Στις φυλακές θα παραμείνουν οι 3 αλλοδαποί δουλέμποροι

Στις φυλακές θα παρα­μεί­νουν τρεις αλλο­δα­ποί, που ενε­πλά­κη­σαν σε δύο υπο­θέ­σεις παρά­νο­μης δια­κί­νη­σης μετα­να­στών.

Στην πρώτη περί­πτωση ο κατη­γο­ρού­με­νος Κ. B. – E. του  E., υπήκοος Γερ­μα­νίας,  μαζί με τη συγκα­τη­γο­ρού­μενη σύζυγό του R. G. του G. ξεκί­νησε με το ιστιο­φόρο σκάφος συνι­διο­κτη­σίας τους, με την ονο­μα­σία «DOLCE VITA», σημαίας Αμε­ρι­κής, από τα παράλια της Τουρ­κίας, μετα­φέ­ρο­ντας ως κυβερ­νή­της του σκάφους έξι Σύρους λαθρο­με­τα­νά­στες, και ειδι­κό­τερα τέσ­σε­ρις ενή­λι­κες και δύο ανήλικα παιδιά, οι οποίοι δεν είχαν δικαί­ωμα εισόδου στο ελλη­νικό έδαφος και τους οποίους απο­βί­βασε στην περιοχή Πέδι της Σύμης.

Από τις ένορκες κατα­θέ­σεις δύο εκ των Σύρων μετα­να­στών προ­έ­κυψε ότι είχαν κατα­βά­λει 2.500 ευρώ έκαστος σε Τούρκο υπήκοο αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων προ­κει­μέ­νου να οργα­νώ­σει τη μετα­φορά τους στην Ελλάδα, καθώς και ότι όταν ο Τούρκος δια­κι­νη­τής τους παρέ­δωσε στον κατη­γο­ρού­μενο καπε­τά­νιο, του κατέ­βα­λαν και κάποιο χρη­μα­τικό ποσό.

Κατέ­θε­σαν επίσης ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος τους κλεί­δωσε σε μια καμπίνα του σκάφους και τους έδωσε μόνο λίγο νερό κατά τη διάρ­κεια του ταξι­διού.

Από σωμα­τική έρευνα που τους έγινε βρέθηκε και κατα­σχέ­θηκε το ποσό των 2.000 ευρώ στον κατη­γο­ρού­μενο καθώς και το ποσό των 1.000 ευρώ στη συγκα­τη­γο­ρού­μενη σύζυγό του.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­α­να­κρι­τικά, απο­δέ­χθηκε την τέλεση της ανωτέρω πράξης, την οποία τέλεσε διότι είχε οικο­νο­μική ανάγκη, ότι έλαβε ως αντάλ­λαγμα από κάποιον γνωστό του Τούρκο υπήκοο με όνομα «HURSIT» το χρη­μα­τικό ποσό των 2.000 ευρώ, καθώς και ότι σχεδόν ένα μήνα νωρί­τερα είχε μετα­φέ­ρει ξανά με το ίδιο σκάφος άλλους πέντε Σύρους παρά­νο­μους μετα­νά­στες από την Τουρκία στην ίδια περιοχή της Σύμης.

Στη συνέ­χεια σε απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Ρόδου αρνή­θηκε όλα τα παρα­πάνω και υπο­στή­ριξε ότι δέχθηκε να μετα­φέ­ρει τους Σύρους μετα­νά­στες επειδή ένιωσε oίκτο για αυτούς και για την εξα­θλί­ωση που βίωναν, χωρίς να λάβει το παρα­μι­κρό αντάλ­λαγμα.

Ωστόσο, οι ίδιοι οι Σύροι μετα­νά­στες κατέ­θε­σαν ενώπιον των ανα­κρι­τι­κών υπαλ­λή­λων του Λιμε­ναρ­χείου Σύμης ότι η συμπε­ρι­φορά του κατη­γο­ρού­με­νου απέ­να­ντί τους κάθε άλλο παρά οίκτο και συμπό­νοια μαρ­τυ­ρούσε, αφού τους κρά­τη­σαν κλει­δω­μέ­νους σε μια καμπίνα σε όλη τη διάρ­κεια του 12ωρου ταξι­διού τους, δίνο­ντάς τους μόνο λίγο νερό, και δεν τους είδαν ξανά παρά μόνο όταν έφτασαν πια στον προ­ο­ρι­σμό τους.

-Στη δεύτερη περί­πτωση, απορ­ρί­φθη­καν οι προ­σφυ­γές των προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νων A. S. M. του A. και A. S. B. του A., υπηκόων Συρίας,  κατοί­κων  Δαμα­σκού.

Την 17η Οκτω­βρίου 2014 εντο­πί­στηκε σκάφος στο οποίο επέ­βαινε μεγάλος αριθμός μετα­να­στών, σε από­σταση 30 ναυ­τι­κών μιλίων Ν.Α. της Ρόδου. Το σκάφος βρι­σκό­ταν σε δυσχερή θέση εξαι­τίας μηχα­νι­κής βλάβης και των δυσμε­νών και­ρι­κών συν­θη­κών που επι­κρα­τού­σαν στην περιοχή, και με τη συν­δρομή του παρα­πλέ­ο­ντος πλοίου με την ονο­μα­σία «FOUR BUTTERFLY» που έσπευσε στο σημείο περι­συ­νε­λέ­γη­σαν οι επι­βαί­νο­ντες οι οποίοι στη συνέ­χεια απο­βι­βά­στη­καν στο λιμένα της Ρόδου, πλην ενός Σύρου μετα­νά­στη ο οποίος δεν κατά­φερε να επι­βι­βα­στεί στο πλοίο, έπεσε στη θάλασσα κατά την επι­χεί­ρηση διά­σω­σης και έκτοτε αγνο­εί­ται.

