«Ορκο του Τραπεζίτη» υιοθετούν στην Ολλανδία

«Ορ­κί­ζο­μαι (…) να εκτε­λώ τα κα­θή­κο­ντά μου με ακε­ραιό­τη­τα και φρο­ντί­δα (…) και να έχω τη βο­ή­θεια του Θεού»… Από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2015, 85.000 Ολ­λαν­δοί τρα­πε­ζί­τες που απα­σχο­λού­νται σε ιδιω­τι­κούς χρη­μα­το­πι­στω­τι­κούς ορ­γα­νι­σμούς θα πρέ­πει, ο κα­θέ­νας χω­ρι­στά, να δώ­σουν τον ίδιο όρκο – υπάρ­χει ασφα­λώς και εκ­δο­χή που δεν επι­κα­λεί­ται τη βο­ή­θεια του Θεού.

Οι τρα­πε­ζί­τες στη χώρα της του­λί­πας θα δί­νουν, δη­λα­δή, όρκο χρη­στής τή­ρη­σης των κα­θη­κό­ντων τους, όπως ακρι­βώς οι νέοι για­τροί δί­νουν (και στην Ολ­λαν­δία) τον όρκο του Ιπ­πο­κρά­τη.

Πρό­κει­ται για μια ολ­λαν­δι­κή πρω­το­τυ­πία που «απο­σκο­πεί στην εξυ­γί­αν­ση του τρα­πε­ζι­κού τομέα στη χώρα και στην εν­δυ­νά­μω­ση της υπευ­θυ­νό­τη­τας των τρα­πε­ζι­τών», όπως ανα­φέ­ρει η γαλ­λι­κή «Figaro».

Κλη­θέν από τους «New York Times» να σχο­λιά­σει την και­νο­φα­νή από­φα­σή του, το ολ­λαν­δι­κό υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Η καλ­βι­νι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση της ζωής που έχου­με, αρχή που εκ­πο­ρεύ­ε­ται από τον Θεό, θέτει ως ηθική υπο­χρέ­ω­σή μας να ερ­γα­ζό­μα­στε σκλη­ρά, να εί­μα­στε εγκρα­τείς και να έχου­με μια με­τριο­πα­θή σχέση με το χρήμα».

Την από­φα­ση για την υιο­θέ­τη­ση του «Όρκου του Τρα­πε­ζί­τη» ως υπο­χρε­ω­τι­κό για την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τος την επι­κύ­ρω­σε το ολ­λαν­δι­κό Κοι­νο­βού­λιο τον Φε­βρουά­ριο του 2012.

«Στό­χος μας είναι να ανα­βαθ­μί­σου­με την κουλ­τού­ρα του τρα­πε­ζι­κού κλά­δου και να ανα­νε­ώ­σου­με την εμπι­στο­σύ­νη των πε­λα­τών απέ­να­ντι στους χρη­μα­το­πι­στω­τι­κούς θε­σμούς, η οποία έχει κλο­νι­στεί εξαι­τί­ας της κρί­σης», δή­λω­σε στο «Figaro» ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ολ­λαν­δι­κών Τρα­πε­ζών Κρις Μπουι­ζίνκ, ο οποί­ος είναι ένας εκ των εμπνευ­στών της πρω­το­βου­λί­ας αυτής.

«Πρό­κει­ται για μια πα­γκό­σμια πρω­το­τυ­πία. Σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο οι τρά­πε­ζες υιο­θε­τούν κώ­δι­κες και κα­νό­νες δε­ο­ντο­λο­γί­ες με την πά­ρο­δο των ετών. Κα­νείς από τους κα­νό­νες αυ­τούς, όμως, δεν έχει ισχύ νόμου», ση­μειώ­νει η γαλ­λι­κή εφη­με­ρί­δα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