Σε λίστα αναμονής για 3 μήνες οι καρκινοπαθείς

Ενώ στην Ελλάδα ο καρ­κί­νος ευθύ­νε­ται για το 27% των συνο­λι­κών θανάτων και για το 38% των θανάτων πριν από το 65ο έτος της ηλικίας, έως και σήμερα δεν υπάρχει Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο.

Με μελανά γράμ­ματα περι­γρά­φουν γιατροί και ασθε­νείς τις υπη­ρε­σίες υγείας που προ­σφέ­ρο­νται στους καρ­κι­νο­πα­θείς της χώρας. Οι ελλεί­ψεις σε ιατρικά μηχα­νή­ματα με απο­τέ­λε­σμα την οικο­νο­μική αιμορ­ρα­γία των ασθενών που απευ­θύ­νο­νται στον ιδιω­τικό τομέα, οι πολύ­μη­νες ανα­μο­νές στο ΕΣΥ για ακτι­νο­θε­ρα­πεία αλλά και η απουσία ανα­κου­φι­στι­κής φρο­ντί­δας σε ασθε­νείς τελικού σταδίου, είναι μερικά από τα δρα­μα­τικά κενά που κατα­γρά­φο­νται.

Υπό τις συν­θή­κες αυτές γιατροί, νοση­λευ­τές και ασθε­νείς ένωσαν χθες τις φωνές τους, παρα­θέ­το­ντας κοινή συνέ­ντευξη Τύπου με αφορμή την επι­κεί­μενη Παγκό­σμια Ημέρα του Καρ­κί­νου που έχει οριστεί η 4η Φεβρουα­ρίου κάθε έτους, ζητώ­ντας από την πολι­τεία τη λήψη άμεσων μέτρων.

Σχέδιο δράσης

Ειδι­κό­τερα και ενώ στην Ελλάδα ο καρ­κί­νος ευθύ­νε­ται για το 27% των συνο­λι­κών θανάτων και για το 38% των θανάτων πριν από το 65ο έτος της ηλικίας, έως και σήμερα δεν υπάρχει Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο.

«Η χώρα μας ανήκει στη μειο­νό­τητα των ευρω­παϊ­κών χωρών που δεν έχουν ανα­νε­ώ­σει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο τα τελευ­ταία πέντε χρόνια, ενώ θεσμο­θε­τή­θηκε από την πολι­τεία το Εθνικό Ινστι­τούτο Νεο­πλα­σιών που θα είχε και συμ­βου­λευ­τικό ρόλο στη δια­μόρ­φωση ενός τέτοιου σχεδίου, ωστόσο δεν έχει λει­τουρ­γή­σει για αδιευ­κρί­νι­στους λόγους. Ετσι πορευό­μα­στε στα τυφλά δίχως ορα­μα­τικό σχε­δια­σμό για τον καρκίνο», σχο­λί­ασε  ο πρό­ε­δρος της Εται­ρείας Ογκο­λό­γων Παθο­λό­γων Ελλάδος (ΕΟΠΕ), Ιωάννης Μπου­κο­βί­νας.

Ο ίδιος δια­πι­στώ­νει ότι «στην Ελλάδα παρα­μέ­νουμε παρα­τη­ρη­τές στις κοσμο­γο­νι­κές εξε­λί­ξεις που συντε­λού­νται στην αντι­με­τώ­πιση του καρ­κί­νου, με την προ­σω­πο­ποι­η­μένη φρο­ντίδα από το screening έως τη μακρό­χρονη παρα­κο­λού­θηση, την τεχνητή νοη­μο­σύνη, τη δια­χεί­ριση δεδο­μέ­νων μεγάλου όγκου, τα μητρώα ασθενών, τα στοι­χεία που συλ­λέ­γο­νται από την υλο­ποί­ηση των δια­γνω­στι­κών και θερα­πευ­τι­κών πρω­το­κόλ­λων, κ.α.».

Και ενώ μέσω των δωρεών έχει «ανα­στη­θεί» τεχνο­λο­γικά το δημόσιο σύστημα Υγείας, καθώς οι έλληνες ασθε­νείς έχουν πλέον στη διάθεσή τους θερα­πευ­τικά «όπλα» αντί­στοιχα με αυτά των Ευρω­παίων, οι λίστες ανα­μο­νής στην Αττική συνε­χί­ζουν να αγγί­ζουν τους τρεις μήνες.

