Φίλη η Ελλάδα, φίλτατη η Τουρκία

Μεγάλος φίλος της Ελλάδας, αλλά όπως φαί­νε­ται… και της Τουρ­κίας, ο πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ έχει ανα­λά­βει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο στην ανα­θέρ­μανση των ευρω­παϊ­κών δεσμών με την Aγκυρα μέσα από σειρά πρω­το­βου­λιών (παρα­σκη­νια­κών και μη), που σε κάποιες περι­πτώ­σεις είτε αγνοούν είτε υπο­βαθ­μί­ζουν τις ανη­συ­χίες των κρατών-μελών ως προς το συγκε­κρι­μένο θέμα.

Στον απόηχο της τελευ­ταίας Συνόδου Κορυφής ΕΕ – Τουρ­κίας, ο Γιούν­κερ απέ­στειλε (σύμφωνα με χθεσινό δημο­σί­ευμα της κυπρια­κής εφη­με­ρί­δας «Φιλε­λεύ­θε­ρος») επι­στολή προς τον Τούρκο πρω­θυ­πουργό Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου, με την οποία τον δια­βε­βαιώ­νει ότι η Κομι­σιόν πρό­κει­ται να προ­χω­ρή­σει στο άνοιγμα όχι μόνο του δια­πραγ­μα­τευ­τι­κού κεφα­λαίου 17 («Οικο­νο­μική και Νομι­σμα­τική Πολι­τική»), όπως απο­φα­σί­στηκε στις Βρυ­ξέλ­λες στις 29 Νοεμ­βρίου, αλλά συνο­λικά άλλων πέντε εντα­ξια­κών κεφα­λαίων μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2016, μεταξύ των οποίων θα συγκα­τα­λέ­γο­νται και τα «ακαν­θώδη» 23 και 24. Μόνη λεπτο­μέ­ρεια… το γεγονός ότι πρό­κει­ται για κεφά­λαια των εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την Τουρκία, που έχουν φυσικά μπλο­κα­ρι­στεί από την Κυπριακή Δημο­κρα­τία.

Πιο συγκε­κρι­μένα και σύμφωνα με όσα δημο­σιεύ­θη­καν στον κυπριακό Τύπο, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή εμφα­νί­ζε­ται απο­φα­σι­σμένη «να ολο­κλη­ρώ­σει, μαζί με την Τουρκία, το πρώτο τρίμηνο του 2016, την προ­πα­ρα­σκευα­στική εργασία για το άνοιγμα των κεφα­λαίων 15 (Ενέρ­γεια), 23 (Απονομή Δικαιο­σύ­νης και Θεμε­λιώδη Δικαιώ­ματα), 24 (Δικαιο­σύνη, Ελευ­θε­ρία, Ασφά­λεια), 26 (Παιδεία και Πολι­τι­σμός) και 31 (Εξω­τε­ρική Πολι­τική, Aμυνα και Ασφά­λεια)». Λέγεται μάλιστα ότι ασκή­θη­καν πιέσεις, προ­κει­μέ­νου η εν λόγω «δέσμευση» να συμπε­ρι­λη­φθεί και στο κοινό κείμενο της τελευ­ταίας Συνόδου ΕΕ – Τουρ­κίας, πράγμα στο οποίο ωστόσο αντέ­δρασε έντονα η Λευ­κω­σία.

Αξίζει βέβαια να σημειω­θεί ότι οι όποιες πρω­το­βου­λίες της Κομι­σιόν «δεν προ­κα­τα­λαμ­βά­νουν τη θέση των κρατών-μελών της ΕΕ», τα οποία από την πλευρά τους δια­τη­ρούν δικαί­ωμα βέτο. Επί της ουσίας, ωστόσο, οι εν λόγω πρω­το­βου­λίες λει­τουρ­γούν εκ των πραγ­μά­των πιε­στικά… δρο­μο­λο­γώ­ντας εξε­λί­ξεις σε διάφορα μέτωπα.

Ακόμη και το χρο­νο­διά­γραμμα άλλωστε, για το οποίο γίνεται λόγος, δεν είναι τυχαίο, καθώς μέσα στο «πρώτο τρίμηνο του 2016» οι Ευρω­παίοι (αλλά και ο Ντα­βού­το­γλου με τις τελευ­ταίες δηλώ­σεις του) βλέπουν να έρχεται και… η λύση του Κυπρια­κού.

Είναι προ­φα­νές ότι οι έξωθεν πιέσεις κλι­μα­κώ­νο­νται, προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξουν άμεσα εξε­λί­ξεις σε Προ­σφυ­γικό και Κυπριακό, ενώ Βρυ­ξέλ­λες και Βερο­λίνο επι­κρο­τούν τη «συνταγή» των ανταλ­λαγ­μά­των προς την Τουρκία, την οποία άλλωστε προ­σεγ­γί­ζουν ως χώρα-κλειδί.

Οι πρω­τα­γω­νι­στές

Η δια­δι­κα­σία της ανα­θέρ­μαν­σης των δεσμών με την Αγκυρα έχει ξεκι­νή­σει εδώ και μήνες, με πρω­τα­γω­νι­στές την Κομι­σιόν και τον ίδιο τον Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ. Το θέμα των κοινών ελλη­νο­τουρ­κι­κών περι­πο­λιών στο Αιγαίο μπορεί πλέον να θεω­ρεί­ται λήξαν (έπειτα από τις εντο­νό­τα­τες αντι­δρά­σεις της ελλη­νι­κής πλευράς), αλλά αξίζει να σημειώ­σουμε ότι είναι ένα θέμα το οποίο έθεσε ανοιχτά ο Γιούν­κερ και μάλιστα σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές περι­στά­σεις τους τελευ­ταί­ους μήνες.

Ο Λου­ξεμ­βούρ­γιος πολι­τι­κός ήταν επίσης εκείνος που, κάνο­ντας το χατίρι του Ερντο­γάν, καθυ­στέ­ρησε σημα­ντικά φέτος τη δημο­σί­ευση της ετήσιας έκθεσης της Κομι­σιόν για την εντα­ξιακή πρόοδο της Τουρ­κίας, επι­τρέ­πο­ντας στον σουλ­τάνο να προ­σέλ­θει στις τουρ­κι­κές κάλπες της 1ης Νοεμ­βρίου χωρίς ευρω­παϊκά βαρίδια.

Οσο για την πολι­τική δύναμη που ωθεί τον Γιούν­κερ στις αγκάλες της Αγκυρας, πολλοί υπο­στη­ρί­ζουν ότι αυτή δεν είναι άλλη από την… Ανγκελα Μέρκελ. Η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος φέρεται να επι­κρο­τεί τη συνερ­γα­σία με την Τουρκία «με κάθε αντάλ­λαγμα» και αφήνει τον Γιούν­κερ να φέρει σε πέρας την εν λόγω απο­στολή, προ­κει­μέ­νου η ίδια να απο­φύ­γει τις αντι­δρά­σεις στο εσω­τε­ρικό της Γερ­μα­νίας.

ΕΘΝΟΣ