Στα ύψη τα ενοίκια: Εφιάλτης για τους εκπαιδευτικούς η εύρεση στέγης

Νε­ο­διό­ρι­στοι εκ­παι­δευ­τι­κοί φτά­νουν στον τόπο όπου κα­λού­νται να υπη­ρε­τή­σουν και βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με μια σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: σπί­τια που δεν βρί­σκουν, ενοί­κια που δεν μπο­ρούν να πλη­ρώ­σουν και μι­σθούς που σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις μετά βίας φτά­νουν για τα βα­σι­κά.

Και κάπως έτσι, αυτό που θα έπρε­πε να είναι μια νέα αρχή με­τα­τρέ­πε­ται σε αγώνα επι­βί­ω­σης. Όπως στην πε­ρί­πτω­ση της Γε­ωρ­γί­ας, που έφυγε από τα Γιάν­νε­να για να δι­δά­ξει σε ένα σχο­λείο στο Ρέ­θυ­μνο.

«Είναι όλα πολύ ακρι­βά. Τα 20 τε­τρα­γω­νι­κά, τα 18 τε­τρα­γω­νι­κά ξε­κι­νά­νε από 400 ευρώ και πάνω. Δια­θέ­σι­μα, αν θα είναι δια­θέ­σι­μα, από αρχές Οκτω­βρί­ου. Συμ­βό­λαιο δεν θέ­λουν. Και αυτοί που θα κά­νουν συμ­βό­λαιο, δη­λα­δή θα δώ­σεις 400 ευρώ, θα σου κά­νουν συμ­βό­λαιο για 100. Μου ζή­τη­σαν και 700 ευρώ και 500, για διά­φο­ρα. Πά­ντως, η κα­τά­στα­ση είναι άθλια», τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Υπάρ­χουν εκ­παι­δευ­τι­κοί που ανα­γκά­ζο­νται να συ­γκα­τοι­κή­σουν, επει­δή τα ενοί­κια είναι απλη­σί­α­στα, άλλοι μέ­νουν σε προ­σω­ρι­νά κα­τα­λύ­μα­τα και κά­ποιοι φτά­νουν ακόμη και στο ση­μείο να κοι­μού­νται σε σκηνή.

Εφιάλ­της τα ενοί­κια

Η Κων­στα­ντί­να διο­ρί­στη­κε στα 48 της και ως άν­θρω­πος με πρό­βλη­μα υγεί­ας δι­καιού­ταν από­σπα­ση κοντά στο σπίτι της. Αυτό όμως άρ­γη­σε πολύ να συμ­βεί και η ίδια τα­λαι­πω­ρή­θη­κε τόσο, που σκέ­φτη­κε μέχρι και να αφή­σει τον πο­λυ­πό­θη­το διο­ρι­σμό.

«Εγώ είμαι ένας άν­θρω­πος ει­δι­κής κα­τη­γο­ρί­ας. Ήμουν σε αγωγή φαρ­μα­κευ­τι­κή, που δεν μπο­ρού­σα να τη με­τα­φέ­ρω. Τους το έκανα εγ­γρά­φως, αρ­νή­θη­καν την από­σπα­σή μου», όπως είπε.

«Έφτα­σα σε ση­μείο σε πέντε μήνες να αλ­λά­ξω έξι φορές σπίτι, γιατί δεν μπο­ρού­σα να κλεί­σω όλη τη χρο­νιά. Νοί­κια­ζα Airbnb, έπαιρ­να 850 ευρώ και έδινα 1,5 χι­λιά­ρι­κο το μήνα στη δια­βί­ω­ση και στο να ανε­βαί­νω πάνω στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα να παίρ­νω τα φάρ­μα­κά μου, γιατί είναι φάρ­μα­κα που δεν με­τα­φέ­ρο­νται. Ανα­γκα­ζό­μουν κάθε Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, να ανε­βαί­νω πάνω στην Αθήνα, για να κάνω τις ενέ­σεις μου, οι οποί­ες γί­νο­νται από για­τρό, από φαρ­μα­κο­ποιό. Όταν διο­ρί­ζεις 48 χρο­νών εκ­παι­δευ­τι­κό, με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα, δεν μπο­ρεί να τον τρα­βάς σαν λά­στι­χο», υπο­γράμ­μι­σε.

Για κά­ποιους, λοι­πόν, ο διο­ρι­σμός δεν ση­μαί­νει μια στα­θε­ρή ζωή. Ση­μαί­νει βα­λί­τσες, ανα­ζή­τη­ση σπι­τιού και ένα δύ­σκο­λο υπο­λο­γι­σμό: πόσα μέ­νουν από τον μισθό όταν το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του πη­γαί­νει στο ενοί­κιο;

Η στέγη πλέον έχει με­τα­τρα­πεί σε κε­ντρι­κό πα­ρά­γο­ντα που κα­θο­ρί­ζει αν ένας εκ­παι­δευ­τι­κός μπο­ρεί πράγ­μα­τι να απο­δε­χθεί μια θέση ή όχι. Και οι αριθ­μοί δί­νουν τη διά­στα­ση του προ­βλή­μα­τος. Στους πρό­σφα­τους πί­να­κες κα­τά­τα­ξης του ΑΣΕΠ, κα­τα­γρά­φη­καν 20.000 λι­γό­τε­ρες αι­τή­σεις σε σχέση με το 2023, στοι­χεία που απο­δει­κνύ­ουν ότι το επάγ­γελ­μα του εκ­παι­δευ­τι­κού έχει πλη­γεί ανε­πα­νόρ­θω­τα.

Το πρό­βλη­μα της στέ­γης για τους εκ­παι­δευ­τι­κούς έχει ανα­γνω­ρι­στεί από πολ­λούς δή­μους, οι οποί­οι δί­νουν στε­γα­στι­κά επι­δό­μα­τα στους ανα­πλη­ρω­τές και πρω­το­διό­ρι­στους, προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­ψουν μέρος ή ολό­κλη­ρο το ενοί­κιό τους.

Και τε­λι­κά, το ερώ­τη­μα δεν είναι μόνο πού θα υπη­ρε­τή­σει ένας εκ­παι­δευ­τι­κός, αλλά αν θα μπο­ρεί να ζήσει εκεί όπου υπη­ρε­τεί με αξιο­πρέ­πεια.

Πηγή: in.gr