Γιώργος Χατζημάρκος: “Η καταδικαστική απόφαση της Δικαιοσύνης στο πρόσωπο του Αντώνη (Τονι) Μαρτίνη, είναι μια πρώτη δικαίωση”

O περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος ανήρ­τησε στα social media τα εξής:

“Η κατα­δι­κα­στική απόφαση της Δικαιο­σύ­νης στο πρόσωπο του Αντώνη (Τονι) Μαρτίνη, είναι μια πρώτη δικαί­ωση.

Όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις. Δεκαέξι δια­φο­ρε­τι­κές δυσφη­μι­στι­κές σε βάρος μου πράξεις από τον Αντώνη (Τονι) Μαρτίνη και την εται­ρεία Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου που λει­τουρ­γεί τον ραδιο­φω­νικό σταθμό skyrodos και το αντί­στοιχο site. Αυτό ήταν το αντι­κεί­μενο της αγωγής που άσκησα για συκο­φα­ντική δυσφή­μιση εις βάρος μου, απο τους ανωτέρω, για μια σειρά απο συκο­φα­ντι­κές ανα­φο­ρές τους περί δήθεν παρά­νο­μων ενερ­γειών ή αδια­φα­νών δια­δι­κα­σιών εκ μέρους μου. Προ­σέ­φυγα στο μόνο χώρο που θα μπο­ρούσα, στη Δικαιο­σύνη, και έκανα υπομονή 4 χρόνια, για την προ­στα­σία της αξιο­πρέ­πειας μου και την άρση της προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς μου και η με αριθμ. 9/2024 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απο­τε­λεί την πρώτη δικαί­ωση.

Η σημε­ρινή δικα­στική απόφαση στην κατ’ εξα­κο­λού­θηση εμμο­νική δυσφη­μι­στική επίθεση απο τον Αντώνη (Τονι) Μαρτίνη και την εται­ρεία Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου στο πρόσωπό μου είναι μια απά­ντηση σε όλους εκεί­νους που πιστεύ­ουν ότι μπορούν να παίζουν με την υπόληψη των άλλων χωρίς συνέ­πειες.

Η δημο­σιο­γρα­φική δεο­ντο­λο­γία δεν είναι απλώς μια λέξη, αλλά η βάση της εμπι­στο­σύ­νης του κοινού προς τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Το μικρό­φωνο και η πένα, ή μάλλον σήμερα το πλη­κτρο­λό­γιο, προσ­δί­δουν εξουσία σε εκεί­νους που τα κρατούν, αλλά η εξουσία, όταν δεν συμ­βα­δί­ζει με την ευθύνη, είναι κατά­χρηση και ασυ­δο­σία. Η δημο­κρα­τία μας χρειά­ζε­ται αλήθεια και σεβασμό, όχι συκο­φα­ντία και ψέμα.

Τώρα στον συγκε­κρι­μένο δημο­σιο­λόγο που επέλεξε την κατρα­κύλα της συκο­φα­ντίας, αυτό που θα είχα εγώ να του πω είναι τα λόγια του παλιού προ­έ­δρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέ­φερ­σον: «Οταν φτάσεις στην άκρη του σκοι­νιού, δέσε έναν κόμπο και κρα­τή­σου εκεί».

Τι λέει όμως η δικα­στική απόφαση 9/2024 του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου :

●Υπο­χρε­ώ­νει την εται­ρεία Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου ΑΕ: α) να απο­σύ­ρει τις επί­δι­κες προ­σβλη­τι­κές για το πρόσωπο μου αναρ­τή­σεις από την ιστο­σε­λίδα skyrodos

β) να αναρ­τή­σει στην ιστο­σε­λίδα της περί­ληψη της από­φα­σης αυτής που να ανα­φέ­ρει τα ανα­γκαία κατά νόμο στοι­χεία εντός 15 ημερών απο την επίδοση της τελε­σί­δι­κης από­φα­σης.

●Υπο­χρε­ώ­νει τον Αντώνιο (Τονι) Μαρτίνη να ανα­γνώ­σει, κατά τον χρόνο μετά­δο­σης της επί­μα­χης εκπο­μπής του, περί­ληψη της από­φα­σης αυτής εντός 15 ημερών απο την επίδοση της τελε­σί­δι­κης από­φα­σης

●Υπο­χρε­ώ­νει την Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου και τον Αντώνιο (Τονι) Μαρτίνη να δημο­σιεύ­σουν σε 2 ημε­ρή­σιες τοπικές εφη­με­ρί­δες περί­ληψη της από­φα­σης αυτής εντός 15 ημερών από την επίδοση της τελε­σί­δι­κης από­φα­σης

●Απειλεί χρη­μα­τική ποινή ποσού 880,411 ευρώ σε βάρος της Ραδιο­του­ρι­στι­κής Ρόδου ΑΕ και του Αντω­νίου (Τονι) Μαρτίνη και υπέρ μου για κάθε περί­πτωση μη τήρησης των ανωτέρω

●Υπο­χρε­ώ­νει την Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου και τον Αντώνιο (Τονι) Μαρτίνη να παρα­λεί­πουν στο μέλλον οποια­δή­ποτε παρά­νομη προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας μου με οποιο­δή­ποτε τρόπο

●Απειλεί σε βάρος της Ραδιο­του­ρι­στι­κής Ρόδου και του Αντω­νίου (Τονι) Μαρτίνη χρη­μα­τική ποινή 1.000 ευρώ για κάθε παρα­βί­αση της ανωτέρω διά­τα­ξης

●Υπο­χρε­ώ­νει την Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου ΑΕ και τον Αντώνιο (Τονι) Μαρτίνη να κατα­βά­λουν το ποσό των 30.000 ευρώ εις ολό­κλη­ρον ο καθένας τους με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξό­φληση

●Κηρύσ­σει την απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή ως προς το χρη­μα­τικό της αίτημα.

●Κατα­δί­κασε την Ραδιο­του­ρι­στική Ρόδου και τον Αντώνιο (Τονι) Μαρτίνη στην κατα­βολή των δικα­στι­κών μου εξόδων, τα οποία όρισε στο ποσό των 600 ευρώ.

Μπήκα στην πολι­τική γιατί την αγαπώ και γνω­ρί­ζο­ντας ότι χρειά­ζε­ται αυτό που ο λαός μας λέει “μεγάλο στομάχι”. Γνωστό και δεκτό αυτό. Δεν προβάλω το αληθές επι­χεί­ρημα ότι τους πολι­τι­κούς τους κρίνει ο λαός στην κάλπη, γιατί με αυτό ως μόνο επι­χεί­ρημα θα ήταν σαν να αρνού­μουν την θεμιτή και απο­λύ­τως καλο­δε­χού­μενη δημο­σιο­γρα­φική κριτική. Να ξεκα­θα­ρί­σουμε όμως τι είναι κριτική και τι είναι βιο­μη­χα­νία λάσπης και συκο­φα­ντίας.

Και να ξεκα­θα­ρίσω επίσης, κλεί­νο­ντας, ότι στην συζή­τηση αυτή δεν μπαί­νουν μόνο θέματα πολι­τι­κής και δημο­κρα­τίας αλλά και τα πρόσωπα στα οποία οφείλω πολλά, μεγάλα και σημα­ντικά, η οικο­γέ­νεια μου. Στα παιδιά μου, πάνω απ’ όλους, οφείλω την απόφαση που ανα­ζή­τησα με υπομονή στη Δικαιο­σύνη.

Καλη­μέρα”