Το Ξενοδοχείο των Ρόδων κλείνεται για 30 χρόνια με προθεσμίες που έχουν ήδη λήξει

Στις 30 Σεπτεμ­βρίου 2026, ως εικοστό θέμα της ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης, το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου καλεί­ται να δεσμεύ­σει το σημα­ντι­κό­τερο ακίνητο της πόλης έως το 2056. Η εισή­γηση του αντι­δη­μάρ­χου Κων­στα­ντί­νου Χαλκιά προ­βλέ­πει σταθερό μίσθωμα 625.000 ευρώ τον χρόνο προς την ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε., χωρίς καμία ανα­προ­σαρ­μογή για 3 δεκα­ε­τίες, επεν­δύ­σεις 6.000.000 ευρώ έως το 2028 και παραί­τηση της εται­ρείας από απαί­τηση 2.422.759,63 ευρώ που έχει κερ­δί­σει αμε­τά­κλητα στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας. Τα 625.000 ευρώ είναι σαφώς περισ­σό­τερα από τα 460.000 που εισπράτ­τει σήμερα ο Δήμος, όμως ένα ποσό παγω­μένο ως το 2056 σε ένα νησί που ζει από τον του­ρι­σμό είναι στοί­χημα με τον πλη­θω­ρι­σμό το οποίο ο Δήμος χάνει από την πρώτη κιόλας μέρα.

Η σύμβαση καταρ­γεί το εγγυ­η­μένο ελά­χι­στο μίσθωμα του 1997 και την προ­σαύ­ξηση για κρα­τι­κές επι­χο­ρη­γή­σεις, δηλαδή τα 2 δίχτυα ασφα­λείας που είχε ο Δήμος. Παράλ­ληλα η Διεύ­θυνση Μεσαιω­νι­κής Πόλης δηλώνει ότι αδυ­να­τεί να κρίνει τεχνικά ένα επεν­δυ­τικό πλάνο χωρίς μελέτες, χωρίς χρο­νο­διά­γραμμα και χωρίς πρό­βλεψη συντή­ρη­σης για 30 χρόνια. Η προ­θε­σμία για τη συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας έληξε στις 31 Αυγού­στου, πριν καν ψηφι­στεί το κείμενο που την ορίζει, και η συμ­φω­νία παρά­τα­σης έρχεται 9 μήνες μετά το όριο που έθετε το ίδιο το συμ­φω­νη­τικό του 1997.

Όταν μια απόφαση 30 ετών παίρ­νε­ται 3 μήνες πριν τη λήξη, ο δια­πραγ­μα­τευ­τής δεν είναι ο Δήμος αλλά το ημε­ρο­λό­γιο.