Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου ακύρωσε πρόστιμο για «μη κανονικό» πετρέλαιο κίνησης δικαιώνοντας πρατηριούχο

• Η απόφαση Α413/2025 κάνει δεκτή την προ­σφυγή εται­ρείας της Ρόδου και κρίνει μη νόμιμη την κύρωση της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης Δωδε­κα­νή­σου λόγω έλλει­ψης από­δει­ξης ανά­μει­ξης προ­ϊ­ό­ντων

Μια υπόθεση με έντονο ενδια­φέ­ρον για τον κλάδο εμπο­ρίας καυ­σί­μων και τη διοι­κη­τική πρα­κτική επι­βο­λής προ­στί­μων ολο­κλη­ρώ­θηκε στη Ρόδο με σαφές μήνυμα: οι κυρώ­σεις για «μη κανο­νικά» καύσιμα οφεί­λουν να εδρά­ζο­νται σε πλήρη και συγκε­κρι­μένη από­δειξη ανά­μει­ξης ή αλλοί­ω­σης του προ­ϊ­ό­ντος και όχι μόνο σε από­κλιση μίας παρα­μέ­τρου.

Το Μονο­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, έκανε δεκτή προ­σφυγή εται­ρείας της Ρόδου κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, ακυ­ρώ­νο­ντας την απόφαση που είχε επι­κυ­ρώ­σει πρό­στιμο 5.000 ευρώ για πετρέ­λαιο κίνησης με χαμη­λό­τερο σημείο ανά­φλε­ξης.

Η υπόθεση ξεκί­νησε στις 21 Μαρτίου 2021, όταν κλι­μά­κιο του Τελω­νείου Ρόδου διε­νήρ­γησε έλεγχο στο πρα­τή­ριο της εται­ρείας και έλαβε δείγμα πετρε­λαίου κίνησης. Η Χημική Υπη­ρε­σία Πειραιά χαρα­κτή­ρισε το δείγμα «μη κανο­νικό» μόνο ως προς το σημείο ανά­φλε­ξης (51°C αντί ελα­χί­στου 55°C), με όλες τις υπό­λοι­πες οκτώ παρα­μέ­τρους εντός ορίων. Ακο­λού­θησε επιβολή προ­στί­μου 5.000 ευρώ από τη Διεύ­θυνση Ανά­πτυ­ξης Δωδε­κα­νή­σου και, μετά την απο­τυ­χία της ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής, η υπόθεση οδη­γή­θηκε ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου.

Η διαφορά, δεν εστίασε απλώς στην κατα­γραφή από­κλι­σης του σημείου ανά­φλε­ξης, αλλά στο εάν τεκ­μη­ριώ­θηκε ανά­μειξη που να θεμε­λιώ­νει διοι­κη­τική παρά­βαση.

Η εται­ρεία αντέ­ταξε συγκε­κρι­μένο τεχνικό σενάριο: το πρωί της Κυρια­κής 21 Μαρτίου 2021 σημειώ­θηκε βλάβη στη μάνικα της αντλίας πετρε­λαίου, με απο­τέ­λε­σμα να αντι­κα­τα­στα­θεί προ­σω­ρινά με μετα­χει­ρι­σμένα εξαρ­τή­ματα από αντλία βεν­ζί­νης, ώστε να μη δια­κο­πεί η λει­τουρ­γία. Ιδιώτης χημικός μηχα­νι­κός υπο­στή­ριξε ότι η μικρο­ε­πι­μό­λυνση από βενζίνη μπορεί να δικαιο­λο­γή­σει τη μείωση του σημείου ανά­φλε­ξης, χωρίς να μετα­βά­λει άλλες κρί­σι­μες ιδιό­τη­τες ούτε να συνιστά «νοθεία» με την έννοια της ανά­μει­ξης προ­ϊ­ό­ντων προς παρα­πλά­νηση.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και το Ελλη­νικό Δημόσιο ζήτησαν την απόρ­ριψη της προ­σφυ­γής, επι­κα­λού­μενα τον «αντι­κει­με­νικό» χαρα­κτήρα της παρά­βα­σης.

Ωστόσο, το δικα­στή­ριο επι­σή­μανε ότι για την ειδική κατη­γο­ρία της «μη τήρησης τύπου και ποιό­τη­τας» απαι­τεί­ται θετική δια­πί­στωση ανά­μει­ξης με άλλο προϊόν ή ουσία. Μόνη η από­κλιση στο σημείο ανά­φλε­ξης, όταν μάλιστα το δείγμα από το βυτίο τελευ­ταίας παρα­λα­βής κρίθηκε κανο­νικό (65°C), δεν αρκεί, ιδίως όταν υπάρχει εύλογη, τεκ­μη­ριω­μένη, εναλ­λα­κτική εξήγηση προ­σω­ρι­νής επι­μό­λυν­σης από τον ίδιο τον εξο­πλι­σμό άντλη­σης.

Στη σκέψη-καταπέλτη για τη νομι­μό­τητα της κύρωσης, το δικα­στή­ριο δέχθηκε ως βάσιμο τον ισχυ­ρι­σμό περί επι­μό­λυν­σης από την προ­σω­ρινή χρήση μάνικας/πιστο­λιού βεν­ζί­νης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν απο­δεί­χθηκε ανά­μειξη του προ­ϊ­ό­ντος με σκοπό αλλοί­ωση ή διάθεση μη κανο­νι­κού καυ­σί­μου. Ελλεί­ψει αντί­κρου­σης από τη Διοί­κηση στα κρίσιμα τεχνικά στοι­χεία και με δεδο­μένη την κανο­νι­κό­τητα του δείγ­μα­τος από το βυτίο, η κύρωση κρίθηκε μη νόμιμη. Έτσι, ακυ­ρώ­θηκε η απόφαση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου που είχε απορ­ρί­ψει την ενδι­κο­φανή προ­σφυγή και «καθά­ρισε» το δρόμο για την άρση της εις βάρος της εται­ρείας κατα­γρα­φής.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Στε­φα­νία Κου­λου­μπρή.