσημα στοι­χεία, σωρευ­τικά οι τιμές στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί περίπου 20%, 15,7% και στα τρόφιμα πολύ παρα­πάνω, αυτό το μέρος των αυξή­σεων ουσια­στικά το τρώει ο πλη­θω­ρι­σμός. Δηλαδή αν ο μέσος μισθός έχει αυξηθεί στην Ελλάδα 22%, αν  οι τιμές έχουν αυξηθεί 15% και στα τρόφιμα 27% , προ­φα­νώς αυτό δεν φαί­νε­ται. Εδώ μπορεί να σας πω δύο πράγ­ματα. Πρώτο, ότι επειδή όλα είναι συγκρι­τικά, ο σωρευ­τι­κός πλη­θω­ρι­σμός στην Ελλάδα, όπου είναι σημα­ντι­κός, είναι όπως σας είπα είναι 15,7% είναι μικρό­τε­ρος από ότι ο σωρευ­τι­κός πλη­θω­ρι­σμός, πανη­γυ­ρί­ζεις για αυτό; Όχι. Αλλά όταν έχεις ένα πανευ­ρω­παϊκό πρό­βλημα και όχι μόνο πανευ­ρω­παϊκό, οι  πολι­τι­κές σου αξιο­λο­γού­νται συγκρι­τικά. Το δεύτερο που έχω να πω..

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Καλά στη Γερ­μα­νία και στη Γαλλία ψήφισαν με βάση την ακρί­βεια και για την μετα­νά­στευση…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Εδώ είναι ο πυρήνας αυτού που λέτε. Είναι οι μισθοί. Γιατί είναι παρα­πάνω οι μισθοί εκεί.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Μας σας λέω έχουμε τον μεγα­λύ­τερο ρυθμό αύξησης, ρυθμό αύξησης, δεν φτάσαμε όμως στο σημείο που πρέπει να φτά­σουμε, του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος και έχουμε έναν πλη­θω­ρι­σμό σωρευ­τικά, λίγο κάτω από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Εδώ λοιπόν, έχει πολύ μεγάλη σημασία να πούμε ένα δεύτερο δεδο­μένο, ότι οι αυξή­σεις αυτές είναι μόνιμες, ενώ οι τιμές φαί­νε­ται όπως είπατε για τα τρόφιμα, όπως έχει φανεί και με την ενέρ­γεια ότι αρχί­ζουν να υπο­χω­ρούν, άρα δεν είναι ότι δώσαμε πρό­σκαιρα κάποια λεφτά, χρε­ώ­νο­ντας τις επό­με­νες γενιές, γιατί έχουμε και το μεγα­λύ­τερο ρυθμό μείωσης του χρέους και όταν θα αρχί­σουνε οι τιμές να υπο­χω­ρούν θα φύγουν  και αυτά τα λεφτά , αυτά τα λεφτά ήρθαν για να μείνουν, αυτές δηλαδή αυξή­σεις θα οδη­γή­σουν και σε άλλες αυξή­σεις. Γιατί θα οδη­γή­σουν και σε άλλες αυξή­σεις, γιατί δεν ήταν απο­τέ­λε­σμα «υπο­θή­κης» των επό­με­νων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών. Εδώ λοιπόν έχει σημασία να πέσουμε όμως στα ακόμα πολύ μεγάλα προ­βλή­ματα, γιατί ναι μπορεί να βλέ­πουμε σιγά-σιγά τα τρόφιμα για τέταρτο συνε­χό­μενο μήνα, με βάση το ΙΕΛΚΑ, όχι με βάση το τι λέει το υπουρ­γείο ή η Νέα Δημο­κρα­τία, φαί­νε­ται ότι για τέταρτο συνε­χό­μενο μήνα, έχουμε στα­δια­κές απο­κλι­μα­κώ­σεις τιμών, χρειά­ζο­νται πολλοί μήνες τέτοιοι για να φτά­σουμε…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλά, δεν το συζη­τάμε αυτό!

