Λίγα ευρώ πάνω από το όριο και ένα Δημαρχείο που ψάχνει τον εαυτό του

Στον Δήμο Ρόδου ανα­κά­λυ­ψαν ότι το ταμείο έχει και εσω­τε­ρι­κούς πελάτες. Μετά τους 3 αιρε­τούς που βγήκαν στη φόρα τις προη­γού­με­νες μέρες, στη λίστα προ­στί­θε­ται και αντι­δή­μαρ­χος της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής, με οφειλή που περνάει το όριο των 300 ευρώ που θέτει ο νόμος. Η υπέρ­βαση μπορεί να είναι μικρή, το γεγονός όμως δεν είναι. Το άρθρο 11 του ν. 4804/2021 δεν έχει ζυγαριά, έχει κατώφλι, και όποιος το δρα­σκε­λί­σει, με 10 ευρώ ή με 100.000, πηγαί­νει στο ίδιο δωμάτιο της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης να περι­μέ­νει τη σειρά του. Και όταν αυτός που το δρα­σκε­λί­ζει υπο­γρά­φει πράξεις της διοί­κη­σης, το «δεν το πρόσεξα» ακού­γε­ται κάπως πιο δύσκολα.

Το πιο αστείο δεν είναι το ποσό. Είναι ότι η οικο­νο­μική υπη­ρε­σία όφειλε να ελέγξει αυτε­παγ­γέλ­τως όλους τους αιρε­τούς από τον Ιανουά­ριο του 2024 και θυμή­θηκε να το κάνει σχεδόν 3 χρόνια μετά, ακριβώς όταν το θέμα βγήκε στην επι­φά­νεια. Δίπλα σε αυτό, ο ανε­ξάρ­τη­τος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος που δικαιώ­θηκε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας με την απόφαση 184/2026 έχει κατα­θέ­σει αίτημα ότι δεν χρω­στάει τίποτα και η διοί­κηση απαντά με τη μέθοδο του «θα σας ενη­με­ρώ­σουμε». Ο νόμος ζητά είτε πράξη δια­γρα­φής είτε νέα δια­δι­κα­σία. Ο Δήμος διάλεξε την τρίτη επιλογή, το ούτε.

Ένας Δήμος που στέλνει κατα­σχε­τή­ρια σε δημότες για ληξι­πρό­θε­σμα δύσκολα πείθει όταν τα δικά του έδρανα χρειά­ζο­νται πρώτα μια ρύθμιση.