Αντι­κα­τά­σταση εξο­πλι­σμού

Υπό τα δεδο­μένα αυτά, ο αντι­πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κής Ογκο­λο­γίας (ΕΕΑΟ), Γεώρ­γιος Πισ­σά­κας, επι­μέ­νει ότι κρί­νε­ται ανα­γκαία η αντι­κα­τά­σταση του παλαιού εξο­πλι­σμού (συγκε­κρι­μένα εφτά γραμ­μι­κών επι­τα­χυ­ντών και τεσ­σά­ρων μηχα­νη­μά­των κοβαλ­τίου)  αλλά και η δημιουρ­γία του­λά­χι­στον 2 νέων κέντρων ακτι­νο­θε­ρα­πείας στο σύστημα υγείας.

Η υλο­ποί­ηση των δύο αυτών προ­τά­σεων – με τη δαπάνη να εκτι­μά­ται σε περίπου 35 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ – αφενός θα περιό­ριζε τα χιλιό­με­τρα που πρέπει να δια­νύ­σουν οι ασθε­νείς στη περι­φέ­ρεια εξαι­τίας των γεω­γρα­φι­κών κενών σε αντι­καρ­κι­νικά νοσο­κο­μεία και αφε­τέ­ρου θα μείωνε τον χρόνο ανα­μο­νής στην Αθήνα.

Εξίσου απα­ραί­τητο ώστε να στα­μα­τή­σουν οι ασθε­νείς να εγκλω­βί­ζο­νται στις λίστες είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, και η απο­γευ­μα­τινή λει­τουρ­γία των ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κών κέντρων για την οποία όμως απαι­τεί­ται η πρό­σληψη επι­κου­ρι­κού προ­σω­πι­κού.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ο ιδιω­τι­κός τομέας να απο­τε­λεί… μονό­δρομο σε αρκετές περι­πτώ­σεις με τους ασφα­λι­σμέ­νους να ανα­γκά­ζο­νται να πλη­ρώ­σουν από 3.500 – 5.000 ευρώ για ένα κύκλο θερα­πειών.

Εν τω μεταξύ, εντύ­πωση προ­κα­λεί και η τοπο­θέ­τηση του κ. Ιωάννη Καραϊ­τια­νού, προ­έ­δρου της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Χει­ρουρ­γι­κής Ογκο­λο­γίας «ότι η Ελλάδα είναι από τις ελά­χι­στες χώρες που δεν έχουν ανα­γνω­ρί­σει την ιατρική ειδι­κό­τητα ή εξει­δί­κευση της χει­ρουρ­γι­κής ογκο­λο­γίας, παρά τη σχετική ομόφωνη απόφαση της ολο­μέ­λειας του Κεντρι­κού Συμ­βου­λίου Υγείας (ΚΕΣΥ) εδώ και περισ­σό­τερο από 5 χρόνια». Το απο­τέ­λε­σμα δε, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η δυσκο­λία στε­λέ­χω­σης των αντι­καρ­κι­νι­κών νοσο­κο­μείων με εκπαι­δευ­μένο στο συγκε­κρι­μένο νευ­ραλ­γικό τομέα, προ­σω­πικό.

Φρο­ντίδα

Ανα­φε­ρό­μενη στην ανα­κου­φι­στική φρο­ντίδα, η γενική γραμ­μα­τέας της Εται­ρείας Ογκο­λό­γων Παθο­λό­γων Ελλάδος, Σοφία Αγγε­λάκη τόνισε: «Απο­τε­λεί και πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ένα ανα­πό­σπα­στο μέρος ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου εθνικού σχεδίου για τον καρκίνο». Σύμφωνα με τη μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας για την ανα­κου­φι­στική φρο­ντίδα στην Ελλάδα, 120.000 έως 135.000 ασθε­νείς και οι οικο­γέ­νειές τους χρειά­ζο­νται σχε­τι­κές υπη­ρε­σίες ετησίως, ενώ περισ­σό­τε­ροι από το 95% αυτών θα μπο­ρού­σαν να λαμ­βά­νουν φρο­ντίδα στο περι­βάλ­λον του σπιτιού τους. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, περίπου 37% των αναγκών Ανα­κου­φι­στι­κής Φρο­ντί­δας αφορά καρ­κι­νο­πα­θείς.

ΠΗΓΗ tanea.gr

Καϊ­τα­νίδη Μάρθα