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εδώ τώρα για εμένα τα δύο μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα ως προς το κόστος ζωής, το πρώτο και το κυριό­τερο είναι το στε­γα­στικό, όπου η Κυβέρ­νηση εκεί έχει κάνει σημα­ντικά βήματα, αλλά δεν αρκούν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τερά­στια βήματα, κ. Μαρι­νάκη, να το ξέρετε…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Γι’ αυτό και μία από τις βασικές πτυχές της ομιλίας του Πρω­θυ­πουρ­γού θα είναι να εξη­γή­σει τι κάναμε για την στέγη και να πει τι άλλο μπο­ρούμε να κάνουμε για την στέγη, με βασικό ζητού­μενο να αυξη­θούν τα δια­θέ­σιμα ακίνητα προς ενοι­κί­αση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η απλή ερώτηση: Τα ενοίκια μπορούν να πέσουν; Τώρα, όχι αύριο! Όσο θέλει το νοι­κιά­ζει κάποιος.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοι­τάξτε: Το ζήτημα της αύξησης του κόστους δια­μο­νής είτε ως προς το να ενοι­κιά­σει κάποιος ένα σπίτι είτε να αγο­ρά­σει ένα σπίτι, είναι ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα για εμένα πλέον και τείνει να γίνει μεγα­λύ­τερο και από το σούπερ – μάρκετ. Γιατί με την απο­κλι­μά­κωση του ρεύ­μα­τος με εξαί­ρεση κάποιους μήνες και του σούπερ – μάρκετ, το στε­γα­στικό είναι το ζητού­μενο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν είναι μόνο για τους ιδιώτες, είναι για όλους… Και για τους επι­χει­ρη­μα­τίες είναι.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Για να μπο­ρέ­σει, όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε, γιατί δεν είναι όπως στην περί­πτωση του σούπερ – μάρκετ, εδώ πέρα υπάρχει αυτός ο οποίος νοι­κιά­ζει ένα σπίτι, υπάρχει αυτός ο οποίος εκμι­σθώ­νει, δηλαδή μισθώ­νει ένα σπίτι, είναι δηλαδή μία διμερής σχέση. Εδώ πέρα πρέπει να υπάρχει μια ισορ­ρο­πία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εδώ, όμως, για να το κάνει ο άλλος… Είναι κλειστό το σπίτι και εγώ επιλέγω γιατί μπορεί να έχω λεφτά ή μπορεί να μην έχω λεφτά για να το επι­διορ­θώσω για διάφορα πράγ­ματα, πώς θα τον πρι­μο­δο­τή­σετε εσείς για να το ανοίξει το σπίτι;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εμείς τι μπο­ρούμε να κάνουμε; Πιστέψτε με, λεπτο­μέ­ρειες θα ακού­σετε από τον Πρω­θυ­πουργό, γιατί δεν γνω­ρί­ζει και κανείς και, έτσι, πρέπει να περι­μέ­νουμε για να τα εξη­γή­σουμε. Και στη συνέ­ντευξη Τύπου θα τα εξει­δι­κεύ­σει κιόλας, φαντά­ζο­μαι θα είναι από τα βασικά ερω­τή­ματα το στε­γα­στικό στη συνέ­ντευξη Τύπου και, γενικά, το ζήτημα της ακρί­βειας με τις επι­μέ­ρους πτυχές της. Εμείς τι θέλουμε; Θέλουμε να δώσουμε κίνητρα στους πολίτες, όπως είναι το πρό­γραμμα «Ανα­και­νίζω – Νοι­κιάζω», που είναι δεδο­μένο ότι θα τονωθεί ακόμη περισ­σό­τερο. Ένα κλειστό ακίνητο που δεν μπορούν να το ανοί­ξουν, γιατί δεν έχουν τα λεφτά ή δεν τους περισ­σεύ­ουν τα λεφτά να το ανα­και­νί­σουν ή να κάνουν κάποιες εργα­σίες, αυτό με κάποιον τρόπο το Κράτος, σε όσο μεγα­λύ­τερο ποσοστό μπορεί με βάση τα δεδο­μένα της χώρας τα οικο­νο­μικά, να το επι­δο­τή­σει. Και να δώσει και φορο­λο­γικά κίνητρα σε αυτόν που έχει ένα κλειστό σπίτι για κάποια χρόνια, να το ανοίξει και να το νοι­κιά­σει σε μακρο­χρό­νια μίσθωση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε μακρο­χρό­νια μίσθωση;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Σε μακρο­χρό­νια μίσθωση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αντι­κί­νη­τρα σε αυτόν που δεν θα το κάνει, θα υπάρ­χουν; Σαν ποινή.