• Ο 64χρονος ημεδαπός, που έχει συνδεθεί στο παρελθόν με την πολύκροτη υπόθεση της Μ.Κ.Ο. «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης», καλείται να αντιμετωπίσει σε δεύτερο βαθμό την πρωτόδικη καταδίκη του σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με μερική έκτιση 6 μηνών, σε μια δικαστική διαδρομή που παραμένει στενά συνυφασμένη με ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα χρηματοδοτήσεων Μ.Κ.Ο. στη χώρα
Στις 8 Μαΐου 2026 αναμένεται να εκδικαστεί ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου η έφεση που άσκησε 64χρονος ημεδαπός κατά της πρωτόδικης καταδίκης του για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Η δικάσιμος αυτή τοποθετεί ξανά στο επίκεντρο μια υπόθεση που, αν και στο τυπικό της σκέλος αφορά φορολογική παράβαση συγκεκριμένης μορφής, αποκτά ιδιαίτερο βάρος εξαιτίας του φορτισμένου παρελθόντος του κατηγορουμένου και της σύνδεσής του με μια από τις πιο πολυσυζητημένες δικαστικές διαδρομές της τελευταίας εικοσαετίας.
Σε πρώτο βαθμό, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου είχε επιβάλει στον 64χρονο ποινή φυλάκισης 3 ετών, με μερική έκτιση 6 μηνών. Η απόφαση αυτή προσβλήθηκε με την έφεση που πρόκειται να συζητηθεί την προσεχή άνοιξη, σε μια δίκη που αναμένεται να κρίνει εκ νέου την επιχειρηματολογία της υπεράσπισης και τα στοιχεία της δικογραφίας.
Το κατηγορητήριο και το ποσό των 885.987,91 ευρώ
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η αποδιδόμενη πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 64χρονος φέρεται να καθυστέρησε με πρόθεση, στις 1 Νοεμβρίου 2022 στη Ρόδο, την πληρωμή βεβαιωμένων χρεών προς το Δημόσιο, τα οποία είχαν βεβαιωθεί στις αρμόδιες δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες.
Το συνολικό ύψος των οφειλών, μαζί με τόκους και προσαυξήσεις μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών, υπερέβαινε όχι μόνο το ποσό των 100.000 ευρώ, αλλά και εκείνο των 200.000 ευρώ, ενώ η καθυστέρηση αφορούσε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών. Το ειδικότερο ποσό που καταγράφεται στη δικογραφία ανέρχεται σε 885.987,91 ευρώ και έχει βεβαιωθεί από τη ΔΟΥ Ρόδου, με την κατηγορία να παραπέμπει σε συνημμένο πίνακα χρεών.
Η γραμμή υπεράσπισης στον πρώτο βαθμό
Στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ο 64χρονος είχε υποστηρίξει ότι δεν πληρούται το γνωστικό στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος. Η υπεράσπιση κινήθηκε γύρω από τον ισχυρισμό ότι κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης δεν είχε γνώση για τη γέννηση της οφειλής, ενώ διατείνεται πως, αν τελούσε σε καθεστώς ελευθερίας, θα είχε ήδη υποβάλει αίτηση πτώχευσης πριν το ποσό καταστεί ληξιπρόθεσμο, στερούμενος, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, αυτό το δικαίωμα.
Παράλληλα, τέθηκε ισχυρισμός περί εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990, ως προς το ποιος αποτελεί υποκείμενο του εγκλήματος όταν οι οφειλές συνδέονται με νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπεράσπιση επικαλέστηκε το γεγονός ότι η οφειλή ανάγεται σε δραστηριότητα Μ.Κ.Ο., συγκεκριμένα του Διεθνούς Κέντρου Αποναρκοθέτησης, με μορφή αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας, καθώς και σε δημόσια σύμβαση με το Υπουργείο Εξωτερικών που ανάγεται στο 2000.
Στη βάση αυτή αναπτύχθηκε ερμηνευτική συζήτηση για τις προϋποθέσεις και τον τρόπο μεταφοράς ποινικής ευθύνης σε φυσικά πρόσωπα που φέρουν ιδιότητες εκπροσώπησης.
Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία και κατέληξε σε καταδικαστική κρίση, θεωρώντας ότι δεν αποδείχθηκαν οι ισχυρισμοί περί άγνοιας. Στην αξιολόγηση ενσωματώθηκε και η θέση ότι, προκειμένου για αστικές εταιρείες, οι ποινές επιβάλλονται στους νόμιμους εκπροσώπους τους.
Το βαρύ φορτίο της
υπόθεσης της Μ.Κ.Ο.
Αυτό που διαφοροποιεί ουσιαστικά τη συγκεκριμένη δικαστική διαδρομή είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι ένα άγνωστο πρόσωπο για τη δημόσια σφαίρα. Το όνομά του έχει συνδεθεί με την πολύκροτη υπόθεση της οικονομικής διαχείρισης Μ.Κ.Ο. που είχε αναλάβει έργα αποναρκοθέτησης σε Βοσνία, Ιράκ και Λίβανο, μια υπόθεση που, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί κατά καιρούς, συνδέθηκε με ποσά που φέρεται να έφταναν ή να ξεπερνούσαν τα 9.000.000 ευρώ.
Στο επίκεντρο των καταγγελιών είχε βρεθεί ο ισχυρισμός ότι κονδύλια προοριζόμενα για ανθρωπιστικό έργο διατέθηκαν τελικά σε άλλους σκοπούς. Στο δημοσιογραφικό και πολιτικό σκέλος της υπόθεσης ακούστηκαν βαριά ονόματα, με αναφορές στον τότε πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, σε στενό συνεργάτη του, καθώς και σε πολιτικές τριβές που εντάχθηκαν τελικά σε μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από το πώς χρηματοδοτούνταν οι Μ.Κ.Ο., ποιοι έλεγχοι διενεργούνταν, ποιος βεβαίωνε, ποιος ενέκρινε, ποιος εκταμίευε και ποιος έφερε την ευθύνη για την αποτροπή ζημίας στο Δημόσιο.
