Παγίδες θανάτου οι αχαρτογράφητες διαδρομές σε μονοπάτια και φαράγγια

• Η ψευδαίσθηση ασφάλειας που δημιουργούν οι ψηφιακοί χάρτες οπλίζει με άγνοια κινδύνου περιπατητές που εισέρχονται σε επικίνδυνα φαράγγια χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό • Δεκάδες τουρίστες και περιπατητές φτάνουν σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα για τον πραγματικό βαθμό δυσκολίας που κρύβουν οι διαδρομές • Κάθε επιχείρηση διάσωσης απαιτεί τη διασπορά μεγάλου αριθμού προσωπικού, ειδικών οχημάτων και εξειδικευμένου εξοπλισμού, ενώ διαρκεί συχνά πολλές ώρες

Ο αδόκητος θάνατος του 52χρονου πυροσβέστη Πέτρου Διακάκη, κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάσωσης δύο Ιταλών περιπατητών στο φαράγγι της Σιδερίτισσας, έχει βυθίσει στο πένθος ολόκληρη τη Ρόδο. Η είδηση της τραγικής απώλειάς του εξαιτίας της μοιραίας πτώσης στο γκρεμό προκάλεσε σοκ και βαθιά θλίψη στους συναδέλφους του στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, στα μέλη των εθελοντικών ομάδων Πολιτικής Προστασίας, αλλά και σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του μιλούν για έναν ιδιαίτερα αγαπητό άνθρωπο, έναν εξαιρετικό επαγγελματία με ήθος, συνέπεια και πολυετή προσφορά στο νησί, ο οποίος είχε κερδίσει επάξια τον σεβασμό και την εκτίμηση όλων όσων βρέθηκαν στο πλάι του στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Για τους ανθρώπους που βρέθηκαν στο σημείο του συμβάντος, η επιχείρηση απέκτησε από εκείνη τη στιγμή μια εξαιρετικά βαριά και εφιαλτική ανθρώπινη διάσταση.
Την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η επίπονη και δραματική προσπάθεια ανάσυρσης της σορού του Πέτρου Διακάκη, οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής και οι εθελοντές υποχρεώθηκαν να παραμείνουν στο σημείο. Με σφιγμένη την καρδιά, κάτω από καθεστώς έντονης ψυχολογικής φόρτισης και σε εξαιρετικά αντίξοες μορφολογικές συνθήκες, συνέχισαν παράλληλα την προσπάθεια για τη διάσωση των δύο Ιταλών τουριστών, για τους οποίους είχε αρχικά σημάνει ο συναγερμός στις αρχές.
Αυτή η εικόνα, των ανθρώπων που ενώ θρηνούσαν τον δικό τους άνθρωπο όφειλαν να παραμείνουν ψύχραιμοι και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους, έχει αποτυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη των συναδέλφων του. Δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το μέγεθος της αυταπάρνησης που επιδεικνύουν καθημερινά οι άνδρες των σωμάτων ασφαλείας, την ώρα που η τοπική κοινωνία της Ρόδου εξακολουθεί να προσπαθεί να διαχειριστεί το μέγεθος αυτής της τεράστιας απώλειας.

Η τραγωδία στη Σιδερίτισσα φέρνει ξανά με τον πιο επιτακτικό τρόπο στο προσκήνιο μια συζήτηση που επανέρχεται κάθε φορά που επισκέπτες εγκλωβίζονται σε δύσβατες περιοχές του νησιού.
Το ζήτημα αφορά μονοπάτια, φαράγγια και ορεινές διαδρομές της Ρόδου που γίνονται ευρέως γνωστά μέσα από το διαδίκτυο, ψηφιακούς χάρτες, αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή προσωπικές υποδείξεις. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, οι πληροφορίες διακινούνται χωρίς να είναι πάντοτε σαφές πόσο απαιτητικές είναι οι διαδρομές αυτές και τι προετοιμασία απαιτείται.
Ο πρόεδρος της ΕΘΟΜΑΚ Σαλάκου, Παναγιώτης Εγγλέζος, αναφέρεται σε μια πραγματικότητα που οι εθελοντές και οι πυροσβέστες του νησιού αντιμετωπίζουν πλέον σε συστηματική βάση. Δεκάδες τουρίστες και περιπατητές φτάνουν σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα για τον πραγματικό βαθμό δυσκολίας που κρύβουν οι διαδρομές.
Ένα σημείο που εμφανίζεται στην οθόνη ενός κινητού τηλεφώνου ή σε μια εντυπωσιακή φωτογραφία ως μια προσιτή περιπέτεια, στην πράξη μπορεί να απαιτεί εξειδικευμένη εμπειρία, εξαιρετική φυσική κατάσταση, γνώση της μορφολογίας της περιοχής και τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Για έναν επισκέπτη που δεν γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες του τοπίου, είναι σχεδόν αδύνατο να εκτιμήσει τους πραγματικούς κινδύνους μέσα από μια σύντομη περιγραφή στο ίντερνετ.
Σύμφωνα με τον κ. Εγγλέζο, δεν είναι η πρώτη φορά που η Πυροσβεστική Υπηρεσία και οι εθελοντικές ομάδες καλούνται να κινητοποιηθούν εκτάκτως για ανθρώπους που έχασαν τον προσανατολισμό τους, εγκλωβίστηκαν ή αδυνατούσαν να συνεχίσουν σε απόκρημνα σημεία.
Κάθε τέτοια επιχείρηση διάσωσης απαιτεί την άμεση διασπορά μεγάλου αριθμού προσωπικού, ειδικών οχημάτων και εξειδικευμένου εξοπλισμού, ενώ διαρκεί συχνά πολλές ώρες.
Σε ένα νησί όπως η Ρόδος, όπου κατά τους θερινούς μήνες οι δυνάμεις πυρόσβεσης και Πολιτικής Προστασίας βρίσκονται σε διαρκή κόκκινο συναγερμό για την πρόληψη και κατάσβεση πυρκαγιών, η δέσμευση αυτή εγκυμονεί τεράστιους επιχειρησιακούς κινδύνους.
Ο πρόεδρος της ΕΘΟΜΑΚ θέτει το πλέον καίριο και αμείλικτο ερώτημα: «Τι θα συνέβαινε εάν, την ώρα μιας εξαντλητικής και πολύωρης επιχείρησης διάσωσης σε ένα φαράγγι, εκδηλωνόταν παράλληλα μια μεγάλη πυρκαγιά και απαιτούνταν άμεσα οι ίδιες ακριβώς δυνάμεις σε διαφορετικό σημείο του νησιού;».
Για τους ανθρώπους της Πυροσβεστικής και των εθελοντικών ομάδων, όμως, το φαράγγι της Σιδερίτισσας θα παραμείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη ως ο τόπος όπου χάθηκε ένας δικός τους άνθρωπος.
Ο Πέτρος Διακάκης έπεσε στο καθήκον, αφήνοντας πίσω του μια βαριά παρακαταθήκη προσφοράς, αλλά και την επιτακτική ανάγκη να προστατευθούν όσοι βάζουν καθημερινά τη ζωή τους σε κίνδυνο για να σώσουν τους άλλους.