Αποζημίωση “μαμούθ” σε δύο Ιταλούς για αδικαιολόγητο πλουτισμό ξενοδοχειακής εταιρείας!

Με απόφαση που εξέδωσε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου (μετα­βα­τική έδρα Κω) επι­δι­κά­στηκε σε δύο αδέλφια από την Ιταλία απο­ζη­μί­ωση ύψους 2.532.603,26 ευρώ λόγω αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας.

Ειδι­κό­τερα, τα δύο αδέλφια από την Ιταλία άσκησαν αγωγή ο καθένας ξεχω­ρι­στά σε βάρος την ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας η οποία δια­τη­ρεί ξενο­δο­χεία στη Λέρο και στους Λειψούς.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο είχε δεχθεί εν μέρει τις αγωγές και υπο­χρέ­ωσε την ενα­γό­μενη να κατα­βά­λει σε κάθε ένα από τα δύο αδέλφια το ποσό των 1.266.301,63 ευρώ.

Κατά αυτών των απο­φά­σεων άσκησαν και οι δύο πλευρές αντί­θε­τες εφέσεις οι οποίες συζη­τή­θη­καν το Μάιο του 2018 και το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη απόφαση με δια­φο­ρε­τικό όμως αιτιο­λο­γικό.

Συγκε­κρι­μένα, οι ενά­γο­ντες ένας άντρας και μία γυναίκα είναι οι μονα­δι­κοί εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι του Ιταλού πατέρα τους ο οποίος υπήρξε μέτοχος στην ενα­γό­μενη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία κατά τα έτη 2001 έως 2008.

Κατά το χρονικό αυτό διά­στημα είχε κατα­βά­λει για τη συμ­με­τοχή του στις εκά­στοτε αυξή­σεις του μετο­χι­κού κεφα­λαίου χρη­μα­τι­κές κατα­θέ­σεις τμη­μα­τικά οι οποίες ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 2.837.061,94 ευρώ και άλλες 242.500 ευρώ για τη χρη­μα­το­δό­τησή της.

Πέραν αυτών των κατα­βο­λών ο πατέρας των ενα­γό­ντων υπο­βλή­θηκε σε δαπάνες για την εκτέ­λεση οικο­δο­μι­κών εργα­σιών για την κατα­σκευή ξενο­δο­χείου στους Λειψούς το συνο­λικό ύψος των οποίων ανήλθε σε 590.462 ευρώ.

Συνο­λικά δηλαδή χρη­μα­το­δό­τησε την ενα­γο­μένη με 3.670.023,94 ευρώ.

Ο πατέρας των ενα­γό­ντων είχε συμ­φω­νή­σει με την ενα­γο­μένη πως οι κατα­βο­λές αυτές δεν απο­τε­λούν χρέος της εται­ρείας προς αυτόν αλλά κατα­θέ­σεις για μελ­λο­ντι­κές αυξή­σεις του μετο­χι­κού κεφα­λαίου.

Ωστόσο, από το έτος 2003 έως το έτος 2013 οπότε και απο­χώ­ρησε ο πατέρας των ενα­γό­ντων από την εται­ρεία σε όσες αυξή­σεις μετο­χι­κού κεφα­λαίου έλαβαν χώρα αυτός δεν συμ­με­τείχε.

Ακο­λού­θως το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο έκρινε ότι εφόσον ουδέ­ποτε έλαβε χώρα η συμ­φω­νη­θείσα μεταξύ του πατέρα των ενα­γό­ντων και της ενα­γό­με­νης εται­ρείας αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου, με την ανάληψη νέων μετοχών εκ μέρους του δια συμ­ψη­φι­σμού της αξίας τους με τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα χρη­μα­τικά ποσά που αυτός είχε εισφέ­ρει στην εται­ρεία, δικαιού­ται να ανα­ζη­τή­σει τα κατα­βλη­θέ­ντα αυτά ποσά από την ενα­γό­μενη κατά τις δια­τά­ξεις του αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού, αφού η τελευ­ταία τα έλαβε για την ως άνω αιτία, η οποία όμως δεν επα­κο­λού­θησε, ενώ ο πλου­τι­σμός της δια­τη­ρεί­ται και συνί­στα­ται στην ταμειακή της διευ­κό­λυνση με την από­κτηση ρευ­στό­τη­τας και στη χρη­μα­το­δό­τηση αυτής για την πραγ­μα­το­ποί­ηση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της επι­διώ­ξεων.

Το ποσό των 3.670.023,94 ευρώ συμ­ψη­φί­στηκε με το ποσό των 888.000 ευρώ, στην ανάληψη του οποίου είχε προβεί το 2005 ο πατέρας των ενα­γό­ντων.

Έτσι το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η οφειλή της ενα­γό­με­νης προς τον πατέρα των ενα­γό­ντων ανέρ­χε­ται στο ποσό των 2.532.603,26 από την οποία οι ενά­γο­ντες με την ιδιό­τητά τους ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι του πατέρα τους δικαιού­νται ο καθένας το ½ της κλη­ρο­νο­μιάς, δηλαδή το ποσό των 1.266.301,63 ευρώ έκαστος.

Τα αδέλφια από την Ιταλία εκπρο­σώ­πη­σαν οι δικη­γό­ροι κκ. Γεώρ­γιος Μαυ­ρο­μά­της και Αλκαίος Σιβι­τα­νί­δης (Αθηνών).