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν μπορώ να γνωρίζω. Εγώ θα σας πω ότι υπάρχει μια συζή­τηση, η οποία έχει δαι­μο­νο­ποι­ή­σει τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις και, όπως έχετε δει, όχι μόνο στην Ελλάδα, και στην Ισπανία. Έχουμε δει πορείες… Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι ακόμη και να πάρει η Κυβέρ­νηση μια απόφαση, που δεν θα πάρει τέτοια απόφαση, να πει ότι τα AirBnB γίνο­νται μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις, άντε να επι­στρέ­ψουν περίπου 10.000 ακίνητα, ενώ οι ελλεί­ψεις είναι πολλές περισ­σό­τε­ρες. Είναι 100 -200 -300 χιλιά­δες και τα κλειστά σπίτια φαί­νε­ται ότι είναι 500.000. Άρα, ένας τομέας της οικο­νο­μίας που είναι το AirBnB που φέρνει έσοδα στο Κράτος, 600 εκα­τομ­μύ­ρια εισέ­πραξε το Κράτος την τελευ­ταία φορά που μετρή­θηκε αυτό, δηλαδή απ’ τις φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και στους πολίτες φέρνει, στους ιδιο­κτή­τες.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εμείς δεν θέλουμε να έρθουμε να το ποι­νι­κο­ποι­ή­σουμε και να το δαι­μο­νο­ποι­ή­σουμε. Ίσως χρειά­ζε­ται να μπούνε κάποιοι κανόνες, όπως κάποια πράγ­ματα που ήδη έχουν νομο­θε­τη­θεί, αλλά ο στόχος ποιος είναι; Όχι να πάμε να χτυ­πή­σουμε μια πτυχή της οικο­νο­μίας, ένα μέρος που δου­λεύει και απο­δί­δει και φέρνει έσοδα στο Κράτος, αλλά να ενι­σχύ­σουμε τους πολίτες που έχουν κλειστά ακίνητα. Και, βέβαια, αντι­με­τω­πί­ζεις την στε­γα­στική κρίση και με άλλους τρόπους, όπως το πρό­γραμμα «Σπίτι μου», που είμαστε σε δια­πραγ­μά­τευση με την Ευρώπη, η οποία πηγαί­νει καλά για ένα ακόμη μεγα­λύ­τερο πρό­γραμμα «Σπίτι μου». Δέκα χιλιά­δες συμπο­λί­τες βρήκαν σπίτι από το πρό­γραμμα «Σπίτι μου», νέοι άνθρω­ποι. Ο στόχος είναι να βρουν περισ­σό­τε­ροι από το επόμενο. Είναι η επι­δό­τηση ενοι­κίου στους φοι­τη­τές, που έχει αυξηθεί δύο φορές ως τώρα από την Κυβέρ­νηση και, μάλιστα, με μεγα­λύ­τερη έμφαση στη συγκα­τοί­κηση. Να θυμί­σουμε ότι ήταν 1500 και έχει πάει 2000 και αντί­στοιχα στα 2500 σε κάποιες περιο­χές, εκτός Αθήνας και Θεσ­σα­λο­νί­κης, με όλες βασικά τις περιο­χές, εκτός Αθήνας και Θεσ­σα­λο­νί­κης, το επίδομα ενοι­κίου και, βέβαια, ένας τρόπος…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα μας πείτε κανένα μέτρο;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν τα γνωρίζω τα μέτρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μείωση ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών μπο­ρείτε να μας δώσετε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν τα γνωρίζω τα μέτρα. Σίγουρα γνωρίζω τους τομείς με βάση του ότι αυτή είναι και η δουλειά μας, δηλαδή ακούμε τον κόσμο, τα προ­βλή­ματά τους, τα παρά­πονά τους, τα ερω­τή­ματα των συνα­δέλ­φων σας…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί θα είναι μικρό το καλάθι;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τα πιο κοινά αιτή­ματα που ακούμε