Η υπόθεση λειτούργησε ως ορόσημο, καθώς άνοιξε τον δρόμο για τη διερεύνηση και άλλων χρηματοδοτήσεων, αναδεικνύοντας μια συνολικότερη συζήτηση περί διαφάνειας, ελέγχων, διαδικασιών και λογοδοσίας. Ο 64χρονος είχε καταδικαστεί τελικά σε πολυετή κάθειρξη για την υπόθεση αυτή.
Η κατ’ οίκον έρευνα και η αγωγή κακοδικίας
Στο ευρύτερο ιστορικό του 64χρονου εντάσσεται και ένα ακόμη επεισόδιο που είχε προκαλέσει δημοσιότητα. Στην Ιαλυσό είχε διενεργηθεί κατ’ οίκον έρευνα, μετά από καταγγελία σχετική με όπλο, με τα στοιχεία να περιλαμβάνουν καταγραφές για άδειες οπλοφορίας και την εμπλοκή αστυνομικών υπηρεσιών. Η προκαταρκτική εξέταση κατέληξε στην αρχειοθέτηση της υπόθεσης, με την αιτιολογία ότι δεν προέκυψαν ενδείξεις τέλεσης αδικήματος. Παράλληλα, ο ίδιος είχε προχωρήσει στην άσκηση αγωγής κακοδικίας σε βάρος εισαγγελικού λειτουργού.
Η Μ.Κ.Ο. «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης» και το σκάνδαλο των κονδυλίων
Σύμφωνα με όσα προέκυψαν από τις έρευνες και τη δικαστική πορεία, η Μ.Κ.Ο. φέρεται να είχε λάβει κονδύλια συνδεόμενα με έργα αποναρκοθέτησης σε Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Ιράκ και Λίβανο, σε περίοδο που τοποθετείται μεταξύ 2000 και 2004, με το συνολικό ύψος των χρηματοδοτήσεων να παρουσιάζεται ότι έφθανε τα 9.000.000 ευρώ.
Το κατηγορητήριο, καθώς και οι σχετικές αναφορές, έκαναν λόγο για εκταμιεύσεις χωρίς την τήρηση βασικών προϋποθέσεων του νόμου και των συμβάσεων. Στις προϋποθέσεις αυτές περιλαμβάνονταν, σύμφωνα με τα στοιχεία, οι εγκρίσεις από τις οικείες πρεσβείες, η ουσιαστική πιστοποίηση προόδου και ολοκλήρωσης του έργου, καθώς και οι πλήρεις διαδικασίες ελέγχου παραστατικών.
Παράλληλα, είχε περιγραφεί ότι η προβλεπόμενη οικονομική συμμετοχή της ίδιας της Μ.Κ.Ο. στο κόστος των προγραμμάτων δεν καλυπτόταν όπως όφειλε. Στο ίδιο πλαίσιο εμφανίστηκαν καταγγελίες και στοιχεία για τεχνάσματα που, όπως υποστηρίχθηκε, απέδιδαν ως συμμετοχή της οργάνωσης ποσά τα οποία υποτίθεται ότι είχαν καταβληθεί ως μισθοί σε αλλοδαπούς εργαζόμενους και στη συνέχεια «επέστρεφαν» ως δωρεές, χωρίς να καταχωρίζονται κανονικά στα βιβλία. Στην ίδια εικόνα προστέθηκαν αναφορές ότι μέρος των κονδυλίων κατέληξε σε δαπάνες άσχετες με τον ανθρωπιστικό σκοπό, με την υπόθεση να αποτυπώνεται δημόσια ως παράδειγμα μετατροπής της αποναρκοθέτησης σε πεδίο αθέμιτων ωφελημάτων.
Οι βαριές ποινές κάθειρξης και η εμβέλεια του σκανδάλου
Η δικαστική κατάληξη της υπόθεσης, όπως καταγράφηκε, περιέλαβε βαριές ποινές κάθειρξης για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα στοιχεία, επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 16 ετών στον ιδρυτή και πρόεδρο της Μ.Κ.Ο., 14 ετών σε τότε πρέσβη και 12 ετών σε άλλον τότε πρέσβη, ενώ για στενό συνεργάτη του τότε πρωθυπουργού αναφέρθηκε ότι αθωώθηκε, καθώς δεν αποδείχθηκε η εμπλοκή του.
Οι ποινές αυτές, πέρα από το αμιγώς ποινικό τους βάρος, αποτυπώθηκαν στη δημόσια σφαίρα ως τομή, καθώς προσέδωσαν στην υπόθεση χαρακτήρα εμβληματικού σκανδάλου που υπερέβη τα στενά όρια μιας δικογραφίας. Άνοιξαν, ταυτόχρονα, μια ευρύτερη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο εγκρίνονταν, παρακολουθούνταν και ελέγχονταν χρηματοδοτήσεις Μ.Κ.Ο. με κρατικό χρήμα.
Στο φόντο αυτό, η νέα δικάσιμος της 8ης Μαΐου 2026 αποκτά πρόσθετο βάρος, καθώς θα κρίνει σε δεύτερο βαθμό μια καταδίκη που, αν και αφορά αμιγώς οφειλές προς το Δημόσιο, αναπόφευκτα τοποθετείται στη συνέχεια μιας μακράς και φορτισμένης δικαστικής διαδρομής.
