Αντιδράσεις από τον Σύλλογο Αποφοίτων του ΚΕΘΕΑ για το AI βίντεο του ΕΟΠΑΕ και τον εξαρτημένο άνδρα από ουσίες

Από  το Σύλλογο Απο­φοί­των του ΚΕΘΕΑ ανα­κοι­νώ­θη­καν τα ακό­λουθα:

Το πρό­σφατο δια­φη­μι­στικό σποτ του ΕΟΠΑΕ είναι απα­ρά­δε­κτο και εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Δεν απο­τυ­πώ­νει τη σύνθετη και απαι­τη­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα της απε­ξάρ­τη­σης, υπο­βαθ­μί­ζει τη δημόσια θερα­πευ­τική εμπει­ρία δεκα­ε­τιών και δημιουρ­γεί παρα­πλα­νη­τική εικόνα για τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες και ανάγκες των ανθρώ­πων που ζητούν βοήθεια.

Από την πρώτη στιγμή της σύστα­σης του ΕΟΠΑΕ, η στάση μας ήταν ξεκά­θαρη: να στα­θούμε δίπλα σε όσους παλεύ­ουν με τις εξαρ­τή­σεις. Με διάθεση συνερ­γα­σίας, με προ­τά­σεις για δράσεις προ­σφο­ράς και ενδυ­νά­μω­σης, και με εμπει­ρία που προ­κύ­πτει από τη βιω­μα­τική μας δια­δρομή στα θερα­πευ­τικά προ­γράμ­ματα. Στις αρχικές μας επαφές με την διοί­κηση του ΕΟΠΑΕ λάβαμε θετικά σχόλια και δια­βε­βαιώ­σεις για τη σημασία της συμ­βο­λής μας.

Στην πράξη, όμως, η επι­κοι­νω­νία αυτή δια­κό­πηκε πλήρως. Μας ενη­μέ­ρω­σαν ότι θα υπάρξει άμεση αντα­πό­κριση σε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις που κατα­θέ­σαμε, κάτι που δεν συνέβη ποτέ. Σε μετα­γε­νέ­στερα αιτή­ματά μας, μας δια­βε­βαί­ω­σαν ότι οι νέοι υπεύ­θυ­νοι των δομών θα επι­κοι­νω­νή­σουν μαζί μας — εδώ και τρεις μήνες, κανείς. Καμία απά­ντηση. Καμία παρου­σία.

Την ίδια στιγμή, ο ΕΟΠΑΕ εμφα­νί­ζε­ται δημόσια σε υπο­θέ­σεις που αφορούν καταγ­γε­λίες κατά του ΚΕΘΕΑ, ανα­λαμ­βά­νο­ντας ρόλο επί­λυ­σης προ­βλη­μά­των που υπο­τί­θε­ται ότι υπήρχαν πριν τη σύστασή του. Σε αυτές τις υπο­θέ­σεις εμπλέ­κο­νται θεσμικά πρόσωπα του νέου οργα­νι­σμού (ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης των καταγ­γε­λιών), ενώ υπάρ­χουν ήδη δικα­στι­κές απο­φά­σεις που έχουν κρίνει την αξιο­πι­στία συγκε­κρι­μέ­νων καταγ­γε­λιών.

Το γεγονός ότι δεν επι­λέ­γουμε την προ­σω­πική σύγκρουση και την ανθρω­πο­φα­γία δεν είναι αδυ­να­μία. Είναι συνει­δητή, πολι­τική και ηθική στάση. Έχουμε και προ­σω­πική γνώση και πολυετή εμπει­ρία σε όλες τις δομές των προ­γραμ­μά­των του ΚΕΘΕΑ και είμαστε στη διάθεση της κοι­νω­νίας και της δικαιο­σύ­νης για την αλήθεια που βιώσαμε. Είμαστε σίγου­ροι για τις θέσεις μας, για την καθα­ρό­τητα των προ­θέ­σεών μας και με μονα­δικό γνώμονα το συμ­φέ­ρον όσων έχουν πραγ­μα­τικά ανάγκη.

●       Όχι όσων κάνουν νούμερα με δακρύ­βρε­χτες ιστο­ρίες.

