Διεκδικούν χρηματική αποζημίωση από το Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου συγγενείς του Θ. Γαμπιεράκη

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, θα ανα­βιώ­σει την 17η Οκτω­βρίου 2017, η υπόθεση του άδικου θανάτου του Θεο­λό­γου Γαμπιε­ράκη, που απα­σχό­λησε τα Λαϊκά Ποινικά δικα­στή­ρια και είχε προ­κα­λέ­σει αίσθηση στην κοινή γνώμη.

Δύο συγ­γε­νείς του εκλι­πό­ντος έχουν συγκε­κρι­μένα ασκήσει αγωγή κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 600.000 ευρώ λόγω ψυχικής οδύνης αφού το ποινικό δικα­στή­ριο, που επι­λή­φθηκε μηνύ­σεώς τους σε βάρος ενός κατοί­κου Χαϊ­δα­ρίου, που εφέρετο να είχε προ­κα­λέ­σει το θάνατό του, μετά από συμπλοκή, έκρινε ότι δεν υφί­στα­ται αιτιώ­δης σύν­δε­σμος για να τον κρίνει ένοχο θανα­τη­φό­ρας σωμα­τι­κής βλάβης καθώς προ­κλή­θηκε συνε­πεία ιατρι­κής αμέ­λειας!

Πιο συγκε­κρι­μένα το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έχει κατα­δι­κά­σει έναν κάτοικο του Χαϊ­δα­ρίου σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή κρί­νο­ντάς τον ένοχο κατά πλειο­ψη­φία προ­κλή­σεως επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βλάβης.

3 δικα­στές έκριναν, απο­δε­χό­με­νοι σχετική εισή­γηση του Εισαγ­γε­λέα της έδρας ότι ο ανωτέρω έπρεπε να κηρυ­χθεί ένοχος βαριάς σωμα­τι­κής βλάβης, ενώ όλοι εκτί­μη­σαν ότι δεν ευθύ­νε­ται απο­κλει­στικά, ούτε είχε προ­βλέ­ψει, ούτε και προ­σχε­διά­σει το θάνατο του Θεο­λό­γου Γαμπιε­ράκη με τον οποίο και συνε­πλάκη λόγω επαγ­γελ­μα­τι­κών δια­φο­ρών που προ­έ­κυ­ψαν κατά τη λει­τουρ­γία ομοει­δών επι­χει­ρή­σεών τους στην περιοχή της Χώρας Πάτμου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, που γεν­νή­θηκε στη Σάμο το έτος 1964, είχε επαγ­γελ­μα­τι­κές δια­φο­ρές με τον Θεολόγο Γαμπιε­ράκη του Ευαγ­γέ­λου, που γεν­νή­θηκε στη Πάτμο το έτος 1968, λόγω του ομοει­δούς επαγ­γέλ­μα­τός τους, καθώς δια­τη­ρού­σαν και οι δύο ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις – κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στην Πάτμο.

Συγκε­κρι­μένα, ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος λει­τουρ­γούσε ήδη ένα κέντρο δια­σκέ­δα­σης στην περιοχή «Κον­σο­λάτο» της Σκάλας Πάτμου, ετοι­μα­ζό­ταν να ανοίξει ένα κατά­στημα (καφέ – μπαρ) στη Χώρα της Πάτμου, απέ­να­ντι από το κατά­στημα (καφέ – μπαρ) που δια­τη­ρούσε ο Θεο­λό­γος Γαμπιε­ρά­κης. Μια μέρα μάλιστα πριν από το κατω­τέρω ανα­φε­ρό­μενο περι­στα­τικό, είχε προη­γη­θεί ανάμεσά τους φρα­στικό επει­σό­διο, έξω από τα κατα­στή­ματά τους στη Χώρα της Πάτμου. Ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεχόταν απειλές και ύβρεις από τον Θεολόγο Γαμπιε­ράκη. Συγ­γε­νείς του θύματος κατέ­θε­σαν ωστόσο ότι συνέ­βαινε το αντί­θετο.

Περί ώρα 11:00 της 3ης Μαΐου 2006, στην Πάτμο και συγκε­κρι­μένα στην καφε­τέ­ρια «Πλάζα», βρι­σκό­ταν ο κατη­γο­ρού­με­νος. Στη συνέ­χεια ήλθε στον ίδιο χώρο ο Θεο­λό­γος Γαμπιε­ρά­κης. Αφού προη­γή­θηκε λογο­μα­χία μεταξύ τους ακο­λού­θησε συμπλοκή. Οι κατα­θέ­σεις των αυτο­πτών μαρ­τύ­ρων ως προς τις συν­θή­κες της συμπλο­κής αλλά και της μεταξύ τους διέ­νε­ξης δια­φέ­ρουν.

Ο Γαμπιε­ρά­κης διε­κο­μί­σθη με ελι­κό­πτερο του ΕΚΑΒ από την Πάτμο στις 3-5-2006 στο τμήμα επει­γό­ντων χει­ρουρ­γι­κών περι­στα­τι­κών μετά από ανα­φε­ρό­μενο ξυλο­δαρμό και με πιθανή κλινική διά­γνωση ρήξη σπληνός. Αιφ­νι­δίως περί ώραν 23:35 επήλθε απώλεια της συνεί­δη­σής του και παύση λει­τουρ­γίας της καρδιάς του. Κατέ­ληξε περί ώρα 01:45.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι ο θάνατος του ατυχούς Γαμπιε­ράκη δεν συν­δε­ό­ταν αιτιω­δώς με τις πράξεις του κατη­γο­ρού­με­νου αλλά οφεί­λετο σε βαρύ ιατρικό σφάλμα και σε κακούς χει­ρουρ­γι­κούς χει­ρι­σμούς.

Πιο συγκε­κρι­μένα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, ο θάνατος του Γαμπιε­ράκη, δεν μπορεί να απο­δο­θεί στα χτυ­πή­ματα του κατη­γο­ρού­με­νου. Ο συντά­ξας την ιατρική έκθεση ιατρός δεν συνδέει το γεγονός της ρήξης σπληνός με την καρ­διακή ανακοπή και εσω­τε­ρική αιμορ­ρα­γία, καθόσον το θύμα είχε υπο­βλη­θεί προη­γου­μέ­νως σε έγκαιρη χει­ρουρ­γική επέμ­βαση και του είχε γίνει αναρ­ρό­φηση του αίματος, σπλη­νε­κτομή και λεπτο­με­ρής αιμό­σταση και η μετεγ­χει­ρη­τική του πορεία ήταν ομαλή.

Ο ιατρο­δι­κα­στής κ. Δημο­σθέ­νης Μπούκης, που εξε­τά­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο, υπο­στή­ριξε ότι τα κτυ­πή­ματα που επέφερε ο κατη­γο­ρού­με­νος στον θανόντα δεν τελούν σε άμεση αιτιό­τητα με το θάνατό του ο οποίος μάλλον δύναται να απο­δο­θεί σε βαρύ ιατρικό σφάλμα και σε κακούς χει­ρουρ­γι­κούς χει­ρι­σμούς.

Οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι τρείς ιατροί δεν εντό­πι­σαν ούτε και ανέ­σχε­σαν την εσω­τε­ρική αιμορ­ρα­γία που προ­κά­λεσε το θάνατο του οικείου τους.