Κώστας Σκανδαλίδης : «Οι εκλογές του ΠΑΣΟΚ να μην γίνουν δελφινομαχία»

Τα χαρα­κτη­ρι­στικά του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, όποιος και αν είναι αυτός, περι­γρά­φει το ιστο­ρικό στέ­λε­χος του Κινή­μα­τος και βου­λευ­τής Κώστας Σκαν­δα­λί­δης.

«Όποιος και αν είναι ο επό­με­νος πρό­ε­δρος, να μην είναι μόνο αρχηγός, αλλά, κυρίως, πρό­ε­δρος, και να εγγυ­η­θεί τη νέα αρχή, την επα­νεκ­κί­νηση της παρά­τα­ξης, δια­σφα­λί­ζο­ντας την ενότητα και την προ­ο­πτική της, και όλοι μαζί να πορευ­τούμε την επόμενη μέρα στον κοινό στόχο».

Ο κ. Σκαν­δα­λί­δης δεν παρα­γνω­ρί­ζει  το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πέτυχε στις Ευρω­ε­κλο­γές στο στόχο του να είναι δεύτερο κόμμα, και θεωρεί ότι ευθύνες υπάρ­χουν όχι μόνο στην ηγεσία, αλλά και στο στε­λε­χικό δυνα­μικό, όπως ανα­φέ­ρει. Και ελπίζει η εκλογή του νέου προ­έ­δρου να είναι προϊόν πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης απόψεων και όχι δελ­φι­νο­μα­χίας. Όσον αφορά την επι­διω­κό­μενη από κάποιους σύμπλευση ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνει, εμμέσως πλην σαφώς, την αντίρ­ρησή του και μιλά για «χείρα ενό­τη­τας στη λαϊκή βάση».

Κύριε Σκαν­δα­λίδη, είστε στέ­λε­χος με τερά­στια εμπει­ρία σε εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, και θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με ένα τελικό σχόλιο για το απο­τέ­λε­σμα των Ευρω­ε­κλο­γών. Πώς το κρίνετε;

«Στις εκλογές αυτές, ο μεγάλος χαμένος ήταν η Πολι­τική, και συλ­λή­βδην το πολι­τικό σύστημα. Η Πολι­τική, που απου­σί­αζε από την προ­ε­κλο­γική αντι­πα­ρά­θεση –όχι με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ– και έστειλε την αποχή σε δυσθε­ώ­ρητο ύψος, και το πολι­τικό σύστημα, που επέ­τρεψε σε δυνά­μεις της Ακρο­δε­ξιάς και του λαϊ­κι­σμού να σηκώ­σουν κεφάλι. Σε αυτό το κλίμα ο λιγό­τερο χαμένος ήταν το ΠΑΣΟΚ, που κατά­φερε, έστω και οριακά, να αυξήσει τις δυνά­μεις του».

Ωστόσο, ο προ­ε­κλο­γι­κός στόχος να ανα­δει­χθεί το ΠΑΣΟΚ δεύτερο κόμμα δεν επι­τεύ­χθηκε. Φάνηκε ότι δεν πείσατε τους πολίτες πως η εικόνα σας είναι ελκυ­στική…

«Παρότι ο λόγος μας δεν ήταν τοξικός, παρότι αντι­στα­θή­καμε θεσμικά και προ­γραμ­μα­τικά στην επι­κοι­νω­νιακή καται­γίδα, καθώς με απλό­χερη χρη­μα­το­δό­τηση αντι­πα­ρα­τέ­θη­καν ο Κυρ. Μητσο­τά­κης και ο Στ. Κασ­σε­λά­κης, είναι αλήθεια ότι δεν κατα­φέ­ραμε το ποθού­μενο μεγάλο άλμα, που ήταν, βέβαια, να γίνουμε αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, με σημα­ντική αύξηση των ποσο­στών μας. Αυτό δείχνει ότι  το νέο υπό­δειγμα πολι­τι­κής που επι­χει­ρή­σαμε να ανα­δεί­ξουμε και να κατο­χυ­ρώ­σουμε, δεν έπεισε μεγάλο μέρος της δεξα­με­νής των ψηφο­φό­ρων μας, που παρα­μέ­νει μεγάλη και εν δυνάμει πλειο­ψη­φική».

Ευθύνες υπάρ­χουν στην ηγεσία του κόμ­μα­τος  για την έως τώρα εφαρ­μογή της πολι­τι­κής της;

«Ασφαλώς και είναι οι κύριες. Και επειδή δεν μ’ αρέσει ποτέ να μηδε­νίζω, ο Νίκος Ανδρου­λά­κης κράτησε σταθερά το πηδάλιο της πολι­τι­κής αυτο­νο­μίας της παρά­τα­ξης, έδωσε μάχη για τον προ­γραμ­μα­τικό χαρα­κτήρα και τη θετική πρόταση, και ανα­νέ­ωσε σε μεγάλο βαθμό το στε­λε­χικό δυνα­μικό μπο­λιά­ζο­ντάς το με στελέχη της νέας γενιάς. Δεν πέτυχε να ανα­γεν­νή­σει το ΠΑΣΟΚ, να αξιο­ποι­ή­σει τις εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ανθρώ­πους που συμ­με­τεί­χαν στην εκλογή του, να κατο­χυ­ρώ­σει το συλ­λο­γικό χαρα­κτήρα, να φτάσει το νέο υπό­δειγμα πολι­τι­κής που ο ίδιος πρόβαλε στη βάση του Κινή­μα­τος και να την πείσει. Για να είμαι ακρι­βο­δί­καιος στην κρίση μου, οφείλω να ομο­λο­γήσω ότι μπορεί η κύρια ευθύνη να ανήκει στον πρόεδρο, όμως έχουμε σημα­ντικό μερίδιο και ο καθένας από μας, γιατί αφήσαμε τα πράγ­ματα να εξε­λι­χθούν».

