Το Ακταίον έμεινε ανοιχτό, οι φίλοι έκλεισαν

Από όλα τα μαγαζιά που φέρο­νται να συν­δέ­ο­νταν με τον κύκλο του «Χωριά­τι­κου» στη Ρόδο, μόνο το Ακταίον κρατά ακόμη τις πόρτες του ανοι­χτές. Ένα κτήριο με τόση ιστορία στην Πλατεία Ελευ­θε­ρίας έχει δει πολλές παρέες να έρχο­νται και να φεύγουν, σπάνια όμως τόσο γρήγορα. Γιατί οι πιο πιστοί θαμώνες, από τον υπάλ­ληλο της γει­το­νιάς ως τον προϊ­στά­μενο με το μεγάλο γραφείο και στελέχη όλων των βαθ­μί­δων της δημό­σιας διοί­κη­σης, ανα­κά­λυ­ψαν μέσα σε 48 ώρες ότι δεν γνώ­ρι­ζαν κανέναν. Οι ίδιοι που έκαναν ουρά για μια ομπρέλα στην πρώτη σειρά στη Λίνδο ή στο Φαλη­ράκι, οι ίδιοι που τηλε­φω­νού­σαν παρα­κα­λώ­ντας για καλό τραπέζι στο εστια­τό­ριο του ΝΟΡ και για μια σουίτα στο ΝΟΡ club, εκεί όπου ο επι­χει­ρη­μα­τίας φέρεται να είχε επεν­δύ­σει μαζί με συνερ­γάτη του από το νησί, σήμερα πρω­τα­γω­νι­στούν στο κου­τσο­μπο­λιό των καφε­νείων.

Η αμνησία αυτή δεν είναι αθώα. Όσοι κυνη­γού­σαν την εύνοια των σημε­ρι­νών κατη­γο­ρου­μέ­νων και τώρα τους θάβουν πίσω από την πλάτη δεν μπορούν να ζητούν από την κοι­νω­νία να ξεχάσει μαζί τους. Η δικαιο­σύνη θα κρίνει όσους κατη­γο­ρού­νται, ο κόσμος όμως θυμάται ποιοι έκαναν τεμε­νά­δες για μια ξαπλώ­στρα.

Στη Ρόδο οι ομπρέ­λες αλλά­ζουν χέρια κάθε σεζόν, οι αυλο­κό­λα­κες μένουν πάντα οι ίδιοι.