από ανθρώ­πους που μας ψηφί­ζουν, που δεν μας ψηφί­ζουν, που είναι απέ­να­ντί μας, από όλα τα Μέσα, είναι το στε­γα­στικό, είναι το ζήτημα πλέον, το ανάποδο πρό­βλημα… Η Ελλάδα από πρό­βλημα μεγάλης ανερ­γίας, δηλαδή πού θα βρω δουλειά, σε ποια χώρα θα μετα­να­στεύσω -κι αυτό είναι και μεγάλη επι­τυ­χία, αλλά είναι και το μεγάλο ζητού­μενο πλέον- έχουν πρό­βλημα οι εται­ρείες, οι επι­χει­ρή­σεις να βρουν εργα­ζό­με­νους. Άρα, κι εκεί θα ακού­σουμε από τον Πρω­θυ­πουργό. Κάτι πρέπει να κάνουμε με το επίδομα ανερ­γίας, όχι να το κόψουμε, αλλά σίγουρα να πιάνει τόπο. Αυτά, δηλαδή, τα οποία θα ακού­σουμε, είναι στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις για να πετύ­χουμε τον στόχο μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εγώ επιμένω για τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, γιατί ακού­γε­ται πολύ έντονα. Ότι μπορεί να μειωθεί παρα­πάνω…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν το γνωρίζω αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες θα υπάρξει τρο­πο­ποί­ηση στη φορο­λό­γησή τους;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν πρό­κει­ται να φύγουμε από την λογική της αντι­με­τώ­πι­σης της φορο­δια­φυ­γής και το να πλη­ρώ­νουν όλοι δίκαια, αλλά σίγουρα στο­χευ­μέ­νες, σημεια­κές παρεμ­βά­σεις, ούτως ώστε να μην μπαί­νουν όλοι στο ίδιο τσου­βάλι, πιστέψτε με, από όλες τις συζη­τή­σεις που έχω κάνει αυτό τον ένα χρόνο που είμαι Κυβερ­νη­τι­κός Εκπρό­σω­πος, ως μάχιμος ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας, με εξαί­ρεση την περίοδο που είμαι σε ανα­στολή, αυτή ήταν η πιο δύσκολη για εμένα. Το ξέρετε, γιατί απευ­θυ­νό­μουν και σε συνα­δέλ­φους μου. Εδώ, πρέπει να μην πάμε ούτε στο ένα άκρο, να βάζουμε απέ­να­ντι -ίσως- μια από τις πιο δύσκο­λες επαγ­γελ­μα­τι­κές ομάδες ως προς την καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Αν δεν έχεις υπάρξει ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας να ξέρεις τι σημαί­νει να τα πλη­ρώ­νεις όλα από την τσέπη σου, ενοίκιο, φως, νερό, τηλέ­φωνο, εργα­ζο­μέ­νους, δεν μπορείς να κατα­λά­βεις τη δυσκο­λία του να είσαι ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας. Αλλά να μην πάμε και στο άλλο άκρο να πιστέ­ψουμε ότι κάποιος ο οποίος έχει πέντε – δέκα εργα­ζο­μέ­νους με τον κατώ­τατο μισθό, αμεί­βε­ται, εισπράτ­τει στο τέλος του χρόνου λεφτά που είναι λιγό­τερα από τον κατώ­τατο μισθό επί δώδεκα. Αυτό δεν αντέχει στην κοινή λογική και αυτό πάει να αντι­με­τω­πί­σει η Κυβέρ­νηση. Για αυτό και εξαί­ρεσε τους νέους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, για αυτό και ίσως πρέπει να δει κάποια ζητή­ματα ως προς τις προ­σαυ­ξή­σεις του τεκ­μη­ρίου, για να μην φτά­σουμε στο άλλο άκρο να τους βάλουμε όλους απέ­να­ντι. Δεν θέλει να κάνει αυτό ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Εκπρό­σωπε, συγ­γνώμη. Εσείς λέτε ότι τώρα πάτε στη Δ.Ε.