●       Όχι όσων κάνουν πολι­τική πάνω σε ανθρώπους-αριθμούς.

●       Όχι όσων εξυ­πη­ρε­τούν ιδιω­τι­κές ή άλλες ατζέ­ντες.

Το πρό­σφατο σποτ ενι­σχύει τον προ­βλη­μα­τι­σμό μας. Η απει­κό­νιση της εξάρ­τη­σης με αφη­γη­μα­τι­κούς και τεχνη­τούς όρους αφήνει να εννοη­θεί ότι πριν από τον νέο οργα­νι­σμό δεν υπήρχαν επαρ­κείς επι­λο­γές ή δομές στή­ρι­ξης. Μια τέτοια προ­σέγ­γιση υπο­βαθ­μί­ζει την ιστορία, την εμπει­ρία και τα απο­τε­λέ­σματα δεκα­ε­τιών δημό­σιας θερα­πευ­τι­κής δου­λειάς και δεν αντι­κα­το­πτρί­ζει την πραγ­μα­τική πολυ­πλο­κό­τητα της απε­ξάρ­τη­σης. Εργα­λειο­ποιεί τόσο την εξάρ­τηση όσο και την απε­ξάρ­τηση δια­στρε­βλώ­νο­ντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα σε σχέση με την ιστορία της απε­ξάρ­τη­σης στην Ελλάδα με τρόπο τρο­μα­κτικό και ντρο­πια­στικό τόσο για τις προ­σπά­θειες χιλιά­δων ανθρώ­πων, θερα­πευό­με­νων, οικο­γε­νειών, θερα­πευ­τών, όσο και για μας τους ίδιους.

Ως από­φοι­τοι των στεγνών θερα­πευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των του ΚΕΘΕΑ γνω­ρί­ζουμε από πρώτο χέρι ότι η απε­ξάρ­τηση δεν είναι προϊόν επι­κοι­νω­νίας. Είναι μια μακρά δια­δι­κα­σία που βασί­ζε­ται στη σχέση, τη συμ­με­τοχή, τη συνέ­πεια και την εμπι­στο­σύνη.

Θεω­ρούμε αυτο­νό­ητο δικαί­ωμα κάθε ανθρώ­που να έχει επι­λο­γές: στεγνή απε­ξάρ­τηση, μείωση βλάβης, υπο­κα­τά­στατα, δια­φο­ρε­τι­κές θερα­πευ­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις. Όμως η δυνα­τό­τητα επι­λο­γής προ­ϋ­πο­θέ­τει έναν οργα­νι­σμό αξιό­πι­στο, που ενη­με­ρώ­νει με ειλι­κρί­νεια, σέβεται την εμπει­ρία και λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια. Μέχρι σήμερα, η εικόνα που απο­τυ­πώ­νε­ται είναι αυτή της ασυ­νέ­χειας, της υπεκ­φυ­γής και της συνερ­γα­σίας που εξα­ντλεί­ται σε επίπεδο δηλώ­σεων.

Η απο­μά­κρυνση εργα­ζο­μέ­νων με πολυετή εμπει­ρία στον χώρο της στεγνής απε­ξάρ­τη­σης και η αντι­κα­τά­στασή τους από πρόσωπα χωρίς αντί­στοιχο υπό­βα­θρο γεννά εύλογες ανη­συ­χίες για τον προ­σα­να­το­λι­σμό και την ασφά­λεια των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών. Όσα πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε από τα ίδια τα προ­γράμ­ματα είναι ανη­συ­χη­τικά και απο­γοη­τευ­τικά.

Η απο­δό­μηση δοκι­μα­σμέ­νων θερα­πευ­τι­κών μοντέ­λων δεν συνιστά πρόοδο. Συνιστά ρίσκο — και το ρίσκο αυτό το πλη­ρώ­νουν άνθρω­ποι.

Ο Σύλ­λο­γος Απο­φοί­των ΚΕΘΕΑ θα συνε­χί­σει να είναι παρών, με λόγο τεκ­μη­ριω­μένο και στάση ευθύνης.

Όχι στην επι­κοι­νω­νία — στην ουσία.

Δίπλα στους ανθρώ­πους.

Δίπλα στη θερα­πεία.

Δίπλα στη ζωή.