Επρό­κειτο για 78 Σύρους μετα­νά­στες, οι οποίοι στε­ρού­νταν νομι­μο­ποι­η­τι­κών ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων, ενώ επι­πλέον συνε­λή­φθη ο υπήκοος Συρίας M. S. του A. ο οποίος πατά τις υπο­δεί­ξεις των λαθρο­με­τα­να­στών ήταν ο καπε­τά­νιος του πλοίου και δια­κι­νη­τής, ο οποίος κυβερ­νούσε το σκάφος από τα παράλια της Τουρ­κίας, έχοντας ως τελικό προ­ο­ρι­σμό την Ιταλία, πλην όμως το σκάφος υπέστη μηχα­νική βλάβη με απο­τέ­λε­σμα να μείνει ακυ­βέρ­νητο σε διεθνή ύδατα για περισ­σό­τε­ρες από τέσ­σε­ρις ημέρες. Στη συνέ­χεια, μια εκ των μετα­να­στών, η υπήκοος Συρίας, B. Η. του K., ζήτησε αυτο­βού­λως να κατα­θέ­σει ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Ρόδου σχετικά με το περι­στα­τικό και ανέφερε ότι εκτός από τον ήδη συλ­λη­φθέ­ντα καπε­τά­νιο, ηγετικό ρόλο κατά τη διάρ­κεια του ταξι­διού είχαν και οι κατη­γο­ρού­με­νοι, οι οποίοι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν αυτοί που είχαν οργα­νώ­σει και επέ­βλε­παν τη μετα­φορά των μετα­να­στών. Ειδι­κό­τερα η μάρ­τυ­ρας κατέ­θεσε ότι ο πατέρας των κατη­γο­ρου­μέ­νων είναι ένας από τους μεγα­λύ­τε­ρους δια­κι­νη­τές που οργα­νώ­νουν μετα­φο­ρές λαθρο­με­τα­να­στών, γεγονός που πλη­ρο­φο­ρή­θηκε, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, από την ίδια τη μητέρα των κατη­γο­ρου­μέ­νων που συνε­πέ­βαινε στο σκάφος, ότι τα δύο αδέλφια έδιναν γενικές οδηγίες και εντολές κατά τη διάρ­κεια του ταξι­διού, κανο­νί­ζο­ντας μεταξύ άλλων και τις μερίδες του φαγητού και του νερού, ότι συμπε­ρι­φέ­ρο­νταν άσχημα και αυταρ­χικά στους μετα­νά­στες καθώς και ότι ο B. S. μιλούσε σε δορυ­φο­ρικό τηλέ­φωνο το οποίο είχε κρυμ­μένο στα προ­σω­πικά του είδη.

Βάσιμη κρίθηκε και κατά­θεση λιμε­νι­κού, σύμφωνα με την οποία κατά τη διάρ­κεια της κρά­τη­σης των παρά­νο­μων μετα­να­στών στις εγκα­τα­στά­σεις του Λιμε­ναρ­χείου έλαβαν χώρα έντονες συζη­τή­σεις μεταξύ τους, από τις οποίες περι­ήλ­θαν πλη­ρο­φο­ρίες ότι πράγ­ματι οι δύο προ­σφεύ­γο­ντες είναι γιοι του δια­κι­νητή, με τον οποίο είχαν συνεχή επι­κοι­νω­νία μέσω δορυ­φο­ρι­κού τηλε­φώ­νου, και ήταν αυτοί πού έκαναν κου­μά­ντο κατά τη διάρ­κεια του ταξι­διού.

Όταν οι λιμε­νι­κοί υπάλ­λη­λοι παρό­τρυ­ναν τους μετα­νά­στες να κατα­θέ­σουν ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Ρόδου όσα γνώ­ρι­ζαν, κανένας δεν ήταν πρό­θυ­μος να το πράξει, πλην της ανωτέρω μετα­νά­στριας, διότι προ­φα­νώς φοβή­θη­καν.

Προ­έ­κυψε ότι υπερ­φόρ­τω­σαν ένα σκάφος 15 περίπου μέτρων με 78 παρά­νο­μους μετα­νά­στες, μεταξύ των οποίων και 18 ανήλικα παιδιά, με μονα­δικό σκοπό τον πορισμό εισο­δή­μα­τος εξ αυτών, θέτο­ντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, δεδο­μέ­νου ότι ξεκί­νη­σαν για πολυ­ή­μερο ταξίδι με υπέρ­βαρο φορτίο, χωρίς επαρκή σωστικά μέσα και με έναν καπε­τά­νιο ο οποίος δεν γνώριζε πώς να χαράσ­σει πορεία χωρίς συντε­ταγ­μέ­νες.