Πώς πιστεύ­ετε ότι θα μπο­ρούσε το ΠΑΣΟΚ να πετύχει το άλμα που ανα­φέ­ρατε, και να κατα­στεί μέχρι τις επό­με­νες εκλογές εναλ­λα­κτική δύναμη δια­κυ­βέρ­νη­σης;

«Να δώσει ξανά λόγο και υπό­σταση στη βάση του, στους δημο­κρα­τι­κούς και προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες. Να μη στείλει στα σπίτια τους, τους εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ανθρώ­πους που θα ψηφί­σουν στις 6 Οκτω­βρίου. Να τους κατα­στή­σει ενερ­γούς και συμ­μέ­το­χους. Να αρθρώ­σει ξανά ένα ριζο­σπα­στικό πολι­τικό λόγο ανα­τρο­πής και μεταρ­ρύθ­μι­σης, που θα αλλάξει ριζικά το σημε­ρινό αδιέ­ξοδο μοντέλο δια­κυ­βέρ­νη­σης. Και να συνε­χί­σει να προ­τεί­νει λύσεις εφικτές, πραγ­μα­τι­κές, στα προ­βλή­ματα των πολιτών».

Φαί­νε­ται ότι ζητάτε πάρα πολλά από το νέο αρχηγό που θα εκλέξει η βάση τον Οκτώ­βριο. Ποια πρέπει να είναι τα χαρα­κτη­ρι­στικά του;

«Ζητώ τα αυτο­νό­ητα για ένα Κίνημα με τις ρίζες, τις αντοχές, το στε­λε­χικό δυνα­μικό και την ιστο­ρική παρά­δοση ενός πραγ­μα­τι­κού Κινή­μα­τος Αλλαγής. Οι μέχρι τώρα υπο­ψή­φιοι καλύ­πτουν σχεδόν ολό­κληρο το χώρο της προ­ο­δευ­τι­κής και δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης, είναι αξιό­λογα στελέχη με δυνα­τό­τη­τες προ­σφο­ράς. Όποιος και αν είναι απ’ αυτούς ο επό­με­νος πρό­ε­δρος, να μην είναι μόνο αρχηγός, αλλά, κυρίως, πρό­ε­δρος και να εγγυ­η­θεί τη νέα αρχή, την επα­νεκ­κί­νηση της παρά­τα­ξης, δια­σφα­λί­ζο­ντας την ενότητα και την προ­ο­πτική της, και όλοι μαζί την επόμενη μέρα στον κοινό στόχο».

Είστε βέβαιος ότι στο σημε­ρινό ΠΑΣΟΚ μπορεί να συμβεί αυτό; Λίγο ρομα­ντικό φαντά­ζει…

«Αν απευ­θυν­θεί αδια­με­σο­λά­βητα στους πάνω από 300.000 ψηφο­φό­ρους που θα συρ­ρεύ­σουν στις κάλπες και τους δώσει τη δυνα­τό­τητα να πάρουν το Κίνημα στα χέρια τους, και αν η εκλογή του είναι προϊόν πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης απόψεων και όχι δελ­φι­νο­μα­χίας τις πέντε εβδο­μά­δες που θα προη­γη­θούν, το ΠΑΣΟΚ θα ανα­στη­θεί».

Και μία τελευ­ταία ερώτηση, κ. Σκαν­δα­λίδη. Πιστεύ­ετε πως το ΠΑΣΟΚ με την όποια νέα ηγεσία θα πρέπει να τείνει χείρα φιλίας στον ΣΥΡΙΖΑ; Ή, ακόμα πιο πέρα, θα μπο­ρού­σαν τα δύο κόμματα από κοινού να παρου­σιά­σουν εναλ­λα­κτική πρόταση απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη;

«Φαντά­ζο­μαι, γνω­ρί­ζετε το γνωμικό “όποιος βιά­ζε­ται, σκο­ντά­φτει”. Ξεκινώ από το τελευ­ταίο, το πιο φιλό­δοξο. Είναι δυνατό δύο κόμματα όπου το ένα, το ΠΑΣΟΚ, έχει συγκρο­τη­μέ­νες  δυνά­μεις παντού, σταθερή στρα­τη­γική και πορεία, και το άλλο, ο ΣΥΡΙΖΑ, ψάχνει τη φυσιο­γνω­μία και την ταυ­τό­τητά του εν μέσω άδηλων εξε­λί­ξεων, να συνο­μο­λο­γή­σουν κοινή πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας με άγνωστο το χρόνο των επό­με­νων εκλογών; Φαντά­ζει όνειρο θερινής νύχτας. Χείρα φιλίας το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προ­τεί­νει συνο­λικά στις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις του ευρύ­τε­ρου χώρου της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, με συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις, που οικο­δο­μούν την ενότητα και τη συνερ­γα­σία στους θεσμούς και τη λαϊκή βάση. Εκεί θα συγκρο­τη­θεί, και από εκεί θα προ­κύ­ψει το όποιο ενδε­χό­μενο».

Πηγή: vradini.gr