Θ. -για να κλεί­σουμε σιγά – σιγά αυτό το θέμα- με ένα μικρό καλάθι. Την ίδια ώρα, όμως, οι δημο­σκο­πή­σεις σας δεί­χνουν πάρα πολύ χαμηλά. Η τελευ­ταία δημο­σκό­πηση της MRB, που παρου­σιά­σαμε εμείς προχτές, δείχνει τα ποσοστά σας κοντά στις Ευρω­ε­κλο­γές, ίδια με τις Ευρω­ε­κλο­γές, στην αναγωγή και στην πρόθεση ψήφου είναι κοντά στο 20%. Θα περί­μενε κανείς ότι εφόσον τώρα δυσκο­λεύ­ε­ται, είναι μια δύσκολη στιγμή αυτή για την Κυβέρ­νηση, μετά τις Ευρω­ε­κλο­γές, θα έπρεπε να δώσετε κάτι παρα­πάνω. Γιατί δεν δίνετε κάτι παρα­πάνω;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Γιατί δεν θεω­ρούμε ότι αυτό θα οδη­γή­σει πουθενά, γιατί αυτό καταρ­χάς θα οδη­γή­σει με μαθη­μα­τική βεβαιό­τητα, αν όχι στο τέλος της τετρα­ε­τίας, ίσως στην επόμενη τετρα­ε­τία, σε συζη­τή­σεις που αφήσαμε πίσω μας. Συζη­τή­σεις, δηλαδή, αυξη­μέ­νου ελλεί­μα­τος, χρέους και χρε­ω­κο­πίας και δεν θέλουμε να είμαστε κι εμείς κάποιοι από τους πολλούς στο παρελ­θόν, μοι­ραί­ους για τη χώρα -αυτό είναι θεωρώ ό,τι πιο επι­ζή­μιο. Διότι οι πρό­σκαι­ρες παροχές, έχουμε δει και στο παρελ­θόν ότι δεν έχουν οδη­γή­σει πουθενά ούτε την χώρα, ούτε τις κυβερ­νή­σεις που τις έδωσαν και γιατί, σεβό­με­νοι πλήρως τα ευρή­ματα των δημο­σκο­πή­σεων και αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι πλήρως ότι υπάρχει ακόμη δυσα­ρέ­σκεια από τον κόσμο, προ­τι­μούμε να κάνουμε αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε και, βήμα – βήμα, να απο­δί­δει και να έρθουμε στο τέλος της τετρα­ε­τίας και να πούμε ότι είπαμε πέντε, κάναμε του­λά­χι­στον πέντε από αυτά που σας είπαμε, μπορεί και παρα­πάνω, μακάρι να μπο­ρέ­σουμε να κάνουμε και παρα­πάνω… Έτσι;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δυσα­ρέ­σκεια υπάρχει για τα θέματα που είπατε πριν, έτσι;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Και εκείνη τη στιγμή ο προ­γραμ­μα­τι­σμός μας, το πρό­γραμμά μας να μπει δίπλα με τον απο­λο­γι­σμό μας, να μπούνε δίπλα και εκεί πιστεύ­ουμε ότι θα κερ­δί­σουμε την εμπι­στο­σύνη των πολιτών. Μπορεί και να μην τα κατα­φέ­ρουμε, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος του «α βλέπω μία δημο­σκό­πηση και ενώ είμαι πολύ μπροστά από τον δεύτερο, υπο­λεί­πο­μαι από το ποσοστό μου, να έρθω στη ΔΕΘ να δώσω κάτι παρα­πάνω, το οποίο θα το πάρω από την επόμενη χρονιά, θα το πάρω από τις επό­με­νες γενιές», στην Ελλάδα ξέρετε πολύ καλά πού την οδήγησε. Εμείς, λοιπόν, δεν θέλουμε να ακο­λου­θή­σουμε ξανά αυτό τον δρόμο. Είναι εύκολος, είναι πρό­σκαιρα, ενδε­χο­μέ­νως, ωφέ­λι­μος για μία κυβέρ­νηση, αλλά, στο τέλος της ημέρας, είναι επι­ζή­μιος κυρίως για τη χώρα και θεωρώ και για την Κυβέρ­νηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσω για το θέμα του κ. Πολάκη. Χθες είδαμε τι έγινε στην κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα, μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ τον επα­να­φέ­ρει. Βγάλατε ανα­κοί­νωση, γι’ αυτό και σας ρωτώ. Θα μου πείτε ότι δεν ανα­μει­γνύ­ε­στε στα εσω­τε­ρικά άλλων κομ­μά­των, αλλά βγάλατε ανα­κοί­νωση ως κόμμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εδώ μπήκατε λίγο στα εσω­τε­ρικά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι, μπήκατε. Πώς το βλέπετε; Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έβγαλε ανα­κοί­νωση η Νέα Δημο­κρα­τία και πολύ καλά έκανε και έβγαλε, γιατί, όπως έχετε δει όλες αυτές τις ημέρες, απο­φεύ­γουμε να μπούμε σε αντι­πα­ρά­θεση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μακάρι να μπαί­ναμε σε