Εξέπεσε από το αξίωμα 7 ημέρες μετά την ορκωμοσία της για οφειλές ύδρευσης που η ίδια αρνείται

• Η κ. Ει­ρή­νη Χρού­ση ζητεί να ακυ­ρω­θεί η πράξη της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα χρέη των ετών 2009 έως 2012 ου­δέ­πο­τε της γνω­στο­ποι­ή­θη­καν και έχουν πα­ρα­γρα­φεί. Ο Δήμος Ρόδου όρισε τον δι­κη­γό­ρο που θα ζη­τή­σει την απόρ­ρι­ψη της αί­τη­σης στις 15 Οκτω­βρί­ου 2026

Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας με­τα­φέ­ρε­ται στις 15 Οκτω­βρί­ου 2026 η υπό­θε­ση της αυ­το­δί­και­ης έκ­πτω­σης της κ. Ει­ρή­νης Χρού­ση από το αξί­ω­μα της συμ­βού­λου της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Έμπω­να. Η υπό­θε­ση εκ­κρε­μεί από το κα­λο­καί­ρι του 2024 και έχει στο επί­κε­ντρό της οφει­λές ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης πα­λαιό­τε­ρων ετών. Η Δη­μο­τι­κή Επι­τρο­πή του Δήμου Ρόδου, που συ­νε­δρί­α­σε τη Δευ­τέ­ρα 5 Οκτω­βρί­ου 2026 υπό την προ­ε­δρία του κ. Κων­στα­ντί­νου Χαλ­κιά, απο­φά­σι­σε ομο­φώ­νως να πα­ρα­στεί ο Δήμος στη δίκη και να επι­διώ­ξει την απόρ­ρι­ψη της αί­τη­σης ακύ­ρω­σης.

Η αί­τη­ση ακύ­ρω­σης κα­τα­τέ­θη­κε στις 19 Ιου­λί­ου 2024 και η συ­ζή­τη­σή της έχει ήδη ανα­βλη­θεί. Στρέ­φε­ται κατά της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου και του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών.

Η κ. Χρού­ση είχε εκλε­γεί ανα­πλη­ρω­μα­τι­κή σύμ­βου­λος της Κοι­νό­τη­τας Έμπω­να στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές του Οκτω­βρί­ου 2023. Στις 17 Μαΐου 2024 ορ­κί­στη­κε και ανέ­λα­βε θέση τα­κτι­κής συμ­βού­λου. Στις 24 Μαΐου 2024 η γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου εξέ­δω­σε δια­πι­στω­τι­κή πράξη για την αυ­το­δί­καιη έκ­πτω­σή της λόγω οφει­λών.

Είχε προη­γη­θεί, στα τέλη Φε­βρουα­ρί­ου 2024, ενη­μέ­ρω­ση από τη Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου. Η υπη­ρε­σία, ύστε­ρα από αυ­τε­πάγ­γελ­το έλεγ­χο όλων των εκλε­γέ­ντων, ανέ­φε­ρε ότι η κ. Χρού­ση δεν είχε εξο­φλή­σει ή ρυθ­μί­σει οφει­λή άνω των 300 ευρώ που προ­ϋ­πήρ­χε της εκλο­γής της. Η νο­μο­θε­σία ορί­ζει ότι οι αι­ρε­τοί με τέ­τοια χρέη προς τον δήμο ή τα νο­μι­κά του πρό­σω­πα οφεί­λουν να τα τα­κτο­ποι­ή­σουν έως την ημέρα εγκα­τά­στα­σης των δη­μο­τι­κών αρχών, εν προ­κει­μέ­νω έως τις 2 Ια­νουα­ρί­ου 2024. Δια­φο­ρε­τι­κά χά­νουν αυ­το­δι­καί­ως το αξί­ω­μα. Το ακρι­βές ύψος της οφει­λής δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Η κ. Χρού­ση έλαβε γνώση της πρά­ξης στις 28 Μαΐου 2024, όταν αυτή κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην Κοι­νό­τη­τα. Στις 11 Ιου­νί­ου 2024 υπέ­βα­λε αί­τη­ση θε­ρα­πεί­ας ζη­τώ­ντας την ανά­κλη­σή της. Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση ζή­τη­σε τις από­ψεις του Δήμου, οι οποί­ες εστά­λη­σαν στις 27 Ιου­νί­ου 2024. Η προ­θε­σμία των 30 ημε­ρών πα­ρήλ­θε χωρίς απά­ντη­ση, η αί­τη­ση θε­ω­ρή­θη­κε σιω­πη­ρώς απορ­ρι­φθεί­σα και ακο­λού­θη­σε η προ­σφυ­γή στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας.

Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της κ. Χρού­ση ανα­πτύσ­σε­ται σε 3 βα­σι­κούς άξο­νες. Ισχυ­ρί­ζε­ται, πρώ­τον, ότι οι οφει­λές ου­δέ­πο­τε βε­βαιώ­θη­καν τα­μεια­κά με τη νό­μι­μη δια­δι­κα­σία και ου­δέ­πο­τε της γνω­στο­ποι­ή­θη­καν. Επι­κα­λεί­ται νο­μο­λο­γία του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου από το 2014, κατά την οποία η γνω­στο­ποί­η­ση πρέ­πει, λόγω της σο­βα­ρό­τη­τας της έκ­πτω­σης αι­ρε­τού, να απο­δει­κνύ­ε­ται με απο­λύ­τως ασφα­λή τρόπο, δη­λα­δή με απο­δει­κτι­κό επί­δο­σης ή με υπο­γρα­φή του πα­ρα­λή­πτη σε ει­δι­κό βι­βλίο.

Δια­τεί­νε­ται, δεύ­τε­ρον, ότι δεν είχε ποτέ σύν­δε­ση ύδρευ­σης ή υδρό­με­τρο στο όνομά της, ούτε σύμ­βα­ση με τη ΔΕΥΑΡ. Προς επίρ­ρω­ση επι­κα­λεί­ται έγ­γρα­φη απά­ντη­ση του προ­έ­δρου της επι­χεί­ρη­σης σε αί­τη­σή της τον Απρί­λιο του 2024. Ανα­φέ­ρει ακόμη ότι στην Έμπω­να δεν ήταν ασυ­νή­θι­στο μια πα­ρο­χή να εξυ­πη­ρε­τεί την κα­τοι­κία ενός προ­σώ­που, που κα­τέ­βαλ­λε και τα τέλη, ενώ στα χαρ­τιά εμ­φα­νι­ζό­ταν στο όνομα συγ­γε­νή του.

Ο τρί­τος ισχυ­ρι­σμός αφορά στην πα­ρα­γρα­φή. Τα επί­μα­χα τέλη ανά­γο­νται, κατά τον Δήμο, στα έτη 2009 έως 2012. Η ίδια υπο­στη­ρί­ζει ότι, ακόμη κι αν υπήρ­ξαν και την αφο­ρούν, έχουν απο­σβε­στεί λόγω πα­ρέ­λευ­σης της πε­ντα­ε­τούς προ­θε­σμί­ας βε­βαί­ω­σης και εί­σπρα­ξης.

Το Τμήμα Τα­μεί­ου του Δήμου αντέ­τει­νε ότι στις 2 Νο­εμ­βρί­ου 2023 εστά­λη στην κ. Χρού­ση ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση μέσω ΕΛΤΑ. Ανέ­φε­ρε επί­σης ότι τον Αύ­γου­στο του 2012 είχε κα­τα­τε­θεί στο όνομά της αί­τη­ση για ρύθ­μι­ση των οφει­λών. Η υπη­ρε­σία επι­κα­λεί­ται ακόμη με­τα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις νόμου του 2023, βάσει των οποί­ων εφαρ­μό­ζε­ται το προη­γού­με­νο κα­θε­στώς με χρόνο πα­ρα­γρα­φής 20 ετών.

Η αι­τού­σα αμ­φι­σβη­τεί και τα 3 ση­μεία. Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Δήμος δεν προ­σκό­μι­σε απο­δει­κτι­κό επί­δο­σης της ει­δο­ποί­η­σης, η οποία σε κάθε πε­ρί­πτω­ση φέρει ημε­ρο­μη­νία με­τα­γε­νέ­στε­ρη της πα­ρα­γρα­φής. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η υπο­γρα­φή στην αί­τη­ση του 2012 δεν είναι δική της και ότι τότε δεν γνώ­ρι­ζε καν την ύπαρ­ξη των οφει­λών. Για τα τέλη ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης θε­ω­ρεί ότι ίσχυε ανέ­κα­θεν πε­ντα­ε­τής προ­θε­σμία.

Με την αί­τη­σή της ζητεί να ακυ­ρω­θούν η δια­πι­στω­τι­κή πράξη και η σιω­πη­ρή απόρ­ρι­ψη της αί­τη­σης θε­ρα­πεί­ας, καθώς και να κα­τα­δι­κα­στούν οι αντί­δι­κοι στη δι­κα­στι­κή της δα­πά­νη. Ο Δήμος Ρόδου θα ζη­τή­σει να απορ­ρι­φθεί η αί­τη­ση στο σύ­νο­λό της. Οι ισχυ­ρι­σμοί αμ­φό­τε­ρων των πλευ­ρών θα κρι­θούν από το δι­κα­στή­ριο.