Βουλή: Αποσύρθηκε η διάταξη του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για τις διμερείς ρυθμίσεις με τράπεζες και servicers

Πίσω έκανε η κυβέρ­νηση στη διάταξη που θα επέ­τρεπε στις τρά­πε­ζες και στους servicers να χρη­σι­μο­ποιούν την ίδια τη σύμβαση ρύθ­μι­σης ενός δανείου ως εκτε­λε­στό τίτλο. Η από­συρση βάζει φρένο σε μια παρέμ­βαση που θα συντό­μευε τη δια­δρομή από την απώλεια της ρύθ­μι­σης στην ανα­γκα­στική εκτέ­λεση, παρα­κάμ­πτο­ντας την προη­γού­μενη έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Το δια­κύ­βευμα ξεπερ­νούσε τους σημε­ρι­νούς κατό­χους «κόκ­κι­νων» δανείων. Αφο­ρούσε δυνη­τικά και όσους εξυ­πη­ρε­τούν κανο­νικά τις υπο­χρε­ώ­σεις τους, αλλά θα μπο­ρού­σαν στο μέλλον να βρεθούν σε οικο­νο­μική δυσκο­λία και να χρεια­στούν μια συμ­φω­νία απο­πλη­ρω­μής με βάση το νέο πλαίσιο. Ακόμη και έναν πολίτη που δεν έχει δανει­στεί σήμερα, αλλά θα απο­κτή­σει αργό­τερα στε­γα­στικό, κατα­να­λω­τικό ή επι­χει­ρη­μα­τικό δάνειο.

H κρίσιμη στιγμή εφαρ­μο­γής των νέων κανόνων θα ήταν η σύναψη της ρύθ­μι­σης. Εκεί, η υπο­γραφή του δανειο­λή­πτη θα απο­κτούσε πρό­σθετο βάρος καθώς η συμ­φω­νία για τη διευ­θέ­τηση της οφειλής θα απο­τε­λούσε ταυ­τό­χρονα το έγγραφο πάνω στο οποίο θα μπο­ρούσε να στη­ρι­χθεί η ανα­γκα­στική εκτέ­λεση, εφόσον η ρύθμιση χανόταν και πλη­ρού­νταν οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Τι θα άλλαζε στην πράξη

Η επίμαχη πρό­βλεψη περι­λαμ­βα­νό­ταν στο άρθρο 23 του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, με την προ­σθήκη νέου άρθρου στον νόμο 5072/2023. Προ­έ­βλεπε ότι η σύμβαση ρύθ­μι­σης θα απο­τε­λούσε εκτε­λε­στό τίτλο, σύμφωνα με τον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας.

Πρα­κτικά, ο πιστω­τής θα μπο­ρούσε να προ­χω­ρή­σει σε δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης χωρίς να χρειά­ζε­ται προη­γου­μέ­νως να εξα­σφα­λί­σει διαταγή πλη­ρω­μής. Η ίδια η σύμβαση θα παρείχε την απαι­τού­μενη βάση.Αυτή η συντό­μευση τρο­φο­δό­τησε τη συζή­τηση για «πλει­στη­ρια­σμούς εξπρές». Η ουσια­στική μετα­βολή ήταν η παρά­καμψη της δια­δι­κα­σίας έκδοσης δια­τα­γής πλη­ρω­μής και, συνα­κό­λουθα, της δυνα­τό­τη­τας άσκησης της ειδικής ανα­κο­πής ενα­ντίον της.

Οι ενστά­σεις και το πραγ­μα­τικό υπό­λοιπο

Την από­συρση είχε ζητήσει η Συντο­νι­στική Επι­τροπή της Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η διάταξη απο­δυ­νά­μωνε τις εγγυ­ή­σεις δικα­στι­κής προ­στα­σίας των οφει­λε­τών.

Μεταξύ των ζητη­μά­των που έθεσε ήταν ο τρόπος βεβαί­ω­σης του υπο­λοί­που της οφειλής, μετά την αφαί­ρεση των κατα­βο­λών. Πρό­κει­ται για κρίσιμο σημείο καθώς η ανα­γκα­στική εκτέ­λεση προ­ϋ­πο­θέ­τει σαφή προσ­διο­ρι­σμό της απαί­τη­σης, ενώ ο δανειο­λή­πτης πρέπει να μπορεί να ελέγξει τι ακριβώς του ζητεί­ται και πώς έχει υπο­λο­γι­στεί.

Η διαφορά με τον εξω­δι­κα­στικό

Η από­συρση της επί­μα­χης διά­τα­ξης για τις διμε­ρείς συμ­φω­νίες πρέπει να δια­κρί­νε­ται από το καθε­στώς του εξω­δι­κα­στι­κού μηχα­νι­σμού.Εκεί, με το άρθρο 15 του νόμου 5313/2026, έχει ήδη προ­βλε­φθεί ότι η σύμβαση ανα­διάρ­θρω­σης απο­τε­λεί εκτε­λε­στό τίτλο για τις σχε­τι­κές απαι­τή­σεις προς χρη­μα­το­δο­τι­κούς φορείς. Ο ίδιος νόμος δια­τη­ρεί ρητά τα ένδικα βοη­θή­ματα κατά της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης.

Η παρέμ­βαση που απο­σύρ­θηκε θα μετέ­φερε αντί­στοιχη δυνα­τό­τητα και στις απευ­θείας ρυθ­μί­σεις με τρά­πε­ζες και servicers.

Πηγή: ot.gr