αντι­πα­ρά­θεση πολι­τική για όλα αυτά τα ζητή­ματα που συζη­τά­γαμε, να αντι­πα­ρα­τα­χθούμε για τα πεπραγ­μένα μας και για την αντι­πρό­τασή τους, αλλά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Αλλά έχουμε φτάσει στο σημείο πλέον, ακόμα και οι δικές μας προ­βλέ­ψεις ότι ήταν προ­σχη­μα­τική η δια­γραφή του κ. Πολάκη και πιστεύ­αμε ότι μέχρι τα Χρι­στού­γεννα θα γυρίσει, να δια­ψεύ­δο­νται επειδή επέ­στρεψε ταχύ­τερα, γρη­γο­ρό­τερα. Την ημέρα, δηλαδή, που ακού­γε­ται ότι θα γίνει η σύγ­χρονη Αρι­στερά, το σύγ­χρονο συνί­στα­ται στο να επι­στρέ­φει ένας δια­γραμ­μέ­νος βου­λευ­τής, που έκανε το πέμπτο, το δέκατο, το δέκατο πέμπτο ατόπημα, μέσα σε λίγες εβδο­μά­δες. Αυτό, δηλαδή, είναι το σύγ­χρονο, να γυρίζει ο κ. Πολάκης μέσα σε λίγες εβδο­μά­δες. Και,  προ­φα­νώς, αυτό δεν είναι πρό­βλημα του κ. Πολάκη. Αυτό είναι πρό­βλημα του κ. Κασ­σε­λάκη και του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν μπαί­νουμε σε αντι­πα­ρά­θεση; Γιατί, πλέον λογικό αυτό, εκνευ­ρί­ζε­ται και ο δικός μας κόσμος ή ο κόσμος ο οποίος δεν θέλει να βλέπει αυτά τα φαι­νό­μενα και λέει «παιδιά στα­μα­τή­στε να ασχο­λεί­στε με τον ΣΥΡΙΖΑ».  Είναι ξεκά­θαρο αυτό, είναι λογικό να μας το ζητάνε. Κάποια πολύ χτυπητά δεν μπορείς να μην τα σχο­λιά­σεις, δεν μπορείς να μην κατα­δεί­ξεις την υπο­κρι­σία κάποιων ανθρώ­πων. Και θεωρώ ότι αυτό το οποίο βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ τον τελευ­ταίο χρόνο, είναι  έτσι και η καλύ­τερη απά­ντηση στο τι έκανε, στο πώς επέν­δυσε στον λαϊ­κι­σμό, στο πώς επέν­δυσε στις εύκολες λύσεις πριν από κάποια χρόνια. Δηλαδή, είναι αυτό που λέμε πολι­τικά – για να μην παρε­ξη­γηθώ – η τιμωρία όλων όσων συνέ­βη­σαν πριν από πέντε – δέκα χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτά που παθαί­νουν, γιατί θεωρώ ότι όντως κάποια πράγ­ματα είναι φοβερά να συμ­βαί­νουν σε ένα κόμμα. Είναι δική τους δουλειά, όμως, να τα λύσουν όπως εκείνοι πιστεύ­ουν, με τις δικές τους δια­δι­κα­σίες, με τις δικές τους απο­φά­σεις. Εμείς πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θεω­ρείτε ότι τον ρόλο της θεσμι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης στη χώρα πρέπει να τον παίξει το ΠΑΣΟΚ;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτός που θα παίξει αυτό τον ρόλο θα το απο­φα­σί­σουν οι πολίτες με την ψήφο τους. Αυτή τη στιγμή δεύτερο κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τους συσχε­τι­σμούς. Αυτό που χρειά­ζε­ται η χώρα είναι κάποιον άλλον ή κάποιους άλλους να έρθουν και να πούνε επί συγκε­κρι­μέ­νων θεμάτων τι θα έκαναν και, προ­φα­νώς, να μην μηδε­νί­ζουν τα πάντα. Δηλαδή, δεν μπορεί να μην ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι έχουν βρει δουλειά μισό εκα­τομ­μύ­ριο  συμπο­λί­τες μας. Δεν μπορεί να μην ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι πρέπει να μπορεί, βασικά, ένα νέο παιδί στην Ελλάδα επι­τέ­λους να σπου­δά­ζει σε ένα μη κρατικό πανε­πι­στή­μιο. Δεν μπορεί να μη συμ­φω­νούμε ότι πρέπει και οι Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού και οι ψηφο­φό­ροι εντός Ελλάδας να ψηφί­ζουν και με επι­στο­λική ψήφο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε αυτή τη χώρα ζούμε, ούτε η Νέα Δημο­κρα­τία ως Αντι­πο­λί­τευση θα ανα­γνώ­ριζε κάτι τέτοιο στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα έλεγε μπράβο στον ΣΥΡΙΖΑ  που έφερες 500.000 θέσεις εργα­σίας.