Δασικοί Χάρτες: Απόφαση ΣτΕ ανοίγει τον δρόμο για αποδέσμευση περιουσιών

Με μια απόφαση «σταθμό» το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) ανοίγει τον δρόμο σε χιλιά­δες ιδιο­κτή­τες, των οποίων το ακίνητο έχει χαρα­κτη­ρι­στεί ως «δασικό» σε κυρω­μένο Δασικό Χάρτη, να υπο­βάλ­λουν αίτηση ακύ­ρω­σης και να απο­κτή­σουν μια ευκαι­ρία για να το απο­δε­σμεύ­σουν.

Σύμφωνα με τους ανώ­τα­τους δικα­στές «η προ­θε­σμία άσκησης αίτησης ακύ­ρω­σης κατά της κύρωσης του δασικού χάρτη δεν κινεί­ται από τη δημο­σί­ευση της κυρω­τι­κής από­φα­σης στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως, αλλά από τη γνώση της εκ μέρους του ενδια­φε­ρο­μέ­νου».

Με άλλα λόγια, η προ­θε­σμία εκκινεί από τη στιγμή που ένας ιδιο­κτή­της δια­πι­στώ­σει ότι η περιου­σία του έχει χαρα­κτη­ρι­στεί ως δασική, δηλαδή συνήθως κατά το στάδιο ανάρ­τη­σης στο Κτη­μα­το­λό­γιο, ή κατά τη δια­δι­κα­σία μετα­βι­βά­σεων ακι­νή­των.

Οι δασικοί χάρτες και το ΣτΕ

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση ΣτΕ 879/2024 (πρό­ε­δρος Μαρ­γα­ρίτα Γκορ­τζο­λί­δου, ειση­γη­τής Α. Σκού­φα­λος), υπάρ­χουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι ιδιο­κτή­τες δεν είναι δυνατόν να ενη­με­ρω­θούν εγκαί­ρως, όπως:

Όταν οι δια­τυ­πώ­σεις δημο­σιό­τη­τας της ανάρ­τη­σης των Δασικών Χαρτών δεν έχουν τηρηθεί ή υπήρξαν ελλι­πείς ή μη προ­σή­κου­σες, οπότε δεν μπορεί να στοι­χειο­θε­τη­θεί τεκ­μή­ριο πλήρους γνώσης του περιε­χο­μέ­νου τους και να κινηθεί η προ­θε­σμία άσκησης αντιρ­ρή­σεων.

Όταν αφορά εκτά­σεις που εμπί­πτουν σε εγκε­κρι­μένα σχέδια πόλεως ή πολε­ο­δο­μι­κές μελέτες ως δομή­σι­μες, οι οποίες ωστόσο περι­λαμ­βά­νο­νται στον Δασικό Χάρτη ως δασικές. Ο ενδια­φε­ρό­με­νος, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το ακίνητό του ευρί­σκε­ται εντός πολε­ο­δο­μη­μέ­νης περιο­χής, ευλόγως δεν επι­δει­κνύει ενδια­φέ­ρον για το περιε­χό­μενο του δασικού χάρτη. Αφορά δηλαδή περι­πτώ­σεις που και ο νομο­θέ­της θεωρεί περιττή την υποβολή αντιρ­ρή­σεων.

Και στις δύο περι­πτώ­σεις η προ­θε­σμία άσκησης αίτησης ακύ­ρω­σης κατά της κύρωσης του Δασικού Χάρτη δεν κινεί­ται από τη δημο­σί­ευση της κυρω­τι­κής από­φα­σης στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως, αλλά από τη γνώση της εκ μέρους του ενδια­φε­ρο­μέ­νου.

Επίσης, στην ειδική περί­πτωση που έχει εκδοθεί δικα­στική απόφαση, η οποία δεν ελήφθη υπόψη από τη Διοί­κηση κατά την κατάρ­τιση του δασικού χάρτη, αν και ακυ­ρώ­νει πράξη κήρυξης της έκτασης ως ανα­δα­σω­τέας, η προ­θε­σμία άσκησης αίτησης ακύ­ρω­σης κατά της πράξης κύρωσης του δασικού χάρτη κινεί­ται από τη στιγμή που γίνεται γνωστή από τον ενδια­φε­ρό­μενο.

«Και τούτο διότι, όπως συμ­βαί­νει και στην περί­πτωση που η έκταση εμπί­πτει σε εγκε­κρι­μένο σχέδιο πόλεως ή πολε­ο­δο­μική μελέτη ως δομή­σιμη, ο ενδια­φε­ρό­με­νος ευλόγως δεν επι­δει­κνύει ενδια­φέ­ρον για το περιε­χό­μενο του δασικού χάρτη, δια­τη­ρώ­ντας την πεποί­θηση ότι η έκταση, σύμφωνα με την οικεία δικα­στική απόφαση, δεν κατα­λαμ­βά­νε­ται πλέον από τη δασική νομο­θε­σία», σημειώ­νουν οι δικα­στές στην απόφασή τους.

Έτσι, η νέα απόφαση του ΣτΕ δίνει το πράσινο φως σε όσους έχασαν τις προ­θε­σμίες υπο­βο­λής αντιρ­ρή­σεων κατά των δασικών χαρτών, να προ­σφύ­γουν κατά των κυρω­μέ­νων δασικών χαρτών, όταν δια­πι­στώ­νουν ότι το ακίνητό τους έχει χαρα­κτη­ρι­στεί δασικό.

Η υπόθεση

Δικα­στική απόφαση είχε ακυ­ρώ­σει πράξη ανα­δά­σω­σης της επί­μα­χης έκτασης, δημιουρ­γώ­ντας στον ιδιο­κτήτη της την εύλογη πεποί­θηση ότι η έκταση δεν μπορεί να συμπε­ρι­λη­φθεί στον Δασικό Χάρτη, με απο­τέ­λε­σμα, σύμφωνα με τους ανώ­τα­τους δικα­στές «να μην επι­δει­κνύει, δικαιο­λο­γη­μένα, ενδια­φέ­ρον για την κύρωση του δασικού χάρτη».

Ως εκ τούτου, η κρι­νό­μενη αίτηση θεω­ρή­θηκε από το ΣτΕ ότι ασκεί­ται εμπρο­θέ­σμως διότι «ως αφε­τη­ρία της προ­θε­σμίας δεν μπορεί να εκλη­φθεί η δημο­σί­ευση της πράξης στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως αλλά η γνώση του περιε­χο­μέ­νου της από τον αιτού­ντα, τέτοια δε γνώση σε χρόνο που θα καθι­στούσε την αίτηση εκπρό­θε­σμη δεν προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία του φακέλου».

Όπως σημειώ­νε­ται με παλαιό­τερη απόφαση του ΣτΕ (6/1993) είχε ακυ­ρω­θεί νομαρ­χιακή απόφαση, με την οποία η επίμαχη έκταση είχε κηρυ­χθεί ως ανα­δα­σω­τέα, χωρίς, μάλιστα, να προ­κύ­πτει ότι, μετά τη συγκε­κρι­μένη ακυ­ρω­τική απόφαση, εκδό­θηκε άλλη διοι­κη­τική πράξη σχετικά με τον χαρα­κτη­ρι­σμό της έκτασης. Με αυτά τα δεδο­μένα η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση του Συντο­νι­στή

Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αττικής που αφορά κύρωση Δασικού Χάρτη – κατά το τμήμα που αφορά την επίδικη έκταση ως έχοντα δασικό χαρα­κτήρα – πρέπει, σύμφωνα με το ΣτΕ, να ακυ­ρω­θεί.

Πηγή ΟΤ