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Νομίζω ότι οι συγκρί­σεις είναι λίγο ανό­μοιες, γιατί αυτά τα οποία συνέ­βη­σαν το 2015 -2019 δεν νομίζω ότι έχουν προη­γού­μενο. Θα συμ­φω­νήσω, όμως, μαζί σας ότι ένας από τους λόγους που η Ελλάδα έχασε πάρα πολλές ευκαι­ρίες, είναι ότι δεν συμ­φω­νού­σαμε για πάρα πολλά χρόνια, για πάρα πολλές δεκα­ε­τίες ούτε στα βασικά. Επι­τρέψτε μου, όμως, χωρίς να αποφύγω να πω ότι και ο δικός μου πολι­τι­κός χώρος έχει κάνει τα λάθη του, ότι ποτέ η Νέα Δημο­κρα­τία στις κρί­σι­μες στιγμές, στις μεγάλες στιγμές, για το αν πρέπει να είμαστε, δηλαδή, στο ΝΑΤΟ, στην Ευρω­παϊκή Ένωση – επειδή είναι και μέρες έτσι ιστο­ρι­κών επε­τείων κοντά …

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η χθεσινή.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η χθεσινή μέρα. Αν θα πρέπει να μεί­νουμε στην Ευρώπη και το 2015, αν θα πρέπει να μπούμε στην Ευρώπη, ποιος μας έβαλε στην Ευρώπη. Στα μεγάλα, με τα λάθη της η Νέα Δημο­κρα­τία, δεν έβαλε ποτέ την παρά­ταξη, το κόμμα πάνω από τη χώρα. Αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελ­θόν. Έχουν αξία να τα θυμό­μα­στε, ειδικά στα 50 χρόνια της Μετα­πο­λί­τευ­σης. Άρα, για να απα­ντήσω ξανά, αυτό που χρειά­ζε­ται η χώρα είναι μία Αντι­πο­λί­τευση προ­γραμ­μα­τική, με θέσεις, με αντι­προ­τά­σεις, με σκληρή κριτική και όχι με προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, όχι με μία λογική μηδε­νι­σμού. Αυτό, λοιπόν, περι­μέ­νουμε να το δούμε. Αν αυτό είναι από το ΠΑΣΟΚ, θα το δείξει η ιστορία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και οι κάλπες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω μία τελευ­ταία ερώτηση. Δεν θα μου απα­ντή­σετε, αλλά δεν έχει σημασία. Θα πει ο Πρω­θυ­πουρ­γός κάτι για τον εκλο­γικό νόμο την Κυριακή;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν νομίζω ότι τίθεται ζήτημα εκλο­γι­κού νόμου, αλλά, προ­φα­νώς, θα ερω­τη­θεί και θα απα­ντή­σει. Αν ερω­τη­θεί.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ούτε πλαφόν;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν έχω καμία τέτοια εικόνα ότι θα …

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το 5% που διαβάζω;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τα διαβάζω κι εγώ, αλλά δεν μου προ­κύ­πτουν από πουθενά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ούτε για τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας έχουμε κατα­λή­ξει κάπου; Ήταν ο κ. Δένδιας…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτό σας το λέω με ακόμη μεγα­λύ­τερη βεβαιό­τητα, γιατί για το προη­γού­μενο γνωρίζω ότι δεν τίθεται θέμα εκλο­γι­κού νόμου. Μάλιστα, θεωρώ ότι είναι εξαι­ρε­τικά πρόωρη μία συζή­τηση για τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας. Έχουμε μία Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας που επι­τε­λεί τα καθή­κο­ντά της με πολύ μεγάλη σοβα­ρό­τητα και έχει και έναν ρόλο ο οποίος είναι εξαι­ρε­τικά κρί­σι­μος για τη χώρα, αλλά είναι και ζήτημα έλλει­ψης σεβα­σμού το να ξεκινάς εσύ, ως Κυβέρ­νηση, ως κόμμα – δεν μιλάω για τους δημο­σιο­γρά­φους – να κάνεις αυτή τη συζή­τηση τόσους μήνες νωρί­τερα. Δεν πρό­κει­ται να ακού­σουμε τίποτα για το ζήτημα του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τία, γιατί έχουμε Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας. Είναι μία δια­δι­κα­σία που είναι πολλούς μήνες μετά και δεν είναι καλό, είναι επι­ζή­μιο θεσμικά, η Κυβέρ­νηση να ανοίγει τόσο πρόωρα αυτή τη συζή­τηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε σε ένα πρω­το­σέ­λιδο σήμερα, δεν μπο­ρούμε να μην το πούμε αυτό. Στη «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» για το θέμα της παρου­σίας ενός υπο­στρά­τη­γου στην Ημέρα της Νίκης για την Τουρκία, στη Σμύρνη.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θεωρώ, όπως σας είπα και πριν, ότι χρειά­ζε­ται και η σκληρή κριτική. Οι επι­θέ­σεις οι πολι­τι­κές είναι λογικές να τις δέχεται μία κυβέρ­νηση. Αλλά το να έχουμε κάθε τόσο ανα­πα­ρα­γωγή, χωρίς κανένα πραγ­μα­τικό δεδο­μένο, ενός αφη­γή­μα­τος μειο­δο­σίας, ξεφεύ­γει νομίζω ακόμα και της σφοδρής κρι­τι­κής, είτε είναι από δημο­σιο­γρά­φους είτε είναι από άλλα κόμματα. Έχω απα­ντή­σει στην Ενη­μέ­ρωση Πολι­τι­κών Συντα­κτών. Είναι δεδο­μένο ότι η Κυβέρ­νηση οδηγεί την Ελλάδα στην εντελώς αντί­θετη κατεύ­θυνση από τη μειο­δο­σία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο συγκε­κρι­μέ­νος πήγε εκεί κατ’ εντολή της Κυβέρ­νη­σης; Κατ’ εντολή του Υπουρ­γείου; Κατ’ εντολή …

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Σε καμία περί­πτωση η Κυβέρ­νηση δεν έστειλε αντι­πρό­σωπο ή κάποιον, τέλος πάντων, επίσημο εκπρό­σωπό της. Έχω απα­ντή­σει και μάλιστα σε ερώτηση συνα­δέλ­φου σας και θα σας πω κιόλας ότι την περίοδο κατά την οποία αυτά τα οποία θεω­ρού­σαμε ως ζητού­μενα ως προς την αμυ­ντική θωρά­κιση της χώρας και άλλες χώρες τα είχαν δεδο­μένα, τώρα ισχύει το ανάποδο. Εμάς προ­χω­ράνε και για άλλες χώρες  είναι ζητού­μενα. Εμείς δεν ετε­ρο­κα­θο­ρί­ζουμε το πώς θα εξο­πλι­στούμε, αλλά είναι δεδο­μένο αυτό. Τη στιγμή που η Ελλάδα ήταν ο παρίας της Ευρώπης και τώρα πρω­τα­γω­νι­στεί. Η ατζέντα Μητσο­τάκη, η ατζέντα της Ελλάδας είναι η ατζέντα της Ευρώπης. Και οι συμ­φω­νίες που έχουμε κάνει με τους γεί­το­νές μας και ακόμα και ο διά­λο­γος που έχουμε κάνει με την Τουρκία απο­δί­δει. Εκμη­δε­νι­σμό των παρα­βιά­σεων, συν­δρομή στην αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού. Είπατε πριν ότι η ακρί­βεια, πλέον με άλλες πτυχές της, είναι  σε όλες τις χώρες ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα. Ένα άλλο από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα, είναι η μετα­νά­στευση.  Στην Ελλάδα, που προ­φα­νώς είναι ζήτημα, δεν είναι από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα, όχι γιατί εξα­φα­νί­στηκε ως διά μαγείας, αλλά γιατί έχουμε μία απο­τε­λε­σμα­τική πολι­τική και στην πρώτη τετρα­ε­τία και στον πρώτο χρόνο της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας. Αυτός, όμως,  είναι ένας ακόμα λόγος που έχει βοη­θή­σει στο να περιο­ρι­στεί το πρό­βλημα.

Μπο­ρείτε να παρα­κο­λου­θή­σετε τη συνέ­ντευξη στο σύν­δε­σμο: https://www.youtube.com/watch?v=D9SJy3UBV-w